Джон Доран: Англиялық редактор және жазушының өмірі мен қызметі
John Doran (writer)
Джон Доран (1807-1878) – ағылшын редакторы, жазушы. Әдебиет, тарих, мәдениет туралы еңбектері, әсіресе "Кестелік ерекшеліктер" және Уолполл журналымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Доран (11 наурыз 1807 – 25 қаңтар 1878) – ағылшын редакторы және ирланд тегінен таралған көптеген жазушы. Ол әдеп-ғұрыптың, ежелгіліктердің және әлеуметтік тарихтың жеңіл жақтарын қамтитын бірнеше еңбек жазды, олардың көптеген атаулары қалпымен ойынға тартылған, мысалы, "Үстел үлгілері және олар туралы бірнеше сөз" (1854) және "Рыцарьлар мен олардың дәуірлері". Ол Хорас Уолполдың Георг III патшалығының журналын редакциялады. Басқа да қызметтерінің ішінде, Доран қысқа мерзімге "The Athenaeum" журналының редакторы болды.
English editor and writer (1807–1878)
John Doran (11 March 1807 – 25 January 1878) was an English editor and miscellaneous writer of Irish parentage, wrote a number of works dealing with the lighter phases of manners, antiquities, and social history, often bearing punning titles, e. g., Table Traits with Something on Them (1854), and Knights and their Days. He edited Horace Walpole's Journal of the Reign of George III Among other posts, Doran was for a short time editor of The Athenaeum.
Өмір
Ол 1807 жылы 11 наурызда Лондонда дүниеге келген. Оның ата-анасы да ирландтық: оның әкесі Джон Доран, Дрогеда қаласының тумасы, 1798 жылғы ирландтық көтерілістен кейін Англияға барып, теңіз кемелеріне жұмыс істеуші ретінде француздарға тұтқынға түскен. Ол үш жыл бойы Францияда ұсталып, француз тілін үйренді, осы білімін ұлына берді. Джон Доран кішкентай кезінде Маргарет көшесіндегі Матисон академиясына жіберілді, Кавендиш скверінде орналасқан. Он жетіге толғанға дейін ол жетім қалды. Француз тілін білуінің арқасында 1823 жылдың басында Джеймс Мюррейдің үлкен ұлы, 1-ші барон Гленлионның жеке тәрбиешісі болып тағайындалды. Ол шәкірті Джордж Мюрреймен бірге бес жыл бойы Еуропа елдерін аралап саяхаттады. 1828-1837 жылдары Лорд Риверстің, Лорд Харвуд пен Лорд Портманның ұлдарына тәрбиешілік жасады. Соңғы тәрбиешілік қызметінен бас тарғаннан кейін, Доран екі-үш жыл бойы Еуропа елдерін аралап, Пруссиядағы Марбург университетінің философия факультетінде доктор ғылымын қорғады. Англияға оралғаннан кейін ол кәсіби жазушы болды және Хаммерсмиттегі Санкт-Петерск алаңында қоныстанды. 1841 жылы "Church and State Gazette" газетінің әдеби редакторы болып 1852 жылға дейін жұмыс істеді. Одан кейін ол "Афина" журналына тұрақты автор болып жазды. Ол редактор Уильям Хепворт Диксонмен жақын қарым-қатынаста болды және Диксон болмаған кезде оның орнын басып отырды. 1869 жылдың тамызында сэр Чарльз Вентворт Дилк қайтыс болғаннан кейін, Доран шамамен бір жылға жуық Диксонның орнын редактор болып иеленді. Уильям Джон Томстың зейнеткерлікке шығуымен, Доран "Ноталар мен сұрақтар" журналының редакторы болып тағайындалды. Доран 1878 жылдың 25 қаңтарында Ноттинг-Хиллде қайтыс болды және 29 қаңтарда Кенсал-Гринде жерленді.
