Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Демикалық диффузия, трансмәдени диффузиядан өзгеше, Луиджи Лука Кавалли Сфорца әзірлеген, бұрын сол топтың қоныстанбаған аумаққа және оның ішінде халық таралуының көші-қон моделін білдіретін демографиялық термин. Бұл, қазіргі халықты ығыстыру, алмастыру немесе араластыру мүмкін, бірақ міндетті емес (мысалы, неолиттік Еуропа бойынша егіншіліктің таралуы және басқа да Ланднэма оқиғаларында айтылғандай). Алғашқы тұжырымдамасында демикалық диффузия моделі үш кезеңді қамтиды: (1) ертедегі фермерлердегідей, жаңа қолжетімді ресурстар немесе басқа технологиялық жетістіктерден туындаған халық санының өсуі; (2) халық тығыздығы төмен аймақтарға таралу; (3) процесте кездесетін адамдармен шектеулі бастапқы араласу.
Demic diffusion, as opposed to trans cultural diffusion, is a demographic term referring to a migratory model, developed by Luigi Luca Cavalli Sforza, of population diffusion into and across an area that had been previously uninhabited by that group and possibly but not necessarily displacing, replacing, or intermixing with an existing population (such as has been suggested for the spread of agriculture across Neolithic Europe and several other Landnahme events). In its original formulation, the demic diffusion model includes three phases: (1) population growth, prompted by new available resources as in the case of early farmers, and/or other technological developments; (2) a dispersal into regions with lower population density; (3) a limited initial admixture with the people encountered in the process.
Дәлел
Кавалли Сфорцаның теориялық жұмысы, егер кеңейіп келе жатқан фермерлер мен бұрыннан тұрған аңшылар мен жинаушылардың араласуы дереу болмаса, осы процестің кең генетикалық градиенттердің қалыптасуына алып келетінін көрсетті. Кавалли Сфорца, Роберт Р. Сокал, Гидо Барбуджани, Лунес Чихи және басқалар жүргізген эмпирикалық генетикалық зерттеулерде Еуропаның көп бөлігін оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа дейін қамтитын кең градиенттер анықталғандықтан, Еуропаға ауыл шаруашылығының таралуы, мүмкін, Таяу Шығыстың құнарлы жарты ай аймағынан шыққан ауыл шаруашыларының кеңеюі және таралуы арқылы жүрді. Бұл неолиттік демографиялық таралу моделі деп аталады. Краньометриялық және археологиялық зерттеулер де осы қорытындыға келді.
Theoretical work by Cavalli Sforza showed that if admixture between expanding farmers and previously resident groups of hunters and gatherers was not immediate, the process would result in the establishment of broad genetic gradients. Because broad gradients, spanning much of Europe from southeast to northwest, were identified in empirical genetic studies by Cavalli Sforza, Robert R. Sokal, Guido Barbujani, Lounès Chikhi and others, it seemed likely that the spread of agriculture into Europe occurred by the expansion and the spread of agriculturists, who possibly originated in the Fertile Crescent of the Near East. That is referred to as the Neolithic demic diffusion model. Craniometric and archaeological studies have also arrived at the same conclusion.