1915 ж. «Жақындық» фильмі: Әйелдің ысырапшылдығы, күйеуінің қаржы қиындықтары, және алыс елден келген бай саудагермен құпия қарым-қатынас. Кінематограф, драма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сесил Б. Демилдің 1915 жылғы фильмі
1915 film by Cecil B. DeMille
Сюжет
Эдит Харди – күйеуі Ричард оған барлық ақшасын қор жұмысына салғанын, акциялар өскенше оның шоттарын төлей алмайтынын айтса да, қымбат киімдерді сатып алуын тоқтатпайтын әуескер қоғам әйелі. Ол тіпті үй қызметшісіне жалақысын төлеуді кешіктіреді, сондықтан Ричард ұялып, өзі төлейді. Эдит сондай-ақ Бельгиялық босқындарға арналған жергілікті Қызыл Крест қорының қазынашысы, ол бай жапондық пил сүйегі саудагері Хишуру Торидің (немесе 1918 жылы қайта басылғанда, бай бірмалық пил сүйегі саудагері Хака Араку) үйінде гала-кеш өткізеді. Ол – сәнді, бірақ қауіпті секси ер адам, Эдит оған қызығушылық танытады; ол оған қазыналарға толы бөлмесін көрсетеді және оның біреуіне оған тиесілі екенін көрсету үшін ыстық таңба қояды. Хардилердің танысы Эдитке Ричардтың салымдары табыс әкелмейтінін, және ол жақсырақ білетінін айтады; содан кейін ол оған ұсынған кәсіпке инвестиция салса, ақшасын бір күнде екі есеге көбейтіп береді дейді. Эдит зәулім өмір сүргісі келіп, Ричардтың салымдарының нәтижесін күте алмай, Қызыл Крест жинаған 10 000 долларды жатын бөлмесіндегі сейфтен алып, танысына береді. Бірақ ертесі күні досы қатты қорқып, ақшаның жоғалып кеткенін айтады. Қызыл Крест әйелдері босқындар қорына ақшаны тапсыруды ертеңгі күні жоспарлап отыр. Эдит Тори/Аракуға ақшаны қарызға алуын сұрап барады, ол келесі күні оның жыныстық қатынасына баға ретінде чек жазуға келіседі. Ол бұған қарсылық білдірмей келіседі, чекті алып, ақшаны Қызыл Крестке бере алады. Содан кейін Ричард өзінің инвестицияларының табыс әкелгенін, олардың өте бай болғанын қуана жариялайды. Эдит одан «көпір қарызы» үшін 10 000 доллар сұрайды, ол оған ешқандай сөкпестен чек жазып береді. Ол оны Тори/Аракуға апарады, бірақ ол олардың келісімінен бас тарта алмайтынын айтады. Ол оның қарсылығына төтеп бергенде, өзінің иелігін белгілеу үшін қолданатын ыстық таңбасын алып, оны иығына таңбалайды. Одан кейінгі күрес барысында ол еденнен тапанша тауып, онымен атып өлтіреді. Ол қашады, Ричард дауды естіп, үйге кіреді. Ол әйеліне жазған чекті табады. Тори/Аракуа тек иығына жараланған, өлмеген; оның қызметшілері полицияны шақырғанда, Ричард оны өзі атқанын мәлімдейді, ал Тори/Аракуа бұл туралы дау көтермейді. Эдит Тори/Аракуадан айып тақпауын сұрайды, бірақ ол Ричардты кешіруден бас тартады. Ол Ричардқа түрмеде барып, бәрін мойындайды, ал ол оған ешкімге айтпауға және кінәні өзіне алуға бұйырады. Сотта ол және Тори/Аракуа, қолы сүлгіде, өзі атқанын айтады, бірақ себебін айтпайды. Төрешілер Ричардты кінәлі деп табады. Бұл Эдитке тым ауыр, ол куәгерлер орындығына жүгіріп барып, Тори/Аракуаны өзі атқанын айқайлайды: «Бұл менің қорғанысым». Ол иығын ашып, сот залындағылардың барлығына иығындағы таңбаны көрсетеді. Ер адамдар ашуланып, Тори/Аракуаны өлтіруді көздеп, алға жүгіреді. Төреші оны қорғап, оларды тоқтатуға тырысады. Содан кейін ол үкімді жоққа шығарады, ал прокурор айыптаудан бас тартады. Ричард сүйіспеншілікпен және қорғанышпен жазаланған Эдитті сот залынан шығарып алып кетеді.
