Нью-Йорк қаласының «Жасыраған Джо» Галлосының өмірі мен қылмыстық жолы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласынан шыққан итальян-американдық мафиози, Нью-Йорк

Джозеф Галло (7 сәуір 1929 – 7 сәуір 1972), сондай-ақ "Қатыгез Джо" деп белгілі, итальян-американдық мафиози және Нью-Йорк қаласындағы Коломбо қылмыстық отбасының капорежимі. Жастық шағында Галло тұтқындалғаннан кейін шизофрения диагнозы қойылды. Ол тез арада Профачи қылмыстық отбасының орындаушысы болды, кейін ағалары Ларри мен Альберт кіретін өз тобын құрды. 1957 жылы Джо Профачи Галло мен оның тобына Гамбино қылмыстық отбасының боссы Альберт Анастасияны өлтіруді тапсырды; Анастасия 25 қазанда Манхэттеннің орталық бөлігіндегі шаштараздықта өлтірілді. 1961 жылы Галло ағайындылары Профачидің төрт жетекші адамын: қосалқы бас Жозеф Маглиокконы, Фрэнк Профачини (Джо Профачидің інісі), капорежим Сальваторе Мусаккьяны және сарбаз Джон Симонены барымтаға алып, тұтқындарды босату үшін оларға қолайлы қаржылық келісімді талап етті. Бірнеше апталық келіссөздерден кейін Профачи және оның консильери Чарльз "Сидж" ЛоСицеро Галлолармен келісімге келді және барымталарды қауіпсіз босатуға қол жеткізді. Бұл Бірінші Коломбо соғысын бастады. 1961 жылы Галло кәсіпкерден ақша алуға тырысқаны үшін құлық жасау және қорқыту қылмыстары бойынша сотталды және жеті жылдан он төрт жылға дейін түрмеге кесілді. Галло түрмеде отырғанда, 1962 жылы Профачи рактан қайтыс болды, Маглиокко басшылыққа келді, ал Галло тобы 1963 жылы Кармин Персиконы өлтіруге тырысты. Патриарка отбасының боссы Реймонд Л.С. Патриарка екі фракция арасында бейбіт келісімге келуге келісті, бірақ Галло 1971 жылдың 11 сәуірінде түрмеден босатылғаннан кейін келісім оған қатысты емес екенін мәлімдеді, өйткені ол келіссөздер кезінде түрмеде болған. Босатылғаннан кейін босс Жозеф Коломбо оған 1000 доллар ұсынды, бірақ Галло 100 000 доллар талап етті; Коломбо бас тартты. 1971 жылдың 28 маусымында Манхэттендегі Колумбус шеңберіндегі итальян-американдық азаматтық құқықтар лигасының митингісінде Коломбоға афроамерикандық қарулы адам үш рет атты, оны Коломбоның күзетшілері дереу өлтірді; Коломбо оқтан аман қалды, бірақ паралич болды. Коломбо отбасының көптеген мүшелері Галлоны оққа ұшуға кінәлады, бірақ полиция Галлоны сұраққа тартып алғаннан кейін, қарулы адам жалғыз әрекет еткеніне қорытынды жасады. Коломбо отбасы басшылығы Галло отбасымен келіспеушілікке ұшырап, Екінші Коломбо соғысын тудырды деп сенді. 1972 жылдың 7 сәуірінде таңғы сағат 4:30 шамасында Галло Манхэттеннің Кішкентай Италиясындағы Умбертос Клам Хауста өзінің 43 жасқа толуын тойлап отырғанда атып өлтірілді. Жылдар бойы әртүрлі дереккөздерден кісі өлтірушінің кім екені туралы әртүрлі есептер келгенімен, "іс ресми түрде ашылмаған күйінде қалды".

