Кіріспе
Америкалық нәсілшіл (1923–2010)
Eustace Clarence Mullins Jr. (March 9, 1923 – February 2, 2010) was an American white supremacist, antisemitic conspiracy theorist, propagandist, his best known work is The Secrets of The Federal Reserve, in which he alleged that several high profile bankers had conspired to write the Federal Reserve Act for their own nefarious purposes, and then induced Congress to enact it into law. The Southern Poverty Law Center described him as "a one man organization of hate". In December 1942 he enlisted in the military as a Warrant Officer at Charlottesville, Virginia. He was a veteran of the United States Army Air Forces, serving thirty eight months during World War II. In 1949 Mullins worked at the Institute for Contemporary Arts in Washington, D. C. where he met Ezra Pound's wife Dorothy, who introduced him to her husband. Pound was at the time incarcerated in St. Elizabeth's Hospital for the Mentally Ill. Mullins visited the poet frequently, and for a time acted as his secretary. Later, he wrote a biography, This Difficult Individual Ezra Pound (1961), which literary critic Ira Nadel describes as "prejudiced and often melodramatic". According to Mullins it was Pound who set him on the course of research that led to his writing The Secrets of The Federal Reserve. Mullins became a researcher at the Library of Congress in 1950 and helped Senator Joseph McCarthy in making claims about Communist Party funding sources. He later stated that he believed McCarthy had "started to turn the tide against world communism". Shortly after his first book, The Secrets of The Federal Reserve, came out in 1952, he was discharged by the Library of Congress. From April 1953 until April 1954, Mullins was employed by the American Petroleum Industries Committee (APIC). He was cited in 1954 as a "neo Fascist" by the House Un American Activities Committee, which noted in particular his article "Adolph Hitler: An Appreciation", written in 1952, in which he compared Hitler to Jesus and described both as victims of Jews. In 1956 he sued the APIC for breach of contract, charging that the group had hired him as a sub rosa propagandist to undermine Zionism, but failed to live up to a verbal agreement to pay him $25,000 for his covert services. The APIC responded that Mullins had been hired “as one of several economist writers in a subordinate capacity", and denied that he had been employed “in any capacity at any time for the purpose he [alleged].″
In the 1950s, Mullins began his career as an author writing for Conde McGinley’s antisemitic newspaper Common Sense, which promoted the second edition of his book on the Federal Reserve, entitled The Federal Reserve Conspiracy (1954). Around this time, he also wrote for Lyrl Clark Van Hyning's Chicago based newsletter, Women's Voice. He was a member of the National Renaissance Party and wrote for its journal, The National Renaissance. Mullins was on the editorial staff of the American Free Press and became a contributing editor to the Barnes Review, both published by Willis Carto's Liberty Lobby. Mullins lived in Staunton, Virginia, in the house at 126 Madison Place where he grew up, from the mid 1970s through the end of his life.
Эустас Кларенс Муллинс кіші (9 наурыз 1923 – 2 ақпан 2010) – американдық нәсілшіл, антисемиттік теориялардың жақтаушысы, пропагандист. Оның ең белгілі еңбегі – «Федералды резервтің құпиялары», онда ол бірнеше жоғары лауазымды банкирлердің өздерінің зыянды мақсаттары үшін Федералды резерв туралы заңды жазуға сөз байласып, кейін Конгрессті оны заңға айналдыруға итермеледі деп мәлімдеді. Оңтүстік кедейлік құқық орталығы оны «жеккөрушіліктің бір адамдық ұйымы» деп сипаттады. 1942 жылдың желтоқсанында ол Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласында әскери қызметке қабылданды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 38 ай қызмет еткен АҚШ Әскери-әуе күштерінің қатарында болды. 1949 жылы Муллинс Вашингтондағы Заманауи өнер институтында жұмыс істеді, онда ол Эзра Паундтың әйелі Доротимен танысты, ол оны күйеуімен таныстырды. Паунд сол кезде психикалық аурулармен күрескендерге арналған Сент-Элизабет ауруханасында қамауда болды. Муллинс ақынға жиі барады және бір кезде оның хатшысы болды. Кейіннен ол «Осы қиын адам Эзра Паунд» (1961) атты өмірбаяндық еңбегін жазды, оны әдеби сыншы Ира Надель «алдын ала пікірмен қараушылыққа және көбінесе мелодрамалыққа толы» деп сипаттады. Муллинс айтуынша, Паунд оны «Федералды резервтің құпиялары» еңбегін жазуға бастаған зерттеулерге бағыт берді. Муллинс 1950 жылы Конгресс кітапханасында зерттеуші болып жұмыс істеді және сенатор Джозеф Маккартиге Коммунистік партияның қаржыландыру көздері туралы мәлімдеме жасауға көмектесті. Кейін ол Маккартидің «әлемдік коммунизмге қарсы күресте үлкен қадам жасады» деп сенгенін айтты. 