Кіріспе

Орта ғасырдағы астрономиялық обсерватория

1577 жылы Константинопольде (қазіргі Стамбул) Тақи ад-Дин Мұхаммед ибн Ма'руфпен құрылған Тақи ад-Диннің Константинополь обсерваториясы, жаңа заманға дейінгі әлемдегі ең ірі астрономиялық обсерваториялардың бірі болды. Алайда, ол небәрі бірнеше жыл ғана жұмыс істеді және 1580 жылы қиратылды.

Тарих

1574 жылы Мұрат III Осман империясының сұлтаны болды. Империяның бас астрономы Тақи ад-Дин сұлтанға Улуғбектің Самарқан обсерваториясына теңдесетін үлкен обсерватория салуға қаржы жұмсауды өтінді. Сұлтан келісімін берді, ал құрылыс 1577 жылы, шамамен Тихо Брагенің Ураниборгтағы обсерваториясымен бір уақытта аяқталды. Бұл обсерватория Константинопольдің еуропалық бөлігін көріп тұратын төбеде орналасқан екі ірі құрылыстан тұрды және түн аспанына кең көрініс ұсынды. Қазіргі заманғы мекемелер сияқты, негізгі ғимарат кітапхана мен қызметкерлердің тұрғын үйлеріне арналса, кіші ғимарат Тақи ад-Дин жасаған құралдар жинағын қамтыды. Олардың ішінде алып армиллярлық сфера және планеталардың орны мен жылдамдығын өлшеуге арналған дәл механикалық астрономиялық сағат болды. Тақи ад-Дин осы құралдардың көмегімен планеталар, күн және айдың қозғалысын сипаттайтын ескі астрономиялық кестелерді жаңартуды жоспарлаған. Астрономия Осман империясының ислам дінбасылары арасында құрметті және мақұлданған ғылым болды, бірақ астрологияға қатысты осылай айтуға болмады, өйткені ол жұлдыз жорамалы деп есептелді және шариғатқа қайшы келді. Астрологиялық мақсаттарда одан әрі пайдалануын болдырмау үшін олар обсерваторияны бұзуға қол жеткізді. Бұл оқиға Дания королі Тихо Браге үшін планеталардың орбиталарын Кеплер анықтауына жол ашқан обсерватория салған кезде болды.

Құралдар

Тақи ад-Дин астрономиялық құралдар туралы маңызды трактат жазды, ол «Император каталогының бақылау құралдары» деп аталады. Онда Тақи ад-Диннің Константинополь обсерваториясында қолданылған астрономиялық құралдар сипатталған. Бұларға армиллярлық сфера, параллактикалық сызғыш және астролябия сияқты ежелгі құралдар; ортағасырлық мұсылман құралдары, мысалы, әмбебап астролябия, азимуталдық және қабырғалық квадранттар, секстанттар; сондай-ақ ол өзі ойлап тапқан бірнеше құралдар кірді, оның ішінде мушаббаха биль мандиқ – Тихо Брахе кейінірек қолданғанға ұқсас, күн мен түннің теңелуін анықтауға арналған арқандары бар жақтаулы секстант, және азимуттар мен биіктіктерді өлшеуге арналған ағаш квадрант. Дегенмен, оның ең маңызды астрономиялық құралы – «бақылау сағаты» еді, ол «Ойдың шеті – Набк ағашы» еңбегінде «сағатты, минутты және секундты көрсететін үш циферблатты механикалық сағат» деп сипаттаған. «Біз әр минутты бес секундқа бөлдік». Бұл жұлдыздардың тік координатасын өлшеу үшін қолданылды. Бұл 16 ғасырдағы қолданбалы астрономиядағы ең маңызды жаңалықтардың бірі саналады, өйткені ғасырдың басында сағаттар астрономиялық мақсаттар үшін жеткілікті дәл болмаған. Тақи ад-Дин Константинополь обсерваториясында өзінің түріндегі ең алғашқылардың бірі болған, «көз тартарлық заманауи көрініске» ие Жердің глобусын жасады.

Байқаулар

Тақи ад-Дин өзінің жаңа "бақылау сағатын" пайдаланып, Тихо Браге мен Николай Коперникке қарағанда дәлдігі жоғары зиж (айналмалы сфералар патшалығындағы ойлардың шыңы деп аталды) жасады. Тақи ад-Дин замандастары мен алдыңғылары қолданған алтылық бөлшектердің орнына, байқауларында ондық нүктені алғаш рет қолданған астроном болды. Ол сондай-ақ әл-Бирунидің "үш нүктелі байқау" әдісін де пайдаланды. "Айналмалы сфералар патшалығындағы ойлардың шыңы" еңбегінде Тақи ад-Дин үш нүктені былай сипаттады: "олардың екеуі эклиптикада қарама-қарсы орналасқан, ал үшіншісі эклиптиканың кез келген нүктесінде болуы мүмкін". Ол бұл әдісті Күн орбитасының эксцентриситетін және апогейдің жылдық қозғалысын есептеу үшін қолданды, сондай-ақ Тихо Браге мен Коперник те осыдан кейін көп ұзамай қолданды, бірақ Тақи ад-Диннің мәндері оның бақылау сағаты мен басқа да дәл құралдарының арқасында дәлдік жағынан жоғары болды.