Нью-Йорктегі Ситигруп орталығының құрылысы тарихы

Кіріспе

Манхэттен, Нью-Йорк штатындағы кеңсе ғимараты, Нью-Йорк қаласындағы ғимарат.

Даму үшін жиырма бір учаске сатып алынып, тазаланды. Басқа учаскелердің кейбіреулерінде шағын дүкендерден бастап, сәнді Cafe Chauveron сияқты сауда орындары болды. Бұл жерге сондай-ақ 54-ші көшедегі дәрігерлер кооперативіне тиесілі Медициналық палаталар да кірді. Санкт-Петербург евангелистік лютеран шіркеуі Лексингтон даңғылы мен 54-ші көшесінің бұрышында орналасқан; Citigroup орталығы салынып жатқанда оның ғимараты қайта салынды. Нью-Джерси штатындағы Designetics компаниясы крест тәрізді қимасы және үстінде көше шамдары бар пилондарды жобалады. Блокты айналатын көшелер бойына жеті жарық бағанасы орнатылды. Блоктың солтүстік-батыс, солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс бұрыштарында үш арнайы пилон орналасқан. Блоктың солтүстік-батыс, солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс бұрыштары сәйкесінше Лексингтон даңғылы мен 54-ші көше, Үшінші даңғыл мен 54-ші көше, және Лексингтон даңғылы мен 53-ші көше бұрыштарымен сәйкес келеді. 2016 жылы олар сұр түске боялды.

Тарих

First National City Bank (кейін Citibank) 1812 жылы құрылды және бір ғасырдан астам уақыт бойы штаб-пәтері Төменгі Манхэттеннің Қаржы ауданында орналасқан. Компания 1908 жылға дейін 52 Уолл-стрит мекенжайында болды, содан кейін 55 Уолл-стритке көшті. 1929 жылы National City Bank және Farmers' Loan and Trust Company біріккеннен кейін, жаңа компания – City Bank Farmers Trust, 1931 жылы аяқталған 20 Exchange Place-тегі жаңа ғимаратқа көшті, ал 1961 жылы қазіргі Citigroup Center-ден бір блок батысқа қарай, 399 Park Avenue мекенжайында Midtown кеңсесін ашты. Болашақ Citigroup Center орналасқан жердің солтүстік-батыс бұрышында 1862 жылы неміс тілінде сөйлейтін қауым ретінде құрылған St. Peter's Lutheran Church шіркеуі орналасқан, ол 1905 жылы аяқталды. Қауымның мүшелерінің саны шарықталу кезеңінде мыңнан асып түсті, бірақ 1960 жылдарға қарай 300-ден төменге түсті, бұл қауымды Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-пәтеріне жақын жерге көшуді қарастыруға итерді. Алдамаққа брокерлер Дональд Шнабель және Чарльз МакАртур Julien J. Studley Inc. компаниясынан жетекшілік етті. Осы кезде St. Peter's Church қауымының мүшелері қайтадан артып келе жатқандықтан, олар мүліктерінен айырылуға құштар емес еді. Lexman блоктан басқа жерлерді бірте-бірте сатып алды. 1970 жылдың ақпан айында қауым ғимаратты, сондай-ақ шіркеудің үстіндегі әуе кеңістігін сату туралы ниет хатына қол қойды. Оның орнына қауым 9 миллион доллар алды және мұнараны салуда кондоминиум серіктесі ретінде танылды. Қауымның таза пайдасы 4 миллион долларды құрады, себебі олардың жаңа ғимараты 5 миллион доллар тұрды. Қауым мүшелері ғимаратты сатуды 1971 жылдың мамыр айында ресми түрде мақұлдады. Hugh Stubbins & Associates қалалық блокқа үлкен ғимарат салу жоспарларын жасау үшін шақырылды, ал St. Peter's Church 1971 жылдың басында Эдвард Ларраби Барнсты дизайн консультанты ретінде тартты. Олар 1973 жылдың басында уақытша орналасқан жері – Central Presbyterian Church-ке көшті. 1973 жылдың шілдесіне қарай жерді сатып алу шамалы аяқталды, бірақ соңғы учаске 1975 жылдың қарашасына дейін, 884 Үшінші даңғылдағы жер сатып алынғанға дейін аяқталмады. Алайда, Нью-Йорк қаласының қала құрылысы департаменті осы мақсатта аймақтық өзгерістерді мақұлдаған жоқ. Питерсонның талабының нәтижесінде жоспарға сауда орындары бар, көпшілікке қолжетімді алаң кірді. Citicorp Center 1970 жылдардың ортасында Манхэттенде салынып жатқан бірнеше ірі құрылыстардың бірі болды. Құрылыс шарықталу кезеңінде үш мың адам жұмыс істеді, ал 565 жұмысшы бір уақытта жұмыс істеді. Жаңа St. Peter's Church-тің іргетасы 1976 жылдың 1 қарашасында салынды. Келесі айда Citibank жаңа мұнараның оңтүстігінде, 148 және 152 East 53rd Street мекенжайларындағы екі ғимаратты сатып алды. Компания осы ғимараттардың жерін дамытуға ниеттенген жоқ, бірақ оларда топлесс-барлар орналасқан, Citibank басшыларының пікірінше, бұл мұнараның құнын төмендетуі мүмкін. Банктің жылжымайтын мүлік басқару вице-президенті Артур Э. Дрисколл Citicorp Center салынып жатқан кезде жақын маңдағы он төрт "жоғары сапалы кеңсе ғимаратындағы" бос орындарды зерттеді. 1977 жылдың сәуір айында алғашқы арендаторлар кеңсе ғимаратына көшіп келді, бірақ басқа бөлшек сауда орындарында әртүрлі елдердің тағамдарын ұсынатын мейрамханалар да болды. St. Peter's Church 1977 жылдың 4 желтоқсанында бағышталды, ал Невелсон капелласы сол айда бөлек бағышталды. Бастапқыда мұнараның көлбеу шатыры қыста мұзға байланысты мәселе туғызды, себебі қар мен мұз шатырдан төмен қарай жаяу жүргіншілерге қарай сырғып түсті. Сонымен қатар, сауда галереясы бастапқыда аз пайдаланылды және көпшілікке беймәлім болды. Лексингтон даңғылындағы алаң 1978 жылдың шілдесінде ашылды. 1980 жылға қарай Citicorp сауда галереясына күніне 25 000 келушіні санады, бірақ кейбір дүкендер тұтынушылардың жетіспеуінен жабылды.