Joseph Gallo (April 7, 1929 – April 7, 1972), also known as "Crazy Joe", was an Italian American mobster and Caporegime of the Colombo crime family of New York City, New York. In his youth, Gallo was diagnosed with schizophrenia after an arrest. He soon became an enforcer in the Profaci crime family, later forming his own crew which included his brothers Larry and Albert. In 1957, Joe Profaci allegedly asked Gallo and his crew to murder Albert Anastasia, the boss of the Gambino crime family; Anastasia was murdered on October 25 at a barber shop in midtown Manhattan. In 1961, the Gallo brothers kidnapped four of Profaci's top men: underboss Joseph Magliocco, Frank Profaci (Joe Profaci's brother), caporegime Salvatore Musacchia and soldato John Scimone, demanding a more favorable financial scheme for the hostages' release. After a few weeks of negotiation, Profaci and his consigliere, Charles "the Sidge" LoCicero, made a deal with the Gallos and secured the peaceful release of the hostages. This incited the First Colombo War. In 1961, Gallo was convicted of conspiracy and extortion for attempting to extort money from a businessman, and was sentenced to seven to fourteen years in prison. While Gallo was imprisoned, Profaci died of cancer in 1962, Magliocco took over, and the Gallo crew attempted to kill Carmine Persico in 1963. Patriarca family boss Raymond L. S. Patriarca negotiated a peace agreement between the two factions, but after Gallo was released from prison on April 11, 1971, he stated that the agreement did not apply to him because he was in prison when it was negotiated. Upon his release, a peace offering of $1,000 was made by boss Joseph Colombo, but Gallo demanded $100,000; Colombo refused. On June 28, 1971, at an Italian American Civil Rights League rally in Columbus Circle in Manhattan, Colombo was shot three times by an African American gunman, who was immediately killed by Colombo's bodyguards; Colombo survived the shooting but was paralyzed. Although many in the Colombo family blamed Gallo for the shooting, the police eventually concluded that the gunman acted alone after they had questioned Gallo. The Colombo family leadership was convinced that Gallo ordered the murder after his falling out with the family, inciting the Second Colombo War. On April 7, 1972, around 4:30 a. m., Gallo was shot dead at Umbertos Clam House in Manhattan's Little Italy while celebrating his 43rd birthday. Although differing accounts of who the killer or killers were have been reported by various sources over the years, "the case officially remains unsolved".

Ерте өмір

Джо Галло Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданындағы Ред-Хук аймағында дүниеге келген. Оның ата-анасы Умберто мен Мэри Галло болды. Тыйым заманында контрабандамен айналысқан Умберто, тапқан ақшасын қара жұмысқа (несиелік рекетке) салды және үш ұлын жергілікті қылмыстық әрекеттерге қатысудан тыйым салмай, керісінше ынталандырды. (1972 жылы Галло отбасы 652 Ист 4-ші көшедегі үлкен үйге көшіп, оны жатақхана ретінде пайдаланды.) Ол бастауыш білімін Кенсингтондағы П.С. 179 мектебінде аяқтады, кейін Уильямсбургтегі Бруклин автокөлік саудасы орта мектебінен он алты жасында оқуын тастады. Одан кейін, автокөлік апатында бас жарақатын алды, нәтижесінде "нервтік дікіс" пайда болды. Осы кезде ол және өмір бойы достасы Питер "Питер грек" Диапулас пен Фрэнк Ильяно Чирч авенюдегі Ace Pool Room және жақын маңдағы Боро Парк ауданындағы 36-шы көше мен 14-ші авенюдегі кондитерлік дүкенге жиі баратын, түрлі қылмыстық схемаларды жоспарлай бастады. 1949 жылы "Өлім сүйеді" фильмін көргеннен кейін Галло Ричард Видмарктің "Томми Удо" гангстер рөлін еліктеуге және фильмдегі сөздерді қайталауға кірісті. 1950 жылы тұтқындалғаннан кейін ол уақытша Кингс округінің ауруханасына жатқызылды, онда оған шизофрения диагнозы қойылды. Нью-Йорк полициясының детективтер бюросының басшысы Альберт Сейдман Галлоны "болатты шарлары бар кішкентай жігіт" деп атады. Галлоның бірінші әйелі, ол шамамен 1960 жылы үйленген, 1960 жылдардың ортасында ажырасып, 1971 жылдың шілдесінде қайтадан үйленді – ол Лас-Вегас шоуының актрисасы Джеффи Ли Бойд болды. Кейін 1971 жылы Джеффи Галлодан тағы да ажырасты. Олардың Джои есімді бір қызы болды. 1972 жылдың наурыз айында, өліміне үш апта қалғанда, Галло 29 жастағы актриса Сина Эссериге үйленді. Ол Синаның қызы Лиза Эссари Галлоның (1962 жылы туған) әкесі болды. Анастасияны кім өлтіргені анықталған жоқ, бірақ Кармин Персико кейіннен өзі мен Галло Анастасияны атып өлтіргенін айтты, оны Галлоның "шаштараздық бестігінің" бір бөлігі деп әзілдеді. Алайда, Профаси бұл келісімді орындауға ниеті жоқ еді. 1961 жылдың 20 тамызында ол Ларри Галло мен Джозеф "Джо Джелли" Гиоеллиді, Галло тобының мүшесін өлтіруге бұйрық берді. Қарулы адамдар Гиоеллиді балық аулауға шақырғаннан кейін өлтірді. Галло ағайындылары бұрын Персикомен Профаси мен оның жақтастарына қарсы біріккен; Персико сол жылы Ларри Галлоны өлтіруге тырысқаны үшін айыпталды, бірақ Ларри куәлік беруден бас тартқандықтан айыптар алынып тасталды. 1961 жылдың қарашасында Галло кәсіпкерден ақша талап етуге тырысқаны үшін құлқындық пен қорқыту үшін сотталды.

