Герцог Нортумберленд: Алхимия, Саяхат және Қастандықтар Тарихы

Кіріспе

Англия ақсұлтаны

Генри Перси, Нортумберленд графының 9-шы графы, КГ (1564 жылдың 27 сәуірі – 1632 жылдың 5 қарашасы) – ағылшын ақсұлтаны. Ол Елизавета I сарайының ең беделді және бай адамдарының бірі болды. Джеймс I тұсында Нортумберленд оқ-дәрі құнсыздануына қатысы бар деген күдікпен Лондон мұнарасында ұзақ уақыт тұтқында болды. Ол өзінің жетістіктерімен қатар, араласатын адамдарымен де танымал. Ол ғылыми және алхимиялық тәжірибелері, картографияға деген құштарлығы және үлкен кітапханасы үшін «Сиқыршы граф» (сондай-ақ Джеральд Фицджеральд, 11-ші Кильдар графына да берілген) деген лақап ат алды.

Католиктік симпатияшы

Перси отбасы әлі көбінесе католик болды, ал Нортумберленд кем дегенде формалды түрде протестант еді. Шотландияның протестант патшасы Джеймс VI Елизаветаның орнын басатыны анық болғанда, Нортумберленд 1602 жылы жақында ғана католик дініне ауысқан ағасы Томас Персиді үш рет Джеймстің сарайына құпия сапармен жіберді. Ол ағылшын католиктері Джеймсті патша ретінде қабылдайтынын, егер ол католиктерге жасалған қудалауды азайтатын болса, айтты. Нортумберленд Томас Персиді Сион үйінде жалға алушы ретінде жұмысқа алды. Томас Нортумберлендтің 4-ші графының шөбересі болды, бірақ оған қарсы 34 адалдықсыздық айыбы қойылды. Генрих Джеймске: «Бұрыштағы миссаға төзбегендіктен жақсы Королдықтан айырылу өкінішті болар еді», - деп жазды. Томас Перси арқылы Генрих Джеймстен діни төзімділік туралы нақты айтылмаған уәделер алды. 1603 жылы Джеймстің Англия тағына отыруы алдында Роберт Сесил, Солсберидің 1-ші графы, лорд Генри Говард арқылы патшаны Генри Брук, Кобхэмнің 11-ші бароны, сэр Уолтер Рэли және Нортумберлендке қарсы ескертті. Бұл «шайтандық үштік» теориясы Перси мен Рэли басқаратын зиялылар қауымында дамыған оккультизмге деген қызығушылыққа және 1580 жылдардағы Персидің Арбелла Стюартқа, патша мен оның ұрпақтарынан кейінгі тақ мұрагеріне үйленеді деген қауесеттерге негізделген. Брук Джеймске қарсы Бас қастандыққа жетекшілік етті, ал Рэли көп ұзамай бостандығынан айырылды. Ал Нортумберлендтің тағайындалуымен Патшалық кеңеске қосылды. Томас Перси 1605 жылғы Оқ-дәрі қастандығының бес қастандысының бірі болды. Бұл қастандықтың мақсаты – король Джеймс I тұсында Парламентті құлату еді. Қастандық ашыққа шыққанда Перси қашып кетіп, Уорвикширдегі Холбеш үйінде қоршауға алынды. 1605 жылдың 8 қарашасында мерген Роберт Кэйтсби мен Томас Персиді бір оқпен өлтірді. Нортумберленд графты қастандық туралы білгенімен, билік органдарына хабарламағаны үшін кінәлі деп танылды. Алайда, «Жұлдызды палата» оны кінәлі деп тануға жеткілікті дәлелдер таппады және оның Парламент отырысына қатысуды жоспарлағанын жоққа шығара алмады. Олар кішігірім айыптарға жүгінуге мәжбүр болды, соның ішінде Нортумберлендтің капитан болған «Джентльмендер зейнеткерлеріне» Томас Персиді патшаның рұқсатысыз және Персидің Жоғарғылық сертіне қол қоймай тағайындауы. Нортумберленд патшаның қалауымен Лондон мұнарасына жіберілді және онда шамамен 16 жыл бойы тұрды. Сонымен қатар, оған 30 000 фунт стерлинг айыппұл салынды, 1606 жылы 30 000 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең, бірақ 1613 жылы патша соңғы төлем ретінде 11 000 фунт стерлинг қабылдады.

