Кіріспе

Австралиялық ақын (1885–1968)

Изабель Марион Доротея Маккеллар (1 шілде 1885 – 14 қаңтар 1968) – австралиялық ақын және көркем проза жазушы. Оның "Менің елім" өлеңі Австралияда кеңінен танымал, әсіресе оның екінші шумағы: "Күн күйген елді жақсы көремін / Кең далалардың жері, / Жыртылған тау сілемдері, / Құрғақшылық пен мол жаңбырлар".

Өмір

Ол дәрігер және парламентарий сэр Чарльз Маккеллар мен оның әйелі Марион Маккеллардың (құрметті әкесі Томас Баклендтің қызы) үшінші баласы және жалғыз қызы, 1885 жылы Австралияның Сидней қаласындағы Пойнт-Пайпердегі Дунара үйінде дүниеге келді. Кейін Дарлинг-Пойнттағы Цинтра үйінде (1882 жылы Джон Маккинтош ұлы Джеймс үшін салған) тұрды, ал 1925 жылы Питтвотерге көрініс ашатын бағаналы верандасы бар, шын мәнінде үлкен үй болатын жаздық коттедж, Ловетт-Бейдегі "Таррангауа"ны салдырды. Бұл оқшауланған жерге тек қайықпен баруға болады (қазір бұл үй романист және автор Сьюзан Дункан мен оның күйеуі Боб Сторидің жеке резиденциясы және Дунканның көптеген кітаптарында маңызды орын алады). Өзінің қаржылық тәуелсіздігіне ие болған ол 1908-1926 жылдар аралығында өлеңдер мен басқа да туындыларын жариялады және 1930 жылдардағы Сидней әдеби ортасында белсенді болды, Сидней баспагерлер, редакторлар және романистер клубы, Жаңа Оңтүстік Уэльс Буш кітап клубы және Сидней ПЕН орталығының жұмысына қатысты. Өмірінің соңғы жылдары жазуды тоқтатты, денсаулығы нашарлағандықтан соңғы он бір жылын Рэндвик қарттар үйінде өткізді, онда 1968 жылы 82 жасында қайтыс болды. Ол Сиднейдің шығыс жағындағы Уэверли зиратына жерленген. Ол көбінесе өлең мен әдебиетке қатысты 300 кітаптан тұратын жеке кітапхана жинады. Көптеген кітаптар авторларының қолымен қол қойылған. Ол бауырларынан ұзақ өмір сүрді және салыстырмалы түрде бай әйел болып қайтыс болды, мұрагерлікке берілген мүлкі 1,580,000 долларға бағаланды.

Әдеби шығармалары

Кәсіби қалалық отбасында өскеніне қарамастан, Маккеллардың поэзиясы көбінесе нағыз дала поэзиясы деп есептеледі, оған шабыттандырған нәрсе – Жаңа Оңтүстік Уэльстің солтүстік-батысындағы Гуннеда маңындағы ағаларының шаруашылықтарындағы тәжірибесі. Оның ең әйгілі өлеңі – 19 жасында жазылған "Менің елім".

Құрметтер

1968 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында Маккеллар Австралия әдебиетіне қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері дәрежесіне ие болды. Екі аптадан соң ол Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Паддингтон қаласында құлап қайтыс болды. Ол ашық мұхитқа көрініс беретін Уэверли зиратында әкесі мен отбасының қабіріне қойылды. Қызметте оның өзінің ең сүйікті өлеңі – "Түс" өлеңі оқылды.

Мұра

Сиднейдің Солтүстік жағалауларының жартысын қамтитын федералды сайлау округі оның құрметіне аталып, сондай-ақ Канберра қаласының Кук ауданындағы Маккеллар Айғазы деп аталды. 1983 жылғы 26 қаңтарда Австралия күнінде Гуннеда қаласындағы ANZAC паркінде Маккелларға арналған ескерткіш ашылып, салтанатты түрде табыс етілді. Ескерткіштің орталық бөлігі – Деннис Адамстың жасаған атқа отырған Маккеллардың мүсіні, бастапқыда фиброталшықтан жасалған уақытша нұсқа болды. 1983 жылдың қыркүйегінде бронзадан жасалған түпнұсқасы орнатылды. Қаңтардағы ашылумен бірге Жан Ишервудтың "Менің елім" поэмасы бойынша 34 суреттен тұратын акварельдер көрмесі ұйымдастырылды. Акварельдер кейін Гуннеданың Екі жүз жылдық аймақтық галереясында тұрақты түрде қойылды. Ишервуд 1986 жылы Сиднейдегі Артармон галереясында көрмеге қойылған акварельдер негізінде майлы бояулар сериясын жасады. 1984 жылы Гуннеда тұрғыны Мики Маас «Доротея Маккеллар поэзия сыйлығын» құрды, ол Австралия мектеп оқушылары арасындағы жалпыұлттық поэзия конкурсіне айналды.