Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Боуман Попеноу (16 қазан 1888 – 19 маусым 1979) – американдық неке кеңесшісі, евгеникалық және ауыл шаруашылығын зерттеуші. Ол психикалық аурулары мен психикалық мүгедектігі бар адамдарды міндетті түрде стерилизациялауды белсенді түрде қолдаған және АҚШ-та неке кеңесін дамытушы болды.
Paul Bowman Popenoe (October 16, 1888 – June 19, 1979) was an American marriage counselor, eugenicist and agricultural explorer. He was an influential advocate of the compulsory sterilization of mentally ill people and people with mental disabilities, and the father of marriage counseling in the United States.
Жеке өмір
1888 жылы Канзас штатының Топека қаласында Пол Боуман Попэноу дүниеге келді. Ол Марион Боуман Попэноу мен авокадо өнеркәсібінің негізін қалаушы Фредерик Оливер Попэноудың ұлы болған. (Попэноу өмірінің басында орта атын тастап кетті.) Ол жасөспірім шағында Калифорнияға көшіп келді. Екі жыл Оксидентал колледжінде оқып, содан кейін Стэнфорд университетінде ағылшын тілі мамандығымен қатар биология курстарын тыңдағаннан кейін, Попэноу әкесіне көмектесу үшін оқуын тастады және бірнеше жыл газет редакторы болып жұмыс істеді. Попэноу 1920 жылдың 23 тамызында Нью-Йоркте Бетти Станковичке үйленді. Олар 1978 жылдың 26 маусымында ол қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Одан бір жыл өткен соң, 1979 жылдың 19 маусымында Флорида штатының Майами қаласында 90 жасында дүние салды. Пол Попэноудың төрт ұлының ең кішісі Дэвид Попэноу социология профессоры болды және ол "неке мәдениетін жаңарту" мен "ерлі-зайыптылардың ядролық отбасын" қайта жандандыруды қолдаған белгілі тұлға болды.
Born Paul Bowman Popenoe in Topeka, Kansas, in 1888, he was the son of Marion Bowman Popenoe and Frederick Oliver Popenoe, a pioneer of the avocado industry. (Popenoe dropped his middle name early in life.) He moved to California as a teen. After attending Occidental College for two years and Stanford University for his junior year majoring in English with coursework in biology, Popenoe left school to care for his father and worked for several years as a newspaper editor. Popenoe married Betty Stankowitch in New York on 23 August 1920. They remained married until her death on 26 June 1978. He died less than a year later, on 19 June 1979 in Miami, Florida, at the age of 90. The youngest of Paul Popenoe's four sons, David Popenoe, became a sociology professor who was a prominent advocate for "rebuilding a marriage culture" and reviving the "married parent nuclear family."
Биология және евгеника
