Жапон әдебиетінің классигі Кенко туралы ғылыми мақаласы

Кіріспе

Жапон жазушысы Урабе Кенко (卜部兼好), сондай-ақ Йошида Кенко (吉田兼好) немесе жай ғана Кенко (兼好) деп белгілі, жапондық автор және буддалық монах болған. Оның ең танымал еңбегі – «Цурэцурэгуса» («Бос уақыт эсселері»), орта ғасырлық жапон әдебиетінің ең көп зерттелген туындыларының бірі. Кенко Муромачи және Камакура кезеңдерінде жазған.

Өмір және жұмыс

Кенко шамамен 1283 жылы әкімшілік қызметкерінің ұлы ретінде дүниеге келген. Йошида Шинто басшылығының жасалған құжаттары оның нағыз аты Урабе Канейоши (卜部兼好) екенін, ал кейін тегі Йошида (吉田) болып өзгергенін көрсеткен; алайда, Огава Такеоның соңғы зерттеулері бұл мәлімдеменің жалған екенін дәлелдеді. Ол император сарайының күзетшілері қатарында қызмет еткен. Өмірінің кейінгі кезеңінде ол қоғамдық өмірден шеттесіп, буддалық монах және жалғыз өмір сүрушіге айналды. Мұның себептері белгісіз, бірақ бұл Ига провинциясының билеушісінің қызына деген бақытсыз махаббатының нәтижесі болған, немесе император Го-Уданың қазасына байланысты туған қайғысынан болған деген болжам бар. Кенко поэзия жазып, император сарайында өткен поэзия сайыстарына қатысқан (1335 және 1344 жылғы қатысулары құжатталған), бірақ оның ең басты даңқы – өлімінен кейін жарық көрген 243 қысқа эсседен тұратын «Цурезурегуса» жинағына негізделген. Бұл еңбек дәстүрлі түрде «Бос сөздер» деп аударылса да, «Бос уақыттағы жазбалар» немесе «Демалыс сәттеріндегі жазбалар» деген аударма дәлірек болар. Эсселердің тақырыптарына табиғаттың сұлулығы, өмірдің өткіншілігі, дәстүрлер, достық және басқа да абстрактілі ұғымдар кіреді. Шығарма «зуихицу» («қылқаламмен ілесу») стилінде жазылған, бұл сана ағынының бір түрі, ол автордың ойларына қарай бір тақырыптан екіншісіне еркін өтуге мүмкіндік береді. Кейбір эсселер бірнеше сөйлемнен ғана тұрады, ал басқалары жеке ой-пікірлермен толықтырылып, бірнеше бетке созылады. «Цурезурегусадан» басқа, оның тағы бір еңбегі – «Шершін ағаштарының көлеңкесіндегі саке кесесі», ол оның ойлары мен эсселерінің жинағы болып табылады және өмірдің құтқарлы қуаныштары туралы әңгімелейді. «Цурезурегуса» 15 ғасырда-ақ танымал болды және 17 ғасырдан бері классикалық туынды саналады. Ол қазіргі жапондық орта мектептерінің оқу бағдарламасына, сондай-ақ кейбір Халықаралық бакалавриат дипломдық бағдарламаларының құрамына енген.

Kenkō was probably born around 1283, as the son of an administration official. Forged documents by the Yoshida Shinto authorities claimed that his original name was Urabe Kaneyoshi (卜部兼好), and that his last name was later changed to Yoshida (吉田); all of this was recently demonstrated to be false, according to the latest research by Ogawa Takeo. He became an officer of guards at the Imperial palace. Later in life, he retired from public life and became a Buddhist monk and hermit. The reasons for this are unknown, but it has been conjectured that it was either due to his unhappy love for the daughter of the prefect of Iga Province, or his mourning over the death of Emperor Go Uda that caused his transformation. Although he also wrote poetry and entered some poetry contests at the imperial court (his participation in 1335 and 1344 is documented), Kenkō's enduring fame is based on Tsurezuregusa, his collection of 243 short essays, published posthumously. Although traditionally translated as "Essays in Idleness," a more accurate translation would be "Notes from Leisure Hours" or "Leisure Hour Notes." Themes of the essays include the beauty of nature, the transience of life, traditions, friendship, and other abstract concepts. The work was written in the zuihitsu ("follow the brush") style, a type of stream of consciousness writing that allowed the writer's brush to skip from one topic to the next, led only by the direction of thoughts. Some are brief remarks of only a sentence or two; others recount a story over a few pages, often with discursive personal commentary added. Aside from his magnum opus Tsurezuregusa, another of his works is A Cup of Sake Beneath the Cherry Trees, which is a compilation of reflections and essays of his thoughts, by which it primarily discusses about the fleeting pleasures of life. The Tsurezuregusa was already popular in the 15th century and was considered a classic from the 17th century onwards. It is part of the modern Japanese high school curriculum, as well in some International Baccalaureate Diploma Programme schools.