Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
15 жылдық циклдың кез келген жылы, Еуропаның орта ғасырлық құжаттарын мерзімдеу үшін қолданылған. Индикция (indictio, impost) – Рим империясында әр он бес жыл сайын жүзеге асырылатын салық салуды кезеңдік қайта қарау еді. Кейінгі антик дәуірде бұл 15 жылдық цикл құжаттарды мерзімдеу үшін қолданыла бастады және Орта ғасырлық Еуропада осы мақсатта қолданыла берді, сонымен қатар циклдың жекелеген жылына сілтеме ретінде де қолданылуы мүмкін; мысалы, "төртінші индикция" – ағымдағы циклдың төртінші жылын білдіреді. Циклдердің өзі нөмірленбегендіктен, нақты жылды анықтау үшін қосымша ақпарат қажет.
Any of the years in a 15 year cycle used to date medieval documents throughout Europe
An indiction (indictio, impost) was a periodic reassessment of taxation in the Roman Empire which took place every fifteen years. In Late Antiquity, this 15 year cycle began to be used to date documents and it continued to be used for this purpose in Medieval Europe, and can also refer to an individual year in the cycle; for example, "the fourth indiction" came to mean the fourth year of the current indiction. Since the cycles themselves were not numbered, other information is needed to identify the specific year.
Тарих
Бастапқыда Рим империясындағы ауыл шаруашылығы немесе жер салығын мерзімік қайта бағалауға қатысты. Үш түрлі цикл болды: империяның барлық аймағында қолданылған 15 жылдық цикл; Римдік Египетте қолданылған 14 жылдық цикл; және Рим республикасының халық санағынан туындаған, "lustrum" деп аталатын бес жылдық цикл. Салық жүйесіндегі өзгерістер көбінесе осы циклдердің бірінің басында жасалса, ал индикция аяқталғанда императорлар жиналған қарыздарды кешіруге жиі батыл болды. 15 жылдық цикл салық реформалары мен қарыздардың жабылуы туралы әдеби және эпиграфикалық деректерде кездеседі.
Indictions originally referred to the periodic reassessment for an agricultural or land tax in the Roman Empire. There were three different cycles: a 15 year cycle used throughout the empire; a 14 year cycle used in Roman Egypt; and a five year cycle called the lustrum, derived from the Roman Republican census. Changes to the tax system usually took place at the beginning of one of these cycles and at the end of the indiction Emperors often chose to forgive any arrears. The 15 year cycle can be traced in literary and epigraphic references to taxation reforms and the cancellation of arrears.
Принципаты
630 жылға дейін жазылған «Пасха жылнамасы» Юлий Цезарь б.з.д. 49 жылы 15 жылдық циклді енгізгенін, оның Антиохия дәуірінің бірінші жылы болғанын мәлімдейді. Бірақ мұны растайтын басқа дерек жоқ. Егер цикл кейінірек белгілі болған циклмен бірдей болса, басталу күні б.з.д. 48 жыл болуы керек. 15 жылдық циклмен байланысты ең ерте белгілі оқиға – Клавдий билік еткен кезде 42 жылы аяқталған цикл бойынша мерзімі өткен қарыздарды өндіру үшін үш претордан арнайы кеңес құрылғандығы. 58 жылы циклдің басталуы Нерон жүргізген салық реформаларымен және қарыздардың кешірілуімен сәйкес келеді. Алғашқы куәлік – 89 жылы Египет префекті Марк Меттий Руфтың жылжымалы мүлік пен қарыздарды тіркеуді талап еткен жарлығы. 287 жылдан бастап, Римдік Египет ең кеш дегенде 5 жылдық циклдар жүйесін қолданды, содан кейін циклдық емес серия 318 жылы 26 санына жетті.
The Chronicon Paschale (c. 630 AD) claims that the 15 year cycle was instituted by Julius Caesar in 49 BC, which was also the first year of the Antiochene era, but there is no other evidence for this and, if the cycle were the same one known from later periods, the start date ought to be 48 BC. The earliest known event associated with the 15 year cycle is the establishment of a special board of three praetors to pursue arrears for the cycle ending in 42 AD, under Claudius. The beginning of the cycle in 58 AD coincides with a set of tax reforms and remissions instituted by Nero. The first evidence is an edict by Marcus Mettius Rufus, the Prefect of Egypt in AD 89, requiring property and loans to be registered. From 287 AD, at the latest, Roman Egypt used a system of 5 year cycles, then a non cyclic series which reached number 26 by 318 AD.