Попеноу қысқа уақыт бойы Батыс Азия мен Солтүстік Африкада әкесінің Калифорниядағы балабақшасы үшін дата үлгілерін жинаушы ауыл шаруашылығы зерттеушісі ретінде, кіші әйелі Уилсон Попеноумен бірге жұмыс істеді. Оның саяхаттарына АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінен айтарлықтай қолдау көрсетілді. Пол Попеноу 1913 жылы «Ескі және жаңа әлемдегі дата өсіру» атты алғашқы кітабын жариялады. 1910 жылдардың ортасында Попеноу адамдардың табиғатын зерттеуге қызығушылық танытып, 1913 жылдан 1917 жылға дейін «Жерендік журналды» редакциялады, евгеника және әлеуметтік гигиенаға ерекше назар аударды. 1918 жылға қарай Попеноу евгеника бойынша танымал колледж оқулығын (Ричард Т. Элли редакциялаған «Қолданбалы евгеника»), Розуэлл Хилл Джонсонмен бірлесіп жазуға жеткілікті беделге ие болды. Ол евгеника бағдарламасының өзінің көзқарасын ұсынды. Балалардың еңбек етуіне қарсы болды, себебі ол қоғамға пайдасыз деп санайтын адамдардың балалары жұмыс істеуге рұқсат етілмесе, олардың тууы азаяды деп сенді. Сонымен қатар, «Қолданбалы евгеника» қара нәсілділердің төмендігіне қатысты Попеноның сенімін баяндайтын тарауды қамтиды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Попеноу АҚШ армиясының офицерлік құрамына қабылданды. Соғыс министрлігінің оқу лагерлері жөніндегі комиссиясы оған АҚШ әскерлері арасындағы жезөкшелік пен алкоголизмді жоюды тапсырды, бұл жыныстық аурулардың таралуын азайтуға бағытталған шара еді. 1920 жылдардың ортасында Попеноу бай калифорниялық қаржыгер Э. С. Госнимен және «Адамды жақсарту қорымен» бірге Калифорниядағы евгеникалық саясатты ілгерілету үшін жұмыс істеді. 1909 жылы Калифорнияда психикалық аурулар мен ақыл-есті кемістігі бар адамдарды стерилизациялауға рұқсат беретін міндетті стерилизация заңы қабылданды. Госни Попеноны ғылыми жұмыстың негізгі орындаушысы ретінде пайдаланып, Калифорнияда жасалған стерилизация жұмысын зерттеп, оны елдің басқа аймақтарында және бүкіл әлемде стерилизацияны қолдау үшін пайдалануды жоспарлады. Бұл бірқатар еңбектерге әкелді, олардың ең танымалсы – 1929 жылы жарық көрген «Адамды жақсарту үшін стерилизация: Калифорниядағы 6000 операцияның нәтижелерінің шолуы» (авторлары Госни мен Попеноу). Бұл еңбек стерилизацияны қолдау үшін танымал мәтінге айналды, себебі ол штаттағы операциялардың объективті зерттеуі деп есептелді және «жарамсыз» деп танылғандарды стерилизациялау бағдарламалары барлық қатысушыларға, тіпті стерильденген науқастарға да пайдалы екеніне тоқталып өтті. 1930 жылдары ол Чарльз Б. Давенпорт, Генри Х. Годдард, Мэдисон Грант, Гарри Х. Лафлин және Госни сияқты адамдармен бірге Америка евгеника қоғамының директорлар кеңесінің мүшесі болды. 1929 жылы ол Оксидентал колледжінен құрметті ғылым докторы (Sc. D.) дәрежесін алды, онда ол оқыған еді. Содан бері ол өзін «Доктор Попеноу» деп атады. 1976 жылы Попеноу Оксидентал колледжінен «Ескі уақыттарды еске алу» сыйлығын алды. Алайда, 2019 жылдың 26 сәуірінде Оксидентал колледжінің қорғаншылар кеңесінің бірауыздан қабылдаған шешімімен құрметті ғылым докторы (Sc. D.) дәрежесінен айырылды. Бұл шешімге дейін Оксидентал колледжінің профессоры Питер Драйер 2019 жылдың наурыз айында колледждің евгеника мен расизмдегі тарихи рөлі туралы мақала жариялады, содан кейін колледж оқытушыларының 86 пайызы Попеноуға 90 жыл бұрын берілген дәрежені қайтаруға шақыратын мәлімдемеге қол қойды.
