Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық композитор
Italian composer
Джованни Бернардино Нанино (шамамен 1560 – 1623) – Кеш Ренессанс және ерте Барокко дәуірлерінің итальян композиторы, педагог және ән салу шебері, Рим композиторлар мектебінің жетекші мүшесі. Ол шамалы дәрежеде ықпалды композитор Джованни Мария Наниноның кіші інісі болды.
Giovanni Bernardino Nanino (ca. 1560 – 1623) was an Italian composer, teacher and singing master of the late Renaissance and early Baroque eras, and a leading member of the Roman School of composers. He was the younger brother of the somewhat more influential composer Giovanni Maria Nanino.
Өмір
Валеранода туған ол, ағасы сияқты, жергілікті соборда бала сопрано болды. Оның алғашқы лауазымы 1588 жылы Санта-Мария-деи-Монтиде капелла маэстросы болған болуы мүмкін, ал 1591 жылы Римдегі Сан-Луиджи-деи-Франчезиде капелла маэстросы қызметіне тағайындалғандығы белгілі, оның ағасы папалық хорға қосылу үшін кеткен соң. Алайда, екі бауыр осы кезде бірге тұрып, шіркеуге тиесілі үйде болды және көп уақытын хор ұлдарына сабақ берумен өткізді. Сан-Луиджи-деи-Франчезидегі тағайындалудан кейін ол өнер мен музыканың бай және ықпалды қолдаушысы кардинал Монтальтомен байланысқа түсті және кардиналдың Дамасодағы Сан-Лоренцо шіркеуінде мұғалім, композитор және архивші болып жұмыс істеген болуы мүмкін.
Born in Vallerano, he was first a boy soprano in the local cathedral, just like his brother. His first post may have been as maestro di cappella at Santa Maria dei Monti in 1588, and he is known to have acquired the post of maestro di cappella at San Luigi dei Francesi in Rome in 1591, after his brother left to join the papal choir. The two brothers, however, were living together at this time in a house owned by the church, and spent a good deal of their time teaching choirboys. Following the appointment at San Luigi dei Francesi, he was associated with Cardinal Montalto, a wealthy and influential patron of art and music, and may have served as teacher, composer, and archivist for the Cardinal at his church, San Lorenzo in Damaso.
Шығармалары
1580 және 1590 жылдардағы Наниноның музыкасы стиль жағынан консервативті болып келеді, оның ағасы мен Маренционың эксперименттік бейілімдерінен қашып, керісінше Палестрина сияқты ертерек римдік композиторлардың техникасын және көркемдік стилін пайдалануға ұмтылады. Шамамен 1610 жылдан кейін ол қасиетті шығармаларында бассо континуо техникасын қолданды – бұл консервативтік емес, және ең бастысы, оның ағасы ешқашан қолданбаған. Оның ерте музыкасының көп бөлігі әлемдік (мысалы, мадригалдар), бірақ ол 1610 жылдан кейін, ағасының қайтысынан соң бірнеше мотеттер жинағын жариялады. Ол ағасының форматында музыка жазғанда, стильдік тұрғыдан кері амалдарды таңдады деп болжауға болады. Ағасы қайтыс болғаннан кейін ол сол заманғы прогрессивтік стильді жылдам қабылдап, оны ағасы консервативтірек қолданған формаларда музыка жазу үшін пайдаланды.
Nanino's music of the 1580s and 1590s is conservative in idiom, avoiding the experimental tendencies of his brother and Marenzio, preferring instead to incorporate the technique and expressive style of the earlier Roman composers such as Palestrina. After about 1610 he adopted the technique of basso continuo in his sacred works — hardly a conservative tendency — and, significantly, something his brother never did. Much of his earlier music is secular (such as madrigals), but he published several books of motets after 1610, after his brother's death. It is tempting to speculate that when he wrote music in the same format as his brother, he chose opposite stylistic means, and after his brother's death he quickly adopted the progressive style of the time, using it to write music in the same forms which his brother had used more conservatively.