Кіріспе
Nissan Z сериясы – 1969 жылдан бері Nissan компаниясы өндіріп келе жатқан спорттық автомобильдер сериясы. Алғашқы Z моделі 1969 жылдың қазан айында Жапонияда Nissan Fairlady Z (日産・フェアレディZ) деген атпен, бұрын Nissan Bluebird сатылған Nissan Exhibition дилерлік орталықтарында сатылды. Бастапқыда ол халықаралық тұтынушылар үшін Datsun 240Z ретінде таныстырылды. Осы уақытқа дейін Nissan жеті буын Z автомобильдерін өндірді, ең соңғысы – жай ғана Nissan Z деп аталады және 2022 жылдан бері өндірісте. Жапон нарығындағы басты бәсекелестеріне Toyota Celica, Toyota Supra, Mitsubishi 3000GT және Mazda RX-7 кірді. Nissan Z-дің алғашқы үлгілері 2000 жылға дейін Хирацукадағы Nissan Shatai зауытында, ал кейінгі үлгілері (350Z және 370Z) Oppama (2002–2004) және Точиги (2004 – қазіргі уақытқа дейін) зауыттарында құрастырылды. Көрнекті сыртқы түрімен, сенімділігімен, жоғары өнімділігімен және қолжетімді бағасымен танымал Z автомобильдерінің әрқайсысы Жапонияда Fairlady Z, ал басқа елдерде Nissan Fairlady Z (S30), Nissan Fairlady Z (S130), Nissan 300ZX, Nissan 350Z, Nissan 370Z және Nissan Z аттарымен сатылды.
Тарих
Nissan 1960 жылдары халықаралық нарыққа енген кезде салыстырмалы түрде шағын автомобиль өндіруші болды және Nissan Fairlady-ді жаңарту мақсатында Yamaha компаниясымен жаңа спорттық автомобиль прототипін жасау үшін серіктестік құрды. Бұл күш-сайыстың нәтижесінде 1961 жылы Yamaha YX 30 прототипі жасалды. Nissan басшылары бұл прототипті тұтынушылардың санасында компанияның беделін арттыратын «брендтік» модель ретінде қарастырды. 1964 жылға қарай Nissan компаниясы Yamaha-ның DOHC 2.0 литрлік қозғалтқышының өзінің талаптарына сай келмейтінін түсінді және жоба тоқтатылды. Кейін Yamaha прототипті аяқтады және өз дизайнын Toyota компаниясына ұсынды, нәтижесінде Toyota 2000GT пайда болды. Ол кезде Nissan USA президенті Ютака Катаяма қолжетімді спорттық автомобильді халықаралық деңгейде өндірудің маңыздылығын түсінді. Nissan ондаған жылдар бойы ағылшын және итальяндық роудстерлермен бәсекелескен Fairlady роудстерлерінің табысты сериясын шығарған. Өнімді жоспарлаушылар Nissan-ның басқа көліктерімен салыстырып алмастырылатын бөлшектерді пайдалану арқылы стильді, инновациялық, жылдам және салыстырмалы түрде қолжетімді GT автомобильдерінің жаңа желісін көздеді. Сондай-ақ, Nissan жақында сатып алынған Prince Motor Company компаниясының инженерлік білімі мен өнімді әзірлеу тәжірибесін пайдаланды, бұл компания Prince Skyline (1966 жылы Nissan Skyline деп қайта аталды) моделін өндірген.