Popenoe worked briefly as an agricultural explorer collecting date specimens in Western Asia and Northern Africa for his father's nursery in California, along with his younger brother, Wilson Popenoe, a horticulturist. His travels received considerable support and interest from the US Department of Agriculture. Paul Popenoe published his first book, Date Growing in the Old World and the New, in 1913. In the mid 1910s, Popenoe became interested in human breeding and edited the Journal of Heredity from 1913 to 1917, with a special attention to eugenics and social hygiene. By 1918, Popenoe had become well established enough to co author (with Roswell Hill Johnson) a popular college textbook on eugenics (Applied Eugenics, edited by Richard T. Ely), which outlined his vision of a eugenics program that primarily relied on the segregation of "waste humanity" into rural institutions, where they would perform manual labor to offset the cost of their institutionalization. He opposed child labor because he believed that people who he regarded as unfit members of society would have fewer children if their children were not allowed to work. Additionally, Applied Eugenics contains a chapter expounding on Popenoe's belief in the racial inferiority of black people. During World War I, Popenoe was inducted into the officer corps of the US Army. Under the War Department Commission on Training Camp Activities, he was charged with rooting out liquor and prostitution in an effort to reduce the high incidence of venereal disease in US troops. In the mid 1920s, Popenoe began working with E. S. Gosney, a wealthy California financier, and the Human Betterment Foundation to promote eugenic policies in California. In 1909, California had enacted its first compulsory sterilization law to allow for the sterilization of the mentally ill and the mentally retarded in its state psychiatric hospitals. With Popenoe as his scientific workhorse, Gosney intended to study the sterilization work done in California and to use it to advocate sterilization in other parts of the country and in the world at large. That would culminate in a number of works, most prominently their joint authored Sterilization for Human Betterment: A Summary of Results of 6,000 Operations in California, 1909 1929 in 1929. The work would become a popular text for the advocacy of sterilization, as it purported to be an objective study of the operations in the state and concluded, unsurprisingly, that rigorous programs for the sterilization of the "unfit" were beneficial to all involved, including the sterilized patients. In the 1930s, he served as a member of the American Eugenics Society's board of directors, along with Charles B. Davenport, Henry H. Goddard, Madison Grant, Harry H. Laughlin, and Gosney, among others. In 1929, he received an honorary Sc. D. degree from Occidental College, which he had attended. Thenceforth, he commonly referred to himself as "Dr. Popenoe". In 1976, Popenoe also received the Auld Lang Syne award from Occidental. However, on April 26, 2019, Occidental rescinded the honorary Sc. D. degree after a unanimous vote of its board of trustees. Leading up to that vote, Occidental Professor Peter Dreier wrote an opinion article in March 2019 about the college's historical role in eugenics and racism, and 86 percent of the college's faculty then signed a statement urging the board to revoke the degree granted to Popenoe 90 years earlier.
Неке және отбасылық кеңес беру
Стерилизация бағдарламаларын қолдағанмен қатар, Попеное евгеникалық мақсаттар үшін неміс және австриялық некеге кеңес беру қызметтерінің қағидаларын пайдалануға қызығушылық танытты. АҚШ қоғамындағы ажырасу көрсеткішіне қатты ойынған Попеное "жарамсыз" отбасылар некеден тыс көбейеді, ал "жарамды" отбасылар көбейу үшін міндетті түрде үйленуі керек деген қорытындыға келді. Госнидің қаржылық көмегімен ол 1930 жылы Лос-Анджелесте Америкалық Отбасылық Қатынастар Институтын ашты. 1960 жылы ол "әлемдегі ең ірі және ең танымал неке кеңес беру орталығы" деп сипатталды, онда жетпіс қызметкер жұмыс істеді. Бір кезде Попеное екі маңызды қызығушылығын – евгениканы және некеге кеңес беруді – қатар алып жүрді және екі тақырып бойынша да көп жариялады. Евгеникаға қоғамдық қызығушылық төмендеген кезде Попеное күш-жігерін некеге кеңес беруге көбірек жұмсады. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында евгениканы жазалау және нацистік Холокост ашылғанда, Попеное өзін негізінен некеге кеңесші ретінде жаңадан таныстырды, бұл оның евгеникалық көзқарастарының көп бөлігін жоғалтты. Уақыт өте келе ол кеңес беру саласында белгілі болды. Попеное академиялық емес, халыққа түсінікті әдісті ұстанды. Осы бағытта ол он жылдан астам уақыт бойы "Арт Линклеттер" телешоуында пайда болды, сондай-ақ лекциялар оқыды және жалпыхалыққа арналған мақалалар жазды. Ол көп жылдар бойы неке және отбасылық өмірді насихаттаған ұлттық газет бағанасын жүргізді. 