Joe Gallo was born in the Red Hook, Brooklyn, area of New York City. His parents were Umberto and Mary Gallo. A bootlegger during Prohibition, Umberto invested his earnings into a loan sharking racket and did little to discourage his three sons from participating in local criminal activity. (By 1972, the Gallo family had relocated across the street to a larger abode at 652 East 4th Street, which was operated as a rooming house.) He completed his primary education at P. S. 179 in Kensington before dropping out of the Brooklyn High School of Automotive Trades in Williamsburg at the age of sixteen. Shortly thereafter, Gallo sustained head trauma in an automobile accident, resulting in the manifestation of a "nervous tic"; by this juncture, he and lifelong associates Peter "Pete the Greek" Diapoulas and Frank Illiano had begun to contemplate various criminal schemes while frequenting Church Avenue's Ace Pool Room and a candy store on 36th Street and Fourteenth Avenue in the nearby Borough Park section. In 1949, after viewing the film Kiss of Death, Gallo began mimicking Richard Widmark's gangster character "Tommy Udo" and reciting movie dialogue. After a 1950 arrest, he was temporarily confined to Kings County Hospital Center, where he was diagnosed with schizophrenia. Albert Seedman, the head of New York City Police Department's Detective Bureau, called Gallo "that little guy with steel balls". Gallo's first wife whom he married around 1960, divorced in the mid 1960s, and then remarried in July 1971 was Las Vegas showgirl Jeffie Lee Boyd. Later in 1971, Jeffie divorced Gallo again. The couple had one daughter, Joie. In March 1972, three weeks before his death, Gallo married 29 year old actress Sina Essary. He became the stepfather of Sina's daughter, Lisa Essary Gallo (born 1962). Anastasia's killers have never been conclusively identified, but Carmine Persico later claimed that he and Gallo had shot Anastasia, joking that he was part of Gallo's "barbershop quintet". However, Profaci had no intention of honoring this peace agreement. On August 20, 1961, he ordered the murders of Larry Gallo and Joseph "Joe Jelly" Gioielli, a member of the Gallo crew. Gunmen allegedly murdered Gioielli after inviting him to go fishing. The Gallo brothers had been previously aligned with Persico against Profaci and his loyalists; Persico was indicted later that year for the attempted murder of Larry Gallo, but the charges were dropped when Larry refused to testify. In November 1961, Gallo was convicted of conspiracy and extortion for attempting to extort money from a businessman.

