Кіріспе

Нидерланд суретшісі Ян Ньювенхуйс (8 қаңтар 1922 – 28 желтоқсан 1986) – голланд суретшісі және кейін CoBrA тобының құрамына кірген голланд экспериментаторларының (Reflex) алғашқы, белсенді негізін қалаушылардың бірі.

Өмір және жұмыс

Нювенхуйс Амстердамда дүниеге келген. 14 жасында Нювенхуйс екі жыл үлкен ағасымен бірге суретші болуды шешті. 1938-1941 жылдары Амстердамдағы Rijksnormaalschool мектебінде оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Амстердамдағы Рикс академиясында сабақ алды. Рикс-академияда ол Карел Аппель мен Корнельмен танысты. Екінші дүниежүзілік соғыс жылдары Нювенхуйс көбінесе клоундарды, жалаңаштарды және махаббаттағы жұптарды суреттеді. Соғыстан кейін ол агрессивті әрі қатыгез құстар, мысықтар мен бұқалар сияқты фантастикалық жануарларды салуға кірісті. Ол мен ағасы Констант оның суреттері туралы жиі дауласатын. Соғыс кезінде Констант өзі тек католик көріністерін – Пиета мен Марияның портреттерін немесе натюрморттарды суреттеді және Нювенхуйс тақырыптарын тым оңай таңдайды деп ойлады. 1948 жылы Аппель, Элбург, Коуэнар, Вольвекэмп, Корнель, Констант Нювенхуйс, Брэндс, Рускенс және Нювенхуйс Голландияда эксперименталды топ құрды, ол бірнеше айдан кейін CoBrA еуропалық тобына айналды. Ян осы кезеңдегі суреттерінде армандардан, балалардың суреттерінен, психикалық мүмкіндігі шектеулі адамдардың көркемдік өрнегінен және примитивті өнерден шабыт алды. Оның көптеген жұмыстарында құстар мен мысықтар сияқты жануарлар, сондай-ақ адам, жануар және механикалық элементтердің үйлесімінен құралған фантастикалық жаратылыстар мен бейнелер маңызды рөл атқарады. Көптеген жаратылыстар арқанда теңселіп тұрады немесе бас киім ретінде қайық киеді. Біраз уақыттан кейін Нювенхуйс CoBrA тобының мүшелеріне көңілі қалды, олардың кейбіреулері белсенділікке қарағанда атаққа көңіл бөлді. Ол мүшелер арасындағы жанжалдарға шыдай алмады және 1949 жылдың ортасында топтан шықты. Басқа бірнеше мүшелер де кетіп қалды, бірақ олар кейіннен Стеделик мұражайында өткен үлкен көрмеге қайта қосылды. 1964 жылы ол сұхбатта: «Бұл топ көрмелерді ұйымдастыру үшін емес, белсенділер тобы ретінде құрылды. Біз осыған күш салуды, сол кездегі өнердегі жұмсақтыққа қарсы күресуді және оны өзгерту үшін қиялымызды пайдалануды жоспарлағанбыз. Өкінішке орай, сол кездегі экспериментаторлардың көптегені эстетикалық көзқарасқа ие болғанын мойндауымыз керек. Барлық ресми іс-әрекеттер күрестің мәнін жояды. Менің ойымша, олардың кейбіреулерінің жұмысы қазір өте жайсыз көрінеді». Кейіннен Нювенхуйс тек өзінің жұмысына назар аударды. Оның суреттері көбірек еркіндік алды және ол флуоресцентті бояу сияқты әртүрлі материалдармен тәжірибе жасады, қолына тигеннің бәрін пайдаланды. Кез келген нәрсе сурет болуы мүмкін еді. 1964 жылы берген сұхбатында ол былай деді: «Мен материалдан және түсімнен бастаймын. Осы арқылы өзімді білдіремін. Материалдан мен тақырыпқа келемін, бұл, мүмкін, бұрынғы суретшілердің іс-әрекеттерінен өзгеше. Мен жазу, күлу сияқты сурет салам. Сондықтан мен әрдайым әртүрлі сурет салам, себебі менің көңіл-күйім өзгеріп тұрады. Мен де солай сезінемін». «Суретші ретінде мен белгілі бір жағдайды бейнелегім келмейді. Мен абстрактілі емеспін, нақты бейнелі де емеспін. Мен көркемдік мәнге ие болуға тырысамын, сондықтан маған белгілі бір бейнелер қажет. Бүгін мен Қытайдамын, ертең Парижде, ертеңнен кейін басқа жерде боламын. Біз күнде әлемде болып жатқан оқиғалармен бетпе-бет келеміз. Сіз белгілі бір жерде өмір сүресіз, сонымен қатар бүкіл әлемде. Мүмкін, сондықтан біз білімсіз және қатал боламыз, өйткені біз көп нәрсеге тап болдық. Аштық, соғыс. Бұл жағдай енді ештеңе де білдірмейді». Сол сұхбатта: «Мен олардың менің жұмысымды кейін көргенде, олар жиырмасыншы ғасырды көре алса деп тілеймін. Суретші өз уақытына сәйкес киім таңдауы керек. Оның сәулетші, ақын немесе суретші болуы маңызды емес. Абстрактілі суретте мен осы заманның ырғағын, әдепсіздігін сағынамын. Біз, қазіргі адамдар атом бомбасынан қорқып өмір сүрудеміз. Абстрактілі суреттер сіз үшін тек қана сыртқы әлемді құрастырады». Ол 1986 жылы Амстердамда қайтыс болды.