First National City Bank (later Citibank) was founded in 1812 and, for over a century, had its headquarters in the Financial District of Lower Manhattan. The company was headquartered at 52 Wall Street until 1908, when it moved to 55 Wall Street. After National City Bank and the Farmers' Loan and Trust Company merged in 1929, the new company, City Bank Farmers Trust, moved into a new structure at 20 Exchange Place, which was completed in 1931, and opened a Midtown office at 399 Park Avenue, one block west of the present Citigroup Center, in 1961. On the northwestern corner of the future Citigroup Center site was St. Peter's Lutheran Church, which had been founded in 1862 as a German speaking congregation. which was completed in 1905. The congregation, which at its peak had a membership of over one thousand, had decreased to below 300 by the 1960s, prompting the congregation to consider relocating to near the United Nations headquarters. The acquisition was headed by brokers Donald Schnabel and Charles McArthur of Julien J. Studley Inc. St. Peter's Church's membership was increasing again by then, and members of the congregation were loath to part with their property. Lexman gradually acquired the other lots on the block. In February 1970, the congregation signed a letter of intent to sell its building, as well as the air rights above the church, In exchange, the congregation received $9 million and was named as a condominium partner in the tower's development. The congregation saw a $4 million net profit, as its new building cost $5 million. Members of the congregation formally approved the sale of their building in May 1971. Hugh Stubbins & Associates was hired to develop plans for a large building on the city block, and St. Peter's Church hired Edward Larrabee Barnes as a design consultant by the beginning of 1971. and they relocated in early 1973 to a temporary location at the Central Presbyterian Church. By July 1973, land acquisition was almost entirely complete, although the last parcel was not acquired until November 1975, when the lot at 884 Third Avenue was purchased. but the New York City Department of City Planning would not approve a zoning change to permit that use. In part because of Peterson's insistence, the plans included a publicly accessible plaza with shopping available. Citicorp Center was one of the few large structures in Manhattan that were being erected in the mid 1970s. At the peak of construction, three thousand people were employed, and 565 workers were on site simultaneously. The cornerstone for the new St. Peter's Church was laid on November 1, 1976. Citibank acquired two buildings at 148 and 152 East 53rd Street, immediately south of the new tower, the next month. The company did not intend to develop the sites of these buildings, but they contained topless bars, which Citibank officials perceived would decrease the value of the tower. The bank's vice president for real estate management, Arthur E. Driscoll, had studied vacancy rates at fourteen nearby "prime office buildings" while Citicorp Center was being developed. The first tenants moved to the office building in April 1977. but some of the other retailers included restaurants serving cuisine of various countries. St. Peter's Church was dedicated on December 4, 1977, and the Nevelson Chapel was separately dedicated the same month. Initially, the tower's slanted roof created an ice problem during winter, as snow and ice would slide down the roof onto the sidewalk. Furthermore, the shopping concourse was initially only lightly used and largely unknown to the public. The plaza on Lexington Avenue opened by July 1978. By 1980, Citicorp counted 25,000 daily visitors to the shopping concourse, but some of the stores had already closed down because of a lack of patronage.