Түрме

Гало жазасын өтеп жатқанда Нью-Йорк штатының үш түрмесінде қамалды: Грин-Хейвен түзеу мекемесі, Аттика түзеу мекемесі және Оберн түзеу мекемесі. 1962 жылы Галло Аттикада жазасын өтеп жатқанда, оның бауырлары Ларри мен Альберт, сондай-ақ Галло тобының тағы бес мүшесі, Бруклиндегі өртеніп жатқан үйге асығып кіріп, алты баланы және олардың анасын өрттен құтқарып алды. Бұл құтқару операциясы баспасөзде қысқа ғана уақытқа жарияланды. Грин-Хейвенде Галло афроамерикалық есірткі сатушы Лерой "Никки" Барнспен танысты. Галло Гарлемдегі есірткі бизнесінің билігі қара нәсілді топтарға көшетінін болжады және Барнске өзінің қылмыстық ұйымын қалай күшейту керектігін кеңес берді. 1964 жылдың 29 тамызында Галло Түзету департаментін сотқа берді, өйткені қара шашты шаштаруға рұқсат бергені үшін Грин-Хейвендегі түзету қызметкерлері оған қатыгез және ерекше жаза тағайындады деп мәлімдеді. Түрме бастығы Галлоны өрескел мінезді және қоздырушы ретінде сипаттады. Обернде Галло сурет салуға ден қойып, акварельмен сурет салуды ұнатып, көп оқуға бейім болды. Ол түрмедегі ағаш өңдеу шеберханасында лифт операторы болып жұмыс істеді. Оберндегі түрмеде болған бүлік кезінде ол ашулы тұтқындардан ауыр жарақат алған түзету қызметкерін құтқарып алды. Бұл қызметкер кейіннен Галоның үкімнен шығуына байланысты сотта куәлік берді. 1968 жылдың мамыр айында, Гало әлі түрмеде отырғанда, оның бауыры Ларри рактан қайтыс болды.

Түрмеден босату және Екінші Коломбо соғысы

Галло жазасын өтеп жатқанда Профаси отбасында үлкен өзгерістер болды. 1962 жылдың 7 маусымында ұзақ аурудан кейін Профаси рактан қайтыс болды. Маглиокко билікті өз қолына алып, Галлоның бауырларымен күресін жалғастырды. 1963 жылдың 19 мамырында Галлоның кісі өлтіруші тобы Персикогоға бірнеше рет оқ атты, бірақ ол аман қалды. 1963 жылы Патриарка отбасының басшысы Реймонд Л. С. Патриаркамен келіссөздер жүргізу арқылы екі топ арасында бейбіт келісімге қол жеткізілді. Галло кейіннен бұл келісім оған қатысты емес екенін мәлімдеді, себебі ол келіссөздер кезінде түрмеде отырған. 1963 жылдың соңында Комиссия Маглиокконы оларды құлатуға қастандық жасағаны анықталғаннан кейін отставкаға кетуге мәжбүр етті және Гамбиноның одақтасы Джозеф Коломбоны жаңа Профаси отбасының басшысы етіп тағайындады; осылайша Профаси отбасы Коломбо қылмыстық отбасы болып қайта құрылды. Алайда, Коломбо итальян-американдық азаматтық құқықтар лигасының құрылуы және бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілігуі арқылы Гамбиноны ашуландырды. Галло 1971 жылдың 11 сәуірінде түрмеден босатылды. Оның екінші әйелі Сина босатылғаннан кейін оның өте әлсіз және сарғыш түсті болғанын айтты. "Ол қарт кісідей көрінді. Ол тек сүйектерден тұрған қап еді. Жастығында өте әдемі болған адамның іздерін көруге болады. Оның әдемі ерекшеліктері – әдемі мұрыны, әдемі аузы және терең көк көздері болды." Галло көп ұзамай Нью-Йорктің жоғары қоғамының бір бөлігіне айналды. Бұл байланыс 1971 жылы актер Джерри Орбахтың "Тура атып алмаған топ" фильмінде Галлоның бейнесімен ұқсас мафиози Салли Паломбо рөлін ойнауынан басталды. Коломбо оқтан аман қалды, бірақ 1978 жылдың мамырында қайтыс болғанға дейін парализіне ұшырады. Коломбо отбасының көптеген мүшелері атыс үшін Галлоны кінәлады, бірақ полиция Галлоны сұраққа тартып алғаннан кейін Джонсонның жалғыз оқ атқан адам екеніне қорытынды жасады.

