Кіріспе

Nissan Sunny (日産・サニー) – 1966 жылдан 2004 жылға дейін жапондық Nissan автокөлік өндірушісі жасаған автомобиль. 1980-жылдардың басында бренд Datsun-нан Nissan-ға өзгертілді, бұл компанияның басқа модельдерімен үйлесімді болды. Жапонияда Sunny өндірісі 2004 жылы тоқтатылса да, атау Қытайда және GCC елдерінде Nissan Almera-ның қайта бағаланған түрі үшін қолданылуда. Солтүстік Америкада кейінгі модельдер Nissan Sentra деп белгіленді; Мексикада Sunny Nissan Tsuru деп аталады, бұл жапон тілінде "кран" құсының атауы. Sunny-дің соңғы нұсқалары ерте модельдерге қарағанда үлкен болды және оларды компакт автомобильдер деп санауға болады. Алдыңғы нұсқалары (кем дегенде B11 сериясына дейін) кішкентай автомобильдер болып саналды. 1982 жылғы модельге дейінгі барлық Sunny (L қозғалтқышы бар Sunny Excellents-ті қоспағанда) Nissan A қозғалтқыштарымен жабдықталған. Ол Toyota Corolla-мен бәсекелесу үшін жасалған. "Sunny" атауы басқа Nissan модельдерінде де қолданылған, әсіресе Nissan Pulsar модельдерінің әртүрлі экспорттық нұсқаларында. Sunny көптеген атаулармен және кузов түрлерімен, экономикалық, жайлылық және өнімділік жиынтықтарымен әлемдік масштабта импортталды және кейіннен өндірілді. Кейбір конфигурациялар кузов стиліне байланысты ерекше болып көрінеді, бірақ олардың негізінде ортақ платформа бар. Sunny Жапонияда Nissan Satio Store деп аталатын арнайы дилерлік сату желісінде сатылды, ал кейіннен басқа жапондық желілерде қайта жаңартылған нұсқалары пайда болды.

B20 сериясы (Sunny Truck)

Datsun Sunny жүк көлігі 1967 жылдың ақпан айында дебют жасады және B10 жолаушылар моделінің жеңіл коммерциялық нұсқасы болды. Ол VB10 фургон шассиіне негізделген, ал кузов стилі кейде "купе-пикап" деп аталады, себебі жүк бөлімі жолаушылар салонынан ажыратылмаған. Sunny негізіндегі пикаптың шығуы Nissan Saito Store және Nissan Cherry Store жапон дилерлеріне Nissan Store-да ғана сатылатын коммерциялық көліктерді сатуға мүмкіндік берді. 520 сериялы Datsun Truck платформасын Datsun Bluebird-пен бөлісті, сондай-ақ үлкен Nissan Junior Nissan Cedric-пен қозғалтқышты бөлісті; Nissan Bluebird негізіндегі пикаптың табысын жаңа Sunny платформасында қайталауға шешім қабылдады. Sunny жаңадан сатып алынған Aichi Machine Industry Co., Ltd. компаниясымен жасалды, бұл жаңа сатып алуға Nissan-ның жаңа иелеріне өздерінің пайдалылығын көрсетуге мүмкіндік берді. Sunny жүк көлігінің габариттері Жапон үкіметінің габариттік регламенттеріне сәйкес келді, ал кішкентай көлемді қозғалтқыштар жылдық жол салығын төмендетті. B20 Datsun Sunny VB10 фургонымен бірдей дөңгелек базасын және шасси құрамын пайдаланды және ортақ габариттері болды.

