Үндістанның «Піл Королі» - Джордж Пересс Сандерсон
George P. Sanderson
Британдық табиғат зерттеушісі Джордж Пересс Сандерсон – «Пілінің патшасы» атымен танымал, Үндістандағы жабайы пілдерді ұстау жүйесін құрған. Кітабы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық аңшы
British hunter
Джордж Пересс Сандерсон (1848 – 5 мамыр 1892, Мадрас) – британдық натуралист, князьдық Майсур мемлекетінің қоғамдық жұмыс департаментінде жұмыс істеген. Ол егістікке зиян келтіретін жабайы пілдерді қолға түсіріп, оларды тұтқындыққа алу жүйесін құрды. Ол бұқаралық ақпарат құралдарында "Піл патшасы" деп танылды және Үндістанның ормандарындағы өмірі туралы кітап жазды. Рудьярд Киплингтің "Пілдердің Тұмайы" туындысындағы "Петерсен сахиб" кейіпкері оның үлгісінде жасалған деп саналады.
George Peress Sanderson (1848– 5 May 1892, Madras) was a British naturalist who worked in the public works department in the princely state of Mysore. He began a system for capturing wild elephants that were destructive to agriculture so as to use them in captivity. He was known in the popular press as the "Elephant King" and wrote a book on his life in the forests of India. Rudyard Kipling is believed to have modelled the character "Petersen Sahib" in his Toomai of the elephants after him.
Өмірбаян
Сандерсон 1848 жылы Үндістанда дүниеге келді, ол 1842-1867 жылдар аралығында Үндістанда методист миссионері болған Дэниел Сандерсонның ұлы. Джордж Сандерсон оқу үшін Кумбриядағы Кокермут қаласындағы әкесінің отбасына жіберілді. Ол 1859-1863 жылдары Бат қаласындағы Уэсли (методист) Кингсвуд мектебінде білім алды. 1864 жылы 16 жасында Үндістанға оралды. Бір досы оған кофе шаруашылығында жұмыс ұсынды, бірақ кофеге зиян келтіретін қоңыздар мен қызыл шөп ауруы осы мүмкіндікті жойды. Содан кейін ол үкіметтік зерттеулерге қатысып, каннада тілін үйреніп, мемлекеттік қызметке түсуге өтініш берді. Үндістандағы британ үкіметінің Майсур суару бөлімінде жұмыс істеген кезінде ол жолбарыстар, пілдер және үнді бизондары сияқты үлкен аңдарды аулауға уақыт тапты. Оның жұмысы Хунсур маңындағы 150 мильдік каналдарды күтіп-ұстауды қамтыды. Жылдар өте келе ол суару бөлімінің басшысы болып көтеріліп, орман арқылы өтетін 716 мильдік каналдарды басқарды. Осы кезеңде ол пілдер мен жолбарыстарды кездестірді және кейбір көшпелі топтардың зиян келтіретінін көріп, оларды ұстауды ұсынды. 1875 жылдың қыркүйегінде ол Бенгалиядағы піл аулау тобына уақытша жетекші болып тағайындалды және Гаро мен Читтагонг тауларында жұмыс істеді. Олар Майсурға қайтып келгенге дейін 85 пілді ұстады. Ол жабайы пілдерді ұстаудың жаңа әдісін енгізді. Пілдерді шұңқырларға түсірудің орнына, ол оларды қоршаумен және бекітілген ормен қоршалған кхеддаға айдау әдісін қолданды. Кейде пілдерді тарту үшін тәтті сорго екті. Оның әдістері керемет сәттілікке жетті және 1889 жылы ол Үндістанға келген Кларенс және Авондейл герцогы, принц Альберттің көңілін көтеру үшін демонстрация ұйымдастырды. Баспасөз Сандерсонды «піл (немесе хати) патшасы» деп атады. Сандерсон «Үндістанның жабайы аңдары арасында өткен он үш жыл» атты кітап жазды, ол Билигириранг тауларындағы Морлейде өткен өміріне көп көлемінде негізделген. Ол 1892 жылы үйленгеннен кейін көп ұзамай, Англияға ұзақ демалысқа қайтып бара жатқанда, өкпе ауруынан қайтыс болды. Бір дерек көзі Майсурға келген Альберт Виктордың шақыруын қабылдаудан бас тартқанын айтады. 1899 жылғы газет тілшісі және сэр Теодор Джеймс Таскер 1971 жылы Киплинг қоғамында жарияланған мақаласында «Питерсен Сахиб, Үндістан үкіметі үшін барлық пілдерді ұстаған адам» есімді кейіпкердің Рудярд Киплингтің «Пілдердің Томаи» әңгімесіндегі Сандерсонға сілтеме екенін айтты.
Sanderson was born in India in 1848, the son of Rev. Daniel Sanderson, who was a Methodist missionary in India from 1842 to 1867. George Sanderson was sent home for schooling to his father's family in Cockermouth, Cumbria. He was at the Wesley (Methodist) Kingswood School, Bath, from 1859 to 1863, returning to India in 1864 at the age of 16. He was offered work in a coffee estate by a friend but the damage to coffee by borers and a blight disease ended that prospect. He then joined in government surveys, learned Kannada, and applied for a government position. During his employment in the irrigation department of Mysore with the British Government in India he found time for big game hunting which included tigers, elephants and the Indian Bison. His work involved the maintenance of 150 miles of canals around Hunsur as Assistant Channel Superintendent. Over the years he rose to become head of the irrigation department and was in charge of 716 miles of canals that went through the forests. He encountered elephants and tigers during this period and saw that some roving herds were destructive and suggested that they be captured. In September 1875, he was put in temporary charge of an elephant catching team of Bengal and worked in the Garo and Chittagong hills. They captured 85 elephants before he returned to Mysore. He introduced a novel way of catching wild elephants for subsequent taming and training in forestry work. Instead of trapping elephants in pits, he tried a method of driving herds into a kheddah, a fenced, ditched enclosure. In some cases he had sweet sorghum planted to attract the elephants. His techniques were a spectacular success and in 1889 he organised a demonstration to entertain Prince Albert, Duke of Clarence & Avondale, when he visited India. The press referred to Sanderson as the elephant (or hathee) king. Sanderson wrote a book, Thirteen Years Among the Wild Beasts of India, based to a large extent on his life at Morlay in the Biligirirangan Hills. He died of pulmonary phthisis in Chennai at the home of his brother in law Dr (later Sir) Arthur M. Branfoot in 1892 shortly after marriage and on the way back for a long leave in England. while another noted his refusal to accept an invitation to dine with Prince Albert Victor who was visiting Mysore. An 1899 newspaper correspondent and Sir Theodore James Tasker, in an article published by the Kipling Society in 1971 suggested that "Petersen Sahib, the man who caught all the elephants for the Government of India" in the Jungle Book story, Toomai of the Elephants by Rudyard Kipling, was a reference to George Peress Sanderson.