Луиджи Факта: Муссолиниге дейінгі Италияның соңғы премьер-министрі
Luigi Facta
Луиджи Факта: Италияның соңғы премьер-министрі, Муссолини диктатурасына дейінгі кезеңдегі саясаткер, заңгер және журналист. Биографиясы мен саяси мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның премьер-министрі 1922 жылдың ақпанынан қазанға дейін
Prime Minister of Italy from February to October 1922
Луиджи Факта (16 қараша 1861 – 5 қараша 1930) – итальяндық саясаткер, заңгер және журналист, Бенито Муссолининің диктатурасына дейінгі Италияның соңғы премьер-министрі.
Luigi Facta (16 November 1861 – 5 November 1930) was an Italian politician, lawyer and journalist and the last prime minister of Italy before the dictatorship of Benito Mussolini.
Түпнұсқасы мен алғашқы мансабы
Факта Италияның Пьемонт аймағындағы Пинероло қаласында дүниеге келген. Ол құқық білімін алып, кейін адвокат және журналист болды. 1892 жылы Пинероло округінен депутаттар палатасына сайланып саясатқа қадам басқан, және ол 30 жыл бойы осы мандатты сақтап қалды. Либералдық партия мүшесі Факта парламенттегі көп жылдары коалициялық үкіметте әділет және ішкі істер министрліктерінің орынбасары болып қызмет етті. Сонымен қатар, ол 1910 жылдан 1914 жылға дейін және 1920 жылдан 1921 жылға дейін Италияның қаржы министрі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Факта Италияның бейтарап болуын жақтады, бірақ Италия соғысқа қатысқаннан кейін соғысты қолдады. Оның ұлы соғыста қаза тапты, және ол өзінің ұлын елге арнағаны үшін мақтан тұтатынын айтты.
Facta was born in Pinerolo, Piedmont, Italy. He studied law and later became a lawyer and journalist. He entered politics in 1892 when he was elected to the chamber of deputies for Pinerolo, a seat which he held for 30 years. Facta, a member of the Liberal Party, served as undersecretary of the justice and interior departments in the coalition cabinet for much of his time in Parliament. He was also the Italian Minister of Finance from 1910 until 1914 and 1920 until 1921. At the outbreak of World War I, Facta supported neutrality for Italy, but then supported the war when Italy entered it. His son was killed in the war, and he said that he was proud to give a son to his country.
Италияның премьер-министрі
1922 жылы ақпанда Факта премьер-министр болып тағайындалды. Ол кезде Италияда саяси дағдарыс болды және Муссолинидің фашистік бүліктерімен күресіп жатты. Муссолини Римге қарай жорыққа шыққанда, Факта қарсы әрекет етіп, әскери жағдай жариялауды және Муссолиниді тоқтату үшін әскерді жіберуді қалады. Мұндай жағдайға монархтың қол қоюы қажет еді. Факта патша Виктор Эммануэль III-нің төтенше жағдай туралы жарлыққа қол қоймауының себептерін ешқашан ашпады. Бір күннен кейін Факта және оның үкіметі патшаның шешімімен келіспегендігін көрсету үшін отставкаға кетті. Патша содан кейін Муссолиниді Римге шақырып, жаңа үкімет құруды ұсынды.
Facta was appointed Prime Minister in February 1922. At the time, Italy was in political turmoil and was dealing with Mussolini's fascist insurgency. When Mussolini decided to march on Rome, Facta reacted and wanted to declare martial law and send the army to stop Mussolini. Such a declaration needed to bear the monarch's signature before it could take effect. Facta always refused to explain the secret reasons that brought King Victor Emmanuel III not to sign the declaration of emergency. The following day, Facta and his government resigned to demonstrate they did not approve of the King's decision. The King then requested that Mussolini come to Rome to form a new government.
Өмірінің соңғы жылдары; өлім және мұра
1924 жылы король Виктор Эммануэль III Факті Италия Сенатының сенаторы етіп тағайындады. Факт 1930 жылы Италияның Пинероло қаласында қайтыс болды, ал көпшілік оның Муссолини мен фашизмнің күшеуін тоқтату үшін жеткілікті күшті болмағанын және корольге берілгендігі соншалық, одан белсендірек әрекет етуге бармағанын сенеді.
In 1924, King Victor Emmanuel III named Facta senator in the Italian Senate. Facta died in Pinerolo, Italy, in 1930, with the general population believing him to have been too feeble and faithful to the King to take a more active role to stop Mussolini and the rise of Fascism.