Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-майоры (1917–2001)
British Army general (1917–2001)
Генерал-майор Дэвид Лэньон Ллойд Оуэн (10 қазан 1917 – 5 сәуір 2001) – британдық әскери қызметкер және жазушы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ұзақ қашықтықты шөл тобына басшылық етті.
Major General David Lanyon Lloyd Owen (10 October 1917 – 5 April 2001) was a British soldier and writer. During the Second World War he commanded the Long Range Desert Group.
Ерте өмір және әскери мансап
1917 жылы 10 қазанда Англияның Миддлсекс графтығындағы Хэмптон қаласында туған Дэвид Ллойд Оуэн, капитан Реджинальд Чарльз Ллойд Оуэннің ұлы, Винчестер колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған. Соңғысынан бітіргеннен кейін, 1938 жылғы 27 қаңтарда Корольдік патшалық полкіне (Батыс Суррей) екінші лейтенант болып кірген. Ол араб көтерілісі кезінде Палестинадағы полкінің 2-ші батальонында, сол кезде подполковник Роберт Росс басқарған. Ллойд Оуэннің батальондағы әріптес офицерлерінің арасында болашақ генерал-майор Майкл Форрестер де болды. Кейін ол 1939 жылдан 1941 жылдың шілдесіне дейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс шөлде қызмет етті, содан кейін Ұзақ қашықтықтағы шөл тобына (LRDG) қосылды.
Born in Hampton, in the county of Middlesex, England, on 10 October 1917, David Lloyd Owen, the son of Captain Reginald Charles Lloyd Owen, was educated at Winchester College and the Royal Military College, Sandhurst. Upon passing out from the latter, he was commissioned as a second lieutenant into the Queen's Royal Regiment (West Surrey) on 27 January 1938. He was with the 2nd Battalion of his regiment, then commanded by Lieutenant Colonel Robert Ross, in Palestine during the Arab revolt. Among Lloyd Owen's fellow officers in the battalion was Michael Forrester, another future major general. He later served in the Western Desert from 1939 to July 1941, during World War II, when he joined the Long Range Desert Group (LRDG).
Екінші дүниежүзілік соғыс
Ол бірқатар операцияларға қатысты, соның ішінде 1942 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Тобрукқа жасалған SAS рейдке қатысып, осының нәтижесінде Әскери крест орденімен марапатталды. 1942 жылдың қазан айында Куфрадағы LRDG базасына жасалған әуе шабуылында жарақат алып, жартылай қолынан айырыла жаздады. 1943 жылдың ақпанында LRDG қатарына қайта қосылды, олар Егей теңізіне жіберілмес бұрын Ливанда оқу-жаттығудан өтті. 1943 жылдың соңында Лерос шайқасында оның алдыңғы командирі Джейк Исонсмит қаза болғаннан кейін LRDG басшылығын өз мойнына алды. Ол Италияның оңтүстігіндегі Бари қаласында орналасып, Корфуға сәтті шабуыл жасады және Далмация аралдары мен Югославияда операциялар жүргізді. 1944 жылдың қыркүйек айында түнгі уақытта Албанияға парашютпен жіберілді. Құрғақ жерге қонғаннан кейін көп ұзамай 9 метрлік (30 фут) тік жарға құлап, омыртқасына ауыр зақым келтірді. Ллойд Оуэн үнемі ауырсынуға қарамастан, келесі үш ай бойы тауларда арнайы күштердің операцияларын басқарды. Соңында Италияға эвакуацияланып, сәтті операция жасалды, бірақ бұрынғы қызметіне оралмауын ескертті. Ол медициналық комиссияны алдап өтіп, кемемен Албанияға қайта оралды. LRDG 1945 жылдың маусым айында таратылды. Балқандағы басшылығы үшін Ллойд Оуэн сол жылы Еңбегі үшін орденмен марапатталды.
He took part in a number of operations, including the SAS raid on Tobruk in August/September 1942, which earned him the Military Cross. He was wounded in an air raid on the LRDG base at Kufra in October 1942 and nearly lost an arm. He rejoined the LRDG in February 1943, when they underwent training in Lebanon before being sent to the Aegean. He took command of the LRDG at the end of 1943 after the death of his predecessor Jake Easonsmith during the Battle of Leros. He based himself at Bari in southern Italy from which he mounted a successful raid on Corfu and staged operations in the Dalmatian islands and Yugoslavia. In September 1944, he was parachuted into Albania at night. Shortly after landing he fell 30 ft into a ravine and severely damaged his spine. Despite being in continual pain, Lloyd Owen directed special forces operations in the mountains for the next three months. Eventually he was evacuated to Italy, was successfully operated on, and told not to return to his former activities. He managed to bluff his way past a medical board and returned to Albania, although this time by boat. The LRDG was eventually disbanded in June 1945. For his leadership in the Balkans, Lloyd Owen was awarded the Distinguished Service Order that year.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін ол Ұлыбританияда әр түрлі лауазымдарда болды, оның ішінде Сандхерсттегі штабта қызмет етті. 1952 жылы Малайзиядағы жоғарғы комиссарының әскери көмекшісі болып тағайындалды. Содан кейін 1957 жылдан 1959 жылға дейін Корольдік полктің 1-ші батальонына қолбасшылық етті. 1960 жылдардың басында ол Кенияда 24-ші жаяу әскер бригадасының құрамын басқарды, ал 1966 жылдан 1968 жылға дейін Кипр округінің бас офицері болды. 1968 жылдан 1969 жылға дейін ол Таяу Шығыс құрлық әскерлерінің бас қолбасшысы (GOC) болды, ал 1969 жылдан 1972 жылға дейін тұрақты комиссиялар кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. 1954 жылы Британ империясы орденінің офицері, 1971 жылы Бат орденінің серігі болып тағайындалды. Ол өзінің тәжірибелері туралы екі кітап жазды: 1957 жылы Касселл баспасынан шыққан «Шөл – менің мекенім» кітабы, келесі жылы «Пантер Букс» баспасынан қайта басылды, сондай-ақ, жақында «Long Range Desert Group 1940–1945: Providence Their Guide» кітабы 2001 жылы Лео Купер / Pen and Sword Books баспасынан жарық көрді.
After the war, he had various appointments in Britain, including a period on the staff at Sandhurst. In 1952, he was appointed Military Assistant to the High Commissioner in Malaya. He then commanded the 1st Battalion of the Queen's Royal Regiment from 1957 to 1959. In the early 1960s he led 24 Infantry Brigade Group in Kenya and was then, from 1966 to 1968, General Officer Commanding (GOC), Cyprus District. From 1968 to 1969 he was GOC, Near East Land Forces and, from 1969 to 1972, president of the Regular Commissions Board. He was appointed an Officer of the Order of the British Empire in 1954 and Companion of the Order of the Bath in 1971. He wrote two books about his experiences – The Desert My Dwelling Place published by Cassell in 1957 and again by Panther Books the following year, and more recently Long Range Desert Group 1940–1945: Providence Their Guide, republished by Leo Cooper/Pen and Sword Books in 2001.
Жеке өмір
Ол Урсула Барклей әйеліне (Урси есіммен танымал) үйленді және үш ұлы болды: Майкл, Пирс және Кристофер.
He married his wife Ursula Barclay (known as Ursie) and had three sons; Michael, Piers and Christopher.