Марсель Гранжани: Француз-американдық арфашы және композитор өмірі мен қызметі
Marcel Grandjany
Марсель Гранжани – француз-американдық гармоникашы және композитор. Париж консерваториясының түлегі, талантты музыкант, Равельмен бірге сахнада болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз музыканты Марсель Жорж Люсьен Граньяни (/ɡ//r//æ//n//ʒ//ə/'/n//iː/ granzhəNEE) (3 қыркүйек 1891 – 24 ақпан 1975) – француз-американдық арфашы және композитор.
French musician
Marcel Georges Lucien Grandjany (/ɡ//r//æ//n//ʒ//ə/'/n//iː/ granzhəNEE) (3 September 1891 – 24 February 1975) was a French American harpist and composer.
Ерте өмір
Марсель Граньяни Парижде дүниеге келді және сегіз жасында Генриетта Ренеден арфа тартуды үйрене бастады. Он бір жасында Париж консерваториясына қабылданды, онда Альфонс Хассельманспен оқып, он үш жасында бағалы бірінші сыйлықты жеңіп алды.
Marcel Grandjany was born in Paris and began the study of the harp at the age of eight with Henriette Renié. At age eleven, he was admitted to the Conservatoire de Paris, where he studied with Alphonse Hasselmans, winning the coveted Premier Prix at age thirteen.
Мансап
Он жеті жасында Концерттер Ламуро оркестрімен дебют жасады және өзінің алғашқы жеке концертімен бірден үлкен даңққа ие болды. 1913 жылы Парижде Морис Равелмен бірге өнер көрсетті. Оның Лондон дебюті 1922 жылы, ал Нью-Йоркте дебюті 1924 жылы болды. Габриэль Пьерне, Альфред Корто, Вальтер Дамрош, Серж Кусевицкий, Джордж Сзелл, Фриц Райнер және Владимир Голшманн сияқты көрнекті дирижерлердің басшылығымен ірі оркестрлермен солист ретінде өнер көрсетті. 1921-1926 жылдары Фонтенбло жазғы мектебінің арфа бөлімін басқарды. 1936 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келді және 1938 жылы Джульярд мектебінің арфа бөліміне жетекші болып тағайындалды, ол 1975 жылы қайтыс болғанға дейін оқытумен айналысты. 1943 жылы Монреальдегі музыка және драмалық өнер консерваториясының арфа бөлімін ұйымдастыруға шақырылды және келесі жиырма жыл бойы ай сайын Нью-Йорктен Монреальға сапар шекті. 1956 жылдан 1967 жылға дейін Манхэттен музыка мектебінде арфа бөлімінің меңгерушісі болды. Ол сонымен қатар Уильям А. Кларктың екінші әйелі Анна Кларкты оқытты, ол сонымен қатар оның демеушісі де болды. 1959 жылы Израильде өткен бірінші халықаралық арфа байқауында француз Пьер Жамет арфашылардың халықаралық қауымдастығын құруды ұсынды. Гранджани Америка Құрама Штаттарында не істей алатынын анықтауға кірісті және жетекші арфашылардан тұратын комитеттің төрағасы болды. Құрылтай комитеті алғаш рет 1962 жылдың 3 желтоқсанында оның 235 W. 71 St, 32-пәтерінде өтті. Ол жылдар бойы директорлар кеңесінің мүшесі, аймақтық директор, бөлім төрағасы және Нью-Йорк бөлімшесінің президенті болды. AHS конференцияларында жомарттықпен өнер көрсетті; 1964 жылы өткен алғашқы конференцияда және 1967 жылы жеке концерт берді, ол оның соңғы қоғамдық өнері болды. Ол қоғамның білім беру мақсаттарын ынталы түрде қолдады және Америка арфа қоғамының өсуі мен қауымдастығына қуанды. Ол Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
At seventeen he made his debut with the Concerts Lamoureux Orchestra, and gave his first solo recital, winning immediate acclaim. He appeared with Maurice Ravel in Paris in 1913. His London debut was in 1922 and his New York debut in 1924. He appeared as soloist with major orchestras under the direction of Gabriel Pierné, Alfred Cortot, Walter Damrosch, Serge Koussevitzky, George Szell, Fritz Reiner and Vladimir Golschmann, among others. From 1921 to 1926, he headed the harp department of the Fontainebleau Summer School. He moved to the United States in 1936 and was appointed head of the Harp Department at the Juilliard School in 1938, where he taught until his death in 1975. In 1943 he was chosen to organize the harp department of the Conservatoire de musique et d'art dramatique à Montréal, and for the next twenty years he traveled monthly from New York to Montréal. He was also head of the harp department at the Manhattan School of Music from 1956 to 1967. Notable students include American harpists Nancy Allen, Catherine Gotthoffer, and Eileen Malone. He also taught Anna Clark, the second wife of William A. Clark; she was also his patron. At the First International Harp Contest in Israel in 1959, Pierre Jamet of France proposed the formation of an international association of harpists. Grandjany undertook to see what he could do in the United States and chaired a committee of leading harpists. The Founding Committee met for the first time on 3 December 1962 in his apartment at 235 W. 71 St, Apartment 32. Over the years, he was a member of the Board of Directors, Regional Director, Chapter Chairman and President of the New York Chapter. He generously performed at AHS conferences; in 1964 at the first conference and in 1967, a solo recital which was his last public performance. He supported the educational goals of the Society vigorously and delighted in the American Harp Society's growth and community. He died in New York City.