Кіріспе
Эмилио Коломбо (11 сәуір 1920 – 24 маусым 2013) – итальяндық саясаткер. Христиан демократиясы партиясының мүшесі, ол 1970 жылдың тамызынан 1972 жылдың ақпанына дейін Италияның премьер-министрі болды. 2003 жылы өмір бойына сенатор болып тағайындалды және қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ұзақ саяси мансабында Коломбо бірнеше үкіметте көптеген лауазымдарды атқарды. Ол 1955 жылдан 1958 жылға дейін Ауыл шаруашылығы министрі; 1958 жылдан 1959 жылға дейін Италия Республикасының Халықаралық сауда министрі; 1970 жылдан 1972 жылға дейін Мейірімділік және Әділет министрі; 1963 жылдан 1970 жылға дейін, 1962 жылы және 1974 жылдан 1976 жылға дейін Қаржы министрі; 1968 жылы және 1987 жылдан 1988 жылға дейін Бюджет министрі; 1988 жылдан 1989 жылға дейін Қаржы министрі; ал 1980 жылдан 1983 жылға дейін және 1992 жылдан 1993 жылға дейін Сыртқы істер министрі болды. Еуропалық идеяларды жақтаушы, ол 1977 жылдан 1979 жылға дейін Еуропалық парламенттің президенті де болды.
Emilio Colombo (11 April 1920 – 24 June 2013) was an Italian politician. A member of the Christian Democracy party, he served as Prime Minister of Italy from August 1970 to February 1972. In 2003, he was appointed senator for life, a seat he held until his death. During his long political career, Colombo held many offices in several governments. He served as Minister of Agriculture from 1955 to 1958; Ministri del commercio internazionale della Repubblica Italiana from 1958 to 1959; Minister of Grace and Justice from 1970 to 1972; Minister of Treasury from 1963 to 1970, in 1962 and from 1974 to 1976; Minister of Budget in 1968 and from 1987 to 1988; Minister of Finance from 1988 to 1989; and Minister of Foreign Affairs from 1980 to 1983 and from 1992 to 1993. A fervent Europeanist, he also served as president of the European Parliament from 1977 to 1979.
Ерте өмір және білім
Коломбо 1920 жылғы 11 сәуірде Базиликатаның Потенца қаласында дүниеге келді. Ол алты бауырымен бірге орташа табысты отбасында өсті; оның әкесі Анджело Коломбо мемлекеттік басқару органының қызметкері, ал анасы Роза Торделла үй шаруасындағы әйел болды. 1935 жылы ол Католиктік әрекеттің (АК) алғашқы жергілікті бөлімін құрды, бұл кең таралған католиктік бірлестік және Бенито Муссолини режимі мойындаған, азаматтардың санатындағы санаулы фашистік емес ұйымдардың бірі. 1937 жылы Коломбо Потенцаның Католиктік әрекетінің президенті және Католиктік әрекет жастар ұлттық кеңесінің мүшесі болды. Сол жылы ол Потенцадағы Квинт Гораций Флакк атындағы классикалық лицейде бітірді. 1941 жылы Коломбо Римдегі Сапиенца университетінің құқық факультетін бітірді, дипломдық жұмысы канондық құқыққа арналған. 1942 жылғы 1 тамызда ол әскери қызметке алынып, Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. 1943 жылдың қыркүйегінде, қару тоқтатылғаннан кейін, Коломбо Базиликатаға оралды және антифашистік және христиандық демократиялық принциптерге негізделген саяси қызметін бастады. 1944-1947 жылдары ол Azione Cattolica жастар бөлімінің бас хатшысы болып тағайындалды.
Саяси мансап
Коломбо 1943 жылы Христиан демократиясы (ХД) партиясының мүшесі ретінде саясатқа қатысты. 1946 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда Коломбо шамамен 21 000 дауыспен Италияның Конституциялық жиналысына сайланды және Италия парламентінің ең жас мүшелерінің бірі атанды. Ол Потенца-Матера сайлау округінен сайланды, ол оның барлық саяси мансабында басты тірегі болды. 1948 жылдың мамырынан 1951 жылдың шілдесіне дейін ол Алсиде Де Гасперидің 5-ші және 6-шы үкіметтерінде Ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы министрлігінің орынбасары болып тағайындалды. Осы жылдары Коломбо 1949 жылы Калабрияда шаруалардың жерді иемдену үшін болған қақтығыстарда табысты келісімге келтіруге қатысты. Ол сондай-ақ министр Антонио Сегнимен бірге аграрлық реформаны бекітуде ынтымақтастық жасады. Парламент 1950 жылдың қазанында бекіткен жер реформасының қаржыландыруының бір бөлігі АҚШ-тың 1947 жылы бастаған Маршалл жоспарының қаражаты есебінен жүзеге асты және кейбір ғалымдар оны соғыстан кейінгі кезеңдегі ең маңызды реформа деп санайды. Реформа жерді мәжбүрлі түрде алып қою арқылы ауыл шаруашылығы жұмыскерлеріне бөлуді ұсынды, осылайша оларды шағын кәсіпкерлерге айналдырып, ірі жер иеленушілерге тәуелді болдырмады. Реформаның кейбір жағынан осы тиімді нәтиже болғанымен, басқа жағынан ол шаруашылықтардың мөлшерін айтарлықтай қысқартты, оларды дамыған бизнеске айналдыру мүмкіндігін жойды. Бұл теріс әсер кооперативтер арқылы азайтылды және кейбір жағдайларда жойылды.
Италияның премьер-министрі
Коломбоның премьер-министрлік қызметі кезінде бірқатар прогрессивті реформалар енгізілді. 1971 жылғы 22 қазандағы тұрғын үй реформасы туралы заң жерді иелiктен айырудың жаңа критерийлерін және қалаларды жаңарту ережелерін енгізді. 1971 жылғы 6 желтоқсандағы заң бойынша мемлекеттік қаражат әр жергілікті билік органдарында балабақша салуға бөлінді. 1971 жылғы 30 желтоқсандағы заң әйел жұмысшыларды қорғау және аналық сақтандыру саласындағы жаңа ережелерді енгізді. Барлық қызметкерлерге жүктілікке байланысты екі ай бұрын және босанғаннан кейін екі айға дейін аналық демалысының мерзімі ұзартылды, ал барлық әйел жұмысшылар, оның ішінде ауыл шаруашылығы жұмысшылары мен жалға алушы фермерлер, жалақының 80% мөлшерінде жалақыға байланысты өтемақы алуға құқылы болды. Баланың өмірінің алғашқы жылында алты айға ерікті қосымша демалыс алу құқығы да енгізілді, оған жұмыс орнының сақталуы және жалақының 30% мөлшерінде өтемақы төленді, сондай-ақ баланың алғашқы үш жылында ауруына байланысты төленетін жұмыстан уақытша босатылу құқығы берілді. Бұған қоса, ауыл шаруашылығы, қолөнер және сауда салаларындағы жеке кәсіпкер әйелдерге арнайы босану жәрдемақысы тағайындалды. 1977-1979 жылдары Коломбо Еуропа Парламентінің президенті болды. 1980 жылдан 1983 жылға дейін және 1992 жылдан 1993 жылға дейін Италияның сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
Жеке өмір
2003 жылдың қарашасында Коломбо 12-18 ай бойы емдік мақсатта кокаин қолданғанын мойындады. Ол 2013 жылдың 24 маусымында 93 жасында Римде қайтыс болды.