Екінші буын (B110; 1970)

Екінші буын Nissan Sunny (B110) 1970 жылдың қаңтарында шығарылды және экспорттық нарықтарда Datsun 1200 ретінде танылды. Бұл жаңа модель өзінің нарықтық бәсекелесі, бірдей танымал Toyota Corolla-ға сәйкес келетін барлық өлшемдер бойынша сәл үлкен болды. Екі компания бір-бірінен басымдық күресін жалғастырды, ол Toyota Corolla-ға 1,100 куб.см қозғалтқыш бергенде басталды және оның бәсекелесінен Sunny-ге қарағанда орынның артық болуын көрнекті етті. Күтілгендей, Nissan екінші буын Sunny-ге 1200 куб.см қозғалтқыш және «машинаның жанындағысы кішкентай көрінеді» деген тақырыпта сәл даулы маркетингтік науқанмен жауап берді. Datsun 1200 MacPherson алдыңғы серігімен, қосымша дискілі тежегіштерімен және экономикалық 1.2 литрлік A12 сериялы қозғалтқышымен жабдықталған, ол B10 сериясындағы Sunny-де қолданылған A10-ның кеңейтілген нұсқасы болды. Sunny моделіне үш есікті вагоннан өзге бес есікті вагон да қосылды. 1970 жылдың сәуір айында жапон нарығы үшін екі карбюраторлы қозғалтқышпен GX (Grand Luxury) жиынтығы ұсынылды. 1972 жылдың қаңтарында жапон нарығында жаңа капот, радиатор торы және басқа да шағын өзгерістер мен жабдықтар енгізілді. 1972 жылдың тамызында Жапонияда GX 5 моделі қосылды, ол GX-ке бес жылдамдықты қолмен беріліс қою арқылы жақсартылды. Sunny Coupé 1200GX, Toyota Corolla Levin және Toyota Sprinter Trueno-ға балама ретінде ұсынылды, олар Corolla және Sprinter модельдерінің экономикалық нұсқаларындағы өнімділік жиынтығы болды. 1973 жылғы модель үшін АҚШ модельдері энергияны сіңіретін бамперлермен, отқа төзімді интерьерлермен және үкіметтік талаптарға сәйкес келетін басқа да қауіпсіздік элементтерімен қайта жабдықталды. B110 өзінің жарыс дебютын 1970 жылдың 23 қарашасында Фудзиде өткен 200 мильдік жарыста TS1300 класында жасады, бұл класта Toyota Corolla үстемдік құрды; тек бір Nissan командасы Toyota-ға қарсы шығып, жүргізуші Макото Сузуки жеңіске жетті. Австралия мен Жаңа Зеландияда Datsun 1200 раллилік автомобиль ретінде тиімділігі үшін жоғары бағаланды. Datsun 1600 жалпы алғанда Datsun-ның бастапқы деңгейі арасында ең жоғары бағаланды, ал 1200 одан кейін екінші орында тұрды. 1200 сондай-ақ жол жарыстарында жеңіске жетті, мысалы, 1970 жылғы Батерст 500 жарысында А класын (1960 жылға дейін шығарылған және АУ$1960-тан арзан машиналар үшін) жеңіп алды. Оңтүстік Африкада B110 1976 жылға дейін сатылды. 1400 куб.см қозғалтқышпен жабдықталған пикаптар 2008 жылға дейін сатылды, ол кезде эмиссия стандарттары оның өндірісін тоқтатуға мәжбүр етті. 275 мыңнан астам машина артқы жетек дизайнының беріктігін бағалаған тұтынушыларға сатылды. Жаңа Зеландияда арнайы шығарылым Datsun 1200 SSS төрт есікті седаны екі карбюраторлы Dell'Orto 40 мм, әртүрлі майшабақ бұрышы, 5 ойықты алюминий дискілері және сыртқы және ішкі жағынан косметикалық өзгерістермен жергілікті жерде құрастырылып, сатылды, шамамен 800 дана жасалды. 1200 Жаңа Зеландияда танымал болды, онда ол екі зауытта жиналды (Темзадағы Кэмпбелл Индустриесіндегі седандар; Уайтарадағы Мотор Холдингс-те үш есікті вагон). Жапониядан аз санда Deluxe седан және одан да көп сандаған купелер әкелінді. Бұл машина 1974 жылға дейін NZ өндірісінде болды, өйткені Nissan NZ жұртшылықтың ерекше стильді 120Y мұрагеріне қалай жауап беретінін білмей қалды.

