Уильям Джонсон Кори: Ағылшын педагогы және ақыны

Кіріспе

Ағылшын педагогі және ақыны (1823–1892)

Уильям Джонсон Кори (9 қаңтар 1823 – 11 маусым 1892), туған кезде Уильям Джонсон аталған, – ағылшын педагогі және ақыны. Ол Итон колледжіндегі қызметінен ұстаздар мен оқушылар арасындағы тығыз қарым-қатынас мәдениетін қолдағандығы үшін, бұл қарым-қатынас жаныстық сипатта болмаған болуы мүмкін, босатылды. Ол Каллимахтың «Гераклит» элегиясының ағылшын тіліндегі нұсқасымен кеңінен танымал.

Өмір

Ол Девондағы Ұлы Торрингтон қаласында дүниеге келді және Итон қаласында білім алды, кейіннен ол атақты ұстаз болды, оқушылары оны "Тюте" ("түтор" сөзінің қысқартылған түрі) деп атады. Ньюкасл стипендиясын жеңіп алған Итоннан кейін ол Кембридждегі Король колледжінде оқыды, онда 1843 жылы Платон туралы ағылшын тіліндегі өлеңі үшін Канцлер медалін және 1844 жылы Крейвен стипендиясын жеңіп алды. Ол латын және ағылшын тілінде өлеңдер жазды. Көптеген антологияларға енген "Гераклит" ("Маған Гераклит туралы айтты, сен өлдің деп айтты") – Каллимахтың элегиясының бейімделуі болғанымен, оның басты поэзиялық еңбегі – "Ионика" жинағы. Кори 1845 жылы Кингс колледжін бітіргеннен кейін Итон университетіндегі магистрдің көмекшісі болды. Ол ұстаз бен оқушы арасындағы жеке қарым-қатынастың маңыздылығын қаперге салды. Тарихшы Г.В. Протеро оны "өз заманындағы ең дарынды Итон мұғалімі" деп сипаттады. Артур Кольридж оны "Етон университетінде болған ең білгір ұстаз" деп сипаттады. Оның бұрынғы шәкірттерінің қатарында сол кезеңнің бірнеше мемлекеттік қайраткерлері бар, олардың ішінде Лорд Розбери, капитан Алгернон Драммонд, Генри Скотт Холланд, Говард Оверинг Стержис, Чарльз Вуд, 2-ші виконт Галифакс және Артур Балфур болды. Ол 1863 жылы алғаш орындалған "Этон қайық әнінің" сөзін жазды.

Отставка

Джонсон 1872 жылы Пасхада Итоннан кетіп қалды, себебі ол оқушыға жазған "әдепсіз хатты" баланың ата-анасы қолға түсіріп, мектеп директорының назарына жеткізді. Джонсонның өзінің жақын достарының арасында Реджинальд Бретт, болашақ лорд Эшер болған деген болжам бар, бірақ Оксфордтың Ұлттық Биографиялық сөздігі бұл дәлелденбегенін және "оның отставкаға кетуінің нақты жағдайларын ешкім анық біле алмайды" деп мәлімдейді. Ол жігіттердің бір-бірімен жақындасуына рұқсат бермегенмен, олардың арасындағы қарым-қатынасқа жол берген. Бұл жайт директор Джеймс Хорнбиге хабарланып, ол Джонсонның отставкаға кетуін талап етті. Джонсонды жұмыстан босатарда Хорнби, оның "әдепсіздік" жасағаны, яғни дәуірдің эвфемизмімен айтқанда содомия жасағаны үшін емес екенін атап өтті. Уильям С. Любенов Джонсонның жұмыстан босатылуына қатысты басқаша пікір білдірді, ол Хорнбидің "Уильям Джонсон мен Оскар Браунингті, өйткені олар өте авторитарлық мекемеде либералды реформаторлар болды [олар] билік пен тұлға, құштарлық пен тәртіп, махаббат пен білімді біріктіретін қоғам құруға тырысты. Олар Сократ жасаған қылмысты жасады: жастарды түрлі сенімдерге ие әлем құру арқылы бұзды" деп санайды. Джованни Костиган 1972 жылы: "Содан бері өткен ғасырда, қандай керемет болса да, [Джонсонның жұмыстан шығарылуы] тақырыбына ешқандай жаңалық қосылмады. Соңғы ремарка ретінде, осы қызықты оқиғаға жасалған барлық сілтемелерде "гомосексуализм" деген сөз есімдері ешқашан айтылмаған" деп жазды. Джонсон 1872 жылдың 17 қазанында Хальсдонға зейнетке шығып, әкесінің анасының бойжеткен қыздық атын – Кориге өзгертіп, 1878 жылдың ақпанында денсаулығына байланысты Мадейраға көшіп, онда үйленді және ұлы болды. 1882 жылдың қыркүйегінде Англияға оралғаннан кейін Хэмпстедке қоныстанды, ол 1892 жылдың 11 маусымында қайтыс болды. 16 маусымда Хэмпстедте жерленді.