1978 жылғы инженерлік дағдарыс

Құрылыс барысында материалдық өзгерістер болғандықтан, аяқталған ғимарат күшті жел кезінде құлауға осал еді. ЛеМессюрдің бастапқы жобасында шеврон тәрізді жүктеме тіреулері дәнекерленген қосылыстармен жасалған. Ақшаны үнемдеу мақсатында, 1974 жылы Bethlehem Steel бұрандалы қосылыстарды пайдалануға жоспарды өзгертті, бұл ЛеМессюрдің кеңсесімен келісілді, бірақ инженердің өзіне белгілі болмады. ЛеМессюр ғимаратқа бұрыштап соққан желдің күшін қайта есептеді. ЛеМессюр бұрыштап соққан желдің бұрандалы қосылыстарға түсетін жүктемені едәуір арттыратынын анықтады. Бұл жұмыс сол кезде жарияланбады, себебі ол 1978 жылғы Нью-Йорк қаласындағы газет ереуілі кезінде жүрді және мәселе туралы өте аз адамдарға хабарланды. 2019 жылы Ұлттық Стандарттар және Технология Институтының заманауи технологияны қолданып инженерлік дағдарысты қайта бағалауы, бұрыштап соққан желдің күші ЛеМессюр мен Хартли есептегендей қатты емес екенін көрсетті.

1980 және 1990 жылдар

Аяқталғаннан кейін Citicorp Center үш жеке кондоминиум стиліндегі меншікке бөлінді. Бір кондоминиум шіркеуге тиесілі болса, қалған екеуі кеңселердің 61,55 және 32,85 пайыздық үлесін құрады. 1987 жылдың қазан айында Citicorp 61,55 пайыздық үлесін (23-тен 59-қабатқа дейін) және бұрынғы 399 Park Avenue штаб-пәтеріндегі үштен бір бөлігін Dai Ichi Mutual Life Insurance Company компаниясына 670 миллион долларға сатты. Citicorp сатудан түскен табысты өзінің шығындарын азайту үшін пайдаланды, ол 1987 жылдың бірінші жартысында 2,32 миллиард долларды құрады; ол Citicorp Center-дің қалған қабаттарына иелік етті. Сол кезде Citicorp компаниясы Куинс ауданындағы Лонг-Айленд қаласындағы Ист-Ривердің арғы жағында One Court Square алаңын салумен айналысып жатқан еді. Куинстегі жаңа ғимарат Citicorp Center және 399 Park Avenue-ден бір метро аялдамасы қашықтықта орналасқан, бұл Citicorp-қа кеңселерді екі ғимарат арасында бөлуге мүмкіндік берді. 1995 жылдың мамыр айында Citicorp Gwathmey Siegel & Associates Architects компаниясы жобалаған сауда орталығын 15 миллион долларға 18 айлық жөндеуден өткізді. Сауда орталығы "Citicorp Center" дүкендері деп аталды, ал кітап дүкені Barnes & Noble – Dai Ichi және Citigroup компанияларының (соңғысы 1998 жылы Citicorp пен Travelers Companies бірігуі нәтижесінде құрылған) негізгі арендаторы атанды. Сату Бостондық жылжымайтын мүлік компаниясының Dai Ichi-дің үлесін сатып алу туралы ұсыныс жасағаннан кейін кейінге шегерілді. Эрик Хадардың Allied Partners компаниясы және Boston Properties компаниясы сәуір айында кондоминиумның екі үлесін сатып алуды аяқтады. Сату құны 755 миллион долларды құрады, оның ішінде жабылу шығындары мен салықтар кірді, және Citigroup 399 Park Avenue-ге көшті. 11 қыркүйекке қатысты шабуылдардан кейін бір тіреу құрылымы нығайтылды. Boston Properties 2006 жылы Citigroup Center-дің Allied Partners үлесін 100 миллион долларға сатып алды. Сол жылы Boston Properties ғимаратты 601 Lexington Avenue деп қайта атауға кірісті. Лексингтон авенюіне жаңа вестибюль салынды және мұнараның кіреберісі 53-ші көшеден Лексингтон авенюіне көшірілді. Сонымен қатар, 53-ші көшеде пандус орнатылды және Санкт-Петербург шіркеуінің солтүстік жағына қабылдау аймағы қосылды. Boston Properties сондай-ақ ғимаратқа атау құқығын сатуды қарастырып жатты. 2013 жылы Citigroup Citigroup Center-де үш қабатты ғана пайдаланды. Келесі жылы Boston Properties Citigroup Center-дің 45 пайыздық үлесін, сондай-ақ Atlantic Wharf Office Building және 100 Federal Street (Бостон) ғимараттарындағы пропорционалды үлестерін Norges Bank Investment Management компаниясымен байланысты компанияларға сатты. Бұл фирмалар барлығы 1,5 миллиард доллар төледі. 2016 жылдың ортасында Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы (LPC) аймақтың аймақтану жоспарларына қатысты ұсынылатын өзгерістерге байланысты Шығыс Мидтаундағы он екі ғимаратты, соның ішінде Citigroup Center-ді қорғауды ұсынды. Сол кезде Boston Properties ғимаратты жаңартуды жоспарлап отырды; компания шілдеде алаңға қатысты өзгерістерді енгізу туралы жоспарларды LPC-ге ұсынды. 2016 жылдың 6 желтоқсанында LPC Citigroup Center-ді қалалық ескерткіш деп жариялады. Бұл Citigroup Center-ді сол кездегі қаланың ең жас ескерткіші етті. Содан кейін, 2017 жылдың наурыз айында Gensler жаңартылған кіреберіс алаңы мен жаңа атриумның дизайнын ұсынды. Маусым айында алаңда жұмыс басталды, ал бастапқы фонтан, ескерткіш мәртебесіне ие болғандықтан, бұзылды. 2019 жылдың соңында жаңарту аяқталғаннан кейін Анна Кастеллани Citigroup Center-дің негізінде орналасқан тамақ алаңы үшін жалдау шартына қол қойды. 2019 жылдың қазан айында Лондондық etc. venues компаниясы 14-қабатта конференц-орталықты басқаруға келісім берді. 2021 жылы Boston Properties сауда орталығын Hugh деп аталған тамақ алаңына айналдырды. Boston Properties және Norges Bank Investment Management компаниялары желтоқсан айында Citigroup Center-ді төрт банк берген 1 миллиард долларлық ипотекамен қайта қаржыландырды. Ол кезде ғимараттың кеңсе кеңістігінің 96,3 пайызы салынған, ал арендаторлардың көп бөлігі қаржылық мекемелер мен заң фирмаларынан тұрды. Сол кездегі ірі арендаторлардың қатарында Citibank, Kirkland & Ellis және Freshfields Bruckhaus Deringer компаниялары бар еді.