Еуропа

Ұлыбританияда Datsun 1200 – үлкен көлемде сатылған алғашқы жапон автокөлігі болды, ол 1971 жылы 6000-нан астам машинадан кейін бір жылда 30 000-нан асып, компанияның ең жақсы сатылымына айналды. 1973 жылдың күзінде ұсынылған 120Y моделі, сондай-ақ кішкентай Cherry модельдері де брендтің күшеюіне көмектесті. Ол бағасына қарай жақсы жабдықталған, дискілі тежегіштері және еңкейтілген алдыңғы сиденделерімен көзге түсті. Бұл модель Datsun-ды Ұлыбританияға автокөлік экспорттаудағы жетекші жапон компаниясы ретінде орнықтырды. Португалияда Entreposto Comercial компаниясы 1972 жылдан 1974 жылға дейін 1200 моделін жергілікті жерде құрастырды. Ол португалиялық нарықта өте сәтті болды және жергілікті жарыс және ралли өрісінде басымдық танытты. 1200 жарыста соншалықты танымал болды, әрі қарай бір автокөлік жарыс сериясы – Troféu Datsun 1200 («Datsun 1200 Trophy») бірнеше жыл бойы өткізілді. Жарыстағы жетістігін пайдаланып, Nissan компаниясының жергілікті серіктесімен спорттық Datsun 1200 S1 екі есікті седаны да жасалды. S1 Troféu машиналарының еркін ағынды түтін жүйесін, өзгертілген майлы вал, арттырылған сығылу қатынасы, қос серіппелі өзгертілген клапандар, жылтыратылған цилиндр басы және коллектор, сондай-ақ қос карбюраторды пайдаланды. Стандартты көлікке қарағанда қуаты артты, сыртқы түріне бүйірлік жолақтар, кеңірек дөңгелектер, De Moura спорттық рулі және қосымша приборлармен жабдықталған орталық консоль қосылды. Нью-Йорк Янкилері 1970-ші жылдары Datsun 1200 автокөлігін резервтік ойыншыларға арналған көлік ретінде пайдаланды. 1973 жылы АҚШ қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) Datsun 1200 автокөлігін жалпы жүргізу режиміндегі ең үнемді көлік деп бағалады. Бірақ, The Sunny газетінде EPA Honda Civic-ті сынағанша, оны ең үнемді деп бағаламады. Әртүрлі газ шығаруды азайту шаралары енгізілгеннен кейін 1972 жылы бұл көрсеткіштер төмендеді. Ол жергілікті жерде құрастырылып, 1980-ші жылдары Жаңа Зеландияда екі түрде сатылды: «RoadStar» және «SportStar». B120 Солтүстік Америкада сатылмады, себебі АҚШ-тың «Тауық салығы» және көлік өлшемдеріне қатысты көзқарас 620/720 сериясын кішкентай пикаптар деп есептеді. 1978 жылы жапон нарығында B121 моделі B120-ді алмастырды, ең байқалатын өзгеріс – B110 купесінде қолданылған пластикалық торға ауысу болды. Сонымен қатар, жоғары сапалы дөңгелек приборлар да өзгертілді. B120 әсіресе Оңтүстік Африкада сәтті болды. Мысалы, 1977 жылы ол сол елдегі ең көп сатылатын коммерциялық көлік болды. Ол 21-ші ғасырдың соңына дейін сол жерде өндірілді. 1978 жылы ол жаңа тормен, артқы шамдармен және интерьердегі жаңартулармен бірге өте жұмсақ рестайлингтен өтті.

Үшінші буын (B210; 1973)

