Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корольдік флоттың крейсері
Cruiser of the Royal Navy
HMS Scylla Корольдік флоттың крейсері болды. Ол Scotts Shipbuilding and Engineering Company (Гринок, Шотландия) компаниясымен салынған, қадасы 19 сәуірде 1939 жылы салынды. 24 шілдеде 1940 жылы суға түсірілді және 12 маусымда 1942 жылы қолданысқа берілді. Екі әпкесінің бірі (екіншісі, сәйкесінше, , Сцилла мен Харибдисті қараңыз), Сцилла 5,25 дюймдік QF зеңбіректік орналымдардың жетіспеуіне байланысты UD MK III орналымдарында төрт екі зеңбіректі QF 4.5 дюймдік Mk. III зеңбірекпен аяқталды. Алдыңғы үстіңгі құрылымы осыларды орналастыру және экипаж кеңістігін арттыру үшін айтарлықтай өзгертілді. "Тіссіз террорлар" деп аталған олар өте жақсы әуе шабуылына қарсы кемелер екенін дәлелдеді, бұл оларды ауыр QF зеңбіректермен қаруланған әпкелерімен салыстыруға жиі себеп болды.
HMS Scylla was a of the Royal Navy. She was built by Scotts Shipbuilding and Engineering Company (Greenock, Scotland), with the keel being laid down on 19 April 1939. She was launched on 24 July 1940, and commissioned 12 June 1942. One of two sisters (the other was, appropriately, , see Scylla and Charybdis), Scylla was completed with four twin QF 4.5 in Mk. III in UD MK III mountings because of a shortage of the intended QF 5.25 inch gun mountings. The forward superstructure was considerably modified to accommodate these and also to increase crew spaces. Known as the 'toothless terrors', they proved to be very good anti aircraft ships, often leading to comparisons with their sisters armed with the heavier QF guns.
Тарих
Сцилла Арктикадағы конвойларды сүйемелдеуде Отандық флотпен қызмет етті. 1942 жылдың қыркүйек айында PQ 18 конвойы үшін болған шайқаста ол Р. Адмирал Роберт Бернетттің флагманы болды. Ол F/O R. E. Gunn бастаған сигналдық барлау тобын алып жүрді және кем дегенде бір рет Кола түбегіне сапар шеккенде сигналдық барлауды жинаған деген хабар бар (PRO HW 14/53 және 55). Сцилла 1942 жылдың 28 қазанында Гибралтарға жөнелтілді. Келесі айда ол "О" күшінің құрамында, Шығыс жұмыс тобымен бірге Солтүстік Африкадағы француздық қонуға (Операция "Факел") қатысты, бірақ желтоқсан айында үйге оралған осьтік блокаданы бұзушы кемелерді ұстауға арналған күш-жігердің бір бөлігі ретінде Бискай шығанағына жіберілді. 1942 жылдың 31 желтоқсанында, ол RAF жағалаулық командасының 502 эскадрильясына қарасты, Корнуоллдағы RAF St Eval базасында орналасқан Уитли ұшағынан (пилоты F/O Артур Ходжсон) неміс блокадасын бұзушы кемесі туралы хабар алды. Ұшқыш Ходжсон Ракотисті қорқынышты ауа райында тапты, бірақ бірнеше шабуылдан кейін оқ-дәрілері таусылып қалды. Экипаж бір сағаттан астам уақыт нысананы бақылап, кеменің орнын хабарлады, соның арқасында Сцилла Финистерр мүйісінен солтүстік-батысқа қарай 322 км жерде орналасқан Ракотисті ұстап алды. Сцилла Ракотиске өз қару-жарағымен бірнеше рет соққы берді, содан кейін торпедамен батырып жіберді. F/O Ходжсон операциядағы рөлі үшін DFC орденімен марапатталды. Ақпан айында ол Арктикадағы конвойлар үшін Отандық флотқа оралды, бірақ 1943 жылдың маусым айында суастына қарсы операцияларды жабу үшін Бискай шығанағына қайта оралды. 1943 жылдың шілдесінде ол Бискай шығанағында "Мэри Б. Митчелл" атты "Арклоу" шхунасын тоқтатты. Шхунаның капитаны бұрын Ирландия теңіз колледжінің директоры болған капитан Доудс еді. Борттағы топтың басшысы Доудстың шәкірті болды. Олар қуанышпен кездесіп, содан кейін "Мэри Б. Митчелл" Лиссабонға сапарын жалғастырды, ал Сцилла блокаданы бұзушы кемелерді іздеуді жалғастырды. 