Edith Hardy is a spoiled society woman who continues to buy expensive clothes even when her husband, Richard, tells her all his money is sunk into a stock speculation and he can't pay her bills until the stock goes up. She even delays paying her maid her wages, and the embarrassed Richard must do so. Edith is also the treasurer of the local Red Cross fund drive for Belgian refugees, which holds a gala dance at the home of Hishuru Tori, a rich Japanese ivory merchant (or, in the 1918 re release, Haka Arakau, a rich Burmese ivory merchant). He is an elegant and dangerously sexy man, to whom Edith seems somewhat drawn; he shows her his roomful of treasures, and stamps one of them with a heated brand to show that it belongs to him. A society friend of the Hardys tells Edith that Richard's speculation will not be profitable and he knows a better one; he then offers to double her money in one day if she gives it to him to invest in the suggested enterprise. Edith, wanting to live lavishly and unwilling to wait for Richard to realize his speculation, takes the $10,000 the Red Cross has raised from her bedroom safe and gives it to the society friend. The next day, however, her horrified friend tells her his tip was worthless and her money is completely lost. The Red Cross ladies have scheduled the handover of the money to the refugee fund for the day after that. Edith goes to Tori/Arakau to beg for a loan of the money, and he agrees to write her a check in return for her sexual favours the next day. She reluctantly agrees to this, takes his check and is able to give the money to the Red Cross. Then Richard announces elatedly that his investments have paid off and they are very rich. Edith asks him for $10,000, saying it is for a bridge debt, and he writes her a check for the amount with no reproof. She takes it to Tori/Arakau, but he says she cannot buy her way out of their bargain. When she struggles against his advances, he takes his heated brand used to mark his possessions and brands her with it on the shoulder. In their struggle after that, she finds a gun on the floor and shoots him. She runs away just as Richard, hearing the struggle, bursts into the house. He finds the check he wrote to his wife there. Tori/Arakau is only wounded in the shoulder, not killed; when his servants call the police, Richard declares that he shot him, and Tori/Arakau does not dispute this. Edith pleads with Tori/Arakau not to press charges, but he refuses to spare Richard. She visits Richard in his jail cell and confesses everything, and he orders her not to tell anyone else and let him take the blame. At the crowded trial, both he and Tori/Arakau, his arm in a sling, testify that he was the shooter but will not say why. The jury finds Richard guilty. This is too much for Edith, and she rushes to the witness stand and shouts that she shot Tori/Arakau "and this is my defense". She bares her shoulder and shows everyone in the courtroom the brand on her shoulder. The male spectators are infuriated and rush to the front, clearly intending to lynch Tori/Arakau. The judge protects him and manages to hold them off. He then sets aside the verdict, and the prosecutor withdraws the charges. Richard lovingly and protectively leads the chastened Edith from the courtroom.
Өндіріс және шығару
"Шымылдық" фильмінің көркемдік шешімдерін Уилфред Бакланд жасады. Фильм шыққаннан кейін Хишуру Тори кейіпкері жапон пил сүйегі саудагері ретінде сипатталды. Жапон-американдықтар фильмде жапон адамын жамандыққа толы етіп көрсеткеніне қарсылық білдірді. Әсіресе, Лос-Анджелестегі "Рафу Симпо" жапон газеті фильмге қарсы күрес жүргізіп, Хаякаваның бейнесін ауыр сынап бақты. 1918 жылы фильм қайта экранға шыққанда Хишуру кейіпкерінің аты "Хака Аракау" деп өзгертіліп, титрлерде "Бірма пил сүйегінің патшасы" деп сипатталды. Кейіпкердің аты мен ұлтын өзгертуге себеп сол кезде Жапония Америкамен одақтас болғандықтан болды. Сесил Б. Демиллдің Голливуды кітабының авторы Роберт Бирчард кейіпкердің ұлты бірмалықтарға өзгертілгенін, себебі "елде наразылық білдіруге жеткілікті бірмалық болған жоқ" деп болжады. Бұл өзгерістерге қарамастан, фильм Ұлыбританияда көрсетілуге тыйым салынды және Жапонияда ешқашан шығарылмады. Сонымен қатар, фильм 2007 жылғы AFI-дың "100 жыл – 100 фильм" (10 жылдық мерекелік басылымы) тізіміне ұсынылды.
The Cheat featured art direction by Wilfred Buckland. Upon its release, the character of Hishuru Tori was described as a Japanese ivory merchant. Japanese Americans protested against the film for portraying a Japanese person as sinister. In particular, a Japanese newspaper in Los Angeles, Rafu Shimpo, waged a campaign against the film and heavily criticized Hayakawa's appearance. When the film was re released in 1918, the character of Hishuru was renamed "Haka Arakau" and described in the title cards as a "Burmese ivory king". The change of the character's name and nationality were done because Japan was an American ally at the time. Robert Birchard, author of the book Cecil B. DeMille's Hollywood, surmised that the character's nationality was changed to Burmese because there were "not enough Burmese in the country to raise a credible protest." Despite the changes, the film was banned in the United Kingdom and was never released in Japan. It was also nominated in the 2007 AFI's 100 Years 100 Movies (10th Anniversary Edition) list.
Қайта жасау және бейімдеулер
Фильм 1923 жылы Джордж Фицморис режиссерлігімен, Пола Негри мен Джек Холт басты рөлдерде қайта түсірілді. 1931 жылы Paramount "Ақалбасты" тағы да қайта түсірді, режиссерлік құрметі Бродвей саяхатшысы Джордж Эбботтқа берілді, ал басты рөлде Таллула Банкхед ойнады.
The film was remade in 1923, with George Fitzmaurice as director and Pola Negri and Jack Holt starring. In 1931, Paramount again remade The Cheat, with Broadway mogul George Abbott as director and starring Tallulah Bankhead.