Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстегі ауыл және қауым
Village and community in Wales
Колвинстон (тарихи жағдайда кейде Колвинстон; Треголуин) – Уэльстегі Гламорган аңғарындағы ауыл және қауым, Бридженд қаласының орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 6.4 километр (4 миль), ал Кардифф қаласының орталығынан батысқа қарай 33.8 километр (21 миль) қашықтықта орналасқан. Ауыл А48 тас жолының жанында жатыр. 2005 жылғы халық санауы бойынша, ауылда шамамен 400 адам тұрған, бірақ соңғы жылдары салыныс жұмыстарының нәтижесінде халық саны 600-ден асып кеткен деп есептеледі. Романшы Агата Кристи жиі келіп тұратын, ал оның ұрпақтары әлі де Пулливрахтың бұрынғы төбесінде тұрып жатыр.
Colwinston (historically sometimes Colwinstone; Tregolwyn) is both a village and a community in the Vale of Glamorgan, Wales, approximately 4 mile (6 km) southeast of the centre of Bridgend and 21 mile (34 km) west of the centre of Cardiff. The village is located within of the A48. The population in 2005 was approximately 400 but with recent building development, the population is now estimated at over 600 people. The novelist Agatha Christie was a frequent visitor, and her descendants still live at the former manor house of Pwllywrach.
Археологиялық және ерте тарихи дәлелдер
Хайфилд фермасында және темір дәуіріндегі пештерде табылған қола дәуіріндегі балта бастары, бұл аймақтың тарихқа дейінгі дәуірде мекенделгенін көрсетеді. Аграрлық ауылдың дамуына жергілікті география түрткі болған болуы мүмкін: ауылға қарай шығыстан батысқа қарай созылған жұмсақ аңғар, сумен қамтамасыз етіп, табиғи ойыс құрады, қазіргі уақыттағы шығу жолы Чёрч Лейн арқылы төменге қарай бағады. Ауылдың орталық бөлігіндегі тік беткейлер оны Гламорган доласының басқа ауылдарынан топографиялық ерекшеліктерімен ажыратады. Су арнасы қазір жер астында, бірақ ұзақ жаңбыр жауғанда жер бетіне шығады. Ескі ауыл үйлері, жайылымдарға көрінетін биік жерде орналасқан, бұрынғы қарапайым тұрғын үйлердің орнында салынған болуы мүмкін. Бақ және Пенлан коттедждері мен Шіркеу коттеджі арасындағы аймақ малға қорғаныс және сумен қамтамасыз еткен деп есептеледі. Мүлік құжаттары мен ескі санақ тізімдері бұл аймақты "Квадрат" деп атайды. Тай-Дроу фермасының жанында ауылдық құдық бар, және сол жердегі ашық су арнасынан су шатырлары жиналған болуы мүмкін. (1971 жылы тағы бір қазба жұмысы жүргізілді.) Ұлыбританиядағы Рим үкіметінің аяқталуынан кейін, бұл аймақты ортағасырлық Морганнвг "княздары" басқарды; олардың патшалығы кейіннен Гламорган деп аталған аймақты қамтыды. Осы кезеңде елді мекен "Colwinstūn" деп аталды, бұл, мүмкін, "Colwine" ескі ағылшын есімімен және "tūn" сөзімен байланысты, яғни шаруашылық немесе елді мекен.
Bronze Age axe heads discovered on land at Highfield Farm and Iron Age kilns suggest that the area was settled during prehistoric times. The impetus for the development of an agrarian village may have been the local geography: a gentle valley going east to west towards the village, providing a water supply and creating a natural bowl, with a present day exit leading down Church Lane. Steep slopes in the central part of the village make it unlike other Vale of Glamorgan villages in its topography. The watercourse is now underground but rises to the surface in prolonged wet weather. The older village houses are situated on the higher ground overlooking meadows, possibly built on the sites of older simple dwellings. It is thought the area between Garden and Penlan Cottages and Church Cottage provided protection and water for livestock. Title Deeds and old census records call this area "The Square". A village well is present near Ty Draw Farm, and it is likely that watercress was harvested from the open water course there. (There was another excavation in 1971.) Following the end of Roman rule in Britain, the area was ruled by the medieval "princes" of Morgannwg; their kingdom included the area later known as Glamorgan. During this period the settlement came to be called "Colwinstūn", possibly from an old English name "Colwine" linked with "tūn", meaning farm or settlement.
