Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломат сэр Айвор Энтони Робертс (24 қыркүйек 1946 жылы туған) – зейнеткер британдық дипломат және Оксфорд университетінің Тринити колледжінің бұрынғы президенті. Ол бұрын Ұлыбританияның Югославия, Ирландия және Италия елшісі қызметін атқарған. 2000 жылы ол рыцарь дәрежесіне ие болды. Британдық азаматтығынан өзге, қазір ол ирланд азаматы да болып табылады.
British diplomat
Sir Ivor Anthony Roberts (born 24 September 1946) is a retired British diplomat and the former President of Trinity College, Oxford. He was previously British Ambassador to Yugoslavia, Ireland, and Italy. He was knighted in 2000. In addition to his British citizenship, he is now an Irish citizen.
Білім
Ливерпульде туған Робертс Кросбидегі Сент-Мэри колледжінде және Оксфорд университетінде (Keble колледжі, қазір Құрметті мүше) білім алып, 1968 жылы қазіргі заманғы тілдер мамандығы бойынша диплом алып, 1972 жылы магистр дәрежесін алды.
Born in Liverpool, Roberts was educated at St Mary's College, Crosby and the University of Oxford (Keble College, now Honorary Fellow), graduating with a degree in Modern Languages in 1968 and proceeded to take his MA in 1972.
Дипломатиялық мансап
Робертс 1968 жылы Сыртқы істер және Ұлттар Достастығы министрлігіне (FCO) үшінші хатшы болып кірді. 1969 жылы Ливандағы МЕКАС-та араб тілін оқыды, ал 1970 жылы Парижге жіберілді. 1973 жылы Люксембургте Канцелярия басшысының міндетін атқарды, содан кейін сол жылы FCO-ға оралып, алдымен Шығыс Еуропа және Кеңес Одағы департаментінде (Балқан бөлімі), одан кейін Батыс Еуропа департаментінде (Германия бөлімі) және соңында Еуропалық интеграция департаментінде қызмет етті, онда ол Еуропалық қауымдастықтың ортақ ауыл шаруашылығы саясаты және Еуропалық парламент мәселелерімен айналысты. 1978 жылы Канберрадағы Ұлыбританияның жоғары комиссариатында бірінші хатшы болып тағайындалды. 1980 жылы ол тәуелсіздік алған Вануату мемлекетіне (бұрынғы Жаңа Гебрид аралдары) саяси кеңесші ретінде уақытша жіберілді, ол уақытта бүлік болған. 1982 жылға дейін Канберраға Экономикалық және сауда бөлімінің басшысы және ауыл шаруашылығы жөніндегі кеңесші болып оралды. Содан кейін ол Лондонға оралып, FCO-да Жаңалықтар департаменті басшысының орынбасары лауазымын иеленді. 1989 жылдан 1993 жылға дейін Мадридтегі Ұлыбритания елшілігінде министр болып жұмыс істеді. 1994 жылдың наурыз айында Белградта іс-жүзіндегі елші және бас консул болып тағайындалды, ал Ұлыбритания Югославия Федеративтік Республикасын мойындағаннан кейін елші атанды. Белградта қызмет еткен кезінде ол халықаралық делдалдар (Дэвид Оуэн және Карл Бильдт) атынан Югославия билігімен және босниялық сербтермен келіссөздер жүргізді. Робертс сондай-ақ 1995 жылдың мамыр-маусым айларында босниялық сербтер ұстап алған британдық әскерилерді босату туралы келіссөздерге қатысты. 1997 жылдың соңында Белградты қалдырды. 1998–1999 жылдары Оксфордтағы Сент-Энтони колледжінің аға мүшесі болып жұмыс істеді. Робертс 1999–2003 жылдары Ирландияға, ал 2003 жылдың наурыз айынан 2006 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Италияға елші болып қайта оралды. 2017 жылдың сәуір айында Робертс Brexit нәтижесінен кейін Ирландия азаматтығын алғанын мәлімдеді.
Roberts joined the Foreign and Commonwealth Office (FCO) as Third Secretary in 1968. He went to study Arabic at MECAS in the Lebanon in 1969, and was posted to Paris in 1970. He was acting Head of Chancery in Luxembourg in 1973 before returning later that year to the FCO to serve firstly in Eastern European and Soviet Department (Balkans desk), then in Western European Department (German desk) and subsequently in European Integration Department, where he worked on the European Community's Common Agricultural Policy and the European Parliament. He was appointed First Secretary at the British High Commission in Canberra in 1978. In 1980 he was posted temporarily to the newly independent Pacific state of Vanuatu (formerly New Hebrides) as Political Adviser at the time of a rebellion. He returned to Canberra as Head of the Economic and Commercial Department and Agricultural Adviser until 1982. He then returned to London and took up the post of Deputy Head of News Department in the FCO. From 1989 to 1993 he was Minister in the British Embassy in Madrid. He was appointed Chargé d'Affaires and Consul General in Belgrade in March 1994, and after recognition of the Federal Republic of Yugoslavia by the United Kingdom, he became Ambassador. During his time at Belgrade he conducted negotiations on behalf of the international mediators (David Owen and Carl Bildt) with both the Yugoslav authorities and the Bosnian Serbs. Roberts was also involved in the negotiations for the release of British soldiers held hostage by the Bosnian Serbs in May/June 1995. He left Belgrade at the end of 1997. In 1998–99 he took a sabbatical year as Senior Associate Member of St Antony's College, Oxford. Roberts returned as Ambassador to Ireland 1999–2003, and to Italy from March 2003 until his retirement in 2006. In April 2017, Roberts announced that he had taken Irish citizenship following the Brexit result.
Отбасы
Робертс 1974 жылы француз поэзиясының маманы және бұрын Австралия Сыртқы істер қызметінде дипломат болған Элизабет Смитке үйленді. Леди Робертс – Балқан саясаты жөнінде жазатын және дәріс оқитын автор. Оның редакциялаған жеті жүз жылдық мерейтойлық басылымы 2017 жылы жарық көрді. 2016 жылы Балқандағы жылдары туралы естеліктері, «Милошевичпен әңгімелер» жарияланды.
Roberts married Elizabeth Smith, a scholar of French poetry and formerly a diplomat in the Australian Foreign Service, in 1974. Lady Roberts is a writer and lecturer on Balkan politics. The seventh centenary edition, also edited by Roberts, appeared in 2017 His memoir of his years in the Balkans, Conversations with Milosevic, was published in 2016.