Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс кәсіпкері және соғыс қылмыскері Фридрих Флик (10 шілде 1883 – 20 шілде 1972) – неміс өнеркәсіпшісі және сотталған нацистік соғыс қылмыскері. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол бизнесін жаңадан құрып, Батыс Германиядағы ең бай адамға айналды, сонымен қатар 1972 жылы қайтыс болған кезде әлемдегі ең бай адамдардың бірі болды.
German businessman and war criminal
Friedrich Flick (10 July 1883 – 20 July 1972) was a German industrialist and convicted Nazi war criminal. After the Second World War, he reconstituted his businesses, becoming the richest person in West Germany, and one of the richest people in the world, at the time of his death in 1972.
Ерте өмір
Флик Вестфалияның Пруссия провинциясындағы Эрнсдорф қаласында (қазіргі Крузтал) дүниеге келді. Ол темір өнеркәсібінде кеңсе қызметкері болып мансап басталды. Зейінді кәсіпкер болған ол 1915 жылы 32 жасында темір құю зауытының директорлар кеңесіне кірді, ал төрт жылдан кейін бас директор атанды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қор жинады және Веймар Республикасы тұсында зор байлыққа ие болды, көмір және болат өнеркәсібінде ірі өнеркәсіптік компаниялар құрды. Ол спекуляциядан және акциялық мәмілелерден пайда тапты. Консерватор болғандықтан, Веймар режимі кезінде көптеген басты саяси партияларға қаржылай көмек көрсетті және консервативті президент Пол фон Гинденбургтің сайлау науқанына үлкен үлес қосты. 1932 жылы ол өсіп келе жатқан нацистік партияға 50,000 рейхсмарка (RM) үлестірді.
Born in Ernsdorf (today, Kreuztal) in the Prussian Province of Westphalia, Flick began his career as a clerk in the iron industry. A shrewd businessman, he was on the Board of Directors of an iron foundry by 1915 at age 32, becoming General Director four years later. He amassed a fortune during World War I and became extremely wealthy under the Weimar Republic, establishing major industrial concerns in the coal and steel industries. He profited from speculation, and stock deals. A conservative, he donated to many different mainstream political parties under the Weimar regime, and contributed greatly to the election campaign of conservative President Paul von Hindenburg. In 1932, he contributed 50,000 Reichsmarks (RM) to the up and coming Nazi Party.
Нацистік партияның қатысуы
1933 жылы нацистер билікті басып алғаннан кейін Флик оларға қаржылық қолдауды арттырды және 1945 жылы режим құлағанға дейін 7,65 миллион RM-нен астам қаржы салған деп есептеледі. Ол Кепплер шеңберінің мүшесі болды, кейіннен Рейхсфюрер СС достарының шеңбері деп аталды, бұл неміс өнеркәсіпшілерінің тобы, олардың мақсаты нацистік партия мен бизнес және өнеркәсіп арасындағы байланысты нығайту болды. Ол сондай-ақ Германия құқық академиясының мүшесі болды, бұл ұйым бизнес үлестерімен қаржыландырылды. Нацистік режим кезінде Фликтің бизнесі еврейлердің бизнесін сатуға мәжбүр етіп, олардан мүлікті алып қоятын арийлендіру процесінен үлкен пайда тапты, кейде олар нарықтық құнының бір бөлігіне сатуға мәжбүр болды. Флик 1937 жылдың 1 мамырында нацистік партияға ресми түрде қосылды, ал 1938 жылы әскери экономикалық жетекші (Wehrwirtschaftsführer) болып тағайындалды. Фликтің кәсіпорындары нацистік Германияның қайта қарулануына зор үлес қосты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Фликтің компаниялары оның көмір шахталарында, болат зауыттарында және қару-жарақ өндірісінде шамамен 48 000 мәжбүрлі жұмысшыны жұмысқа алды. Осы жұмысшылардың 80 пайызы қаза тапқан деп есептеледі.
After the Nazi seizure of power in 1933, Flick increased his financial support to them, and it is estimated that he contributed over 7.65 million RM by the fall of the regime in 1945. He became a member of the Keppler Circle, later called the Circle of Friends of the Reichsführer SS, a group of German industrialists whose aim was to strengthen the ties between the Nazi Party and business and industry. He was also made a member of the Academy for German Law, an organization financed by business contributions. During the Nazi regime, Flick's businesses profited greatly from the process of Aryanization under which Jews were expropriated by being forced to sell their businesses, sometimes at a fraction of their market worth. Flick formally joined the Nazi Party on 1 May 1937, and in 1938 he was named a Military Economic Leader (Wehrwirtschaftsführer). Flick's enterprises were instrumental in Nazi Germany's rearmament efforts. After the launching of the Second World War, Flick's companies employed an estimated 48,000 forced laborers in his coal mines, steel plants and munitions works. It is estimated that some 80 percent of these workers may have perished.