Бірінші буын: Nissan Fairlady Z және Datsun 240Z, 260Z, 280Z
Nissan Z автомобильдерінің (ішкі түрде S30 немесе Z29 деп те аталады) сатылымы 1969 жылдың қазан айында басталды (1970 модельдік жылы), жапон және АҚШ нарықтары үшін жеке нұсқаларымен. Жапондық Fairlady Z 2.0L SOHC L20A тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған, ал АҚШ-тың Datsun 240Z 2.4L L24 тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен, екі Hitachi SU типті карбюраторларымен (SAE жалпы ат күші) келді. Үшінші Z, Z432 (PS30) Nissan Skyline 2000 GT R-мен DOHC 2.0L S20 қозғалтқышының жоғары өнімді нұсқасын бөлісті. Жапонияда Z әлі де Fairlady деп танылды, бұл автомобильді бұрынғы буын Datsun Sports роудстерімен үйлесімді ұстау үшін жасалды. Жапондық ішкі нарықтағы (JDM) нұсқаларында төменгі қанаттарында Fairlady Z белгісі және оның үстінде 432 белгісі болды (432 белгісі 4 клапан, 3 карбюратор және 2 кәмшафтты білдірді). Алайда, Ютака Катаяма американдық нұсқадағы барлық Nissan, Fairlady Z және 432 белгілері "Datsun" деп ауыстырылғанын қамтамасыз етті және олар ауыстырылмайынша дилерлерге жөнелтілімдерді тоқтатты. 240Z 1969 жылдың 22 қазанында Америкада пайда болды. Ол 1971 модельдік жылға дейін 45 000 данадан астам, ал 1972 және 1973 жылдары тиісінше 50 000 және 40 000 данадан астам сатылды. 260Z 1974 жылы шығарылды. Қозғалтқыштың көлемі 2,6 литрге дейін артты, сонымен қатар Nissan 30 см (1 фут) ұзартылған дөңгелек базасы мен ұзындығы бар 2+2 модельін ұсынды. Қозғалтқыштың қуаты АҚШ-тың көп бөлігінде жаңа американдық эмиссия стандарттарына сәйкес келу үшін жаңа кәмшафттар, карбюраторлар және төмендетілген сығылу арқасында төмендеді (SAE таза ат күші). 280Z 1975 жылы Солтүстік Америка үшін ғана шығарылды (екінші буын 280ZX-тан шатастырмау керек) және қозғалтқыштың көлемі 2,8 литрге дейін арттырылды. Маңызды өзгеріс – бұрынғы SU карбюраторларын алмастырған Bosch отын инъекциясының енгізілуі болды. Бұл қуатты (SAE жалпы ат күші) арттырды, қосымша сәндік мүмкіндіктер мен АҚШ Федералды ережелеріне сәйкес келетін үлкейтілген бамперден туындаған салмақтың артуын өтеді. Солтүстік Америкадан тыс экспорттық нарықтар 1978 жылдың соңында Datsun 280ZX енгізілгенге дейін Datsun 260Z-ді алуын жалғастырды.
In Japan, the Z was still known as the Fairlady to keep the car in line with the previous generation Datsun Sports roadster. Japanese domestic market (JDM) versions had the Fairlady Z badge on the lower fenders with the 432 badge above (the 432 designation was 4 valves, 3 carburetors, and 2 camshafts). However, Yutaka Katayama ensured the American version had all Nissan, Fairlady Z, and 432 badging replaced with "Datsun" and prevented all dealer shipments until they were replaced. The 240Z was released in America on October 22, 1969. It sold over 45,000 units through the '71 model year and over 50,000 and 40,000 in 1972 and 1973, respectively. The 260Z was released in 1974. Engine displacement increased to 2.6 L, and Nissan introduced a 2+2 model option with a 30 cm (1 foot) stretched wheelbase and length. Engine power increased to , except for most areas of the U. S., where power decreased to (SAE net horsepower) due to new camshafts, carburetors, and lower compression, that were introduced to comply with new US emissions regulations. The 280Z was released in 1975 for North America only (not to be confused with the second generation 280ZX) and featured a further engine displacement increase, to 2.8 L. A major change was the introduction of Bosch fuel injection, replacing the previous SU carburetors. This resulted in a power increase to (SAE gross horsepower), offsetting increased weight from added luxury features and an enlarged bumper that met US Federal regulations. Export markets outside North America however kept receiving the Datsun 260Z, until the introduction of the Datsun 280ZX in late 1978.
Екінші буын: Nissan Fairlady 280ZX (S130/Z30)
Экспорттық нарықтарда Datsun/Nissan 280ZX деп танылған автомобиль, Жапонияның ішкі нарығында "Fairlady" деген атаумен сатыла берді, онда 2 литрлік тізбектес алты цилиндрлі қозғалтқыштар да қол жетімді болды және алғаш рет 1978 жылы ұсынылды. Сол жылы, басты бәсекелес Toyota, жаңа Fairlady-ге жауап ретінде Supra-ны таныстырды, бірақ оның негізінде жасалған Celica-ны да өндіруді жалғастырды. Алдыңғы 280Z моделінен өзгешелігі жоқ жалғыз нәрсе – 5 жылдамдықты механикалық беріліс қоробкасы және 2,8 литрлік L28 тізбектес 6 цилиндрлі қозғалтқыш болды, ал автомобильдің жалпы дизайны тұтынушылардың артып келе жатқан сұранысын қанағаттандыру үшін көбірек сәнділенді. Осы жаңа буын Z автомобильдеріне енгізілген маңызды өзгерістерге 1980 жылы ұсынылған T-топ және 1981 жылы ұсынылған турбо зарядталған модель кіреді, бұл атмосфералық (NA) 2 орындық және NA 2+2 модельдерін толықтырды. 3 жылдамдықты автомат немесе 5 жылдамдықты механикалық беріліс қоробкасымен жұптасқан турбо зарядталған модель, атмосфералық қозғалтқыштан артық қуат пен айналымдық моментке ие болды. Ерекше модельдердің қатарында алтын әсемдемелер, алтын қорытпа дискілер және алтын/қызыл және қара түсті екі тонды бояуы бар 10 жылдық мерекелік шығарылым бар, сонымен қатар былғары орындықтар, фара жуғыштары және автоматты климат-бақылау жүйесі сияқты сәнді мүмкіндіктер де қарастырылған. 280ZX үлкен сұранысқа ие болды, 1979 жылы Motor Trend журналы оны "Жылдың импорттық автокөлігі" деп таныды және алғашқы жылында 86,007 дана сатылым рекордын орнатты. Бір жағынан, автомобиль Z сериясын жаңа деңгейдегі жайлылық пен өнімділікке көтергені үшін мақтау алды, ал көптеген жанкүйерлер жүргізуден алатын ләззатқа қарағанда сән-салтанатқа көбірек назар аударылғанына өкінді. Бұл Z автокөлігінің үшінші буынында да жалғасты, толығымен жаңа дизайнмен.