Норман билігі мен жаңа жер иелігі
1070 жылы солтүстік және батыстан келген Карадёг ап Груффуд пен Иестин ап Гургант князьдіктерді басып алды, ал Роберт Фицхамон осы аймаққа нормандық шабуылды Бристольден бастап, мүмкін теңіз жолымен жүргізді. Жергілікті халық арасындағы әңгімелер "Алтын миля" деген аттың (ескі карталарда Твмпахт шаруашылығы мен негізгі ауылдың арасында, немесе ауылдың бастапқы ортақ жерінің солтүстік жиегінде көрсетілген аймақ) Фицхамон әскерлерінің Колвинстонға жақын A48 жолының бойында жалақы алу үшін тізілімінен, немесе Азамат соғысының әскерлерінің сол жерде жалақы алу үшін жиналуынан пайда болғанын айтады; тағы бір теория бойынша, бұл атау осы жердегі ескі жол бойында өсетін сары горсе гүлдерінің арқасында туған. Уильям де Лондонға Фицхамон Огмор (оның ішінде Колвинстон) иелігін берді, сондай-ақ 1141 жылы Глостердегі Бенедикт монастырының басшылығымен Эвенни монастырын құрды. Ол "Евеннидегі Сент-Михаэль шіркеуін, Угемор де Ланфейдегі Сент-Бриджит шіркеуін, Колвестондағы Сент-Михаэль шіркеуін, оларға тиесілі жерлерімен, шалғындарымен және барлық мүліктерімен" монастырьға сыйлады. Кейіннен оған 66 акрлық шаруашылық (мүмкін Тай-Мэн шаруашылығы) қосылды. Колвинстондағы Сент-Михаэль және Барлық Періштелер шіркеуі 1111 жылы, Приориядан 30 жыл бұрын салынғанына дәлелдер бар.
Caradog ap Gruffudd and Iestyn ap Gwrgant from the north and west usurped the princes in about 1070, and Robert Fitzhamon led the Norman invasion of the area from Bristol, probably by sea. Local folklore says that the nickname of "Golden Mile" (the area shown on old maps as being between Twmpath Farm and the main village, or the northern edge of the village's original common) arises either from Fitzhamon's forces lining up to receive their payment along a section of the A48 adjacent to Colwinston, or from Civil War troops gathering in the same location for payment; another theory is that the name originated because of yellow gorse plants growing along the old road at this point. William de Londres was granted the lordship of Ogmore (which included Colwinston) by Fitzhamon, and also established Ewenny Priory in 1141 under the Benedictine Abbey in Gloucester. He gave 'the Church of St Michael of Ewenny, the Church of St Bridget with the Chapel of Ugemore de Lanfey, the Church of St. Michael of Colvestone with the lands, meadows and all other things belonging unto them’ to the Abbey. The grant of a 66 acre farm (possibly Ty Maen Farm) was later added to this. There is evidence that St Michael and All Angels Church, Colwinston, was founded in 1111, predating the Priory by 30 years.
Орта ғасырлар және одан кейінгі кезеңдер
1340 жылы сэр Роджер де Бавант Қожалықтың қалған бөлігінің иесі болды. 1344 жылы (себептері белгісіз) ол өзінің мүлігін Англияның сол кездегі королі Эдуард III-ге сыйлады, ол (қайтадан себептері белгісіз) Кенттегі Дартфорд Приориясындағы доминикандық монахтарға мүлікті берді. Ондықтар мен жалдау ақысы екі Приорияға төленді, ал Викарийді тағайындау құқығы Эвенни Приориясында болды. Генрих VIII 1536 жылы барлық монастырь жерлерін тартып алды, монастырьларды тарату кезінде комиссар болған сэр Эдвард Карн Эвенни Приориясын патшадан жалға алып, ақырында 1545 жылы 727 фунт 6 шиллинг 4 пенниге сатып алды. Ол сондай-ақ Колвинстондағы Дартфорд Приориясының жерін сатып алып, біртұтас "Колвинстон Қожалығын" құрды. 1539 жылы ағылшын заңдары Уэльске таратылды және Гламорган графтығы ресми түрде әкімшілік бірлік ретінде құрылды. Колвинстон католик дінін жасырын сақтау ошағы болып қалды, дін қызметкерлері Рим тәртібі бойынша қасиетті дәстүрлерді орындауды жалғастырды. Тіпті 17 ғасырда Пэнлиндегі Турбевиллдердің қорғауындағы жергілікті дін қызметкері Джон Ллойд 1679 жылы Кардиффтегі Гейтс даласында 'Католиктердің қастандық' салдарынан туған гистерияның қызығында тұтқындалып, асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді.