He was born in London on 11 March 1807. Both his parents were Irish: his father, John Doran, was a native of Drogheda, who after the Irish rebellion of 1798 went to England, and as a naval contractor was captured by the French. He was kept in France for three years, and acquired a knowledge of French, which he passed on to his son. When very young John Doran was sent to Matheson's Academy in Margaret Street, Cavendish Square. Before he was seventeen he was an orphan. His knowledge of French earned for him in the early part of 1823 an appointment as tutor to the eldest son of James Murray, 1st Baron Glenlyon. He travelled on the continent for five years with his pupil George Murray. From 1828 to 1837 he was tutor to Lord Rivers, and to the sons of Lord Harewood and of Lord Portman. After giving up his last tutorship, Doran travelled on the continent for two or three years, and took a doctor's degree in the faculty of philosophy at the University of Marburg in Prussia. Returning to England he became a professional writer, and settled in St. Peter's Square, Hammersmith. In 1841 he began as literary editor of the Church and State Gazette until 1852. Soon afterwards he became a regular contributor to the Athenæum. He became closely connected with William Hepworth Dixon, the editor, and during Dixon's absences acted as his substitute. In August 1869, on the death of Sir Charles Wentworth Dilke, Doran for about a year succeeded Dixon as editor. On the retirement of William John Thoms, Doran was appointed to the editorship of Notes and Queries. Doran died at Notting Hill on 25 January 1878, and was buried on 29 January at Kensal Green.
Шығармалары
Он жеті жасында Доран 1824 жылғы 8 сәуірде Суррей театрында қойылған «Әділет немесе Венециялық еврей» атты мелодрамасын жазды. Англиядан кетпес бұрын Доран Лондон әдеби хроникасына жазуды бастады (1828 жылы «Афинеумға» еніп кетті), ал шетелде болған кезде ол тұрақты жарнамашы болды. 1828 жылы оның парижтік суреттері мен париж хаттарының жинағы «Суреттер мен естеліктер» деген атпен жарық көрді. Доран 1830 жылы «Бат Журналына» француз, неміс, латын және итальян тілдерінен лирикалық аудармалар беруді бастады, ең сүйікті авторларының екеуі – Беранже және Катулл болды. 1835 жылы «Оқу тарихы» атты еңбегін жариялады. 1852 жылы Доран Мария Тереза Шарлоттаның, «Мадам Рояльдің» «Филия Долороза» атты естеліктерін жариялады. Алғашқы 115 бетті қайтыс болған Изабелла Франсис Ромер жазған. 1852 жылы ол сондай-ақ Чарльз Антонның Ксенофонттың «Анабазисі» мәтінінің жаңа басылымын редакциялады. 1853 жылы ол «Түнгі ойлар» еңбегінің қайта басылымына Эдвард Янгтың өмірбаянын қосты, ол 1854 жылы Янгтың толық шығармалары үшін қайта жазылды. Осы кезеңде Доран көптеген танымал шығармалар жара бастады. 1854 жылы ол «Үстелдік әдеттер және олар туралы бірнеше сөз» және «Әдет-ғұрыптар мен адамдар» кітаптарын жариялады. 1855 жылы ол 2 томдық «Ганновер үйінің патшайымдары» кітабын шығарды. 1856 жылы «Рыцарь және оның күндері» жарық көрді. 1857 жылы Доран 2 томдық «Мұғалімдер бизнестен зейнетке шыққандары» атты тарихи жинақты жариялады. 1858 жылы ол «Сот ақымақтарының тарихы» еңбегін жариялады және бірнеше рет басылған «Бентли балладаларын» редакциялады. 1859 жылы ол «Жаңа суреттер» және «Ескі панельдер» атты кітаптар шығарды. Сол уақытта ол алғашқы қолжазбалардан «Хорас Уолполдың соңғы күнделіктері» атты екі томдық шығармасын жариялады. 1860 жылы Доранның Уэльс принцтері туралы кітабы, ал 1861 жылы Аделаида патшайымының естеліктері жарық көрді. 1860 жылы Доран өзінің ең ауқымды еңбегі «Олардың Патшалық қызметкерлері» – ағылшын сахнасының тарихын жариялады, оның жаңа басылымы 1887 жылы Роберт В. Лоу редакциясында шықты. «Адамдардың күнәлары немесе шіркеуде және оның маңында» 1868 жылы жарық көрді. Сол жылы ол Генри Таккерменнің «Жинаушы» кітабын, кітаптар, газеттер, суреттер, қонақүйлер, авторлар, дәрігерлер, мерекелер, актерлер және уағыздаушылар туралы эсселер жинағын редакциялады. Париж қоршауының аяқталуынан кейін ол «1870 жылғы соғыстың естелігі» кітабын шығарды. 1873 жылы ол Елизавета Монтегю туралы «Соңғы ғасырдың әйелі» кітабын жариялады. Үш жылдан кейін ол 2 томдық «Флоренция сотындағы Маннерлер мен әдет-ғұрыптар, 1740-86» кітабын шығарды, ол сэр Хораций Манннің Хораций Уолполға жазған хаттарына негізделген. Сондай-ақ 2 томдық «Якобит дәуіріндегі Лондон» (1877) кітабы жарық көрді. «Біздің ұлы қалаларымыздың естеліктері, олардың құрметтілері мен ерекшеліктері туралы анекдоттар» (1878) кітабы күлкілі том болды. Оның соңғы басылымы Temple Bar журналына сериялық үлесі ретінде шығарылды және 1885 жылы «Дрю-Лейн және оның маңында» деп жарияланды, ол «Олардың Патшалық қызметкерлеріне» қосымша болды.