Үшінші буын: Nissan 300ZX (Z31, Бірінші модель)
Z-көлігі 1984 жылы толығымен жаңадан жасалды және VG сериясы деп аталған 3.0 литрлік V6 қозғалтқышының жаңа сериясы енгізілді. Осы қозғалтқыш 1988 және 1989 жылдары IMSA GTP жарыстарында жеңіске жеткен электромобильде (кейін NPTI) GTP ZX Turbo-да қолданылды. Олар VG30E табиғи тарту және VG30ET турбокомпрессорлы нұсқаларында тиісінше 160 және 200 ат күші (120 және 150 кВт) қуатын берді, бірақ АҚШ-тан тысқары елдерге экспортталған кейбір VG30ET қозғалтқышты Z-көліктері ұзақ камера уақыты мен азырақ шығарындыларға байланысты өзгеше болды. Бұл модельдер жаңа пішінмен, 300ZX деп аталды. Бұрынғы моделі сияқты, ол да өте танымал болды және тарихында екінші ең көп сатылған Z-көлігі болды, 70 000-нан астам дана сатылды, бұл оның жаңа пішініне ғана емес, сонымен қатар одан да көп сәндік мүмкіндіктері мен жоғары өнімділігіне байланысты болды. 300ZX Turbo Жапонияда шығарылған кезде, ол сол кездегі жапондық стандартты өндіріс көлігіндегі ең жоғары қуатты ұсынды. 280ZX-ке ұқсас, бірінші буын 300ZX-ін энтузиастер нағыз спорттық көлік емес, GT ретінде қарастырды. Ол бұрынғы кез келген Z-көлігіне қарағанда жақсартылған басқаруға, үдеуге және жайлылыққа ие болды. Nissan Z31 моделінің өндірісі бойына әртүрлі өзгерістер мен жақсартулар енгізді. 1983 жылы Nissan алғаш рет Жапонияда 300ZX ұсынды. Ол АҚШ-та бір жылдан кейін таныстырылды. АҚШ нарығындағы 1984 жылғы Nissan көліктерінің барлығы Datsun және Nissan таңбаларын таңбалады. Жаңа спорттық купемен бірге Nissan брендтің атауын Datsun-нан Nissan-ға өзгертуді насихаттау үшін белсенді маркетингтік кампанияны бастады. Техникалық тұрғыдан алғанда, 1984 жылғы модельді "Datsun 300ZX" -тің жалғыз жылы деп санауға болады. 1984 жылғы 300ZX 50 жылдығы компанияның 50 жылдығын мерекелеу үшін шығарылды. Ол стандартты 300ZX Turbo негізінде жасалған, бірақ барлық сәндік мүмкіндіктермен жабдықталған, бірегей қара интерьерде "body sonic" былғары орындықтары, кеңейтілген крылолары, қажетті таңбалар, артқы төрттен бір бөлігінің крылолары және он алты дюймдік (406 мм) дөңгелектері (400 мм) болды. 1985 жылғы модель үшін Nissan Datsun брендін толығымен тоқтатты, бірақ автосалондар әлі де Datsun дилерлері ретінде танылды. Пол Ньюман 1985 жылы GT1 Challenge жарысына қатысып, жеңіске жетті. Бұл Ньюман үшін төртінші ұлттық чемпионат болды. 300ZX-ке сумен салқындатылатын турбокомпрессор және түтікті артқы шамдар сияқты шағын өзгерістер енгізілді. 1986 жылғы модельде кеңейтілген дөңгелектердің ойықтары, сондай-ақ дене түсіне сәйкес бамперлер және артқы төрттен бір бөлігі, зауыттың жерге жақын әсерін қамтамасыз ету үшін арнайы жасалған. 1986 жылғы турбо модельдер қарапайым капотпен жабдықталды, жүргізуші жағындағы турбо "қапшығын" жоғалтты. Эстетиканың жылдам қартаюына байланысты 1987 жылы тағы бір шағын қайта жасақтау жүргізілді, ол жаңа дөңгелектелген, жаңартылған және ұзартылған алдыңғы және артқы бамперлер, жаңа фаралар және артқы шамдардан тұрды. Турбо модельдердегі қара жиектер енді жылтыр қара емес, көмірден жасалды, ал 1987 жылғы турбо модельдері арнайы "түсірілген" турбо жамбас дөңгелектерімен келді. 1987 жылғы барлық турбо модельдерде де жақсартылған қолмен басқару жұмысы, сондай-ақ үлкен және қуаттырақ тежегіштер және 1987 жылғы сәуірден бастап шығарылған турбо модельдерде қысқартылған дифференциал орнатылды. 