By 1340, Sir Roger de Bavant had become the owner of the remainder of the Manor. In 1344 (for reasons unknown) he gave his property to the then King of England, Edward III, who (again for reasons unknown) endowed the property upon the Dominican Nuns at Dartford Priory in Kent. Tithes and rents were paid to the two Priories, with the right to appoint the Vicar being with Ewenny Priory. Henry VIII famously seized all monastery lands in 1536, Sir Edward Carne, a commissioner during the Dissolution of the Monasteries, was able to lease Ewenny Priory from the king, eventually purchasing it in 1545 for £727 6s 4d. He also purchased the Dartford priory land at Colwinston creating a single 'Manor of Colwinston'. By 1539 English law had been extended to cover Wales and the County of Glamorgan was formally established as an administrative unit. Colwinston remained a pocket of recusancy, with priests continuing to administer the sacrament according to the Roman rite. Even into the 17th century, John Lloyd, a local priest under the protection of the Turbevilles at Penlline, was arrested and hanged, drawn and quartered on the Heath at Cardiff in 1679 at the height of the hysteria caused by the 'Popish Plot'.
20 ғасыр
Ауыл тұрғындары ауыл шаруашылығынан алыстап, Оңтүстік Уэльстің көмір кен орындарына өнеркәсіптік жұмыс іздегендердің көшіп кетуімен, ал фермалардағы қарқынды еңбекке деген қажеттілік машиналардың енгізілуімен азайды, нәтижесінде ауыл халқы кеміп кетті. Осы тұрғындардың қозғалысы кезінде алғашқы үйлердің кейбіреуі құлдырап, жарамсыз болып қалды. Полковник Хьюберт Сесил Причард Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Пулливрахқа көшіп келді. Оның ұлы Хьюберт де Бург Причард, Агата Кристидің жалғыз қызы Розалинд Хикске үйленді, ал олардың ұлы Мэтью Причардқа «Тышқанның қапаны» пьесасынан түскен авторлық гонорарлар берілді. Ол кейіннен пьесадан түскен мол қаржыны 1995 жылы Colwinston қайырымдылық қорын құру үшін пайдаланды. Бірте-бірте ауылға «заманауи» жаңалықтар келді, соның ішінде 1935 жылы орталық су құбыры, ал 1946 жылдан бастап электр қуаты және телефон (қоғамдық кабина түрінде) орнатылды. 1972 жылы A48 тас жолынан жаңа су құбыры тартылды, ал 1973 жылы жаңа кәріз жүйесі салынды. Бич паркі 1960 жылдары салынды, одан кейін тағы да бірнеше шағын құрылыстар бой көтерді. 20 ғасырдың соңына қарай шағын, көбінесе жалға берілген шаруашылықтар өмір сүруге жарамсыз болып қалды. Шіркеу шаруашылығы мен Колвинстон үйі арасындағы қалған шаруашылық ғимараттары (алғашқыда Пулливрах үшін Доуэр үйі ретінде салынған) біртіндеп тұрғын үйлер ретінде сатылды, ал ферма үйлері арасындағы қоралар мен кірпіш зауыттары да дамыту үшін сатылды. Pwllyrwrach иелігі Pwllyrwrach Farm-да орналасқан бір ғана ірі шаруашылықты құрды, ол қой және етті мал шаруашылығына (бұрынғы сүт шаруашылығынан гөрі) баса назар аударды.