Өлтіру

1972 жылғы 7 сәуірде таңғы сағат 4:30-да Галло отбасымен Манхэттеннің Кішкентай Италиядағы Умбертос Клам Хаусқа апасы Кармелла, әйелі Сина, қызы Лиза, оның күзетшісі Питер "Питер грек" Диапулас және Диапуластың сүйіктісімен бірге 43-ші туған күнін тойлау үшін кірді. Сол күні Галло бастаған топ Джери Орбах пен оның әйелі Мартамен Копакабанаға барып, комик Дон Риклс пен әнші Питер Лемгонгелоның қойылымын тамашалады. Умбертосқа келген соң Галло мен Диапулас қабырғаға қарап екі үстелге отырды. Коломбоның серіктесі Джозеф Лупарелли Галлоның білмеуімен барда отырғанын мәлімдеді. Лупарелли Галлоны көргенде, бірден Умбертостан шығып, екі блокқа жақын жердегі Коломбоның бас қосылатын орнына бет алды. Яковеллимен байланысқаннан кейін, Лупарелли Коломбоның серіктесі Филип Гамбиноны, Генуэздік сарбаз Кармин "Сонни Пинто" ДиБиазені тартты, ал кісі өлтіру туралы ақпаратты мердігер және кәсіподақ төрағасы Франк Ширан ұсынды. 2003 жылы қайтыс болғанға дейін Ширан Галлоны өлтіруге мафиози Рассел Буфалиноның бұйрығымен әрекет еткен жалғыз оқ жасайтын адам екенін мәлімдеді. Коффи және бірнеше Нью-Йорк полицейлері Ширанның Галлоны өлтіргеніне сенімді. Билл Тонелли "Ирландияның өтірігі" атты мақаласында Ширанның айтқандарына күмән келтірді, ал Гарвард құқық мектебінің профессоры Джек Голдсмит "Джимми Хоффа және "Ирландиялық": Шын қылмыс тарихы?" атты еңбегінде осы мәселеге тоқталды. Бұрынғы Коломбо отбасының капосы Майкл Францезе "Ирландиялық" фильміндегі қастандық көрінісін қарап, Ширанның кісі өлтіруші болғанын жоққа шығарды, өйткені ол сол кезде мафиямен тығыз байланыста болғандықтан "сол жерде не болғанын" біледі. Галлоның әйелі кейіннен шабуылға бірнеше адамның қатысқанын, олардың барлығы бойшақ және итальяндықтарға ұқсас болғанын есіне алды. Ширанның тегі аралас – ирланд және швед, ал бойы 1,80 метр болатын. Алберт Галло өш алу үшін Лас-Вегастан қарулы адамды Яковелли, Альфонс Персико және Дженнаро Лангелла тамақтанып отырған Манхэттендегі Неаполитан Нудлс ресторанына жіберді. Бірақ қарулы адам бұзылған топты танымай, төрт бейкүнә адамды атып, екеуін өлтірді. Осы қастандық әрекетінен кейін Яковелли Нью-Йорк қаласынан қашып кетіп, Персико жаңа басшы болды. Түрмеде отырған Персико басқаратын Коломбо отбасы бірнеше жылға созылған екінші ішкі соғысқа ұшырады, 1974 жылғы келісім Альбертке және оның қалған тобына Генуэз отбасына қосылуға мүмкіндік берді. Көбінесе паранояға шалдыққан Лупарелли Калифорнияға қашып, кейін Федералдық тергеу бюросымен байланысып, үкімет куәгері болуға келісім жасады. Ол содан кейін Галлоны өлтіруге қатысқан төрт қарулы адамды айыптады. Бірақ полиция оларға қарсы айып тағайындамады, себебі дәлелдер жеткіліксіз болды және Лупарелли сенімді куәгер деп танылмады. Галлоны өлтіруде ешкім айыпталған жоқ. 1975 жылдың қазан айында Нью-Йорк қаласының су ресурстары департаменті Президент көшесінің "Галло блогындағы" (Колумбия және Ван Брунт көшелерінің арасында) канализацияны Ред-Хуктағы жаңа ағынды суларды тазарту зауытына қосылатын жүйемен алмастыра бастады. 1975 жылдың 3 желтоқсанында Президент көшесі 21-дегі үй құлап, жобаның барлық жұмыстары он сегіз айдан астам уақытқа тоқтатылды, нәтижесінде көшенің ортасында ашық ор қалып, болатпен бекітіліп, тұрақтанған сумен толтырылды, себебі соңынан соққан сорғы істен шықты; бұл блоктан және Каролл көшесінің жақын бөлігінен барлық ғимараттардың негізін құлатты, Бруклин-Баттери туннелі мен Бруклин-Квинс экспресс бағытының құрылысынан туындаған бұрынғы зардаптарды күшейтті. Галло тобының мүшесі Фрэнк ДиМаттео "заңгерлер мен жемқор саясатшылар [ ] бүкіл блокты иіскейді, өйткені ешкім онда тұра алмайды" деп болжады. ДиМаттеоның сөзінше, блоктан төрт ғимарат ғана Галло тобына тиесілі болған: "Қалғандарының барлығы осы ғимараттарды ұрпақтан ұрпаққа иеленген кінәсіз адамдарға тиесілі болды. Заң бұған мән бермеді. Олар өздеріне қажеттіні алды". Содан кейін блоктан 33 ғимарат жойылып, олардың орнына жаңа тұрғын үйлер салынды, бүгінгі күні Галло дәуіріндегі ғимараттардың ешқайсысы сақталмаған.

