Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық асыра оңшыл саяси партиясы, бұл атпен бұрынғы партия.
British far right political party
the earlier party by the same name
Ұлыбританияның Ұлттық партиясы (ҰБ) – Ұлыбританияның Ұлттық фронтынан (ҰФ) бөлініп шыққан, қысқа ғұмырлы партия болды. Ол 1976 жылдың 6 қаңтарында құрылып, 1984 жылы таратылды.
The National Party of the United Kingdom (NP) was a short lived splinter party from the British National Front (NF). It was formed on 6 January 1976, and was dissolved in 1984.
Бастапқы және қалыптасуы
Партияның құрылуы "ЕЭО-ға қатысу және иммиграция" мәселесі бойынша "Дүйсенбі клубының" ішкі дау-жанжалдарының нәтижесінде болды, бұл "бірнеше жетекші Повеллисттердің" Консервативтік партиядан Ұлттық Фронтқа (NF) өтуіне және кейіннен Ұлттық Фронттың ішіндегі идеологиялық келіспеушіліктерге әкелді. Джон Кингсли Рид 1974 жылы Ұлттық Фронттың (NF) басшысы болды, бірақ Джон Тиндалл және оның жақтастары оның "популистік" көзқарасына қарсылық көрсетті. 1974 жылғы жалпы сайлаудың нәтижесінде ең табысты үш Ұлттық Фронт (NF) үміткерінің "барлығы да "популистік" қанаттан шыққан" адамдар еді. Тиндалл Ұлттық Фронттың (NF) конституциялық реформасын ұсынғаннан кейін, оны партиядан шығаруға жасалған популистік қарсы шаралар сәтсіз аяқталды. Тиндалл сотқа жүгінді, нәтижесінде "Тиндалл мен оның жақтастары" қызметіне қайта орналастырылды. Содан кейін соттар Ұлттық Фронттың (NF) штаб-пәтерін және мүшелік тізімдерін Тиндалл фракциясына қайтарды. Кингсли Рид Ұлттық Фронттан (NF) толығымен бөлініп, бірнеше басқа жетекші Ұлттық Фронт (NF) мүшелерімен бірге Жаңа Партияны (NP) құрды. Барлығы 2000-нан астам мүше, яғни Ұлттық Фронттың (NF) жалпы мүшелерінің төрттен бірі жаңа партияға қосылды, бұл Ұлттық Фронтқа (NF) қолдаудың айтарлықтай жоғалуын білдірді. Партияның құрылтай жиналысында, "нацистік, фашистік немесе коммунистік көзқарастағылардың" барлығын партиядан тазалау туралы мәселе тартысты дауыспен қабылданбады.
The origins of the party were the result of internal dissention within the Monday Club over "entry to the EEC and immigration" which led to "several leading Powellites" leaving the Conservative Party for the NF, and of later ideological disagreements within the National Front. John Kingsley Read became leader of the NF in 1974, but faced resistance from John Tyndall and his supporters for his 'populist' approach. The electoral results from the General Election in 1974 showed the three most successful NF candidates "were all from the 'Populist' wing". With Tyndall proposing constitutional reform of the NF the Populist counter moves to expel him ended in failure. Tyndall went to court which resulted in the reinstatement of "Tyndall and his supporters. Subsequently, the courts also restored the NF headquarters and the membership lists to the Tyndall faction". Kingsley Read broke from the NF altogether and formed the NP with several other leading NF members. In all over 2000 members, or one quarter of the NF's total membership, joined the new party, which thus represented a considerable loss of support to the NF. At its inaugural meeting the party narrowly voted not to purge the party of "all those with Nazi, Fascist or Communist backgrounds".
Партияның дамуы
Ричард Лоусон партияның идеологиясын қалыптастыруға көмектесті, оның бастауы "Ром мен СД-ның "жұмсақ" ұлттық социализмі" болды. Лоусон 1974 және 1977 жылдар аралығында жарық көрген партия журналының редакторы болды. Поуэллиттік консерваторлар мен NF популистерінен басқа, бірқатар мүшелері "әлеуметтік радикал Страссериттер" болды. Ұлттық партия Артур Буцтың "ХХ ғасырдың алаяқтығы" сияқты Холокостты жоққа шығаратын материалдарды да таратты. 1976 жылғы жергілікті сайлауда олар Ланкаширдегі Блэкбернде екі кеңесшіні сайлады. Бұл 1993 жылы Британдық Ұлттық партиясынан Дерек Биконның сайлануына дейін британдық оңшыл партиялардың соңғы сайлаудағы жетістігі болды. Дегенмен, 1977 жылы партия төмендеуге бет бұрды. Кейбір мүшелері, мысалы Стив Брейди, кейін NF-ке қайта қосылды, ал басқалары Ұлттық партияға қосылған сияқты. 1979 жылы Эндрю Фонтайн Ұлттық Фронттың нацистік байланыстарына наразылық білдіре отырып, Конституциялық қозғалыс деп аталатын ұқсас бөлініс қозғалысын жетектеді. Алайда, сайлауда аз ғана жетістікке қол жеткізгеннен кейін, ол 1984 жылы таратылды.
Richard Lawson helped shape the ideology of the party the source of which was "the 'soft' National Socialism of Rohm and the SD". Lawson edited the party journal, Britain First, which was published between 1974 and 1977. As well as Powellite Conservatives and NF Populists a number of members were "socially radical Strasserites". The National Party also circulated Holocaust denial material such as Arthur Butz's The Hoax of the Twentieth Century. In the local elections of 1976 it had two councillors elected in Blackburn, Lancashire, These were the last electoral successes for any British far right party until the election of Derek Beackon of the British National Party in 1993. However, the party went into decline during 1977. Some members, such as Steve Brady, later rejoined the NF, and other members appear to have joined the Nationalist Party. In 1979, Andrew Fountaine lead a similar breakaway movement in contempt of the Nazi connections of the National Front, called the Constitutional Movement. However, after little electoral success, it disbanded in 1984.