As completed, Citicorp Center was divided into three separate condominium style ownership stakes. One condominium was owned by the church, while the other two were 61.55 and 32.85 percent ownership stakes in the office stories. In October 1987, Citicorp sold the 61.55 percent ownership stake (consisting of the 23rd through 59th floors), along with a one third stake in its former 399 Park Avenue headquarters, to Dai Ichi Mutual Life Insurance Company for $670 million. Citicorp used the profits from the sale to reduce its losses, which in the first half of 1987 totaled $2.32 billion; it continued to own the remaining stories at Citicorp Center. At the time, Citicorp was developing One Court Square across the East River in the Long Island City neighborhood of Queens. The new building in Queens was one subway stop away from Citicorp Center and 399 Park Avenue, allowing Citicorp to split its offices between the buildings. In May 1995, Citicorp commenced a $15 million, eighteen month renovation of the shopping concourse, which was designed by Gwathmey Siegel & Associates Architects. The shopping concourse was renamed the Shops at Citicorp Center and bookstore Barnes & Noble was named as the anchor tenant, taking Dai Ichi and Citigroup—the latter of which had been formed in 1998 through a merger of Citicorp and the Travelers Companies—arranged to jointly sell both condominium shares. The sale was delayed after Boston Properties offered to buy Dai Ichi's stake. Eric Hadar's company, Allied Partners, along with Boston Properties, ultimately finalized their purchase of both condominium shares that April. The price was $755 million, including closing costs and taxes, and Citigroup relocated to 399 Park Avenue. One of the stilts was structurally reinforced following the September 11 attacks,