Johnson was forced to resign from Eton at Easter 1872 after an "indiscreet letter" that he had written to a pupil was intercepted by the boy's parents and brought to the notice of the headmaster. Although it has been suggested that Johnson was a devoted paederast who numbered among his paramours Reginald Brett, the future Lord Esher, the Oxford Dictionary of National Biography maintains that this cannot be proved and that "No one can be quite sure of the exact circumstances of his resignation," adding: "There is no question, however, that he was dangerously fond of a number of boys. Although he probably did not allow his affections to take any physical form, he permitted intimacies between the boys. This conduct was brought to the notice of the headmaster, James Hornby, who demanded Johnson's resignation." In dismissing Johnson, Hornby commented that it was not for committing acts of “immorality in the ordinary sense of the word”, meaning sodomy in the euphemism of the era, and an alternative view of Johnson's dismissal is given by William C. Lubenow, who posits that Hornby "turfed out William Johnson and Oscar Browning because they were liberal reformers in a highly authoritarian institution [they] attempted to create a community where power and personality, desire and discipline, and love and learning were integrated. They committed the crime of Socrates: they corrupted youth by creating a world of multiple loyalties." Giovanni Costigan wrote in 1972, "In the century that has passed since then, no further light, incredible as it may seem, has been shed upon the subject [of Johnson's dismissal] It may finally be remarked that in every reference yet made to this curious episode there seems never to have been a mention of the word 'homosexuality'." Johnson retired to Halsdon and changed his name on 17 October 1872 to Cory (the maiden name of his paternal grandmother) before emigrating for health reasons to Madeira in February 1878, where he married and had a son. He returned to England in September 1882, settling in Hampstead, where he died on 11 June 1892. He was buried at Hampstead on 16 June.

Өлімнен кейінгі әсері

Кори білім берудің мақсатын ашып көрсеткен хатымен танымал. Оның сөздерін көптеген адамдар латын тілін оқуға негіздеме ретінде қарастырады. Нақтырақ айтқанда, мектепте сіз білім жинаумен ғана айналыспайсыз, сонымен қатар сынға ұшырағанда ойын жұмылдыруға тырысасыз. Орташа қабілеттеріңіз болса, сіз есте сақтау үшін белгілі бір білімді игере аласыз, сондай-ақ ұмытылған көп нәрсеге жұмсаған уақытыңызға өкінудің қажеті жоқ, себебі жоғалған білімнің көлеңкесі сізді көптеген қате түсініктерден сақтайды. Бірақ сіз үлкен мектепке білім алу үшін емес, өнер мен дағдыларды үйрену үшін барасыз: назар аудару дағдысы, өрнектеп айту өнері, бір сәтте жаңа ойлау қалыпқа ену өнері, басқа адамның ой-өрісіне жылдам кіру өнері, сынға және түзетуге мойынсыну дағдысы, келісуді немесе келіспеуді біртіндеп білдіру өнері, ұсақ-түйектерге назар аудару дағдысы, белгілі бір уақытта не істеуге боладысын анықтау өнері, талғам, ажырата білу қабілеті, ой-қиялының батылдығы және салауаттылығы үшін. 1924 жылы Кориге арналған «Ионикус» атты толық кітап жарық көрді. Авторы – Реджинальд Балиол Бретт, 2-ші виконт Эшер, Джонсон мектеп оқушысы болған кезде оған жақын болған. Сол кезде Бретт үкімет кеңесшісі және өз заманының ең беделді және ықпалды тұлғаларының бірі болды. Ол Корримен Итон оқу орнында жүргенде хаттасып, Корри қайтыс болғанға дейін осы хат алмасуды жалғастырды. Кітапқа алғы сөз жазғандардың арасында үш премьер-министр есімдері аталады, олардың екеуі (Розбери және Бальфур) Итонда «жоғары саясаттың негіздерін ИОНИКУСТАН» (Розбери және Бальфур) үйренген, ал үшіншісі (Асквит) «қарттық шағында оған мейірімділік көрсеткен».