1943 жылдың қыркүйегінде Сцилла Салерноға түскен әскерлерді қолдау үшін (Операция "Аваланш") қолдау көрсетуші кеме күшінің құрамына кірді, бірақ қазан айында эскорттық авиатасымалдағыш ретінде қайта дайындалу үшін үйге қайтты, бұл 1944 жылдың сәуіріне дейін жалғасты. Сцилла – радарлық және тыңдаулық ақпаратты үйлестіру үшін Action Information Organisation (AIO) бөлмесімен жабдықталған Dido класындағы екі крейсердің бірі (екіншісі HMS Royalist) болды. Сцилла Нормандияға түскен әскерлер үшін тағайындалған Корольдік флоттың флагманы және вице-адмирал Филип Вианның флагманы болды. Ол аймақтағы барлық кемелердің және теңіз қозғалысының, әсіресе жағалаудағы RN MTB және жаудың E қайықтарының қозғалысын бақылау үшін маңызды болды, соның арқасында өз-өзіне шабуылдардың алдын алуға мүмкіндік болды. Ол Нормандия жағалауында 18 күн бойы Шығыс жұмыс тобының флагманы ретінде қызмет етті. 1944 жылдың 23 маусымында Сцилла минаға түсіп, қирады. Портсмутқа сүйретілгенімен, 1948 және 1950 жылдар аралығында нысана ретінде пайдаланғаннан кейін 1950 жылға дейін жарамсыз деп танылды. Ол 1950 жылдың 4 мамырында Thos. W. Ward (Барроу-ин-Фурнесс, Ұлыбритания) компаниясына таратуға жіберілді.
Scylla served with the Home Fleet escorting Arctic convoys. She was flagship of R. Adm. Robert Burnett during the battle for convoy PQ 18 in September 1942. She carried a signals intelligence team headed by F/O R. E. Gunn and on at least one trip to the Kola Peninsula she is reported as having collected Signals Intelligence (PRO HW 14/53 and 55). Scylla sailed for Gibraltar on 28 October 1942. The following month she was at the French North Africa landings (Operation Torch) as part of Force "O" with the Eastern Task Force, but in December was sent into the Bay of Biscay as part of the effort to catch homecoming Axis blockade runners. On 31 December 1942, she was directed to the German blockade runner by a RAF Coastal Command Whitley from 502 Squadron based at RAF St Eval, Cornwall. The aircraft piloted by F/O Arthur Hodgson had located Rhakotis in appalling weather but after several attack runs they had run out of ammunition. The crew then shadowed the target for over an hour, reporting the vessel's position enabling Scylla to intercept Rhakotis some 200 mile (322 km) north west of Cape Finisterre in position , where Scylla opened fire. She hit Rhakotis numerous times with Scylla'''s main armament before torpedoing and sinking her. F/O Hodgson was awarded the DFC for his part in the operation. In February she returned to the Home Fleet for Arctic convoys but was back in the Bay of Biscay by June 1943 to cover anti submarine operations. In July 1943 she stopped the Arklow schooner Mary B Mitchell in the Bay of Biscay. Captain Dowds, formerly principal of the Irish Nautical College, was captain of the schooner. The officer in charge of the boarding party was a pupil of Dowds. There was a pleasant reunion, then Mary B Mitchell resumed her voyage to Lisbon, and Scylla continued her search for blockade runners. In September 1943 Scylla was part of the Support Carrier Force at the Salerno landings (Operation Avalanche) but came home to refit for duty as an Escort Carrier Flagship in October, which lasted until April 1944. The Scylla was one of two Dido class cruisers fitted with, an Action Information Organisation (AIO) room (the other was HMS Royalist) to co ordinate radar and intercept information. Scylla was the allotted RN flagship for the Normandy landings and the flagship for Vice Admiral Philip Vian and it was considered vital to all shipping and naval movements in the area, particularly that of coastal RN MTBs and enemy E boats, to prevent blue on blue incidents. She served off Normandy as flagship of the Eastern Task Force, for 18 days. On 23 June 1944 Scylla'' was badly damaged by a mine and written off. Although towed to Portsmouth, she was not disposed of until 1950, after use as a target between 1948 and 1950. She arrived at Thos. W. Ward, (Barrow in Furness, UK) on 4 May 1950 for breaking up.