The population of the village began to grow away from its agricultural origins, with some emigration to the South Wales coalfields by those seeking industrial employment, whilst the need for intensive labour on farms was reduced by machinery and the village population declined. Some of the original houses fell into disrepair as these population movements took place. Colonel Hubert Cecil Prichard came to live at Pwllywrach after the First World War. His son Hubert de Burgh Prichard famously married Rosalind Hicks, the only daughter of Agatha Christie, their son Mathew Prichard being given the proceeds from the royalties of The Mousetrap. He subsequently used the substantial sums from the play to establish the Colwinston Charitable Trust in 1995. Gradually ‘modern’ features eventually found their way to the village, including mains water in 1935, and electricity and telephone (in the form of a public kiosk) from 1946 onwards. A new water main was laid from the A48 in 1972 and a new sewage scheme laid in 1973. Beech Park was built in the 1960s with other small developments following. The smaller, mostly tenanted, farms became unviable in the latter part of the 20th century. The remaining farm buildings between Church Farm and Colwinston House (built originally as a Dower House for Pwllywrach) were gradually sold as residential houses, with the barns and brickyards between the farmhouses also being sold off for development. The Pwllyrwrach estate created a single large farm based at Pwllyrwrach Farm, concentrating on sheep and beef cattle farming (rather than the dairy farming which had previously been predominant.)
21 ғасыр
Ауылдың және оның айналасындағы ауыл шаруашылығы жерлері қазір Пулливрах иелігіне, бірқатар тәуелсіз жер иелеріне (әсіресе ауылдың солтүстігінде және батысында), сондай-ақ ғасырлар бойы жер сатып алған және/немесе мұрагерлік еткен шағын тәуелсіз фермерлерге тиесілі. Басқа мүліктер Гламорган долы кеңесіне тиесілі, олар мектеп, ауылдық үй және қалған әлеуметтік тұрғын үйлерді қамтиды. Көптеген жеке тұрғын үйлер жеке меншік иелеріне тиесілі, жаңа салынған немесе Pwllywrach иелігінен, жергілікті биліктен, шіркеу ұйымдарынан, Уэльс шіркеуінен немесе жергілікті фермерлерден сатып алынған ескі үйлер болып табылады. Осылайша, ауылдың негізгі құрылымы 2016 жылға дейін сақталды, сол кезде Redrow plc компаниясы қазір Heol Cae Pwll деп аталатын жерге 64 жаңа үй салды (2018 жылы аяқталды), нәтижесінде халық саны 600-ден асты. Жергілікті тұрғындардың дамудың ауқымына қарсы наразылығы Гламорган долы кеңесі тарапынан ескерілмеді. Ауылдық өкілдер су тасқынының жиі болатынын айтып, "қазіргі 130 тұрғыннан тұратын ауылға 64 үй қосу осы қауіпті күшейте түседі" деді. Бұл жаңалыққа "талшықты" кеңжолақты интернет қосылды. Ауыл соңғы жылдары жергілікті және ұлттық деңгейде қоғамдық бірлігімен және іс-шараларымен танымал болды.
The agricultural land in and around the village is now variously owned by the Pwllywrach Estate, a number of independent landowners (especially to the north and west of the village) as well as a small number of independent farmers who have bought and/or inherited land over the centuries. Other properties are owned by the Vale of Glamorgan Council for the school, the Village Hall and the remaining social housing. Finally, most private housing is now owned by individual house owners, either as new build properties or older houses mostly purchased from the Pwllywrach estate, the local authority, the chapel organisations and the Church in Wales or local farmers. The main fabric of the village was thus set until 2016 when the developer Redrow plc built 64 new homes on land now known as Heol Cae Pwll (completed in 2018), increasing the population to over 600. Protests against the extent of the development by local residents were overruled by the Vale of Glamorgan Council. Community representatives pointed to regular flooding and said that "adding 64 homes to a village with 130 at the moment can only increase that risk". Along with this came "fibre" broadband. The village has gained a local and national reputation in recent years for its community spirit and activities.