1988 жылғы модельдерде тағы да бірнеше шағын өзгерістер болды. Турбокомпрессор Гаррет T3 турбосынан төмен инерциялы T25 турбосына ауыстырылды, ал турбокомпрессордың жұмыс істеу уақытын қысқарту және кез келген пайдалы айналымдарда жылдамдықты арттыру үшін қозғалтқыш 7,8:1-ден 8,3:1 қысылу қатынасына ауыстырылды. Алдыңғы модельдердегі алюминийден жасалған безендірулер мен хромаланған есік тұтқалары сәйкес түстегі бөлшектерге ауыстырылды. 1988 жылы "Широ Специал" (SS) атты тағы бір арнайы нұсқасы шығарылды. Ол тек маржан ақ түсте (жапон тілінде "ақ" дегенді білдіретін Широ) қол жетімді болды. SS жиынтығында аналогтық өлшегіштер мен климаттық басқару, қара интерьер, қаттырақ аудармалы штангалар, қаттырақ пружиналар, реттелмейтін аспа, арнайы орындықтар (Recaro), тұтқыр дәнекерлеуге арналған шекті тайғанақ дифференциалы және арнайы алдыңғы төменгі спойлер болды. Бұл жиынтықта опциялар болған жоқ; барлық 88SS машиналары бірдей. 1989 жылғы модельдер 1988 жылғы модельдерге ұқсас, бірақ Nissan екінші буын 300ZX-ке дайындық үшін өндірісті ертерек тоқтатуына байланысты сирек кездеседі.
Төртінші буын: Nissan 300ZX (Z32, Екінші модель)
300ZX-тің алдыңғы буынынан өзгешеленбеген жалғыз нәрсе – 3.0 литрлік V6 қозғалтқышы, енді қос жоғары орналасқан жетекті біліктермен (DOHC), өзгермелі клапан уақытымен (VVT) және номиналды қуатымен, сондай-ақ табиғи түрде атмосфералық. Турбо нұсқасы екі Garrett турбокомпрессорымен және екі интеркулермен жаңартылды. Бұл номиналды түрде қуаттылық пен крутящий моменттің белгілі бір шамасын қамтамасыз етті. 0-ден 60 шақырым/сағатқа дейін 5.0-6.0 секундта разгон жасау көрсеткіштері тіркелді, ал максималды жылдамдығы шектелген болды. Шығарылғаннан кейін 300ZX 1990 жылы Motor Trend журналының «Жылдың импорттық автокөлігі» атағын жеңіп алды, сондай-ақ «Ең үздік 10 өнімділік автокөлігінің бірі» деп танылды. Automobile Magazine журналы 300ZX/300ZX Turbo-ны «Жылдың дизайны» деп жариялап, «All Stars» тізіміне қосты. Road & Track журналы 300ZX Turbo-ны «Әлемдегі ең жақсы 10 автокөліктің бірі» деп атады, ал Car and Driver оны Америкада өндірілген жеті жыл ішіндегі 10Best тізіміне енгізді. 1990 жылы американдық Z автокөліктерінің сатылымы 1 миллионға жетті. Nissan жаңа 300ZX-тің толық дизайнын жасау үшін Cray II суперкомпьютерін және CAD бағдарламалық жасақтамасын пайдаланды. Бұл 300ZX-ті CAD бағдарламасында әзірленген алғашқы өндірістік автомобильдердің біріне айналдырды. Нәтижесінде, автомобильде көптеген технологиялық жетістіктер пайда болды. Екі турболы модельдерде Super HICAS (Жоғары Сыйымдылық Белсенді Басқарылатын Руль) жүйесімен жабдықталған төрт доңғалақты рульдеу опциясы қол жетімді болды. Екі турбокомпрессор, интеркулерлер және қажетті құбырлар тар қозғалтқыш бөліміне орналастырылды, бірақ барлығы керемет түрде сыйып шықты. Алдыңғы буындар сияқты, Nissan Z32 моделінің 2+2 конфигурациясын ұсынды. 1993 жылы Z машинасының тарихында, нарықтағы модификацияларға жауап ретінде кабриолет нұсқасы пайда болды. Барлық 300ZX модельдері стандартты түрде T-топпен жабдықталды, бірақ сонымен қатар сирек кездесетін қатты төбелі (әдетте «тегіс төбелі» деп аталатын) нұсқалар да өндірілді. 300ZX сол кездегі көптеген жапондық спорттық автомобильдер сияқты тағдырға ұшырады. 90-жылдардың ортасында SUV-тарға деген сұраныстың өсуі және иеннің долларға қатысты бағамының өсуі Солтүстік Америкадағы 300ZX сатылымын 1996 жылы 80,000-нан астам бірлік сатылып аяқталуына ықпал етті (басқа нарықтарда өндіріс 2000 жылға дейін жалғасты). 300ZX-тің ең үлкен кемшілігі – оның бағасының үнемі өсуі болды. Шығарылған кезде оның бағасы шамамен 30,000 долларды құрады, бірақ соңғы жылы бұл баға шамамен 50,000 долларға дейін өсті. Бұл көптеген адамдарды оның құндылығына күдік тудырды, және Америкаға жіберілген соңғы 300 бірліктің соңғы Мемориалдық нұсқасына қарамастан (жазулармен және түпнұсқалық сертификаттарымен бірге), Z машинасы өндірістен алынды. Алайда, Жапонияда 300ZX тағы бірнеше жыл өмір сүрді, жаңа алдыңғы панель, артқы фаралар, фаралар, артқы спойлер және бірнеше ұсақ өзгерістер енгізілді.