The Percy family was still largely Catholic, while Northumberland was at least nominally Protestant. When it became clear that the Protestant James VI of Scotland was likely to succeed Elizabeth, Northumberland sent his cousin Thomas Percy, a recent Catholic convert, on a secret mission to James's court three times in 1602. He said that English Catholics would accept James as king if he reduced the persecution of Catholics. Northumberland employed Thomas Percy as a rent collector at Syon House. Thomas was the great grandson of the 4th Earl of Northumberland, but was unscrupulous, with 34 charges of dishonesty brought against him. Henry wrote to James "It were a pity to lose a good Kingdom for not tolerating a mass in a corner". Through Thomas Percy, Henry received loosely worded assurances of religious tolerance from James. Shortly before James's accession to the English throne in 1603, Robert Cecil, 1st Earl of Salisbury through Lord Henry Howard particularly warned the king against Henry Brooke, 11th Baron Cobham, Sir Walter Raleigh, and Northumberland. This theory of the "diabolical triplicity" rested on innuendo, about the occult interests supposedly cultivated by the intellectual circles led by Percy and Raleigh, and possibly on the traitorous intent suggested only by rumours from the 1580s that Percy would marry Arbella Stuart, the next heir to the throne after the King and his offspring. Brooke led the Main Plot against James, and Raleigh soon lost his freedom. Northumberland, on the other hand, was appointed to the Privy Council. Thomas Percy went on to become one of the five conspirators in the Gunpowder Plot of 1605. The goal of this plot was to overthrow the Parliament under King James I. When the plot was discovered, Percy fled and was besieged at Holbeche House in Warwickshire. On 8 November 1605, a marksman shot dead both Robert Catesby and Thomas Percy with a single bullet. The Earl of Northumberland was suspected of misprision (having knowledge of the plot but not notifying the authorities). However, the Star Chamber did not have sufficient evidence to convict him of misprision and was unable to disprove his claim that he planned to be present at the fatal meeting of Parliament. They had to resort to more minor charges including his appointment of Thomas Percy to the Gentlemen Pensioners, of which Northumberland was captain, without the king's permission and without Percy taking the Oath of Supremacy. Northumberland was sent to the Tower of London at the king's pleasure and remained there for almost 16 years. He was also fined £30,000, 30000.0 in 1606 is equivalent to about <calculated amount> in recent years, but in 1613, the king accepted £11,000 in final payment.