Datsun 120Y және Datsun B210 (Солтүстік Америкада) ретінде экспортталған Sunny үшінші буыны (1973–1978) 1973 жылғы мұнай дағдарысы кезінде өте танымал болды. Ол алғаш рет 1973 жылдың 1 мамырында Жапонияда 1.2 немесе 1.4 литрлік Excellent ретінде таныстырылды. Екі қозғалтқыш та екі түрлі қуат деңгейінде ұсынылды – ең аз қуатты 1.2-ден Excellent GX Coupé-ге дейін. Автомобиль төрт есікті седан, екі есікті седан, екі есікті fastback, үш есікті универсал, бес есікті универсал және үш есікті фургон болып алты нұсқада шығарылды. Купе өзінің fastback стилін сақтап, бірақ бұрынғы буын Sunny-дегі кішкентай багаж қақпағының орнына толық хетчбек есігін алды. Универсал мен фургон Солтүстік Америкада ұсынылмады. 1975 жылы Жапониядағы модельдер сол жылы қолданысқа енген жапон үкіметінің шығарындылар стандартына сәйкес келу үшін Nissan NAPS деп аталатын шығарындыларды бақылау технологиясымен жабдықталды. Осымен байланысты Sunny Excellents 1976 жылға дейін PB210 моделі ретінде жалғасты, бастапқыда 1.4 литрлік L14 қозғалтқышымен жабдықталды. Американдық нарықтағы B210 – сол кездегі АҚШ қауіпсіздік стандарттарына байланысты үлкен соқтығысқа төзімді бамперлері бар алғашқы Sunny болды. Басқа нарықтарда хромды бамперлер тығыз орнатылған күйінде сақталды. Көптеген нарықтарда B210 желісі қайта жасалған A12 қозғалтқышымен ғана ұсынылды. Жапониядағы әдеттегідей, универсал (үш және бес есікті модельдері) коммерциялық мақсатта фургон ретінде сатылды және ол тек ең аз қуатты 1.2 литрлік қозғалтқышпен (VB210) қол жетімді болды. Ең төменгі жабдықталған фургон үш жылдамдықты механикалық қоробкамен және руль колоннасына орнатылған ауыстыру тетігімен жабдықталды. Бұл шасси Nissan Silvia купесіне негіз болған S10 платформасының құрамына кірді, бұл Nissan-ға Sunny Coupé-ді Nissan-ның екі жапондық дилерлік желісінде сатуға мүмкіндік берді. Sunny Nissan Satio дүкеніне, ал Silvia Nissan Prince дүкеніне, Nissan Skyline-мен бірге эксклюзивті түрде сатылды.

Бетті көтеру (B211)

B211 – 1976 жылғы ақпанда ұсынылған B210 моделінің жаңартылған нұсқасының шасси коды. Оған решеткасы және басқа да шағын өзгерістер, соның ішінде жаңа көпірлер мен доңғалақ қаптары енгізілді. Ең маңызды жаңалықтар қозғалтқыш бөлімінде болды, онда қозғалтқыштар Жапонияның 1976 жылғы эмиссия стандарттарына сай жаңартылды. Sunny Excellent енді тек үлкен 1,6 литрлік қозғалтқышпен жабдықталды, ал L14 қозғалтқышының орнына кішірек A14 қозғалтқышы орнатылып, стандартты корпусқа (HB211) орнатылды. Excellent моделінің шасси коды PB210-нан GB211-ге өзгертілді және енді жеке модель емес, B211 моделінің жабдық деңгейінің бірі ретінде қарастырылды. 1978 моделі үшін Жапониядағы және көптеген елдердегі өндіріс 1977 жылдың соңында тоқтаса да, B210 сериясы Nissan South Africa компаниясы тарапынан 1980 жылға дейін шығарыла берді. Жүк көліктері кейінірек жаңа моделмен ауыстырылды.