Upon its release, the 300ZX won Motor Trends "Import Car of the Year" in 1990 as well as "One of the Top Ten Performance Cars". Automobile Magazine honored the 300ZX/300ZX Turbo as its "Design of the Year" and added it to their "All Stars" list. Road & Track named the 300ZX Turbo "One of the Ten Best Cars in the World", and Car and Driver added it to their 10Best for the seven years in which it was in production in America. American Z car sales reached 1 million in 1990. Nissan utilized the Cray II supercomputer to completely design the new 300ZX with the form of CAD software. This made the 300ZX one of the first production cars to be developed in a CAD program. In return, it featured a whole host of technological advancements. On the twin turbo models, four wheel steering was available under the name Super HICAS (High Capacity Actively Controlled Steering). The twin turbochargers, intercoolers, and requisite plumbing were left for a cramped engine bay; however, everything fit perfectly. Like previous generations, Nissan offered a 2+2 model with the Z32. In 1993, a convertible version was introduced in the Z car's history, as a response to aftermarket conversions. All 300ZXs now featured T tops as standard, yet there were some rare hardtops (known as "slick tops") produced as well. The 300ZX was doomed to the same fate as many Japanese sports cars of the time. The mid '90s trend toward SUVs and the rising Yen:Dollar ratio were both influential in ending North American 300ZX sales in 1996 at over 80,000 units sold (production for other markets continued until 2000). Probably the biggest killer of the 300ZX was its ever inflating price; at its release it was priced at about $30,000, but in its final year this price had increased to around $50,000. This left many people questioning its value, and despite a final Commemorative Edition of the final 300 units shipped to America (complete with decals and certificates of authenticity), the Z Car was on hiatus. In Japan, however, the 300ZX lived on for a few more years with a face lift including a new front fascia, tail lights, headlights, rear spoiler, and a few other minor changes.
Nissan 240Z тұжырымдамасы (1999)
АҚШ-та Z машинасы 1997 жылдан 2002 жылға дейін өндірістен тоқтатылды, себебі Nissan көбірек SUV-терге назар аударды және сонымен қатар қаржылық қиындықтарға тап болды. Z машинасына деген қызығушылықты сақтап қалу үшін Nissan 1998 жылы қалпына келтіру бағдарламасын іске қосты, олар үшін түпнұсқа 240Z сатып алынды, олар кәсіби түрде қалпына келтіріліп, дилерлік орталықтарда шамамен 24 000 долларға қайта сатылды. Содан кейін Nissan 1999 жылы Солтүстік Америка халықаралық автосалонында 240Z концептін ұсынды. Бұл түпнұсқаға ұқсас, классикалық сүйірленген пішінге ие, жарқын қызғылт сары екі орындық автомобиль болды. Одан қосымша, ол толыққанды жұмыс істейтін, 240SX-тен алынған 2.4 литрлік 4 цилиндрлі KA24DE қозғалтқышымен және крутящий моментімен жабдықталған еді. Дизайнерлер шабыт алу үшін түпнұсқа 240Z-ді пайдаланды және концепт бар болғаны 12 аптада жасалды. Z машинасының дәстүрлі 6 цилиндрлі қозғалтқышына қарағанда 4 цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған бұл концепт, соңында осы модельдер қатарына лайықты мұрагер емес деп танылды.