Boston Properties bought Allied Partners' stake in the Citigroup Center in 2006 for $100 million. The same year, Boston Properties began rebranding the building as 601 Lexington Avenue. A new Lexington Avenue lobby was constructed and the tower stories' entrance was relocated from 53rd Street to Lexington Avenue. In addition, a ramp was installed on 53rd Street and a reception area was added to the northern entrance of St. Peter's Church. Boston Properties was also considering selling naming rights to the building. By 2013, Citigroup only occupied three stories at the Citigroup Center. The next year, Boston Properties sold a 45 percent ownership stake in the Citigroup Center, along with proportional stakes in the Atlantic Wharf Office Building and 100 Federal Street in Boston, to companies associated with Norges Bank Investment Management. These firms paid a combined $1.5 billion. In mid 2016, the New York City Landmarks Preservation Commission (LPC) proposed protecting twelve buildings in East Midtown, including the Citigroup Center, in advance of proposed changes to the area's zoning. At the time, Boston Properties was contemplating renovations to the building; the company filed alteration plans for the plaza that July, On December 6, 2016, the LPC designated the Citigroup Center as a city landmark. The designation made the Citigroup Center the city's youngest landmark at that time. Shortly afterward, in March 2017, Gensler revealed its design for a refurbished entry plaza and a new atrium space. That June, work on the plaza commenced; the original fountain, which had been part of the landmark designation, was demolished. Following the completion of the renovation, in late 2019, Anna Castellani signed a lease for a food hall at the base of the Citigroup Center. In October 2019, London based company etc. venues agreed to operate a conference center on the 14th floor. In 2021, Boston Properties converted the shopping concourse into a food hall named the Hugh. Boston Properties and Norges Bank Investment Management refinanced the Citigroup Center that December with a $1 billion mortgage from four banks. At the time, the building's office space was 96.3 percent occupied, and the tenants largely included financial firms and law offices. Other large tenants by then included Citibank, Kirkland & Ellis, and Freshfields Bruckhaus Deringer.

Сәулет

Citigroup Center кеңсе мұнарасы мен оның қосымшасынан тұрады; сонымен қатар кеңсе мұнарасының іргесінде Әулие Петр шіркеуінің құрылысы орналасқан. Мұнараны архитектор Хью Стуббинс, Emery Roth & Sons компаниясымен бірлесіп, First National City Bank (кейін Citibank) үшін жобалаған. Hugh A. Stubbins & Associates компаниясының басқа да жетекшілерінің ішінде архитектор Питер Войтюк жобаға ең көп үлес қосты, ал жоба жетекшісі У. Эсли Хаммер құрылыс жұмыстарын қадағалады. Бұған қоса, Эдвард Ларраби Барнс кеңесші архитектор болды, ал бас мердігер HRH Construction Corporation, ал болат конструкциясын орнатушы Bethlehem Steel компаниясы тағайындалды. Көптеген мердігерлер ғимарат үшін басқа да материалдарды жеткізді.

Қалып және қасбеті

Citigroup Center 59 қабаттан тұрады, ал шатыры жер бетінен шамамен 278,89 метр биіктікте орналасқан. Салынысы аяқталған кезде Citicorp Center әлемдегі жетінші ең биік ғимарат болды. 59 қабаттан тұратын негізгі мұнарадан басқа, 159 East 53rd Street мекенжайында қосымша ғимарат бар. Ол шығысқа қарай Үшінші авенюге дейін созылып, ғимараттың сауда галереясының бір бөлігін қамтиды. Мұнара мен оның қосымшасының қасбеттері ұқсас стильде жасалған. Әр қасбет сегменті шыны панельдер мен алюминий пластиналардан тұрады. Энергияны сақтау мақсатында әр терезе екі қабатты шынымен жабдықталған, ал ішкі жағы хроммен қапталған. Шпандельдерді Нью-Йорктің Глен Ков қаласында орналасқан Flour City Architectural Metals компаниясы өндірген. Алюминий Pepsi Cola ғимараты мен One Chase Manhattan Plaza-дағыдай күміс түсті, себебі Стаббинс қара түстің байқаушыларға «көлеңке мен сәулені көруге» мүмкіндік бермейтінін ойлады. efn|Шатырдың биіктігі 39,62 метр деп көрсетілген, бірақ сәулетшілер шатырды оңтүстікке бұрып, жазық пластиналы күн коллекторларын орналастырды, олар ауаны ылғалдандыратын және салқындатуға қажетті энергияны азайтатын ыстық су шығарады деп сенді. 1975 жылдың ақпан айынан бастап Массачусетс технология институтының инженерлері мұндай жүйені орнату мүмкіндігін зерттейтін он екі айлық зерттеу жүргізді. Кейіннен жүйе күтілгеннен аз үнемдеуге және қажетті жабдықтардың қымбаттылығына байланысты тоқтатылды.