Солтүстік Америка

Datsun B210 Солтүстік Америкада отын үнемдеу бойынша көшбасшы болып қала берді және ол ең арзан автомобильдердің бірі болды. Бұл, ішінара, жеңіл металлдан жасалған, кішкентай A13 немесе A14 қозғалтқыштары OHV технологиясымен жабдықталған және конструкциясында қолданылатын өте қарапайым винил ішкі бөлігінен жасалған. 1974 жылы 1.3 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқышпен ұсынылған, ол 1975 жылы үлкен және қуатты 1.4 литрлік нұсқамен ауыстырылды. Бұл қозғалтқыш келесі буын B210-да орнатыла беруін жалғастыра отырып, қолданыста болды. Сол кезде олардың кузов түрлері сатып алушылардың арасында танымал болды – негізінен хэтчбек купе, себебі седандарды кейбіреулер аз тартымды деп есептеді. Datsun дилерлері купеді "Mini Z Car" имиджіне ие деп сипаттауға нұсқау берді. Алғашқыда төрт есікті седан ғана қол жетімді болды, кейін төрт есікті универсал да қосылды. Оңтүстік Африкадағы барлық Datsun Y модельдері Sunny Excellent алдыңғы бөлігінің ұзын металл панельдерін алды, бұл L14 қозғалтқышын орнатуға мүмкіндік берді. 1976 жылдың қазан айында үш жылдамдықты автоматты берілісі бар 140Y нұсқасы пайда болды, онда қозғалтқыш орнатылған. 1978 жылы Y сериясы жаңартылды, көбінесе алдыңғы тордың жаңа дизайнынан тұрды. Datsun Nissan South Africa үлкен L16 қозғалтқышын орнатуға да шешім қабылдады. Бұл қозғалтқыш, енді DIN стандартымен бағаланған, GX конфигурациясында және 160Z модельінде қуатын көрсетті. 140Y седаны жаңа A14 қозғалтқышын алды, ал 140Y универсалы бұрынғы L14 қозғалтқышын сақтап қалды. 160Z 1978 жылдың қараша айында пайда болды, сол жылы 120 автомобиль, ал 1979 жылы 121 автомобиль құрастырылды.

Еуропа

Ұлыбританияда таныстырылғаннан кейін 120Y үлкен танымалдыққа ие болды, бұл Datsun-ның беделін нығайтып, шетелден импортталатын автомобильдер арасында екінші орынға көтерілуіне жағдай жасады. Автомобильдің танымалдығына оның сыныптағы көліктерге қарағанда жабдықталуының жоғары деңгейі, сонымен қатар бәсекеге қабілетті бағасы ықпал етті. Datsun көліктерінің сенімділігіне қатысты жақсы пікір қалыптасқан болатын, ал сол кезде Ұлыбританиядағы автомобиль өндірісі жиі ереуілдер мен тоқтауларға байланысты тапшылыққа ұшырады. Британдық Leyland осы қиындықтардан ең көп зардап шекті, сонымен қатар оның бірнеше модельдері сенімсіз және сапасыз жасалған деген жаман репутацияға ие болды.

YLN 302/303

Тайваньда Юэ Лунг 1990-жылдарға дейін B310 сериясын жаңа Sunnys-ке қарағанда арзан балама ретінде құрастыруды жалғастырды. Алғашқыда YLN 302 ретінде, SD немесе DX жиынтығымен (Стандарт, DeLuxe) ұсынылды.

Бесінші буын (B11; 1981)

1981 жылдың соңында (Токио автосалонында) ұсынылған B11 модельдері Sunny автомобильдерінің алдыңғы жетектегі алғашқы өкілдері болды. Олардың негізгі бәсекелесі Toyota Corolla алдыңғы жетекке көшуге бір жарым жыл бұрын өтті. 1982 жылғы модельден бастап автомобильдер АҚШ-қа Nissan Sentra деген атпен экспортталды. Еуропалық сатылым 1982 жылдың мамыр айында басталды. Осы тұсқа дейін, отбасылық автомобильдер арасында алдыңғы жетек ең танымал схемаға айналған кезде бұл Sunny нұсқасы сатылымға шықты. B11 сериясы өз қозғалтқыштарымен және көптеген бөліктерімен бір уақытта ұсынылған Nissan Pulsar (N12) моделімен бірге жасалған. Бұл, Еуропа нарығында кең таралған хетчбек стиліндегі автомобильді ұсынды. Sunny және Cherry/Pulsar нарық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін айтарлықтай үлкейтілгендіктен, супермини класын сол жылы ұсынылған Nissan Micra/March толықтырды. Нәтижесінде, 1986 жылы N13 буынында Sunny және Cherry/Pulsar желілері Еуропа нарығында бірікті. Шасси коды бастапқы "B" белгісіне оралды, содан кейін жаңа бастаманы білдіру үшін "11" саны қосылды. B11 – дизельді қозғалтқышпен (1.7 литрлік CD17) жабдықталған алғашқы Sunny болды. Көптеген нарықтарда 1.3 немесе 1.5 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқыштар қол жетімді болды, бірақ қатаң салық саясаты бар кейбір нарықтарда (мысалы, Грекияда) 1 литрлік E10 қозғалтқышы да ұсынылды. Чилиде автомобильдер негізінен E13 және E15 қозғалтқыштарымен сатылды, бірақ турбожүйелі 1.6 литрлік қозғалтқышпен жабдықталған "Sunny Ninja Turbo" және 1.7 литрлік дизельдік седан бірнеше жыл бойы қол жетімді болды. B11 Sunny 1989 және 1990 жылдары Чилиде ең көп сатылған автомобиль атанды және B12 және B13 Sunny модельдерімен бірге сатылымда болды. Олар нарықта оларды ажырату үшін "Sentra" және "V16" аттарымен сатылды. Автомобильдер YLN 311 SD немесе GX деп белгіленді, бұл жабдық деңгейіне байланысты болды. Тайваньдық Sunny автомобильдері Солтүстік Америка нарығында қолданылатын үлкен бамперлермен жабдықталған, бірақ мұның себебі белгісіз.