Бесінші буын: Nissan 350Z (Z33)
1999 жылы француз компаниясы Renault Nissan-ның 44,4%-ын сатып алды, ал Карлос Гон операциялық директор болды. Бірақ Гон бас директор болып тағайындалған 2001 жылға дейін ол журналистерге: "Біз Z-ді құрастырамыз. Оны табысты етеміз" демеді. 8 қаңтар 2001 жылы Nissan Z Concept-ті таныстырды. Бұл концепт алдыңғы Z концепті сияқты, Солтүстік Америка халықаралық автосалонында дебют жасады және жарқын апельсин түсімен боялды. Nissan-ның жапондық, еуропалық және американдық дизайн студиялары арасындағы бәсеке нәтижесінде пайда болған төмен, ұзын капотты/қысқа палуба стилі 2000 жылдың наурыз айында Калифорния штатындағы Ла-Холла студиясының дизайны таңдалып алынды. Өнімді жоспарлаушылар Porsche Boxster-ді эталон ретінде пайдаланып, 300ZX-тің соңғы жылдарындағы баға мәселелерінен аулақ болуды үміттенеді, мақсатты бағасы 30 000 доллар болатын. 2002 жылдың жазында 350Z кеңінен мақтауға ие болды. Ол сол кездегі Nissan автомобильдерінде, соның ішінде Skyline және Pathfinder-де қолданылған 3,5 литрлік VQ35DE DOHC V6 қозғалтқышының жақсартылған нұсқасын пайдаланды. 350Z купесі 2002 жылдың шілдесінде Nissan Blue Stage деп аталған қайта ұйымдастырылған Nissan жапон дилерлерінде, ал 2002 жылдың 20 тамызында АҚШ-та 5 түрлі жиынтықта: '350Z' (Base), 'Enthusiast', 'Performance', 'Touring' және 'Track' нұсқаларында сатылымға түсті. Еуропада тек 'Track' жиынтығы қол жетімді болды, бірақ ол '350Z' деп таңбаланып, сатылды. Бұл қозғалтқыш бастапқыда және айналу моментін өндірді, бірақ 2005 жылы олар арттырылды, ал бағалар 26 000 АҚШ долларынан басталып, Nissan бастапқыда белгілеген 30 000 доллардан төмен болды. 6 жылдамдықты қолмен немесе 5 жылдамдықты автоматты беріліспен (автоматты беріліс салыстырмалы түрде аз қуатты болды) жабдықталған 350Z бастапқыда екі орынды қатты төбелі купе ретінде ғана қол жетімді болды. 2004 жылы кабриолет нұсқасы ұсынылды. 350Z жеті түрлі жиынтықта қол жетімді болды: "Base", "Enthusiast", "Performance", "Touring", "Grand Touring", "Track" және "Nismo". Базалық модель 350Z, қымбат жиынтықтармен салыстырғанда, шектелген тайғанақ дифференциалы немесе сүйреуді басқару жүйесіне ие болған жоқ. Touring және Grand Touring модельдері былғары орындықтармен, Bose аудио жүйелерімен, опциялық спутниктік навигациямен, VDC (көлік динамикалық басқаруымен) және басқа да ыңғайлылықтармен жабдықталған, ал Grand Touring модельдеріне Rays Engineering доңғалақтары мен Track және Nismo модельдерінде қолданылатын Brembo тежегіш жүйесі қосылды. 2007 жылы Nissan "Nismo" нұсқасының пайдасына "Track" нұсқасын тоқтатты, бірақ Brembo тежегіштерін, Rays Engineering доңғалақтарын және қарапайым интерьерді сақтап, үлкен тоңазытқыш пен агрессивті кузов жиынтығын қосты. 2007 жылы шыққан екінші Nismo нұсқасына қайта қарастырылған тізбек білдектері, Nismo спорттық тоңазытқышы, арнайы Rays Engineering доңғалақтары (артқы осінде), алдыңғы және артқы спойлерлер, артқы диффузор және төрт поршеньді алдыңғы және екі поршеньді артқы калиперлері бар Brembo тежегіш жүйесі (алдыңғы және артқы роторларымен) кірді. 2005 жылғы 35 жылдық мерейтойлық нұсқасы мен 2006 жылғы 350Z қолмен беріліспен жабдықталды және жаңадан қаралған қозғалтқыш алды, ол қызыл сызықты 7000 айналымға дейін көтерді және қуатты арттырды. 2007 және 2008 жылғы модельдер 3,5 литрлік VQ35HR қозғалтқышымен, екілік құбырлы сорғышпен және 7500 айналымдық қызыл сызықпен жабдықталды, ол қуатты өндірді және төмен айналымдарда артқан айналу моментімен қатар, тегіс қуат беруді қамтамасыз етті. Бұл модель жылы (2007–08) барлық бұрынғы мәселелерді шешкен қайта қарастырылған беріліс (CD009) және жалпы жылдамдығы жоғары машинаны қамтамасыз еткен жаңа қозғалтқыш архитектурасы (VQ35HR) болғандықтан, энтузиасттар арасында ең сұранысқа ие екеніне кеңінен сенеді.