On April 7, 1972, around 4:30 a. m., Gallo and his family entered Umbertos Clam House in Manhattan's Little Italy to celebrate his 43rd birthday with sister Carmella, wife Sina, her daughter Lisa, his bodyguard Peter "Pete the Greek" Diapoulas, and Diapoulas's girlfriend. Earlier that evening, the Gallo party had visited the Copacabana with Jerry Orbach and his wife, Marta, to see a performance by comedian Don Rickles and singer Peter Lemongello. Once at Umbertos, the Gallo party took two tables, with Gallo and Diapoulas facing the wall. Colombo associate Joseph Luparelli claimed he was sitting at the bar, unbeknownst to Gallo. When Luparelli saw Gallo, he claimed he immediately left Umbertos and walked to a Colombo hangout two blocks away. After contacting Yacovelli, Luparelli said he recruited Colombo associate Philip Gambino, Genovese soldier Carmine "Sonny Pinto" DiBiase, account of the murder was offered by Frank Sheeran, a hitman and labor union boss. Shortly before his death in 2003, Sheeran claimed that he was the lone triggerman in the Gallo hit acting on orders from mobster Russell Bufalino, who felt that Gallo was drawing undue attention with his flashy lifestyle. Coffey and several other New York police officers are confident that Sheeran killed Gallo. Bill Tonelli disputes the truthfulness of Sheeran's claim in his Slate article "The Lies of the Irishman", as does Harvard Law School professor Jack Goldsmith in "Jimmy Hoffa and 'The Irishman': A True Crime Story?" which appeared in The New York Review of Books. Former Colombo family capo Michael Franzese, also disputes that Sheeran was the killer when reviewing the scene depicting the assassination in The Irishman, claiming that he knows "for a fact what happened there" based on his personal involvement with the Mafia at the time. Gallo's widow later stated that she remembered the attack involving multiple men, all of whom were short and appeared to be Italian. Sheeran, on the other hand, was of mixed Irish Swedish descent and 6'4". Looking for revenge, Albert Gallo sent a gunman from Las Vegas to the Neapolitan Noodle restaurant in Manhattan, where Yacovelli, Alphonse Persico, and Gennaro Langella were dining. However, the gunman did not recognize the mobsters and shot four innocent diners instead, killing two of them. After this assassination attempt, Yacovelli fled New York, leaving Persico as the new boss. The Colombo family, led by the imprisoned Persico, was plunged into a second internecine war which lasted for several years, until a 1974 agreement allowed Albert and his remaining crew to join the Genovese family. An increasingly paranoid Luparelli fled to California, then contacted the Federal Bureau of Investigation and reached a deal to become a government witness. He then implicated the four gunmen in the Gallo murder. However, the police could not bring charges against them; there was no corroborating evidence and Luparelli was deemed an unreliable witness. No one was ever charged in Gallo's murder. In October 1975, the New York City Department of Water Resources began to replace the sewer on the "Gallo block" of President Street (between Columbia and Van Brunt Streets) with a system designed to connect to a new sewage treatment plant in Red Hook. When a house at 21 President Street collapsed on December 3, 1975 (resulting in the death of one man), all work on the project stopped for more than eighteen months, leaving an "open trench in the middle of the street [ ] braced with steel and filled with stagnant water" due to an ensuing pump failure; this compromised the foundations of every building on the block and the remaining buildings on an adjoining stretch of Carroll Street, compounding the effects of probable earlier damage stemming from the construction of the Brooklyn–Battery Tunnel and the depressed alignment of the Brooklyn–Queens Expressway on nearby Hicks Street. Gallo crew member Frank DiMatteo has speculated that "lawyers and corrupt politicians [ ] decided to turn the whole block into a stinking shithole until no one could live there anymore" in an effort to rid the area — by now convenient to the gentrifying enclaves of Carroll Gardens and Cobble Hill — of remaining Gallo associates. According to DiMatteo, only four buildings on the block were owned by the Gallo crew: "The rest were all owned by innocent people who'd had those buildings in their families for generations. [ ] The Law didn't care. They got what they wanted." As many as 33 buildings on the block were subsequently condemned and replaced with new housing, with none of the Gallo era buildings extant today.

