Екінші дүниежүзілік соғысындағы төрт дін қызметкерінің қаһармандығы медалі
Four Chaplains' Medal
АҚШ Әскері Капелландық Корсының наградасы: Екінші дүниежүзілік соғысында өмірін құрбан еткен төрт капелланның батылдығын тану үшін арналған медаль туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ Армиясының капеллен корпусының полктік наградасы
United States Army Chaplain Corps Regimental award
Төрт капелленнің медалі – 1960 жылғы 14 шілдеде Конгресс актісімен бекітілген (P. L. 86 656, 74 Stat. 521). Бұл награда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде төрт армия капелленінің батылдық көрсеткен әрекеттерін тану үшін тағайындалған. Медальді табыстау туралы заңда мыналар көрсетілген:
The Four Chaplains' Medal was a decoration approved by an Act of Congress on July 14, 1960 (P. L. 86 656, 74 Stat. 521). The decoration recognizes the heroic actions of four Army Chaplains during World War II. The statute awarding the medal is listed as follows:
Америка Құрама Штаттарының Сенаты мен Өкілдер палатасы Конгресте жиналған күйде, Президентке Вермонт штатының Гильман қаласының капеллені Джордж Л. Фоксқа, Колумбия округінің Вашингтон қаласының капеллені Александр Д. Гудқа, Нью-Йорк штатының Скенектади қаласының капеллені Кларк В. Полингке және Нью-Джерси штатының Арлингтон қаласының капеллені Джон П. Вашингтонға, 1943 жылы Солтүстік Атлантикадағы әскер тасымалын батыру кезінде өмірлерін құрбан еткенде, сол тасымалдағы басқа адамдарға өздерінің қақтырылмайтын құралдарын беру арқылы көрсеткен ерекше батылдығы үшін қазіргі кезде медальдар мен сертификаттарды табыстауға рұқсат беріледі. Осы актімен бекітілген медальдар мен сертификаттардың нысаны мен дизайны Президент белгілейтіндей болады және олар аталған капеллендердің Президент тағайындайтын өкілдеріне табысталады. Бұл медаль «Капелленнің Құрмет медалі» және «Капелленнің Батырлық медалі» деп те аталады, оның дизайны 1943 жылғы 3 ақпанда қызмет барысында өмірлерін берген Төрт капелленнің ерлігін бейнелейді. Медальді АҚШ Армиясының Геральдика институтының Томас Хадсон Джонс (1892–1969) жасаған. Ол 1961 жылғы 18 қаңтарда Вирджиния штатының Форт-Майер қаласында Армия хатшысы Уилбер М. Бруккер арқылы олардың жақындарына табысталды.
Be it enacted by the Senate and House of Representatives of the United States of America in Congress assembled, That the President is authorized to award posthumously appropriate medals and certificates to Chaplain George L. Fox of Gilman, Vermont; Chaplain Alexander D. Goode of Washington, District of Columbia; Chaplain Clark V. Poling of Schenectady, New York; and Chaplain John P. Washington of Arlington, New Jersey, in recognition of the extraordinary heroism displayed by them when they sacrificed their lives in the sinking of the troop transport in the North Atlantic in 1943 by giving up their life preservers to other men aboard such transport. The medals and certificates authorized by this Act shall be in such form and of such design as shall be prescribed by the President, and shall be awarded to such representatives of the aforementioned chaplains as the President may designate. Also known as the Chaplain's Medal of Honor and the Chaplain's Medal for Heroism, its design commemorates the actions of the Four Chaplains who gave their lives in the line of duty on February 3, 1943. The medal was designed by Thomas Hudson Jones (1892–1969) of the United States Army Institute of Heraldry. It was presented posthumously to their next of kin by Secretary of the Army Wilber M. Brucker at Fort Myer, Virginia, on January 18, 1961.
