Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әскерінің танкке қарсы бөлімдері
Panzerjäger
Екінші дүниежүзілік соғысындағы неміс Wehrmacht-ының танкке қарсы күштері: Panzerjäger тактикасы, құрылымы, даму тарихы. Танктерге қарсы күрес машиналары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Panzerjäger (немісше: әдепкі мағынасында "қоршау аңшысы", кең мағынада "танкке қарсы") – танкке қарсы күрес машинасы (өздігінен жүретін танкке қарсы зеңбірек), сондай-ақ танкке қарсы бөлімшелерді атау үшін қолданылатын термин. Бұл термин алғаш рет Вермахтта (неміс қарулы күштері, 1935–45 жж.), содан кейін Германия Федеративтік Республикасының Бундесверінде қолданылды. Бундесверде Panzerjäger термині шенді білдіретін атау ретінде де пайдаланылған.
Branch of service of the German Wehrmacht during the Second World War
Panzerjäger (German: literally "armor hunter", more broadly "anti tank") is a term used for an anti tank vehicle (self propelled anti tank gun), as well as anti tank units. The term was first used in the Wehrmacht (German armed forces, 1935–45), and also post war by the German Federal Republic Bundeswehr. The term Panzerjäger was used in the Bundeswehr as a designation of rank.
Даму
1940 жылдан бастап Panzerjäger әскерлері жоғары жылдамдықпен қозғалу мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін, қазық қалқаны бар танкіге қарсы пушканы шассиге орнату арқылы жасалған көліктермен жабдықталды. Panzerjäger-ді толық қорғалған Jagdpanzer бронетранспорттық құрылғыларына айналдыру процесі соғысқа дейін Sturmgeschütz бронеартиллериялық машиналарымен басталды – бұл жабық бронеказематтары бар Германияның алғашқы мұнарасыз танктері еді. Бұл жұмыс 1944 жылға дейін жалғасты, нәтижесінде толық жабық Jagdpanzer “аңшы танктері”, арнайы жасалған ауыр пушкалы танктерге қарсы құралдар пайда болды. Олардың құрылымында әдетте глацис тақтасы мен корпус жақтарының жоғары қарай созылуы қолданылып, жабық казематтың үш жағын құрады. Panzerjäger соғыстың соңына дейін Heer-дің жеке бөлімшесі ретінде қызмет етті, көбінесе өндіріс тапшылығына байланысты танктерді алмастырды. Бастапқыда, тұтқынға алынған жеңіл танктердің шассилері мұнаралары алынып тасталғаннан кейін пайдаланылды, бұл жаяу әскер дивизияларындағы Германияның мобильді танктерге қарсы қару-жарағының жетіспеушілігіне тиімді шешім болды. Жеңіл бронясы мен биік силуэтіне қарамастан, олар өздігінен жүретін танктерге қарсы пушка ретінде сәтті қолданылды. Танкіге қарсы пушкалардың да, Panzerjäger-дің де айтарлықтай бронясы болған жоқ. Panzerjäger танктерге қарсы пушкадан биік және көрінетін болғанымен, ол әлдеқайда жылдам және дәстүрлі танктерге қарсы пушка экипаждарына қарағанда тез қозғала алатын. Броняның жетіспеушілігі соғыс қарқыны артып, өндіріс артта қалғанда, өздігінен жүретін құралдар танктердің шабуылдық міндеттерін көбірек атқара бастағанға дейін маңызды болған жоқ.