Картадағы ауыл және оның атауы
XVI ғасырдағы картада (Ланкастер герцогтығына мұра болған жерлердің, болжам бойынша) ауыл Колвинс Тоне деп көрсетілген. Кейде атау Коулстон деп қысқартылған (мысалы, Кристофер Сакстонның 1578 жылғы картасында). Кейін ауылдың атауы көбінесе бір сөзбен жазылатын, ең көп таралғаны Колвинстон немесе Колвинстон болды. Орденс Survey 1833 жылдан бері «Colwinston» қолданып келеді (бұл әдеттегі айтылуын көрсетеді), бірақ кейбір ресми дереккөздерде (мысалы, халық санағы тізілімдері, ресми пошта мекенжайлары) 20 ғасырдың соңына дейін «e» әрпі сақталған. Ауылдың валлилік атауы Tregolwyn алғаш рет 1566 жылы «tref golwyn» деп жазылған; валли тілін қолдануға шектеулер болғандықтан ол ресми құжаттарда жиі тіркелмеген, бірақ «tun» сөзінен «tref» («қала») және валлилік аты Colwyn немесе Collwyn шыққан, оның сөзбе-сөз мағынасы «көжек, иттің баласы».
A 16th century map (probably of lands inherited by the Duchy of Lancaster) shows the village as Colwyns' Tone. The name was sometimes shortened to Coulston (e. g. Christopher Saxton's map of 1578). The village name was later usually spelled as one word, most commonly as Colwinstone or Colwinston. The Ordnance Survey has used ‘Colwinston’ since 1833 (reflecting the usual pronunciation) but some official sources (e. g. census records, official postal addresses) included an e until the latter part of the 20th century. The Welsh name of the village, Tregolwyn, first appears in writing c. 1566 as "tref golwyn"; it was not often recorded in official documents because of restrictions on the use of Welsh, but appears to be derived from tun as tref ("town"), and the Welsh name Colwyn or Collwyn, which also has a literal meaning of "cub, whelp, puppy".
Демография
2011 жылғы халық санауы бойынша Колвинстонның халқы 447 адамды құрады; жақында 64 отбасылық үй салынғаннан кейін бұл көрсеткіш артты. 2011 жылғы халық санауы көрсеткендей, халықтың 13,1% валли тілінде сөйлей біледі, бұл 2001 жылғы 7,8% көрсеткіштен жоғары.
Colwinston's population was 447, according to the 2011 census; This has recently been increased through the addition of 64 family homes. The 2011 census showed 13.1% of the population could speak Welsh, a rise from 7.8% in 2001.
Сент-Михаил және барлық періштелер шіркеуі
Колвинстондағы түпнұсқа Норман Сент-Майкл шіркеуі 1111 жылы салынған деп есептеледі. Шіркеу 1879 жылы, сондай-ақ 1970-ші және 2000-ші жылдары қайта жаңартылды. Ортағасырлық приход шіркеуі – 1-санаттағы ескерткіш. 1879 жылы және 1971 жылы, шіркеудің ғибадатханасына зиян келтірген өрттен кейін шіркеу ауқымды жөндеуден өтті. Осы кезде алтарудың екі жағындағы Он Буйрық жазылған мыс тақталар жойылды. Сонымен қатар, ғибадатхана аркасының үстіндегі өрнектермен жазылған «Қасиетті, Қасиетті, Қасиетті» деген сөздер боялып жасырылды. Шіркеудегі кезекті жөндеу жұмыстары мыңжылдық қарсаңында Мұра лотереялық қорынан түскен ірі грант, басқа да ұйымдардан қаражат және ауыл тұрғындарының жинаған ақшасының есебінен жүргізілді. Шіркеудің солтүстік жағына киім ауыстыратын бөлме, ас үй және дәретхана салынды, ішкі және сыртқы қабырғалар әктелді, ал шатыр жөндеуден өтіп, 350 000 фунт стерлинг сарқылып кетті.