1960 жылғы өмірбаянында көрсетілгендей, оның кеңес беру тәсілі мен Америкалық Отбасылық Қатынастар Институтының бағыттары жұбайлардың некеге қатысты көзқарастары, дайындық (жыныстық тәрбие қоса алғанда), моральдық құндылықтар, іс-қимылға баса назар аудару және жыныстар арасындағы өзара түсіністік сияқты мәселелерді қамтыды. Отбасылық дағдарыстарға жауап беруде дін қызметкерлерінің маңызды рөлін ескере отырып, Попеное көп жылдар бойы дін қызметкерлерін оқытуға көбірек мән берді. Бұл 1978 жылы Америкалық Отбасылық Қатынастар Институтының Пасторальдық психотерапияны оқыту бағдарламасын құруымен аяқталды, ол Пасторальдық психотерапия бойынша магистр дәрежесін ұсынды. Бұл институттың магистрлік дәреже берудің екінші мүмкіндігі болды. Попеное өзінің дәстүрлі құндылықтарын (некеге дейінгі тазалықты сақтау) ұстанып тұрғандықтан, феминизм және сексуалдық революция сияқты мәдени өзгерістер оның көзқарасына қарсы келді. Сонымен қатар, көмекші мамандықтардағы жетекші ойлар отбасын сақтаудан гөрі жеке өзін-өзі жетілдіруді басып айтуға бейім болды. Бұл Попеноуды, өзі дінге сенбесе де, консервативті дін өкілдерімен жақындасуға итермеледі. Мысалы, оның көмекшілерінің бірі Джеймс Добсон болды, ол 1977 жылы "Focus on the Family" ұйымын құрды. Үшінші мыңжылдықтағы АҚШ қоғамында Попеное әзірлеген некеге кеңес беру тәсілі – медициналық немесе психологиялық емес, білім беруге және нұсқау беруге бағытталған – қайтадан танымал бола бастады. Адамды жақсарту қорының мұрағаттары Пасаденадағы Калтех университетінің арнайы коллекциясында сақталады.
Along with his advocacy of sterilization programs, Popenoe was also interested in using the principles of German and Austrian marriage consultation services for eugenic purposes. Aghast at the divorce rate in US society, Popenoe came to the conclusion that "unfit" families would reproduce out of wedlock, but "fit" families would need to be married to reproduce. With financial help from Gosney, he opened the American Institute of Family Relations in Los Angeles in 1930. It was described in 1960 as "the world's largest and best known marriage counseling center," with a staff of seventy. For a while, Popenoe's two major interests, eugenics and marriage counseling, ran in parallel, and he published extensively on both topics. As public interest in eugenics waned, Popenoe focused more of his energies into marriage counseling and during public rejection of eugenics at the end of World War II, with the revelation of the Nazi Holocaust, Popenoe had thoroughly redefined himself as primarily a marriage counselor, which had lost most of its explicit eugenic overtones. Over time, he became more prominent in the field of counseling. Popenoe favored a popular, rather than academic, approach. In that vein, he appeared on the Art Linkletter television show for over a decade, and he regularly gave lectures and wrote mainstream articles for the general public. For many years, he had a nationally syndicated newspaper column promoting marriage and family life. As presented in a 1960 biography, the focus areas of his counseling approach and the American Institute of Family Relations included couples' attitudes towards marriage, preparation (including sexuality education), moral values, a focus on action, and mutual understanding between the sexes. Given the role of clergy in responding to crisis in families, Popenoe increased focus in training the clergy over many years. That culminated in 1978 with the American Institute of Family Relations creating the Pastoral Psychotherapy Training Program, which offered the Master of Arts in Pastoral Psychotherapy. It was the second offering of a master's degree by the institute. As Popenoe maintained his traditional values (chastity before marriage), changes in popular culture such as feminism and sexual revolution challenged his approach. At the same time, thought leaders in the helping professions tended more and more to favor self fulfillment over preservation of the family. That led Popenoe to ally increasingly with religious conservatives even though he was not religious himself. For example, one of his assistants was James Dobson, who founded Focus on the Family in 1977. In the US society of the third millennium, the approach Popenoe developed to marriage counseling, educational and directive rather than medical or psychological, is becoming fashionable again. The archives of the Human Betterment Foundation are in Special Collections at Caltech in Pasadena.