Ежелгі дәуірдің соңы және орта ғасырлар
15 жылдық циклді Константин 312 жылы Рим империясының барлық құжаттарында мерзімдеу жүйесі ретінде енгізді, ал 314 жылы ол Египетте қолданысқа кірді. «Хроника Паскалис» (шамамен 630 жылы) өзінің алғашқы жылын 312–313 жылдарға, ал 933 жылғы копт құжаты – 297–298 жылдарға, бір цикл бұрынғы кезеңге жатқызды. Бұл екі жыл да Александрия күнтізбесінің жылдары болды, олардың алғашқы күні жалпы Юлиан жылдарына дейінгі жылдары тамыздың 29-ы күні Тот 1 болса, ал кезекті жылдары тамыздың 30-ы болды, сондықтан әрқайсысы екі Юлиан жылының арасында қалды. Жылды сол кезде бастаудың себебі – егін жинау аяқталып, салық төлеуге тиіс соманы есептеуге ыңғайлы уақыт болды. Индикция алғаш рет салық жинаумен байланысты емес құжаттарды мерзімдеу үшін төртінші ғасырдың ортасында қолданылды. IV ғасырдың соңында ол Жерорта теңізінің аймағындағы құжаттарды мерзімдеу үшін қолданыла бастады. Египеттен тыс Шығыс Рим империясында жылдың алғашқы күні тамыздың 23-і, Августтың туған күні болды. V ғасырдың соңғы жартысында, шамамен 462 жылы, бұл күн қыркүйекке 1-ге ауыстырылды және Византия империясының қалған бөлігінде сол күйінде қалды. 537 жылы Юстиниан «Новелла 47» арқылы барлық мерзімдерде индикцияны міндетті ету туралы жарлық шығарды, бұл Византия жылының қыркүйекте 1-де басталуына әкеп соқты. Бірақ Батыс Жерорта теңізінде Беденің айтуынша, оның алғашқы күні қыркүйекте 24-і немесе келесі желтоқсанның 25-і немесе қаңтардың 1-і болды, бұл паптық индикция деп аталды. Кейде қыркүйекте 8-де басталатын «Indictio Senensis» туралы да айтылады. 7980 жылдық Юлиандық кезең 15 жылдық индикциялық циклды, 28 жылдық күн циклын және 19 жылдық метоникалық циклды көбейту арқылы құрылды.
The 15 year cycle was introduced as a dating system on documents throughout the Roman empire by Constantine in 312 AD and it was in used in Egypt by 314 AD. The Chronicon Paschale (c. 630 AD) assigned its first year to 312–313 AD, whereas a Coptic document of 933 AD assigned its first year to 297–298 AD, one cycle earlier. Both of these were years of the Alexandrian calendar whose first day was Thoth 1 on August 29 in years preceding common Julian years and August 30 in years preceding leap years, hence each straddled two Julian years. The reason for beginning the year at that time was that the harvest would be in, and so it was an appropriate moment to calculate the taxes that should be paid. The indiction was first used to date documents unrelated to tax collection in the mid fourth century. By the late fourth century it was being used to date documents throughout the Mediterranean. In the Eastern Roman Empire outside of Egypt, the first day of its year was September 23, the birthday of Augustus. During the last half of the fifth century, probably 462 AD, this shifted to September 1, where it remained throughout the rest of the Byzantine Empire. In 537 AD, Justinian decreed that all dates must include the indiction via Novella 47, which eventually caused the Byzantine year to begin on September 1. But in the western Mediterranean, its first day was September 24 according to Bede, or the following December 25 or January 1, called the papal indiction. An indictio Senensis beginning September 8 is sometimes mentioned. The 7,980 year Julian Period was formed by multiplying the 15 year indiction cycle, the 28 year solar cycle and the 19 year Metonic cycle.
Терминология
"Индикция" термині қолданыла бастағанда, ол толық циклді ғана білдірді, ал жеке жылдар индикцияның 1-шы жылы, индикцияның 2-ші жылы сияқты аталатын. Кейіннен бұл термин жылдардың өзіне қолданыла бастады, осылайша бірінші индикция, екінші индикция және т.б. деп айтылатын болды.
When the term "indiction" began to be used, it referred only to the full cycle, and individual years were referred to as being Year 1 of the indiction, Year 2 of the indiction, etc. It gradually became common to apply the term to the years themselves, which thus became the first indiction, the second indiction, and so on.
Пайдаланылған әдебиеттер
Бонни Блэкберн, Леофранк Холфорд Стревенс, "Оксфорд серіктесі" (Оксфорд, 1999), 769-71 бб. "Астрономиялық альманах" 2017 жылға арналған, "Кестелер" (Вашингтон: АҚШ Үкіметтік баспа кеңсесі, 2016), Б4 б. Хроника паскалис 284–628 жж., Майкл Уитби және Мэри Уитби аударған (Ливерпуль, 1989), 10-бет. Ричард Дункан Джонс, Рим империясындағы ақша және үкімет (Кембридж университетінің баспасы, 1994), 59-63 бб.
Bonnie Blackburn, Leofranc Holford Strevens, The Oxford Companion to the year (Oxford, 1999), p. 769 71. "Calendars" in Astronomical Almanac for the Year 2017 (Washington: US Government Publishing Office, 2016) p. B4. Chronicon paschale 284–628 AD, trans. Michael Whitby, Mary Whitby (Liverpool, 1989), p. 10. Richard Duncan Jones, Money and government in the Roman empire (Cambridge University Press, 1994) p. 59 63.