The original Norman St Michael's Church in Colwinston is reputed to have been built in 1111. The church was restored in 1879 and again in the 1970s and 2000s. The medieval parish church is a Grade 1 listed building. The church underwent a substantial restoration in 1879, and again in 1971 following a fire which badly damaged the chancel, destroying the brass tablets either side of the altar displaying the Ten Commandments. It was at this time that the words “Holy, Holy, Holy” painted in scroll work above the chancel arch were painted over. Further restoration work at the church was carried out at the millennium with the benefit of a major grant from the Heritage Lottery Fund together with grants from other bodies and funds raised by the villagers. A vestry, kitchen and toilet were built on the north side of the church, the interior and exterior walls were lime washed and the roof repaired at a cost of £350,000.
Басқа ескерткіштер
Ауылдағы он ІІ санаттағы ғимараттың барлығы орта ғасырлық немесе орта ғасырдан кейінгі кезеңде салынған. Олардың арасында сабанмен жабылған үй, "Ескі пастор үйі", Пулливрахтың бұрынғы поместьесі және бірнеше бұрынғы шаруа үйлері бар. Ескі пастор үйі – шіркеудің оңтүстік-шығыс бұрышындағы жол торабында орналасқан, 16 ғасырдан қалған сабанмен жабылған үй. Онда готикалық немесе Тюдор стиліндегі арка бар, және бұл ғимарат "Гламоргандағы шатырдың қасына орналасқан кішкентай шкаф түріндегі дәретханасы бар екі ғимараттың бірі". 1835 жылы Сейон пресвитериан шіркеуі салынды, бірақ ол 1996 жылы жабылды; кейіннен ол тұрғын үйге айналды. Бұл Ұлыбританиядағы 53 "Алғыс айтатын ауылдың" бірі. Дегенмен, ауыл Екінші дүниежүзілік соғыста төрт адамын жоғалтты, олардың бірі Агата Кристинің күйеу баласы, полковник Губерт Причард болды. Ауылға кіре берістегі құттықтау тақталары оның "Алғыс айтатын ауыл" мәртебесін көрсетті, бірақ 2014 жылға дейін ауылдың жасыл алаңында соғыс ескерткіші орнатылмады.
Of the ten Grade II listed buildings in the village, all date from the medieval or immediate post medieval period. These include a thatched house, "The Old Parsonage", the former manor house of Pwllywrach, and several former farmhouses. The Old Parsonage, a thatched house dating to the 16th century at the crossroads and opposite the southeast corner of churchyard, has a Gothic or Tudor arch and the building is "one of only two in Glamorgan with a latrine in the form of a small closet at the side of the fireplace." In 1835, the Seion Presbyterian Chapel was built but it closed in 1996; it later became a residential building. It is one of only 53 Thankful Villages in the UK. However, the village lost four men in World War II, one of whom was Agatha Christie's son in law, Colonel Hubert Prichard. Welcome signs at the entrance to the village reflected its status as a thankful village from but the village had no war memorial until 2014, when one was erected on the village green.
Басқару
Колвинстонның жеті сайланған немесе қосылған мүшесі бар өз қауымдастық кеңесі бар. Гламорган округі кеңесіне сайлауларда Колвинстон Лландоу/Эвенни округтік сайлау аймағының құрамына кіреді.
Colwinston has its own community council with seven elected or co opted members. For elections to the Vale of Glamorgan Council, Colwinston is part of the Llandow/Ewenny county electoral ward.
Мәдениет
Жылдың басты әлеуметтік оқиғасы – жыл сайынғы ауылдық той, әдетте шілде айының бірінші немесе екінші аптасында өтеді. Жыл сайынғы басқа да шараларға пантомима және Жаңа жыл күні танымал "коллибол" ойыны жатады. 2013 жылы ауылдық үйге жақын жерде көп мақсатты ойын алаңы (MUGA) салынды. Ауыл өздерінің жергілікті анықтамалығын, Colwinston – Өзгеріп келе жатқан ауыл, Cowbridge History Society қоғамы ауыл тарихына арналған толық зерттеуді, Colwinston: A Historical Journey еңбегімен бірге жариялады.
The major social event of the year is the annual village fete, usually held during the first or second week in July. Other annual events include a pantomime and the New Year's Day sport of "collyball". A multi use games area (MUGA) was constructed close to the village hall in 2013. The village published its own local source book, Colwinston A Changing Village, simultaneously with the publication of a fully researched history of the village, Colwinston: A Historical Journey, by Cowbridge History Society.