Күн коллекторларын орнату жоспарынан бас тартылғаннан кейін де дизайн сақталды; Стаббинс шатырдың «қала орталығында көтеріліп жатқан жалпақ төбелі ғимараттардың біртектілігін бұзатынын» жазды. Бұл Citicorp Center-ді Нью-Йорктегі толығымен декоративтік шатыры бар алғашқы постмодерн биік ғимарат етіп белгіледі. 1983 жылы Consolidated Edison және Citibank компаниялары төрт жылдық күн панельдерін сынауға шатырға күн панельдері орнатылды.

Плаза

Көше деңгейінен 3,66 метр төмен орналасқан үлкен алаң ландшафт сәулетшісі Сасаки Ассошиэйтс компаниясымен жобаланып, Citicorp Center ғимаратымен бірге салынды. Бұл жоба Нью-Йорк қаласындағы құрылыс салушыларға ғимараттарының сыртында ашық кеңістік ұйымдастырғаны үшін аймақтық бөлу ережелері бойынша "бонус" ретінде қосымша жер ауданына ие болуға мүмкіндік берді. Көптеген құрылыс салушылар осы "бонустан" пайдаланғанмен, 1975 жылы Нью-Йорк қаласының жоспарлау комиссиясы осы алаңдардың көптегенінің "сұр, көңілсіз орындардан" бастап "қорқынышты және тікелей жауыздау" болатынын анықтады. Осыған жауап ретінде, 1967 жылы қала жоспарлау комиссиясының қала құрылысы тобы алаңдардың жобаларын жақсарту жолдарын анықтау үшін құрылды, бұл 1975 жылы қала жоспарлау комиссиясы жариялаған жобалау нұсқаулығына әсер етті. Алаңның ауданы аймақтық заңдарға сәйкес, мұнараның жобалануына 18:1 максималды жер көлемі коэффициентіне мүмкіндік берді, бұл аудан үшін белгіленген 15:1 коэффициентінен жоғары. Алаңның оңтүстік жағында Лексингтон авенюі/51-ші көше метро станциясына кіреберіс орналасқан. Citigroup Center ғимаратының кіреберісі бұрын тротуарда болған екі метро кіреберісінің орнын алмастырды. Алаң салынып жатқан кезде құрылыс салушылар жобаға қатысы бар көптеген мемлекеттік органдармен, соның ішінде метро станциясын басқаратын Метрополитен көлік басқармасымен ынтымақтастықпен жұмыс істеді.

Санкт-Петерс лютеран шіркеуі

Citigroup Center-дің солтүстік-батыс бұрышында Санкт-Петерс лютеран шіркеуі орналасқан. Сыртқы дизайнын Stubbins and Hammer жасаған, ал ішкі жабдықталуын Vignelli Associates жүзеге асырған. Шіркеу қауымы Citicorp компаниясына кеңсе мұнарасын салуға тек қана егер мұнарамен құрылымдық байланысы жоқ ғимарат, қауымның бұрынғы ғимаратының орнында салынса ғана рұқсат берді. Эндрю Алперн мен Сеймур Дёрст осы келісімді "Құдай мен мамонның екеуінің де пайдасына экуменикалық бірігуі" деп сипаттады. Сонымен қатар, шіркеудің кемінде 63 пайызының үстіне ешқандай құрылыс салынуы тиіс емес еді. Стуббинстің сөзіне сәйкес, құрылымдық байланыстардың болмауы шіркеуге өзіне тән "тыныс алу кеңістігін" сыйлайды. Архитектура туралы жазатын Дэвид В. Данлап 2004 жылы бұл шіркеуді қаланың "соғыстан кейінгі ең сәтті және әдемі архитектуралық ғибадатханасы" деп атады. Құрылыс жерден шамамен 18,29 метр, ал Citigroup Center алаңынан 25,91 метр биіктікте көтеріледі. Арнальдо Помидоро сыртқы жағына қоладан жасалған крест жасады, ол 1982 жылы орнатылып, 2,44 метр биіктікте және 1,83 метр енді. Шіркеудің негізгі киелі орны төменгі алаңға іргелес орналасқан және алаңтан шамамен 1,52 метр төменде жатыр. Шіркеу ішінде 24 орындық Жақсы Бағушы шіркеуі (сонымен қатар Невелсон шіркеуі деп те аталады) бар, ол қауым мүшесі Эрол Бекердің сыйы және мүсінші Луиза Невелсонның жобасы. Жертөледегі театр Йорк театрының қызметінде болды. Санкт-Петер шіркеуі сонымен қатар, 1965 жылы Джаз қауымының министрі болған Джон Гарсия Генсел құрған джаз миссиясын ұйымдастырады. Джаз миссиясы жылдар бойы бірнеше бағдарламаларды демеушілік етті. Шіркеу Майлз Дэвис, Диззи Гиллеспи және Телониус Монк сияқты джаз музыканттарының естелік шараларын және жерлеу рәсімдерін өткізді.