2007 2008 models came with the 3.5L VQ35HR engine with dual intakes and a 7,500 rpm redline, which produced a power output of , and featured a more linear powerband in addition to the increased torque at lower revolutions. It is widely believed that this model year (2007–08) is the most desired among enthusiasts due to the car featuring a revised transmission (CD009) which solved all previous issues and the new engine architecture (VQ35HR) which provided an overall faster car.
Алтыншы буын: Nissan 370Z (Z34)
2008 жылдың 30 желтоқсанында 370Z 2009 жылғы модель ретінде таныстырылды. 2009 жылдың маусым айында екінші буын 2009 Nismo 370Z дебют жасады. Содан кейін 2009 жылдың соңында 2010 жылғы 370Z Roadster таныстырылды. 370Z (Z34) Nissan-ның VQ37VHR 3,7 литрлік V6 қозғалтқышымен жабдықталған. Қуаты нарық пен түріне байланысты , ең жоғары серпіліс моментімен , аралығында өзгереді. 370Z-дің ресми үдеу уақыты 5,1 секундты құрайды. Дегенмен, Motor Trend журналы оны сынап көрді, нәтижесінде 1 фут (0 м) ілгерілеумен 4,7 секунд көрсетілді. Шексіз тік жолға жету уақыты 13,1 және 13,6 секунд аралығында, бұл 370Z-ді ең жылдам сериялық Z моделіне айналдырады. 370Z алты жылдамдықты механикалық немесе жеті жылдамдықты автоматты беріліс қорабымен қол жетімді. Алты жылдамдықты механикалық беріліс қорабы – Nissan SynchroRev Match деп аталатын жүйеге ие алғашқы сериялық автомобиль, ол төменгі беріліске ауысқанда қозғалтқыш пен беріліс жылдамдықтарын теңестіру үшін газ педалін автоматты түрде иіскеп, әдеттегі «өкімше және саусақпен» жасалатын ауысу техникасының нәтижесіне қол жеткізеді.
Жетінші буын: Nissan Z (RZ34)
Жетінші буын Nissan Z туралы алғаш рет 2018 жылы Nissan-ның жаһандық дизайн жөніндегі аға вице-президенті Альфонсо Альбайса австралиялық WhichCar автокөлік журналына Nissan 370Z-дің мұрагері әзірленіп жатқанын мәлімдеді. 2020 жылдың 19 наурызында Nissan екі жаңа логотипке сауда белгісін тіркеді: біреуі оның жаңа корпоративтік логотипі, ал екіншісі Z машинасының логотипінің жаңа нұсқасы болды, бұл жаңа Z машинасының бар екенін одан әрі растады. Содан кейін, 2020 жылдың 28 мамырында, "Nissan Next" деп аталатын жаһандық қайта құру жоспарының бөлігі ретінде Nissan ресми YouTube арнасы жаңа Z машинасының да ішінде болған жаңартылған көліктер тізімін көрсеткен бір минут он екі секундтық видео жариялады. Бұл видео жаңа Z машинасының ретро стильде болатынын, оның жалпы пішіні мен дөңгелек жарықтары 240Z-ді еске түсіретінін растады. 2020 жылдың 15 қыркүйегінде Nissan "Nissan Z Proto" деп аталған прототиптің нұсқасын таныстырды. Прототиптің ұзындығы қазіргі Nissan Z машинасы, 370Z-ден ұзын, бірақ ені сол қалпында. 2023 жылғы Nissan Z-ның түпкілікті нұсқасы 2021 жылдың 17 тамызында Нью-Йорк қаласында таныстырылды. 2023 жылғы модель ретінде дебют жасаған Nissan Z – бұл брендтің модель атауында сандық белгісі жоқ алғашқы Z машинасы (бұрынғылары қозғалтқыштың көлемін көрсететін). 2021 жылдың 18 тамызында Nissan жаңа Z-ның шасси коды Z35 емес, RZ34 болатынын растады.