Тауратта

Нортумберленд әлі де бай адам болғандықтан, Лондон мұнарасында өзін жайлы қылып алды. Ол Мартин мұнарасында кең пәтерлерге ие болды, оларды қайта безендіріп, жаңартты. Оған 20 қызметші көмектесті, олардың кейбіреулерін Тауэр-Хиллге орналастырды. Ол кітаптарға жылына 50 фунт стерлинг жұмсап, үлкен кітапхана жинады. Оның жабық боулинг алаңы болды, сондай-ақ теннис және фехтованиенің мүмкіндіктеріне қол жеткізе алды. 1616 жылдан бастап Роберт Карр, Сомерсет графы және Фрэнсис Карр, Сомерсет графинясы мұнарада тұтқын болып, Нортумберлендпен әлеуметтік қарым-қатынаста болды. Фрэнсис оның екінші қызы Люси Персидің Джеймс Хейге, 1-ші Карлайл графына үйленуіне көмектесті. Ол қызын "шотландтық биге би билейтінін" көргісі келмейтінін айтып, бұл некеге қарсы болды. Бір кезде ол Люсиді Тауэрде өзімен бірге тұруға мәжбүр етті, бірақ Фрэнсис оны алдады. Нортумберленд некеге қатты қарсы болғанына қарамастан, Хей қайын атасының құрметін жеңіп алуға ниеттенді және Нортумберлендтің 1621 жылдың шілдесінде мұнарадан босатылуы үшін күресті. Мортлейктегі Сион үйінің жанында тұратын астролог Джон Ди де Генридің досы болды, олардың орталары бірігіп жатты. Харриот Рэли мен оның капитандырына навигация бойынша оқытушы болған. 1598 жылдан бастап (немесе мүмкін 1607 жылдан бастап) Харриот Сион үйінде тұрды. Ол сол жерде телескопты пайдаланып, Галилейден бірнеше ай бұрын Айдың картасын жасады. Ол күннің дақтарын алғашқылардың бірі болып байқаған болуы мүмкін. Нортумберлендтің әдебиетпен де байланысы болды. Джордж Пил Персиге арнап, оның Гартер орденіне қабылданғандығы үшін 1593 жылдың 26 маусымында "Гартер орденінің құрметі" атты өлең жазды. Оның еңбегі үшін Пилге 3 фунт төленді. Кристофер Марлоу онымен таныс екенін айтты және осы топтың ішінде болды. Перси Джон Доннның досы еді. 1601 жылы Доннның жасырын некеге тұрып, қашып кеткеннен кейін, ол жаңа қайын атасы сэр Джордж Морға хат жеткізу міндетін алды. Уильям Шекспирдің "Бес жігіт және сүйіспеншілік" (1594) пьесасында "Түнгі мектеп" деп аталатын орын туралы айтылады. Бұл Сион үйінде жиналатын ғылыми зерттеушілердің тобына сілтеме жасауы мүмкін, бірақ басқа түсіндірушілер "мектеп" сөзі "шәл" сияқты сөздің қатесі болуы мүмкін деп санайды. Перси атеист саналғандықтан, бұл "мектеп" кейде "Атеизм мектебі" деп аталды. Рали оның жетекшісі болды, ал Томас Харриот пен Марлоу мүшелері болды. Франсис Йейтс осы гипотетикалық топ туралы пікір білдіреді, оның құрамында Джордж Чапман да бар, ол "Түннің көлеңкесі" кітабының авторы, олар Ралейдің шеңберінің бөлігі болуы мүмкін, олар оның зерттеуінің мағынасында "Сатурндықтар" болды.

Still a rich man, Northumberland made himself comfortable in the Tower of London. He had spacious apartments in the Martin Tower, which he redecorated and refurbished. He was attended by 20 servants, some of whom he lodged on Tower Hill. He spent £50 per year on books and grew a considerable library. He had his own covered bowling alley and access to facilities for tennis and fencing. From 1616, Robert Carr, 1st Earl of Somerset and Frances Carr, Countess of Somerset were inmates of the Tower and on social terms with Northumberland. Frances promoted the marriage of his second daughter Lucy Percy to James Hay, 1st Earl of Carlisle. He disapproved of the proposed marriage saying that he would not see his daughter, "dance to a Scotch jig." For a period, he forced Lucy to reside with him in the Tower but Frances outwitted him. Despite Northumberland's extreme disapproval of the marriage, Hay was determined to win his father in law's respect and fought for Northumberland's release from the Tower, which was achieved in July 1621. The astrologer John Dee, nearby Syon House at Mortlake, was also a friend of Henry, and their circles overlapped. Harriot had been a navigational tutor to Raleigh and his captains. From 1598 (or possibly from 1607) Harriot lived at Syon House. There he used a telescope to make a map of the Moon several months before Galileo did the same. He may have been the first person to observe sunspots. Northumberland had also connections to the literati. George Peele wrote a poem, The Honour of the Garter, dedicated to Percy and for the occasion of his admission to the Order of the Garter, on 26 June 1593. For his efforts Peele was paid £3. Christopher Marlowe claimed his acquaintance and certainly moved in the same group. Percy was a friend to John Donne. After Donne's elopement and clandestine marriage in 1601, he had the task of taking a letter for him to the new father in law, Sir George More. In William Shakespeare's Love's Labour's Lost (1594), there is a mention of the "School of Night". It has been argued that this refers to a circle of scientific investigators who met at Syon House, though other commentators think the word "school" is a misprint for something like "shawl." Since Percy was often considered to be an atheist, the "school" was sometimes referred to as the "School of Atheism." Raleigh was the supposed leader and Thomas Harriot and Marlowe were supposedly members. Frances Yates comments on this hypothetical group, supposedly including also George Chapman as the author of Shadow of Night, as arguably part of Ralegh's circle, to the effect that they would be "Saturnians" in the sense of her study.