Танымал мәдениетте

Автор Джимми Бреслиннің 1969 жылғы "Тіке атуға жарамсыз топ" кітабы Галлоның Профаси отбасымен болған соғысын көркемдеп, сатиралық түрде бейнеледі. 1971 жылы ол Джерри Орбахтың Галлоның бейнесіндегі Кид Салли Паломбо рөлін ойнаған толық метражды фильмге айналдырылды. Галлоның қазасынан кейін продюсер Дино Де Лаурентис Галло туралы, бірақ әлі де көркем ойдан шығарылған "Ақылсыз Джо" атты драмасын жасады, ол 1974 жылы жарық көрді. Журналист Николас Гейдждің газет мақалалары негізінде түсірілген бұл фильмді Карло Лиццани режиссерлік етті, ал басты рөлді Питер Бойл ойнады. Галло Боб Диланның 12 шумақты "Джой" атты тарихи баладасының басты кейіпкері болып табылады. Ән Диланның 1976 жылғы "Desire" альбомында орналасқан. Дилан ән ішінде оның өмірін тым романтикалық көрсеткені үшін сынға ұшырады. Галло 2019 жылы Мартин Скорсезе түсірген "Ирландиялық" фильмінде Себастьян Манискалькомен сомдады. Галло 2019 жылғы "Моб Таун" фильмінде Кайл Стефанскинің рөлінде бейнеленген. Paramount+ 2022 жылғы "The Offer" телесериалында Галло рөлін Джозеф Руссо ойнады.