Nissan AD

Сондай-ақ, Sunny платформасындағы, тасымалдауға арналған бес есікті универсал ұсынылды. Ол Sunny California универсалынан сыртқы түрімен ерекшеленеді және ішкі нарықта Nissan AD Van деп аталды. Көптеген елдерге "Sunny Van" деген атаумен экспортталды. Онда E15S, E13S және CD17 дизельді қозғалтқыштары қолданылды.

Nissan Lucino (Ниссан Лусино)

1995 жылы Nissan АҚШ және Канадада 200SX маркасын қайтадан ұсынды. Бұл модель Sentra-ның екі есікті түрін (B14 шассиі, алдыңғы жетекпен қозғалатын автомобиль) белгіледі, ол Жапонияда және Мексикада Lucino деп белгілі болды, Sentra купесі мен NX (1993 жылы өндірілімі тоқтатылған) үлгілерін алмастырды. 200SX базалық, SE және спорттық SE R нұсқаларында шықты. Олардың барлығы алдыңғы бөлігінің дизайны, жетек шассиі, приборлық тақтасы және көптеген өлшемдері Sentra және Жапон нарығындағы Lucino үлгісімен ортақ болды. Базалық және SE нұсқалары Sentra-ның GA16DE екі валды төрт цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталды. SE R бұрынғы екі есікті Sentra SE R-де қолданылған 140 ат күшіне ие 2.0 литрлік SR20DE қозғалтқышын алды. Үшеуі де 5 жылдамдықты механикалық немесе 4 жылдамдықты автоматты беріліспен және екі қауіпсіздік қаптамасымен жабдықталды. SE және SE R нұсқаларында ABS тежегіштері қосымша опция ретінде ұсынылды.

Тоғызыншы буын (B15; 1998)

B15 сериясы 1998 жылдың қазанынан 2004 жылдың соңына дейін шығарылған соңғы Sunny болды. 2002 жылдың мамыр айында жаңа дизайн енгізілді. 2004 жылы Жапонияда Nissan Tiida (C11) және Nissan Bluebird Sylphy (G11) Sunny-ді алмастырды, бұл шамамен 40 жылдық өндіріс өмірінің аяқталуын білдірді. Бұрын Солтүстік Америка нарығындағы Nissan Sentra модельдері Жапония нарығындағы B сериялы Nissan Sunny модельдерімен өте ұқсас болғанмен, B15 Sentra (2000–2006) B15 Sunny-ден айқын ерекшеленеді. Sentra B15 Nissan Bluebird Sylphy (G10/N16) стилінің элементтерін алды, ал Sunny B15 корпусы дәстүрлі, тікбұрышты үш бөлімді седан дизайнында жасалған. Жапонияда B15 Sunny 1.3, 1.5, 1.6 және 1.8 литрлік бензин немесе 2.2 литрлік дизельдік қозғалтқыштармен ұсынылды. Солтүстік Америкада B15 Sentra 1.8, 2.0 және 2.5 литрлік қозғалтқыштармен жабдықталды және B сериясы Sunny/Sentra тарихын B16 Sentra моделімен жалғастырды. Wingroad универсал және Mazda Familia Van (1.3, 1.5 және 1.8 литрлік) негізгі Sunny модельдерінен бөлек шығарылды. 2002 жылы Wingroad-қа жасалған жаңа дизайн алдыңғы бөлігін жаңартты, бірақ артқы бөлігі өзгеріссіз қалды. Екі есікті модель халықаралық нарықта өндірілмейтін болды. Оңтүстік Корея автокөлік өндірушісі Renault Samsung Motors бұл көлікті R Car жобасында пайдалануды жоспарлаған. Бірақ Renault Samsung Motors компаниясын сатып алғаннан кейін R Car SM3 деп қайта аталды, алайда ол Nissan Bluebird Sylphy моделінің негізінде құрылды.