Құрылымдық ерекшеліктері

Мұнара қабаттары фермалық құбырлық конструкциядан тұрады. Мұнараның әр қабатының өлшемдері немесе барлығы болып табылады. Кеңсе қабаттарында лифт шахталары мен төтенше жағдайға арналған баспалдақтар әр қабаттың ортасындағы қызметтік өзектің ішінде орналасқан. Өзектің ені шамамен , ал өзектің айналасындағы еден алаңы 13,72 м-ден сәл кем.

Шалқыштар

Мұнара төрт тірекке сүйеніп тұр. Бұл конструкция тіректің бүгіліп кетуіне кедерес жасайды. 2002 жылы, өткен жылғы 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін, бір тірек болат пен мыстан жасалған жарылысқа төзімді қалқандармен және болатты нығайтулармен күшейтілді. Ғимараттың ортасында сегізбұрышты лифт шахтасы да бар. Фасадтың әр бөлігінде алты шеврон орналасқан, олардың биіктігі сегіз қабатқа жетеді. Бұл қабат механикалық кеңістік ретінде қолданылады. Бұл Чикагодағы Джон Хэнкок орталығы сияқты құрылыстардан өзгеше, онда диагональды арқалықтар сырттан көрінетін еді. 1978 жылғы Citicorp Center инженерлік дағдарысынан кейін жұмысшылар әр түйіске болат пластиналар орнатты.

Интерьер

Мұнарада шамамен жалға берілетін кеңістік бар. Бастапқыда "Базар" деп аталған үш қабатты сауда галереясы мұнараның тіректерінің астында орналасқан. Ең төменгі деңгей, төменгі вестибюльге сәйкес келіп, 25,91 метр биіктіктегі, люксі бар өсімдіктерге толы атриумды қамтиды. Үшінші авеню мен 54-ші көшенің бұрышында сауда галереясының ең төменгі деңгейіне кіретін есік болса, 54-ші көшеде екінші деңгейге кіретін есік орналасқан. Citicorp вице-президенттерінің бірі Артур Э. Дрисколлдың сөзіне сүйенсек, дүкендер қалаға деген адалдықты, корпоративтік таңбаны және туристерді қызықтыратын орын ретінде құрылған. Сауда галереясы 1995 жылы "The Shops at Citicorp Center" деп қайта аталды, ал 2016 жылға қарай "Atrium" деп белгілі болды.

Механикалық ерекшеліктері

Кеңсе қабаттарында лифттер мен баспалдақтар орталық ядрода шоғырланған. Жоғары және төменгі деңгейлер тек тақ немесе жұп қабаттарға қызмет көрсеткенімен, келушілер эскалаторлар арқылы тақ және жұп қабаттар арасында өте алады. Әрбір лифт бір шахтада бір уақытта жұмыс істейтін екі стандартты лифт кабинасынан тұрады. Лифттердің құны стандартты лифттерге қарағанда 25 пайызға қымбат, бірақ лифттерге бөлінетін еден алаңы 24 пайызға азайтылды, әйтпесе жиырма алты бір қабатты лифт шахтасы қажет болар еді. Ғимаратта сондай-ақ ЖЖС (Жылу, желдету және ауа тазалау), жарықтандыру, электрмен жабдықтау, су шашырату, өрт қауіпсіздігі, қауіпсіздік және лифт жүйелері сияқты механикалық жүйелерді бақылайтын 2500 сенсор орнатылған. Жаз айларында ғимаратта дәстүрлі кондиционерлік жүйе қолданылды, бұл жылуды қайтаратын фасадының үнемдеген энергиясын толықтырды. Жабдықтың салмағы және бетон блок өлшемдері кіреді.