Төрт қайыршы
Төрт дін қызметкері АҚШ армиясының лейтенанттары болды: пастор Джордж Л. Фокс (методист), раввин Александр Д. Гуд (иудей), пастор Кларк В. Полинг (Америкадағы реформаланған шіркеу) және әке Джон П. Вашингтон (Рим католиктері). 1942 жылдың соңында дін қызметкерлері Массачусетс штатының Таутон қаласындағы Майлс Стендиш лагеріне ауыстырылды және Гарвард университетінің дін қызметкерлері мектебінде оқыды. 1943 жылдың қаңтар айында дін қызметкерлері Гренландия арқылы Ұлыбританияға 900-ден астам сарбазды тасымалдайтын «Дорчестер» кемесіне мінді. 1943 жылдың 2 ақпанында неміс суасты қайығы U 223 конвойды қозғалыста байқап, кемелерге жақындады, торпеда атып, түнгі жарықтан кейін «Дорчестерді» соқты. Жүздеген адамдар тез суға батып бара жатқан кеменің палубасына жиналды және құтқару шалкектеріне жүгірді. Бірнеше құтқару шалкектері зақымдалған еді, ал төрт дін қызметкері қорқып қалған сарбаздарды ұйымдастыра бастады. Олар құтқару жилеттерін шкафтан таратты; құтқару жилеттері біткен кезде, әр дін қызметкері өз жилетін басқа сарбаздарға берді. Соңғы құтқару шалкектері кеткеннен кейін, дін қызметкерлері суға батып бара жатқан кемеден қашуға мүмкіндік болмағандармен дұға етті. Торпеда соққаннан кейін 27 минут өткен соң «Дорчестер» 672 адаммен бірге толқындар астында жоғалып кетті. Төрт дін қызметкерін соңғы рет көргендер, олардың палубада қолдары тізіліп, бірге дұға етіп тұрғанын айтады. Ресми әскери наградаларға келетін болсақ, төрт дін қызметкерінің әрқайсысына қайтыс болғаннан кейін «Құрметті қызмет ордені» мен «Күміс жүрек» ордендері берілді. Алайда, «Құрмет медалі» үшін «жаумен күрес» критерийі қойылған. Арнайы медаль — «Құрмет медалімен» бірдей салмаққа және маңызға ие болуы тиіс еді және 1960 жылы Палатамен бекітілді. 2006 жылы Америка Легионы Солт-Лейк-Ситиде өткен 88-ші ұлттық конвенциясында төрт дін қызметкеріне «Құрмет медалін» беруді қолдаған жаңа қаулы қабылдады.
The four chaplains were lieutenants in the United States Army: the Rev. George L. Fox (Methodist), Rabbi Alexander D. Goode (Jewish), the Rev. Clark V. Poling (Reformed Church in America) and Fr. John P. Washington (Roman Catholic). In late 1942, the chaplains were transferred to Camp Myles Standish in Taunton, Massachusetts, and attended Chaplains School at Harvard University. In January 1943, the chaplains embarked on board the SS Dorchester, which was transporting over 900 soldiers to the United Kingdom via Greenland. On February 2, 1943, the German submarine U 223 spotted the convoy on the move and closed with the ships, firing a torpedo which struck the Dorchester shortly after midnight. Hundreds of men packed the decks of the rapidly sinking ship and scrambled for the lifeboats. Several of the lifeboats had been damaged and the four chaplains began to organize frightened soldiers. They distributed life jackets from a locker; when the supply of life jackets ran out, each of the chaplains gave theirs to other soldiers. When the last lifeboats were away, the chaplains prayed with those unable to escape the sinking ship. Twenty seven minutes after the torpedo struck, the Dorchester disappeared below the waves with 672 men still aboard. The last anyone saw of the four chaplains, they were standing on the deck, arms linked and praying together. As to official military decorations, each of the four chaplains was posthumously awarded the Distinguished Service Cross and the Purple Heart. however, criteria for the Medal of Honor included "combat with the enemy." The special medal — intended to have the same weight and importance as the Medal of Honor and by the House in 1960. In 2006, The American Legion, at their 88th National Convention in Salt Lake City, passed a new resolution in support of awarding the Medal of Honor to the Four Chaplains.