Станли Холлис – британский герой, кавалер Викторианского креста за отвагу на D-Day (6 июня 1944). Биография, подвиг и награда во время Второй мировой войны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Стенли Элтон Холлис (21 қыркүйек 1912 – 8 ақпан 1972) – британдық және Ұлт Достастығы күштеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдығы үшін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған. Ол D күні (6 маусым 1944) берілген жалғыз Виктория Кресімен марапатталды.
Recipient of the Victoria Cross
Stanley Elton Hollis VC (21 September 1912 – 8 February 1972) was a British recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He had the distinction of receiving the only Victoria Cross awarded on D Day (6 June 1944).
Ерте өмір
Стэнли Холлис Англияның Йоркшир графтығының Солтүстік Ридинг ауданындағы Миддлсбро қаласында дүниеге келді. 1926 жылға дейін ол сол жерде тұрып, жергілікті мектепте оқыды. Содан кейін оның ата-анасы (Эдит және Альфред Холлис) Робин Гуд шығанағына көшіп, ол әкесінің балық және картоп фри дүкенінде жұмыс істеді. 1929 жылы ол Уитби кеме компаниясында навигациялық офицер болу үшін оқуға қабылданды. Ол Батыс Африкаға үнемі сапарлар жасады, бірақ 1930 жылы қара су қызуына шалдығып, теңізші мамандығынан қол үзді. Солтүстік Ормесбиге, Миддлсброға қайтып келгеннен кейін ол жүк көлігінің жүргізушісі болып жұмыс істеді және Элис Кликсбиге үйленді, олардан ұл мен қыз дүниеге келді.
Stanley Hollis was born in Middlesbrough, North Riding of Yorkshire, England, where he lived and attended the local school until 1926. Then his parents (Edith and Alfred Hollis) moved to Robin Hood's Bay, where he worked in his father's fish and chip shop. In 1929 he was apprenticed to a Whitby shipping company, to learn to be a Navigation Officer. He made regular voyages to West Africa, but in 1930 fell ill with blackwater fever, which ended his merchant navy career. Returning to North Ormesby, Middlesbrough, he worked as a lorry driver, and married Alice Clixby, with whom he had a son and a daughter.
Әскери мансап
1939 жылы ол Ұлыбритания армиясының бөлігі болған Территориялық армияға, 4-ші батальонға, Грин Ховардсқа қатарына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол мобилизацияланып, 6-шы батальонға, Грин Ховардсқа ауыстырылды және 1940 жылы британдық экспедициялық корпусының құрамында Францияға барды, онда ол командирдің жеделхатшысы болып қызмет етті. Дюнкерк эвакуациясы кезінде ол капралдан сержантқа дейін шенді жоғарылатты. Содан кейін ол Солтүстік Африка кампаниясында британдық 8-ші армияның құрамында Эль-Аламейннен Туниске дейін шайқасты. 1943 жылы Сицилияға шабуыл жасамас бұрын, Примосоль көпірі шайқасында жараланды. D күні 6-шы Грин Ховардс Голд-Бич жағажайына түсті. Ротасы жағажайдан ішкі аймаққа жылжығаннан кейін, Холлис рота командирімен бірге өткіріп жіберілген екі неміс бекінісін тексеруге барды. Ол біріншісіне шабуыл жасап, бес адамнан басқа барлығын тұтқынға алды; содан кейін екіншісіне шабуыл жасап, 26 тұтқынға алды. Одан кейін ол көрші орды тазартты. Кейін сол күні ол майдандық артиллериясы мен бірнеше MG 42 пулеметтері бар жау позициясына сәтсіз шабуыл жасады. Шығып кеткеннен кейін, ол екі адамының қалып қойғанын білді. Ол командирі, майор Лофтхаусқа: "Мен оларды алып келдім. Оларды шығарып алуға тырысамын" деді. Холлис өзінің бірінен граната алып, жаудың қимыл-әрекетін мұқият бақылап, ең қолайлы сәтте лақтырды. Айынып қалғаны, ол гранатаны дайындауды ұмытыпты; бірақ жау мұны білмеді, жарылуын күтіп, басын төмен салды. Олар қателіктерін түсінген кезде Холлис олардың үстінде болды және оларды атып тастады. 1944 жылдың қыркүйегінде ол аяғына жараланып, Англияға эвакуацияланды, онда ол 1944 жылдың 10 қазанында король Георг VI-дан награда алды.
