Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан драматургі, аудармашы және неоклассикалық ақын Леандро Фернандес де Моратин (Leandro Fernández de Moratín; 10 наурыз 1760 – 21 маусым 1828) – испан драматургі, аудармашы және неоклассикалық ақын.
Spanish dramatist, translator and neoclassical poet
Leandro Fernández de Moratín (leˈandɾo feɾˈnandeθ ðe moɾaˈtin; 10 March 1760 – 21 June 1828) was a Spanish dramatist, translator and neoclassical poet.
Өмірбаян
Моратин 1762 жылдан 1828 жылы қайтыс болғанға дейін Испаниядағы ірі әдеби реформатор Николас Фернандес де Моратиннің ұлы болып Мадридте дүниеге келді. Ол кезде Испания университеттеріндегі білім беруге сенімсіздікпен қараған Леандро әкесінің көркем әдебиетке толы ортасында өсіп, ағартушылық ой-пікірдің жақтасы болды. Мольер мен Уильям Шекспирдің шығармаларын испан тіліне аударғаннан бөлек, ол өзі де көрнекті ақын, драматург және жазушы болды, оның еңбектері испан ағартушылығымен байланысты реформалық идеяларды таратуға бағытталған. Карьерасының бастапқы кезеңінде мемлекет қайраткері және жазушы Гаспар Мельхор де Жовелланос оны қолдады, ол 1787 жылы оның бір жыл бойы Парижді оқу үшін дайындады. 1792 жылы Испания үкіметі оның білімін кеңейту үшін Англияға саяхаттауға қаржылай көмек берді. 1790 жылы ол өзінің алғашқы комедиясын – «El viejo y la niña» (Қарт пен жас қыз) шығарды, бұл әртүрлі жастағы адамдардың арасындағы некелердің салдарына сын қадаған қаралы туынды болды. Екі жыл өткен соң, 1792 жылы, ол «La comedia nueva» (Жаңа комедия) пьесасын жазды, ол замандас драматургтер қолданған әдемі әрі қиын сюжеттерге қарсы бағытталған драматикалық шабуыл болды. Жозеф Бонапарттың қолдаушысы болған Моратинге корольдік кітапханашы лауазымы берілді. Алайда, 1805 жылғы «El sí de las niñas» (Қыздардың келісімі) комедиясы, Бонапарттардың құлауынан кейін Фердинанд VII таққа қайта келген кезде Инквизиция жаңғырғанда, айыпталып, ол пьеса жазудан бас тартып, Францияға эмиграцияға мәжбүр болды. Моратин Париж қаласында қайтыс болды және сол қаладағы Пер-Лашез зиратында жерленді. Бірақ 20 ғасырдың басында оның мәйіті Испанияға қайтарылып, Мадридтегі «Panteón de Hombres Ilustres» (Даңқты адамдар пантеоны) деп аталатын зиратқа қайта жерленді.
Moratín was born in Madrid the son of Nicolás Fernández de Moratín, a major literary reformer in Spain from 1762 until his death in 1828. Distrusting the teaching offered in Spain's universities at the time, Leandro grew up in the rich literary environment of his father and became an admirer of Enlightenment thought. In addition to translating works of Molière and William Shakespeare into Spanish, he himself was a major poet, dramatist and man of letters whose writings promoted the reformist ideas associated with the Spanish Enlightenment. Early in his career, he was supported by statesman and author Gaspar Melchor de Jovellanos, who, in 1787, arranged for him to study for a year in Paris. In 1792, the Spanish government provided the funds for him to travel to England in order to extend his education. In 1790 he published his first comedy El viejo y la niña (The Old Man and the Young Girl), a sombre work which attacked the consequences of arranged marriages between people of differing ages. Two years later, in 1792, he wrote the play La comedia nueva (The New Comedy), a dramatic attack on the extravagant plots used by other contemporary playwrights. A supporter of Joseph Bonaparte, whose rule had allowed far more expression of liberal thinking than Spain's Bourbon monarch Carlos IV was willing to tolerate, Moratín was given the post of royal librarian. However, his 1805 comedy El sí de las niñas (The Maidens' Consent) was denounced upon the reinstatement of the Inquisition when Ferdinand VII regained the throne after the fall of the Bonapartes, and he had to abandon playwriting and was forced into exile in France. Moratín died in Paris and was buried there in the Père Lachaise Cemetery. However, at the turn of the 20th century, his remains were brought back to Spain for interment in Madrid's Panteón de Hombres Ilustres (Pantheon of Illustrious Men).