Қозғалтқыштар
Z машинасының алғашқы екі буыны, S30 (240Z/260Z/280Z) және S130 (280ZX) тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен (Nissan L сериясының бөлігі, ол 1980-ші жылдардың басына дейін көптеген көліктерін қуатпен қамтамасыз етті) жабдықталған. Бірінші нұсқасында 2,4 литрлік, ал 260Z-да 2,6 литрлік және 280Z мен ZX-да тиісінше 2,8 литрлік көлемге дейін артты. Nissan S130 моделінің максималды жылдамдығы 130 миль/сағ (209 км/сағ) болды, ал S30 бірдей қозғалтқышқа ие болғанымен, 125 миль/сағ (201 км/сағ) максималды жылдамдыққа ие болды. 1979 жылы ұсынылған S130 екінші буыны толыққанды қайта жобаланды, тек L28 қозғалтқышы мен басқа да күш беріліс компоненттері сақталды. 1981 жылы турбо опциясы енгізілді, ол бастапқы 240Z-дің көрсеткіштерін арттырды. Үшінші буын, 300ZX, 3,0 литрлік V6 қозғалтқышына көшті. 300ZX-тің екі буыны болды: Z31 (1984-1989 жж.) және Z32 (1990-1996 жж.). Екі модель де турбосыз және турболы нұсқаларда ұсынылды. 1990-шы жылдары автомобильдің бағасы өсіп, сатылымдар төмендеді. Тіпті 1998 жылы жасалған маңызды дизайндық өзгерістер де оны құтқара алмады, ал өндіріс 1999 жылы тоқтатылды. Бұл буынның максималды жылдамдығы 155 миль/сағ (249 км/сағ) құрады. Модельдердің атаулары АҚШ нарығында қозғалтқыш көлеміне негізделген: 240Z – 2,4 литрлік L24 қозғалтқыш, 260Z – 2,6 литрлік L26 қозғалтқыш, және т.б., 300ZX – 3,0 литрлік V6 дейін. Бірақ қозғалтқыш көлеміне байланысты жапондық салық заңдарына сәйкес, кейбір екінші және үшінші буын (S130 және Z31) Fairlady Z автомобильдері жапондық нарық үшін 2,0 литрлік қозғалтқыштармен жабдықталды. S130 L20ET тік алты цилиндрлі, ал Z31 RB20DET тік алты цилиндрлі немесе VG30DET V6 қозғалтқыштарымен жабдықталды. 2003 жылы Nissan 350Z моделімен АҚШ спорттық автомобильдер нарығына қайта оралды, ол 3,5 литрлік VQ35DE V6 қозғалтқышымен жабдықталған және 240Z моделінің сызықтарының заманауи интерпретациясын жасауға бағытталған. 350Z қозғалтқышы екі рет жаңартылды: 2005 жылы VQ35DE RevUp нұсқасына, ал 2007 жылы VQ35HR нұсқасына. 370Z 3,7 литрлік VQ37VHR V6 қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл қозғалтқыш VQ35HR-мен архитектурасының көп бөлігін бөліседі, негізгі айырмашылықтар – Nissan VVEL (Variable Valve Event and Lift) жүйесінің енгізілуі және жалпы көлемнің ұлғаюы. Екі қозғалтқыш арасындағы ұқсастықтарға байланысты көптеген OEM және қосымша бөлшектер алмастырыла алады. Жаңа 370Z, бұрынғы екі буын сияқты, электронды түрде 155 миль/сағ (249 км/сағ) жылдамдықпен шектелген. Жетінші буын Z екі турбокомпрессорлы 3,0 литрлік VR30DDTT V6 қозғалтқышымен жабдықталған, ол 300 а.к. қуат және 350 фунт-фут айналымдық моменттің күшін береді. Жеткізу механизмі – алты жылдамдықты механикалық беріліс қорабы (Exedy әрекетті кездіргішімен) немесе тоғыз жылдамдықты автоматты Jatco беріліс қорабы.
The 370Z features a 3.7L VQ37VHR V6 producing This engine shares much of its architecture with the VQ35HR, the primary differences being the introduction of Nissan's VVEL (Variable Valve Event and Lift) and an increase in overall displacement. Due to the similarities between the two engines, many OEM and aftermarket parts are interchangeable. The new 370Z, like the previous two generations, is electronically limited to 155 mph (249 km/h). The seventh generation Z is powered by a twin turbocharged 3.0L VR30DDTT V6 producing and 350 lb ft of torque mated to a six speed manual transmission complete with an Exedy clutch or a nine speed automatic Jatco transmission.
ZCON
ZCON – жыл сайын (1988 жылдан бері) Америка Құрама Штаттарының аймағында өтетін Z Car конвенциясы. Бұл Америкадағы Z автомобиль клубтары мен жанкүйерлерінің ең ірі жылдық жиыны болып есептеледі және Nissan компаниясымен демеушілік етіледі. Конвенцияны әр жылдары үйінді клуб ұйымдастырады, ал ZCCA (Z Car Club Association) қолдау көрсетеді.