Басқа нұсқалар

Nissan Pulsar және Bluebird Sylphy (N сериялы отбасы) Sunny (B сериялы отбасы) моделінен өзге тарихы бар жеке модельдер қатары болғанмен, түрлі себептерге байланысты, кейбір нарықтарда Sunny деген ат әртүрлі Pulsar/Sylphy көліктеріне берілді.

N13 (1987-1991) жыл

Nissan Sunny атауы 1987 жылдан 1991 жылға дейін Еуропада Nissan Pulsar (N13) моделінде қолданылды, бұл Nissan Sunny B11 және N12 Cherry модельдерін алмастыру мақсатында шығарылды.

N14 (1991-1995) жыл

Nissan Pulsar N14 сериясы 1990 жылы Жапонияда, ал 1991 жылы Еуропа нарығында Nissan Sunny деген атпен таныстырылды. 1995 жылы ол Nissan Almera N15 үлгісімен алмастырылды, ол өзі Nissan Pulsar N15 сериясының басқаша таңбаланған нұсқасы еді.

N16 (20002011)

Bluebird Sylphy G10 Жапонияда Sunny моделінің желісі болмағанымен, ол Таиландта Sunny Neo, ал Гонконгте, Кенияда, Сингапурда, Шри-Ланкада және Қытай Халық Республикасында Sunny ретінде сатылды, онда оны Nissan компаниясымен бірлескен кәсіпорын – Dongfeng Motor Company өндіреді. Сондай-ақ, N16 сериясы Латын Америкасының кейбір аймақтарында және Еуропада Nissan Almera ретінде сатылды. N16 сериясы 2001 жылдан 2011 жылға дейін Бангладеште Pacific Nissan дилерлері арқылы EX Saloon комплектациясында, екі рет жаңартылып сатылды. Шри-Ланкада Nissan Bluebird Sylphy G10 екі комплектацияда – EX седан және Super Saloon – Nissan Sunny N16 ретінде сатылды. Өлшемдері мен сыртқы түрінен айырмашылықтар болғанымен, интерьері көбінесе бірдей болды. Nissan Bluebird, Sylphy және Cefiro сияқты әртүрлі таңбалармен әртүрлі модельдерді ұсынды, олардың әрқайсысының техникалық сипаттамалары өзгертілді. Аталған таңбалар бірдей аттармен танымал жаһандық модельдермен толық сәйкес келмейтінін атап өткен жөн. EX седаны қара тормен және 1.3 л QG13DE қозғалтқышымен жабдықталды. 2007 жылғы модельден бастап оның платформасы Renault Samsung SM3-ке ауыстырылды, ол Еуропаның кейбір аймақтарында Almera Classic ретінде сатылады. 2007 жылдан бері Renault Samsung SM3 Таяу Шығыста Nissan Sunny ретінде сатылуда, ол 1.5 литрлік қозғалтқышпен бірге келеді.

N17 (20112020)

N17 сериялы Sunny 2010 жылы Қытайдағы Гуанчжоу халықаралық автосалонында таныстырылды. Сату 2011 жылы басталды. Ол Үндістан және көптеген Таяу Шығыс елдері нарықтарында да сол атаумен сатылды. Басқа атаулары: Оңтүстік-Шығыс Азияда Альмера, ал Америкада Верса.

N18 (2020 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

N18 сериялы Sunny 2019 жылдың қараша айында Біріккен Араб Әмірліктеріндегі Дубай халықаралық автосалонында жарияланды.