Кіріспе

Тамақ өңдеу – тамақ дайындау процесі.

Қаңырлау – тамақтың ішіндегі химиялық реакциялар нәтижесінде қоңыр түске өзгеруі. Қаңырлау процесі – тамақ химиясында жүретін химиялық реакциялардың бірі және денсаулық, тамақтану және тамақ технологиясы салаларында зерттеуге лайықты маңызды тақырып. Тамақтардың химиялық құрамы уақыт өте көптеген өзгерістерге ұшыраса да, қаңырлау екі негізгі санатқа бөлінеді: ферменттік және ферменттік емес қаңырлау процестері. Қаңырлаудың тамақ өнеркәсібі үшін тағамдық құндылығы, технологиясы және экономикалық тұрғысынан маңызды салдары бар. Зерттеушілер қаңырлауды бақылау (тежеу) және осы тежеуді барынша күшейту арқылы тамақтың сақталу мерзімін ұзартуға бағытталған әртүрлі әдістерді зерттеуге қызығушылық танытады.

Ферменттік қоңырлануды бақылау

Ферменттік қоңырлануды бақылау әрқашан тамақ өнеркәсібі үшін қиындық туғызып келді. Тамақтың ферменттік қоңырлануын болдырмау немесе баяулату үшін түрлі тәсілдер қолданылады, әрбір әдіс химиялық реакцияның нақты қадамдарын бағыттайды. Ферменттік қоңырлануды бақылаудың әртүрлі түрлерін екі үлкен топқа бөлуге болады: физикалық және химиялық. Көбінесе бірнеше әдіс бірге қолданылады. Сульфиттердің (күшті қоңырлануға қарсы химиялық заттар) қолданылуы, олардың тиімділігімен қатар туындайтын қауіптерге байланысты қайта қарастырылды. Ферменттік процеске тап болғанда болатын бақылау механизмдерінің нақты түрлерін анықтау үшін көптеген зерттеулер жүргізілді. Қоңырлануды болдырмаудан басқа, оны бақылауға тамақ түсін қоңырланғаннан кейін қалпына келтіру шаралары да кіреді. Мысалы, иондық алмасу сүзгілеуі немесе ультрасүзгілеу шарап жасауда ерітіндідегі қоңыр шөгінділерді жою үшін қолданылуы мүмкін.

Физикалық әдістер

Жылумен өңдеу – Тағамды жылумен өңдеу, мысалы, бланшировка немесе қуыру, ферменттерді денатурациялайды және қоңырлануға жауапты заттарды жояды. Бланшировка, мысалы, шарап жасау, шай өңдеу, жаңғақтар мен беконды сақтау және көкөністерді мұздатуға дайындау үшін қолданылады. Етті көбінесе үлкен дайындамаға қосу алдында жоғары температурада ішінара қоңырту арқылы өңдейді, бұл кейінірек төмен температурада пісіру кезінде қоңырлануды азайтады. Салқын өңдеу – Салқындату және мұздату – тағамды сақтаудың ең көп таралған әдістері, олар шіруді болдырмайды. Қоңырлану ферменттерінің активтілігі, яғни реакция жылдамдығы, төмен температурада төмендейді. Сондықтан, салқындату жаңа көкөністер мен жемістердің бастапқы түсін, түсін және дәмін сақтауға көмектеседі. Көкөністер мен жемістерді тарату және сату кезінде де салқындату қолданылады. Оттегін жою – Ферменттік қоңырлану үшін оттегінің болуы маңызды, сондықтан ортадан оттегіні жою қоңырлану реакциясын баяулатуға көмектеседі. Вакуумдік қаптама немесе модификацияланған атмосфералық қаптама сияқты консервілеу кезінде ауаны алу немесе оны басқа газдармен (мысалы, N2 немесе CO2) алмастыру, өткізбейтін пленкалар немесе жеуге жарамды қаптамаларды пайдалану, тұз немесе қант ерітінділеріне батыру тағамды тікелей оттегімен байланыстан қорғайды. Пластмассадан немесе басқа материалдардан жасалған өткізбейтін пленкалар тағамның ауадағы оттегіге ұшырауын болдырмайды және ылғалдың жоғалуын азайтады. Антиоксиданттармен, микробқа қарсы және саңырауқұлаққа қарсы заттармен, мысалы, бутилденген гидрокситолуолмен (BHT) және бутилденген гидроксианизолмен (BHA), токоферолдармен, хинокитиолмен, лизозиммен, низинмен, натамицинмен, хитозанмен және ε-полилизинмен қапталған қаптама материалдарын әзірлеу саласында белсенділік күшейіп келеді. Жеуге жарамды қаптамалар полисахаридтерден, ақуыздардан, липидтерден, көкөніс қабықтарынан, өсімдіктерден немесе басқа табиғи өнімдерден жасалуы мүмкін. Сәулелендіру – Тағамды УФ-С, гамма-сәулелер, рентген сәулелері және электронды сәулелер арқылы сәулелендіру – тағамның сақталу мерзімін ұзартудың тағы бір әдісі. Иондаушы сәулелер тағамның бұзылуына жауапты микроорганизмдердің тіршілігін тежейді және консервіленген көкөністер мен жемістердің пісіп-жетілуін және өруін кешіктіреді.

Химиялық әдістер

Қышқылдану – Браунинг ферменттері, басқа ферменттер сияқты, белгілі бір pH диапазонында активті болады. Мысалы, ППО pH 5-7 аралығында ең жоғары белсенділікті көрсетеді және pH 3-тен төменде тежеледі.

