Кубалық бейсболшы "Тони" Гонсалес туралы

Кіріспе

Кубалық бейсболшы Андрес Антонио "Тони" Гонсалес (28 тамыз 1936 - 2 шілде 2021) - кубалық кәсіби бейсбол ойыншысы, сыртқы шабуылшы, ол Үлкен Лига Бейсболында (MLB) «Цинциннати Редс», «Филадельфия Филлис» (–), «Сан-Диего Падрес», «Атланта Брейвс» (–) және «Калифорния Энджелс» (–) командаларында ойнады.

Мансап

Гонсалес өзінің ең жақсы жылдарын «Филлис» командасымен өткізді. Оның лақтыруы орташа болғанымен, дәлдігі жоғары және алаңды жақсы қамтуға ие болды. Шабуылда Гонсалес орташа қуатпен соқты, айтарлықтай көп жүріп, жақсы баттер болды және орташадан жоғары қос және үш база соққыларын жинауға жеткілікті күшке ие болды. Ол мансабында 20 рет үйден шықты; содан кейін, Гонсалес мансаптық рекордтық көрсеткіштерге ие болды: 36 қос база және 12 үш база, бұл Ұлттық лигада (НЛ) тиісінше үшінші және екінші орынға ие болды. 1969 жылы оның мансаптық орташа көрсеткіші .339 болды, бұл Роберто Клементеден кейін НЛ соққылау тәжінде екінші орынға ие болды (.357 көрсеткішпен), сонымен қатар ол бас лигада да екінші орын алды. Өзінің он екі маусымдық MLB мансабында Гонсалес .286 (.286 көрсеткішпен 1485 соққы 5195 рет), 103 үйден шығу, 615 ұпай (RBI), 690 ұпай, 238 қос база, 57 үш база және 79 ұрланған базаны 1559 ойында тіркеді. Қорғаныс бойынша ол барлық үш алаң позициясында ойнап, .987 пайыздық көрсеткішті көрсетті. 1969 жылғы Ұлттық лига чемпионатында «Нью-Йорк Метс» командасына қарсы Гонсалес .357 соққысын соқты, екі RBI, бір қос база, төрт ұпай және Том Сиверден бір хомер соқты. Бас лигалық мансабынан кейін Гонсалес маусымның бір бөлігін «Ниппон кәсіби бейсбол» (NPB) клубы «Хиросима Тойо Карп» командасында ойнады. Жалпы, Гонсалес бас лигалық мансабында тақтаға шамамен 5800 рет шықты (оның шамамен 4600-і немесе 80% оң қолды питчерлерге қарсы, ал қалған 1200-і немесе 20% сол қолды питчерлерге қарсы); сондықтан Гонсалес жылына 400-ге жуық рет оң қолды питчерлерге қарсы және 100 рет сол қолды питчерлерге қарсы тақтаға шықты. Жалпы, ол .286 соққы көрсеткішімен, .350 базаға шығу пайызымен және .413 соққы пайызымен ойнады. Бірақ Гонсалестің ерекшелігі сол, ол мансабында айқын «плитун» айырмашылығын көрсетті – яғни сол қолмен соққы беретін баттер ретінде, оң қолды питчерлерге сол қолды питчерлерге қарағанда жақсы соқты. Мансабында Гонсалес оң қолды питчерлерге қарсы .303 соққы көрсеткішімен, .366 базаға шығу пайызымен және .442 соққы пайызымен ойнады; сол қолды питчерлерге қарсы бұл көрсеткіштер тек .219/.288/.299 болды. 1960-жылдарда шабуылдық көрсеткіштер төмендегенін ескеретін болсақ (бұл ішінара үлкен страйк аймағы мен 4 питчерлі (5 емес) ротацияға байланысты), оның оң қолды питчерлерге қарсы көрсеткен нәтижесі ерекше болды. Егер оның оң қолды баттермен жұптасы болғанда, ол жыл сайын сол қолды питчерлерге қарсы 100-ге жуық тақтаға шығуы мүмкін еді – онда Гонсалесті онжылдықтың ең жақсы баттерлерінің бірі деп санауға болар еді. 1969 жылғы маусымда Гонсалес алдын ала құлаққа орнатылған құлаққаптары бар бейсбол шлемін киген алғашқы MLB ойыншысы болды. Ол NL-де соққыға түсу көрсеткіші бойынша алғашқы ондыққа кірді, ал арнайы шлем оның қажеттілігі үшін жасалған.

A fine center fielder, González spent his best years with the Phillies. He had an average, though accurate, arm with excellent range. As a hitter, González batted for average with occasional power, drew a significant number of walks, was a good bunter, and had enough power to collect an above average number of doubles and triples. He hit a career high 20 home runs in ; then, in , González had career highs in doubles (36) and triples (12), to place third and second, respectively, in the National League (NL). In , his career high .339 batting average was second only to Roberto Clemente’s .357 for the NL batting crown, which also ranked second in the major leagues. In his twelve season MLB career, González hit .286 (1,485 for 5,195), with 103 home runs, 615 runs batted in (RBI), 690 runs, 238 doubles, 57 triples, and 79 stolen bases, in 1,559 games. Defensively, he recorded a .987 fielding percentage, while playing at all three outfield positions. In the 1969 National League Championship Series against the New York Mets, González hit .357, with two RBI, one double, four runs, and one homer (off Tom Seaver). Following his big league career, González played part of the season for the Hiroshima Toyo Carp of Nippon Professional Baseball (NPB). In total, González made about 5,800 trips to the plate over his major league career (about 4,600 — or 80% — of them against right handed pitchers and the other 1,200 — or 20% — against left handers); so, González averaged about 400 plate appearances per year against righties and 100 plate appearances against lefties. In total, he hit .286, with a .350 on base percentage, and a .413 slugging percentage. But what is striking about González is that he exhibited a rather pronounced platoon split during his career — that is, being a left handed batter, he hit right handed pitchers much better than he hit southpaws. For his career, Gonzalez hit .303 against righties, with a .366 on base percentage, and a .442 slugging percentage; against lefties, these numbers were only .219/.288/.299. Given that the 1960s were a time of reduced offensive output — due in part to a larger strike zone and 4 man (rather than 5 man) rotations — his performance against righties was exceptional, and if he would have had a right handed hitting platoon mate — that could have covered his 100 or so plate appearances against southpaws each year — González might merit consideration as one of the best hitters of the decade. During the season, González was the first MLB player to wear a batting helmet with a pre molded ear flap. He was in the NL top ten in being hit by pitches, and the special helmet was constructed specifically for his use.