At the age of seventeen Doran wrote a melodrama Justice, or the Venetian Jew, which was on 8 April 1824 produced at the Surrey Theatre. Before leaving England Doran had begun writing on the London Literary Chronicle (absorbed in the Athenæum in 1828), and during his time abroad he became a regular contributor. A collection of his Parisian sketches and Paris letters appeared in 1828 under the title of Sketches and Reminiscences. Doran began in 1830 to supply the Bath Journal with lyrical translations from the French, German, Latin, and Italian, two of his favourite authors being Béranger and Catullus. In 1835 he published the History of Reading. In 1852 Doran published the memoir of Marie Thérèse Charlotte, Madame Royale, under the title of Filia Dolorosa. The first 115 pages had been written by Isabella Frances Romer, who died, leaving the fragment. In 1852 he also edited a new edition of Charles Anthon's text of the Anabasis of Xenophon. In 1853 he prefixed a life of Edward Young to a reissue of the Night Thoughts, rewritten in 1854 for Young's complete works. At the same period Doran began a series of popular works. In 1854 he published Table Traits and Something on Them and Habits and Men, both rich in anecdotes. In 1855 he published in 2 vols. The Queens of the House of Hanover. In 1856 appeared Knights and their Days. In 1857 Doran published, in 2 vols. a historical compilation entitled 'Monarchs retired from Business.' In 1858 he published his History of Court Fools, and edited the Bentley Ballads, which passed through several editions. In 1859 he produced New Pictures and Old Panels. Nearly at the same time he published for the first time from the original manuscripts, in 2 vols., The Last Journals of Horace Walpole. In 1860 appeared Doran's Book of the Princes of Wales, and in 1861 his Memoir of Queen Adelaide. In 1860 Doran published his most elaborate work, Their Majesties' Servants, a history of the English stage, of which a new edition was issued in 1887, revised by Robert W. Lowe. Saints and Sinners, or in the Church and about it, appeared in 1868. In the same year he edited Henry Tuckerman's The Collector, a series of essays on books, newspapers, pictures, inns, authors, doctors, holidays, actors, and preachers. Immediately after the raising of the siege of Paris he brought out A Souvenir of the War of 1870–1. In 1873 he published A Lady of the Last Century, on Elizabeth Montagu. Three years later he published, in 2 vols. Mann and Manners at the Court of Florence, 1740–86, based on the letters of Sir Horace Mann to Horace Walpole. Also in 2 vols. was London in the Jacobite Times(1877). Memories of our Great Towns, with Anecdotic Gleanings concerning their Worthies and their Oddities (1878) was a humorous volume. His final publication was produced as a serial contribution to Temple Bar, and published posthumously in 1885 as In and about Drury Lane, a kind of appendix to Their Majesties' Servants.
Отбасы
1834 жылдың 3 шілдесінде ол Рединг қаласында капитан Гилберттің қызы Эммаға үйленді және Кнаресборо қаласындағы Хей-э-Парк коттеджінде біраз уақыт тұрды. Ол жалғыз ұлы Альбан Доранды, Корольдік Хирургтер Колледжінің мүшесін (F. R. C. S.), және жалғыз қызы Флоренцияны, Элингке жақын Твайфорд аббаттығында Андреас Хольцке үйленген қалдырды.
On 3 July 1834 he married at Reading Emma, the daughter of Captain Gilbert, R. N., and settled down for a time in Hay a Park Cottage, at Knaresborough. He left an only son, Alban Doran, F. R. C. S., and an only daughter, Florence, married to Andreas Holtz of Twyford Abbey, near Ealing.