Кіріспе

Orange Crate Art – 1995 жылы Warner Bros. Records лейбелімен шыққан американдық музыканттар Брайан Уилсон мен Ван Дайк Паркстың бірінші бірлескен студиялық альбомы. Альбомның көп бөлігі Паркс жазған және аранжировкалаған әндерден құралған, ал Уилсон жетекші және қосымша вокалмен өнер көрсетеді. Альбом атауы күнге тонып, ағаштан жасалған жеміс қораптарын безендіретін идеалданған суреттерге сілтеме жасайды, ал тақырыбы Калифорния тарихына деген ностальгиялық көзқарас.

Өмірбаян

Beach Boys Smile жобасы бойынша бірлескен жұмыстан кейін өткен отыз жылда Уилсон мен Паркс әрқайсысы жеке карьераларын дамытты. Бұл [тақырыптық ән] әдемі ән еді, мен оған сөз жазуға бекіндім. Ең бірінші ойға келгені – "апельсин" деген сөз. "Orange" сөзін ұйқастыру мүмкін емес, бұл басқа да көптеген жағынан қиындық тудырады, бірақ ол Калифорния арманының символы, мен оны орындауды қалаған адам Брайан Уилсон болса деп ойладым. Мен Калифорнияны алғашқы рет апельсин арқылы таныған сияқтымын. Бір кезде, Рождествода немесе басқа уақытта, апельсин алу өте ерекше болар еді, себебі ол пойызбен жеткізілді. Бұл Калифорнияға шындық сезімін сыйлаған, насиелік өнерді мақтау үшін жасалды; ол жылжымайтын мүлікті Калифорния Еден бағын, мәңгілік астық қоймасын және тіпті мүйізбұтақ сияқты молшылықты ұсынады деген идеямен сатуға мүмкіндік берді. 1992 жылы Паркс сол кездегі усақ-айдақ Уилсонға бірге альбом жазуға шақырумен жүгінді. Уилсон сот шешімімен психиатрынан алынып, одан қашықтауға бұйрық алды, бұл жылдар бойы шамадан тыс дәрі-дәрмек қолдануы мен өрескел бұзушылықтардың салдарынан болды. Паркс айтуынша, "Мен оны осы аяқталмаған мәселені шешу үшін және біздің күшімізге таңылған тарихтың ауыртпалығынан құтылу үшін шақырдым [Smile]". Кейін ол: "Мен оны бір бөлмеде жалғыз отырған күйі, теледидарға қадалып отырғанын көрдім. Теледидар өшірілген еді". Альбом толық бірлескен жұмыс деп жарияланғанымен, ол Паркстің шығармаларына арналған, оның әдеттегі күрделі сөз ойындары мен оркестрлеуі бар. Уилсон болса тек вокал мен вокалдық аранжировкаларға үлес қосты. Паркс сондай-ақ, шақыруына қарамастан, Уилсон жобаға ешқандай музыкалық материал қосудан бас тартқанын хабарлады. Осыған қарамастан, ол Паркс үшін альбомды жазуға құштар болды, он жылдан кейін "өмір сүре алатын" нәрсе жасауға бекінді.

Қабылдау

Суретшілерінің бұрынғы тәжірибесін ескере отырып, альбомға үлкен үміт артылды, бірақ шыққаннан кейін сыншылар пікірлері қарама-қайшы болды және сатылымы күмән тудырды, тіпті тізімге де іліге алмады. AllMusic үшін Стивен Томас Эрлвин былай деп жазды: "Ван Дайк Паркстың көзқарасы инстинктивті емес, зияткерлік, сондықтан оның шығармалары тым көп еңбек сіңірген және қиын. Паркс әуендерін тартымды етудің орнына, олардың күрделі екеніне көз жеткізеді, демек, олар көбінесе есте қалмайды. Сол сияқты, оның өлеңдері де тығыз, поэзиялық бейнелер мен метафораларға толы, бірақ олар поп-альбом үшін тым көп ойлауды қажет етеді. Дегенмен, "Orange Crate Art" поп-альбом емес – ол өзіне-өзі сыналған өнер туындысы."