In 1939 he enlisted in the Territorial Army, part of the British Army, in the 4th Battalion, Green Howards. At the outbreak of the Second World War he was mobilised and transferred to the 6th Battalion, Green Howards, and went to France as part of the British Expeditionary Force in 1940, where he served as the commanding officer's despatch rider. He was promoted from lance corporal to sergeant during the evacuation from Dunkirk. He then fought from El Alamein to Tunis as part of the British Eighth Army in the North African Campaign. He was made company sergeant major shortly before the invasion of Sicily in 1943, where he was wounded at the battle of Primosole Bridge. On D Day, the 6th Green Howards landed on Gold Beach. As his company moved inland from the beaches after the initial landings, Hollis went with his company commander to investigate two German pillboxes which had been by passed. He rushed the first, taking all but five of the occupants prisoner; and then dealt with the second, taking 26 prisoners. He next cleared a neighbouring trench. Later that day, he led an unsuccessful attack on an enemy position containing a field gun and multiple MG 42 machine guns. After withdrawing, he learned that two of his men had been left behind. He said to his commanding officer, Major Lofthouse, "I took them in. I will try to get them out." Taking a grenade from one of his men, Hollis carefully observed the enemy's pattern of behaviour and threw it at the most opportune moment. Unfortunately, he had failed to prime the grenade; but the enemy did not know that, and kept their heads down waiting for it to explode. By the time they had realised their mistake, Hollis was on top of them and had shot them down. In September 1944 he was wounded in the leg and evacuated to England, where he was decorated by King George VI on 10 October 1944.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін ол біраз уақыт жергілікті болат зауытында құм тазалаушы болып жұмыс істеді. Содан кейін Дарлингтондағы мотор жөндеу бизнесінде серіктес болды, ал 1950 жылдан 1955 жылға дейін кеме инженері қызметін атқарды. Кейін ол мейрамханашылыққа оқып, Солтүстік Ормесбидегі Базар алаңындағы 'Албион' мейрамханасын басқарды: мейрамхананың аты 'Жасыл Говард' деп өзгертілді. 1970 жылы мейрамхана бұзылғаннан кейін, ол Лофтусқа жақын Ливертон Майнстағы 'Холиуэлл Вью' мейрамханасын жалға алды. 1972 жылдың 8 ақпанында қайтыс болды және Миддлсбродағы Аклам зиратына жерленді.
After the war, he worked for a time as a sandblaster in a local steelworks. He then became a partner in a motor repair business in Darlington, before becoming a ship's engineer from 1950 to 1955. He next trained as a publican, and ran the 'Albion' public house in Market Square, North Ormesby: the pub's name was changed to 'The Green Howard'. After the pub was demolished in 1970, he moved to become the tenant of the 'Holywell View' public house at Liverton Mines near Loftus. He died on 8 February 1972, and was laid to rest in Acklam Cemetery, Middlesbrough.
Мұра
1980-1990 жылдары Солтүстік Йоркширдегі Стренсолл қаласындағы әскери тұрғын үйлерге арналған Холлис Крессент атауы берілді. Оның Виктория кресіне арналған ескерткіш тақтасы №2 Холлис Крессенттің қабырғасына орнатылды. 2015 жылдың 26 қарашасында Солтүстік Йоркширдің вице-лорд-лейтенанты Питер Скроптың қатысуымен Брайан Алабастер ARBS салған оның құрметіне ескерткіш ашылды. Ескерткіш жолы Дорман мұражайының алдындағы Альберт паркінің қақпасынан тыс, Миддлсброу ескерткішіне жақын орналасқан. Стэнли Холлистің тағы бір ескерткіші Францияның Крапон қаласында, Грин Ховард пабының жанында орнатылды. Миддлсброның Коулби Ньюхэмдегі зейнеткерлер мен арнаулы тұрғын үй кешені Холлис Корт оның есімімен аталады. Оның Виктория кресін медальдарды жинаушы, Racal және Vodafone компанияларының төрағасы сэр Эрнест Харрисон OBE сатып алды. Харрисон 1997 жылы Ричмондтағы Грин Ховардс полкінің мұражайына медальді табыс етті. Он жыл өткен соң, ол Грин Ховардс үшін Холлистің шабуыл жасаған Нормандия бекінісін сатып алды. 2016 жылы Миддлсбродағы академия статусына ие болған мектеп оның құрметіне Холлис академиясы деп аталды.
Hollis Crescent, a military accommodation estate, was named after him in the 1980s/90s in Strensall, North Yorkshire. A memorial plaque was put on the side of number 2 Hollis Crescent to commemorate his Victoria Cross. A statue honouring him, sculpted by Brian Alabaster ARBS, was unveiled on 26 November 2015 by Vice Lord Lieutenant of North Yorkshire, Peter Scrope. The walk in memorial is located close to the Middlesbrough cenotaph outside the gates of Albert Park in front of the Dorman Museum. Another statue of Stanley Hollis was erected in Crapon France near the Green Howard Pub. Hollis Court, a retired/sheltered accommodation complex in Coulby Newham, Middlesbrough, is named after him. His Victoria Cross was bought by medal collector Sir Ernest Harrison OBE, chairman of Racal and Vodafone. Harrison presented the medal to the Green Howards Regimental Museum in Richmond, North Yorkshire in 1997. Ten years later, he purchased, for the Green Howards, the Normandy hut which Hollis had attacked. In 2016, a school in Middlesbrough that converted to academy status, was named Hollis Academy in his honour.