1952 жылы оның алғашқы кітабы «Федералды резервтің құпиялары» жарық көргеннен кейін ол Конгресс кітапханасынан босатылды. 1953 жылдың сәуірінен 1954 жылдың сәуіріне дейін Муллинс Америка мұнай өнеркәсібі комитетінде (APIC) жұмыс істеді. 1954 жылы ол Америка Құрама Штаттары Конгресінің Америкалық қызметтер жөніндегі комитеті тарапынан «жаңа фашист» деп танылды, олар оның 1952 жылы жазылған «Адольф Гитлер: Бағалау» атты мақаласын ерекше атап өтті. 1956 жылы ол APIC-ті келісімшартты бұзғаны үшін сотқа берді, топтың оны сионизмді жою мақсатымен жасырын пропагандист ретінде жұмысқа алғанын, бірақ оған жасырын қызметі үшін 25 000 доллар төлеу туралы ауызша келісімді орындамағанын айтты. APIC Муллинс «бірнеше экономист жазушылардың бірі ретінде екінші деңгейдегі қызметке» жұмысқа алынғанын мәлімдеді және оның «өзінің [талдаған] мақсаты үшін кез келген уақытта қандай да бір қызметте» жұмыс істегенін жоққа шығарды. 1950 жылдары Муллинс Конд МакГинлидің антисемиттік газеті «Common Sense» үшін авторлық мансабын бастады, ол оның Федералды резерв туралы кітабының екінші басылымын жариялады, ол «Федералды резервтің қастандығы» (1954) деп аталды. Осы кезеңде ол Лирл Кларк Ван Хайнингтің Чикагодағы «Women's Voice» бюллетені үшін де жазды. Ол Ұлттық жаңару партиясының мүшесі болды және оның «Ұлттық жаңару» журналына жазды. Муллинс «American Free Press» газетінің редакциялық алқасында болды және Уиллис Картоның «Liberty Lobby» басылымында жарық көрген «Barnes Review» журналына үн қосты. Муллинс 1970 жылдардың ортасынан өмірінің соңына дейін Вирджиния штатының Стаунтон қаласында, ол өскен 126 Мэдисон Плейс үйінде тұрды.
Eustace Clarence Mullins Jr. (March 9, 1923 – February 2, 2010) was an American white supremacist, antisemitic conspiracy theorist, propagandist, his best known work is The Secrets of The Federal Reserve, in which he alleged that several high profile bankers had conspired to write the Federal Reserve Act for their own nefarious purposes, and then induced Congress to enact it into law. The Southern Poverty Law Center described him as "a one man organization of hate". In December 1942 he enlisted in the military as a Warrant Officer at Charlottesville, Virginia. He was a veteran of the United States Army Air Forces, serving thirty eight months during World War II. In 1949 Mullins worked at the Institute for Contemporary Arts in Washington, D. C. where he met Ezra Pound's wife Dorothy, who introduced him to her husband. Pound was at the time incarcerated in St. Elizabeth's Hospital for the Mentally Ill. Mullins visited the poet frequently, and for a time acted as his secretary. Later, he wrote a biography, This Difficult Individual Ezra Pound (1961), which literary critic Ira Nadel describes as "prejudiced and often melodramatic". According to Mullins it was Pound who set him on the course of research that led to his writing The Secrets of The Federal Reserve. Mullins became a researcher at the Library of Congress in 1950 and helped Senator Joseph McCarthy in making claims about Communist Party funding sources. He later stated that he believed McCarthy had "started to turn the tide against world communism". Shortly after his first book, The Secrets of The Federal Reserve, came out in 1952, he was discharged by the Library of Congress. From April 1953 until April 1954, Mullins was employed by the American Petroleum Industries Committee (APIC). He was cited in 1954 as a "neo Fascist" by the House Un American Activities Committee, which noted in particular his article "Adolph Hitler: An Appreciation", written in 1952, in which he compared Hitler to Jesus and described both as victims of Jews. In 1956 he sued the APIC for breach of contract, charging that the group had hired him as a sub rosa propagandist to undermine Zionism, but failed to live up to a verbal agreement to pay him $25,000 for his covert services. The APIC responded that Mullins had been hired “as one of several economist writers in a subordinate capacity", and denied that he had been employed “in any capacity at any time for the purpose he [alleged].″
In the 1950s, Mullins began his career as an author writing for Conde McGinley’s antisemitic newspaper Common Sense, which promoted the second edition of his book on the Federal Reserve, entitled The Federal Reserve Conspiracy (1954). Around this time, he also wrote for Lyrl Clark Van Hyning's Chicago based newsletter, Women's Voice. He was a member of the National Renaissance Party and wrote for its journal, The National Renaissance. Mullins was on the editorial staff of the American Free Press and became a contributing editor to the Barnes Review, both published by Willis Carto's Liberty Lobby. Mullins lived in Staunton, Virginia, in the house at 126 Madison Place where he grew up, from the mid 1970s through the end of his life.