Ферментсіз қоңырлау

Қоңырланудың екінші түрі – ферментсіз қоңырлану – ферменттердің қатысуынсыз, бірақ тағамда қоңыр пигменттердің пайда болуына себеп болатын процесс. Ферментсіз қоңырланудың екі негізгі түрі – карамельдеу және Майяр реакциясы. Екеуі де су белсенділігіне байланысты реакция жылдамдығы өзгеріп отырады (тағам химиясында су белсенділігінің стандартты жағдайы көбінесе бірдей температурадағы таза судың ішінара бу қысымы ретінде анықталады). Карамельдеу – қанттың пиролизіне байланысты жүретін процесс. Ол тамақ пісіруде қажетті жаңғақтанған дәм мен қоңыр түс алу үшін кеңінен қолданылады. Процесс жүргенде ұшпалы химиялық заттар бөлініп, ерекше карамельді дәм пайда болады. Басқа ферментсіз реакция – Майяр реакциясы. Осы реакция тағам пісірілген кезде дәмнің қалыптасуына жауап береді. Майяр реакциясына ұшырайтын тағамдардың мысалдары – нан, стейк және картоп. Бұл еркін аминқышқылының амино тобы мен тотығу қанттарының карбонил тобы арасындағы химиялық реакция, себебі қандай аминқышқыл қатысқандығына байланысты түсетін дәм анықталады. Меланоидтар – қоңыр түсті, жоғары молекулалық салмағы бар, біртекті емес полимерлер, олар қанттар мен аминқышқылдары Майяр реакциясы арқылы жоғары температурада және төмен су белсенділігінде біріккенде пайда болады. Меланоидтар көбінесе ферментсіз қоңырлануға ұшыраған тағамдарда кездеседі, мысалы, арпалық мальттарда (Вена мен Мюнхен), нан қабығында, нан өнімдерінде және кофеде. Олар сондай-ақ қант фабрикаларының сарғыш суларында да болады, сондықтан оларды тазарту қажет, осы фабрикалардың шығыс ағыны маңында ластанудың алдын алу үшін.

Шарап дайындау кезінде жүзімді қоңырлау

Көптеген жемістер сияқты, жүзімнің де фенолдық қосылыстарының саны әртүрлі болады. Бұл ерекшелік шарап сапасын бағалаудағы өлшемшарт ретінде қолданылады. Шарап жасау процесінің бастауы полифенол оксидазаларының әсерімен фенолдық қосылыстардың ферменттік тотығуы болып табылады. Жүзім клеткасының вакуоліндегі фенолдық қосылыстар мен цитоплазмада орналасқан полифенол оксидаза ферментінің араласуы жүзімнің тотығуын қозғалады. Осылайша, жүзімнің алғашқы қоңырлануы жүзім клеткаларындағы "бөлмелеу өзгерісі" нәтижесінде пайда болады.

Тамақ өнеркәсібі мен технологиясына әсері

Ферменттік қоңырлану азық-түліктердің түсіне, дәміне және тағамдық құндылығына әсер етеді, уақтылы сатылмаған жағдайда зор экономикалық зиян келтіреді. Есептеулерге сәйкес, ферменттік қоңырлану салдарынан өнімнің 50%-дан астамы жоғалады. Адам популяциясының өсуі және табиғи ресурстардың азаюы көптеген биохимиктер мен азық-түлік инженерлерін азық-түлікті сақтаудың жаңа немесе жақсартылған әдістерін іздеуге, сондай-ақ қоңырлану реакциясын тежеуге бағытталған әдістерді қолдануға итермеледі. Бұл азық-түліктердің сақталу мерзімін ұзартады, осылайша қалдықтар мәселесінің бір бөлігін шешеді. Ферменттік қоңырлану механизмдерін жақсы түсіну, әсіресе реакцияға қатысатын ферменттер мен субстраттардың қасиеттерін анықтау, азық-түлік технологтарына механизмнің белгілі бір кезеңдерін бақылауға және осы білімді қоңырлануды тежеу үшін қолдануға көмектеседі. Алма – зерттеушілердің көп зерттейтін жемісі, себебі оның құрамында фенолдық заттардың жоғары концентрациясы бар, бұл оны ферменттік қоңырлануға өте сезімтал етеді. Алма және қоңырлану белсенділігі туралы басқа да зерттеулермен сәйкес, алмалардағы жоғары фенолдық заттар мөлшері мен ферменттік белсенділіктің артуы арасында байланыс анықталды. Бұл азық-түлік өнеркәсібі үшін полифенол оксидаза активтілігін төмендету және осылайша қоңырлануды азайту мақсатында гендік модификация жасауға мүмкіндік беретін перспективалы мақсат. Мұндай жетістіктердің мысалы – Okanagan Specialty Fruits Inc. компаниясы өндірген Arctic apples. Бұл алмалар гендік инженерияның арқасында, зертханалық техниканың нәтижесінде полифенол оксидазаның деңгейін төмендетуге қол жеткізді. Тағы бір маңызды мәселе – теңіз өнімдерінің қоңырлануы. Теңіз өнімдері, әсіресе креветка, бүкіл әлемде кең таралған тағам. Креветканың қоңырлануы, меланоз деп те аталады, азық-түлікпен айналысатын мамандар мен тұтынушылар үшін үлкен алаңдаушылық тудырады. Меланоз көбінесе өлімнен кейінгі өңдеу және тоңазыту кезінде пайда болады. Жақында жүргізілген зерттеулер көрсеткендей, сульфиттерге ұқсас қызмет атқаратын, бірақ денсаулыққа зиян келтірмейтін, мелатонинге қарсы полифенол оксидаза ингибиторына ие өсімдік экстракты табылды.