Соғыс қылмыстары бойынша сот
Соғыс аяқталғаннан кейін Флик 1945 жылғы 13 маусымда тұтқындалып, 1947 жылғы 19 сәуірде соғыс қылмыстары бойынша сотқа тартылды. Флик соты – Нюрнберг сотынан кейін өткен, нацистік Германияның әскери, саяси және экономикалық басшылығының он екі келесі Нюрнберг процесінің бірі («Халықаралық әскери трибунал алдындағы ірі соғыс қылмыскерлерінің соты»), ең танымал соттардың бірі, онда тұтқынға алынған 22 маңызды нацист сотталды. Басқа да процестер сияқты, Флик соты да Әділет сарайында өтті. Осы іс бойынша айыпталушылар Фридрих Флик және оның компаниялар тобының – Flick Kommanditgesellschaft немесе Flick KG-нің тағы бес жоғары лауазымды директоры болды. Қылмыстар құл еңбегі мен тонауға қатысты болды, бірақ Флик пен ең жоғары лауазымды директор Отто Штайнбринкке жоғарыда аталған «Райхсфюрер СС-тің достары шеңберіне» кіргені үшін де айып тағылды. Бұл шеңбер 1932 жылы Вильгельм Кепплер құрған және 1935 жылы Генрих Гиммлер басқарған. Оның мүшелері жыл сайын Гиммлердің пайдасына «Арнайы шот S» деп аталатын шотқа шамамен 1 миллион рейхсмаркасы аударды. Флик өзінің ешқандай кінәсін мойындаудан бас тартып: «Бізді соғыс қылмыскерлері екенімізге ешқандай дәлел сендіре алмайды», – деді. Дегенмен, Флик соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар жасады деп танылды және 1947 жылғы 22 желтоқсанда жеті жылға бас бостандығынан айырылды, бұл мерзімге ол өткізген уақыт ескерілді.
After the end of the war, Flick was arrested on 13 June 1945 and put on trial for war crimes on 19 April 1947. The Flick trial was one of the twelve Subsequent Nuremberg Trials of the military, political, and economic leadership of Nazi Germany, held after the Nuremberg trials (the "Trial of the Major War Criminals before the International Military Tribunal"), the most well known trials which tried 22 of the most important captured Nazis. Like the other trials, the Flick trial took place at the Palace of Justice. The defendants in this case were Friedrich Flick and five other high ranking directors of Flick's group of companies, Flick Kommanditgesellschaft, or Flick KG. The charges centered on slave labor and plundering, but Flick and the most senior director, Otto Steinbrinck, were also charged for their membership in the above noted "Circle of Friends of the Reichsführer SS," founded in 1932 by Wilhelm Keppler and taken over by Heinrich Himmler in 1935. Its members donated annually about 1 million Reichsmarks to a "Special Account S" in favor of Himmler. Flick steadfastly refused to acknowledge any guilt whatsoever, stating: "nothing will convince us that we are war criminals." However, Flick was found guilty of war crimes and crimes against humanity, and on 22 December 1947 was sentenced to seven years imprisonment, with consideration for time served.
Кейінгі мансап
Флик 1950 жылғы 25 тамызда жақсы мінез-құлықтары үшін мерзімінен бұрын босатылды. Сотталғанына қарамастан, ол өнеркәсіптік империясын жылдам қайта құрып, 1950 жылдары Батыс Германияның ең бай адамдарының біріне айналды, Daimler Benz компаниясының ірі акционері болды және Feldmühle, Dynamit Nobel, Buderus және Krauss Maffei компанияларының үлкен үлесіне ие болды. Ол көптеген наградалармен марапатталды, соның ішінде 1963 жылы Германия Федеративтік Республикасының Еңбегі үшін орденінің Жұлдыз және лентасы бар Ұлы крестімен, Баварияның Еңбегі үшін орденімен және Берлин техникалық университетінің құрметті сенаторы атанды. Ол қайтыс болған кезде оның өнеркәсіптік концерні 330 компанияны және шамамен 300 000 жұмыскерді қамтыды. Ол 1972 жылғы 20 шілдеде Констанц қаласында дүние салды. Оның мұрагерлері – ұлы Фридрих Карл Флик және немересі Фридрих Кристиан Флик болды, ол Фридрих Кристиан Флик коллекциясы деп аталатын заманауи өнер галереясын құрды.
Flick was released early on 25 August 1950, due to the institution of good time credits. Despite his conviction, he quickly rebuilt his industrial empire and became one of West Germany's richest people by the 1950s, and the largest shareholder of Daimler Benz and held large amounts of shares in Feldmühle, Dynamit Nobel, Buderus and Krauss Maffei. He was awarded numerous honours, including the Grand Cross with Star and Sash of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany in 1963 and the Bavarian Order of Merit, and was an honorary senator of the Technical University of Berlin. At the time of his death, his industrial conglomerate encompassed 330 companies and around 300,000 employees. He died in Konstanz on 20 July 1972. His heirs were his son Friedrich Karl Flick and his grandson Friedrich Christian Flick, who established the modern art gallery Friedrich Christian Flick Collection.