Федералды резервтің құпиялары
1940-жылдардың аяғында ақын Езра Паунд АҚШ-қа қарсы жасалған опасыздық айыбымен Сент-Елизабет ауруханасына қамалғанда, ол Муллинспен хат алмасты. Муллинс Америкалық арийлер лигасының бланкісіне жазылған хатында: «Яһудилер бізді сатып жатыр!» деп айқайлады. Екеуі дос болып, Муллинс поэтті қамауда болған кезде жиі келіп тұратын. «Федералдық резерв жүйесінің құпиялары» кітабының «Алғы сөзінде» Муллинс Федералдық резерв жүйесінің пайда болуын зерттеуге қалай келгенін былай түсіндіреді: «1949 жылы Езра Паундты зерттегенімде, ол маған Федералдық резерв жүйесі туралы естіп пе деп сұрады. Мен 25 жасқа дейін осы мәселемен айналыспағанымды айттым. Содан кейін ол маған «Федералдық резервтік қағаз ақша» деп белгіленген он долларлық банкнотты көрсетті және осы банкнотты шығарған Федералдық резерв жүйесі туралы Конгресс кітапханасында зерттеу жасауды сұрады». Ол Ротшильдтерді «әлемдік монополистер» деп атады және Лондон қаласының банкирлері Федералдық резервке ие екенін, себебі олар мүше банктерінің акцияларының көп бөлігіне ие болғанын мәлімдеді. Ол 1913 жылы Федералдық резерв құрылғаннан бастап 1980 жылдардың басына дейін акциялардың иелігін, бірігулер мен сатып алулар арқылы қалай ауысқанын анықтауға тырысты. Кітаптың соңғы тарауында ол Конгресс жүргізген түрлі тергеулерді атап өтті және Федералдық резервтің көп бөлігіне иелік ететін осы банктердің үлкен билігін сынады. Ол сондай-ақ Билдерберг тобын сынап, оны Рокфеллер-Ротшильд альянсы құрған халықаралық консорциум деп сипаттады. Кітапқа қосымшада ол Лондон қаласын терең зерттеп, Ұлыбритания мен АҚШ азаматтарына психологиялық соғыс жүргізуге көмектесетінін айтқан Тависток Адам қатынастары институтын сынады. Муллинс «Федералдық резервтің құпияларын» Джордж Стимпсон мен Езра Паундқа арнады. Бұл оның ең танымал кітабына айналып, американдық оңшыл қозғалыстарға кеңінен әсер етті.
Гитлер мен Холокост
Муллинстің 1952 жылғы қазан айындағы «Адольф Гитлер: Бағалау» атты мақаласы Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі Палата комитетінің баяндамасында еске алынды. Онда ол антисемиттік көзқарастарды қолдап, Американың Гитлер алдындағы борышы бар деген сенімді білдірді. Мақала алғаш рет Ұлттық қайта жаралу партиясының журналы «Ұлттық қайта өрлеуде» жарияланды. Әсіресе, Муллинс 1960 жылдардың ортасында әлемнің назарын осы болжамды жаппай қырғыннан аудару үшін «жұрт» Холокост туралы әңгімені құрастырды деп мәлімдейді, осы үшін «өздерінің неміс құрбандарының денелерінің суреттерін» пайдаланды. Бұл суреттер бүгін Германиядағы қорқынышты «музейлерде» өлген еврейлердің экспонаттары ретінде көрсетіліп, олардың талаптарын дәлелдеу үшін қолданылады.
Әлемдік тәртіп
Майкл Баркун Муллинстің 1992 жылғы "Дүниежүзіндегі тәртіп: біздің құпия билеушілеріміз" атты еңбегін "Иллюминаттар теориясының көбірек ашық түрде антисемиттік нұсқасы" деп сипаттайды. Ол былай деп жазады:
Саяси қызмет
Муллинс 1950 жылдардың басынан 1990 жылдарға дейін бірқатар экстремистік оңшыл және неофашистік топтармен байланыста болды. Олардың ішінде Ақ нәсілділерді дамыту жөніндегі ұлттық қауымдастық және Джеймс Х. Мадольдің Ұлттық жаңару партиясы (NRP) ұйымы бар еді. 1990 жылдардың ортасына қарай Муллинс конституциялық милиция қозғалысында "ұлттық лидер" деп есептелді. Ол осы кезеңде АҚШ-тың әртүрлі аймандарындағы милиция топтарымен үнемі сөйлесіп тұрды. "Федералдық резервтің құпиялары" атты еңбегі халықаралық ақша-кредит жүйесін бақылайтын бай отбасылардың құпия бірлестігі туралы қозғалыстың қастандық теорияларының теориялық негізін құрады.
Өлім
2010 жылдың қаңтар айында Огайо штатының Колумбус қаласында лекция оқып жүргенде, Муллинс инсульт алды. Ол 2010 жылдың 2 ақпанында 86 жасында Техас штатының Хокли қаласында қайтыс болды.