From 1940, the Panzerjäger troops were equipped with vehicles produced by mounting an existing anti tank gun complete with the gun shield on a tracked chassis to allow higher mobility. The development of Panzerjägers into the fully protected Jagdpanzer armored vehicle designs began before the war with the Sturmgeschütz designated armored artillery vehicles, the initial German turretless tanks to use completely closed in armored casemates, and continued until 1944, resulting in the fully enclosed Jagdpanzer "hunting tanks", purpose built heavy gun tank destroyers. These usually used upward extensions of both the glacis plate and hull sides to comprise three sides of their closed in casemates. Panzerjäger continued to serve as a separate branch of the Heer until the end of the war, often replacing tanks due to production shortages. Initially, the chassis of captured light tanks were used after turrets were removed, providing a cost effective solution to the German shortage of mobile anti tank weapons in infantry divisions. Despite the shortcomings of light armour and high silhouette, they were successfully used in their intended role of a self propelled anti tank gun. Neither anti tank guns nor Panzerjägers had any real armor to speak of, and while the Panzerjäger had a higher silhouette and was more visible than an anti tank gun, it was also much more mobile, and was able to relocate or retreat far more rapidly than conventional anti tank gun crews. The lack of armor meant little until the self propelled guns began to take on more and more of the offensive duties of tanks as the war progressed and production lagged.
Жауынгерлік қолдану
Panzerjäger бөлімшелері жаяу әскер полктеріндегі 14-ші рота ретінде немесе Waffen SS және Heer (қалыпты армия) құрамындағы Panzer және Panzergrenadier дивизияларындағы толық Abteilung (батальон) ретінде тағайындалды. Тәуелсіз батальондар мен полктер корпустар тарапынан танк шабуылының ең мүмкін болатын бағыттарын қорғау үшін қолданылды, ал дивизиялар көбінесе Panzerjäger-ді флангаларға орналастырып, немесе оларды танк қолданатын жауға қарсы жаяу әскердің шабуылын қолдау үшін пайдаланды. Танктермен бірге қолданылғанда, қатыгез салалық бәсекелестікке қарамастан, Panzerjäger команда ретінде жұмыс істеді, танк экипаждары жау танкілерін атуға шақырып, олардың орналасқан жерін анықтаса, ал Panzerjäger жауға жасырынып шабуыл жасады. Panzerjäger көбінесе жаяу әскерге тікелей жарылғыш оқпен қолдау көрсету үшін, әсіресе қалалық шайқастарда пулеметтік және артиллериялық позицияларды жоюға шақырылды.
Panzerjäger units were either assigned as the 14th companies in infantry regiments, or as a whole Abteilung (battalion) within Panzer and Panzergrenadier divisions, in both the Waffen SS and the Heer, the (regular army). Independent battalions and regiments were used by corps to protect the most likely avenues of tank attacks, while divisions would often position their Panzerjäger on the flanks, or use them to support infantry advances against an enemy using tanks. When used with tanks, despite intense inter branch rivalry, Panzerjäger would work in teams, with the tank crews enticing enemy tanks to fire, disclosing their position, and Panzerjäger engaging the enemy from a defilade. Panzerjäger were often called upon to provide direct high explosive supporting fire to infantry by destroying machine gun and artillery positions, particularly in urban fighting.
Бундесвера
Батыс Германияның Бундесверінде және кейіннен біріккен Федеративтік Республикада Panzerjägerлер неміс армиясының жеке тармағы ретінде қайта құрылды. Panzerjägertruppe 1956 жылдан 2006 жылға дейін болды, содан кейін ол армияның Панцер тармағына қосылды. Оның ең танымал қару-жарақ жүйелері Jaguar 1, Jaguar 2, Kanonenjagdpanzer, Raketenjagdpanzer 1, Raketenjagdpanzer 2 және Kampfpanzer M48A2GA2 (105 мм зеңбірекпен қаруланған M48 Patton танкының түрі) болды. Panzerjägertruppe-дегі ең төменгі шендегі сарбаздар өз шенінің атауы ретінде Panzerjäger терминін қолданды.
In the Bundeswehr of West Germany and subsequently the reunified Federal Republic, the Panzerjägers were reintroduced as a separate arm of the German Army. The Panzerjägertruppe existed from 1956 until 2006 when it was incorporated into the Panzer branch of the army. Among its notable systems of armament were the Jaguar 1, Jaguar 2, Kanonenjagdpanzer, Raketenjagdpanzer 1, Raketenjagdpanzer 2 and the Kampfpanzer M48A2GA2 (a 105 mm gun armed variant of the M48 Patton tank. Soldiers in the lowest rank in the Panzerjägertruppe carried the term Panzerjäger as a title of their rank.