Қабылдау

1974 жылы Манхэттенде мақұлданған үш кеңсе ғимаратының бірі ретінде Citicorp Center құрылысы барысында көптеген БАҚ назарына ілікті. Жоба жарияланғаннан кейін сәулетші-сынаушы Ада Луиза Хакстебл «Нью-Йорк Таймс» газетінде мұнараның дизайнын сынап, оның «романтизмі де, құрылымдық дұрыстығы да жоқ, керісінше, тәжірибелік және эстетикалық ыңғайласулар арқылы қиын логикамен мұқият ойластырылғандай» екенін айтты. Ғимарат аяқталуға жақын келгенде Хакстебл бұрынғыдан жұмсақ пікір білдіріп, формасы мен шатырының кемшіліктеріне қарамастан, онда «дизайн сапасына деген анық ниет» бар екенін мәлімдеді. «Нью-Йорк Дейли Ньюс» газетінің бір жазушысы бұл ғимаратты ерекше көзге түспейтін Нью-Йорк қаласының кеңсе ғимараты деп сипаттады, егер ол басқа жерде салынған болса ғана назар аударуға лайық болар еді. «Нью-Йорк» журналының жазушысы Сюзанн Стивенс бұл ғимараттың 1950 жылдардағы көкжайдың өңделген нұсқасы екенін айтты. Дегенмен, Хекшер атриумның күміс қаптамасы мен шамдарының жайлылықсыз және жасанды әсер қалдыратынын сезді. Басқа сыншылар Citicorp Center-ді көбінесе жағымды бағалады. Тарихшы және жазушы Джон Тауранак бұл мұнараны бірнеше онжылдық бұрын аяқталған 30 Рокфеллер Плазасынан бері Нью-Йорктегі «ең әсерлі жаңа көкжай» деп атады. Архитектор және жазушы Роберт А. М. Стерн Citicorp Center-ді «Елуінші көшені қала орталығының ішіндегі шағын әлемге айналдырған бірегей сәулеттік және қала құрылысы ерекшеліктерінің» жиынтығы деп санайды. Сол жылы Америкалық болат конструкциялар институты ғимарат дизайны үшін Citicorp компаниясына «Архитектуралық жетістік» сыйлығын табыс етті, ал Хью Стаббинс және әріптестері 1981 жылы AIA-ның Р. С. Рейнольдс естелік сыйлығын Citicorp Center дизайнында алюминийді пайдаланғаны үшін алды. AIA-ның 2007 жылғы «Американың сүйікті архитектурасы» тізіміндегі сауалнама Citigroup Center-ді АҚШ-тың ең үздік 150 ғимаратының қатарына қосты. Ғимараттың еңіс шатырын таңбалау мақсатында қолданып жүр. Мысалы, ол Chock full o'Nuts кофесінің қаптамасында бейнеленген. Сонымен қатар, Manhattan Mini Storage логотипіндегі алғашқы «M» әрпінің жоғарғы сол жақ бұрышы Citigroup Center шатырына ұқсас еңіспен жасалған. Лас-Вегас аймағында салынуы жоспарланған King David қонақ үйінің шатыры да Citigroup Center-ге ұқсас еңіспен жасалуы мүмкін.

As one of three office buildings approved in Manhattan during 1974, Citicorp Center received much media attention during its construction. After the design was announced, the architectural writer Ada Louise Huxtable criticized the design in The New York Times, saying that the tower "has neither romanticism nor structural rationalism but, instead, appears to have been painstakingly invented with a tortured logic through a series of pragmatic and esthetic compromises". As the building was being completed, Huxtable took a less harsh tone, saying that it contained a "clear desire for design quality" despite the drawbacks of the form and roof. A writer for the New York Daily News described the building as being a typical New York City office structure that would only attract notice if it were built elsewhere. A New York magazine writer, Suzanne Stephens, stated that the building was simply a modified version of a 1950s skyscraper, Nevertheless, Heckscher believed the atrium's silver cladding and light fixtures to be unwelcoming and suggestive of the indoors,

Other critics described Citicorp Center in a largely positive light. The historian and writer John Tauranac described the tower as the "most dramatic new skyscraper" in New York City since the completion of 30 Rockefeller Plaza several decades prior. The architect and writer Robert A. M. Stern said Citicorp Center was the summation of the "unique architectural and urbanistic character that made Fifty third Street at once an enclave within midtown and a microcosm of midtown itself". The same year, the American Institute of Steel Construction gave its Architectural Award of Excellence to Citicorp for the building's design. and Hugh Stubbins and Associates received the AIA's R. S. Reynolds Memorial Award in 1981 for using aluminum in Citicorp Center's design. The AIA's 2007 survey List of America's Favorite Architecture ranked the Citigroup Center among the top 150 buildings in the United States. The sloped roof of the building has been used for branding purposes. For instance, it is included on the label of Chock full o'Nuts coffee. In addition, the top left corner of the first "M" in Manhattan Mini Storage's logo was sloped to resemble the Citigroup Center's roof. The proposed King David Hotel in the Las Vegas Valley would have a similar sloped roof to Citigroup Center if it is built.