Мария Дерайзмес: Француз қызы және әйелдер құқығының жолбасшысы

Кіріспе

Француз жазушысы және феминист (1828–1894)

Мария Дераймс (17 тамыз 1828 – 6 ақпан 1894) – француздық автор, масон және әйелдер құқығы үшін күресте маңызды рөл атқарған пионер.

Өмірбаян

Парижде туған Мария Дераисмес қаланың солтүстік-батыс шетіндегі Понтуазда өсті. Ол жақсы жағдайлы орта таптық отбасынан шыққан, жақсы білім алған және әдеби ортада тәрбиеленген. Ол бірнеше әдеби туынды жазды және көп ұзамай өте қабілетті коммуникатор ретінде танылды. Ол әйелдер құқығын қорғау қозғалысына белсенді қатысты. 1866 жылы Андре Леоның үйінде "Әйелдер құқығын қорғау қоғамы" деп аталатын феминистік топ жинала бастады. Оның құрамына Пауль Минк, Луиза Мишель, Элиска Винсент, Эли Реклус және оның әйелі Ноэми, мадам Жюль Симон және Каролина де Барроу кірді. Мария Дераисмес оларға қосылуға көндірілді. Пікірлердің алуан түрлілігіне байланысты, топ қыздардың білімін жақсарту мәселесіне назар аударуға шешім қабылдады. 1870 жылы Дераисмес Леон Ришермен бірге "L'Association pour le droit des femmes" ұйымын құрды. Ол Ришердің "Le Droit des femmes" газетін қаржыландыруға көмектесті. Наполеон III-нің құлауынан кейін Дераисмес үшінші республикада феминизмнің сақталуы үшін және сол кезде пайда болған жаңа еркек билік иелерімен ығыстырылмауы үшін жаңа саясатқа көшкені жөн екенін түсінді. Дераисместің жұмысы Ұлыбританияда танымал болды және ол 1882 жылы Парижде кездескен американдық белсенді Элизабет Кэди Стэнтонға ықпал етті. Мария Дераисмес 1882 жылдың 14 қаңтарында масондыққа қабылданды, сол кезде әйелдердің осы бауырластыққа қабылдануы сирек болатын. Ол Париждің батысындағы шағын ауыл Пектегі "Les Libres Penseurs" ложасына қосылды. Бір жылдан кейін ол Жорж Мартинмен бірге ерлер мен әйелдердің мүше болуына рұқсат беретін масондық ложаны ұйымдастырды. Осыдан "Le Droit Humain" символдық шотландтық "Grande Loge" пайда болды, ол "Le Droit Humain" халықаралық масондық орденіне айналды. Хьюбертин Оклер сияқты басқа суфражистердің қолдауымен Дераисмес әйелдердің саяси құқықтарын қорғау үшін күш салды. Ол 1885 жылғы сайлауда символдық кандидат ретінде өтті. 1894 жылы қайтыс болғаннан кейін Дераисмес Монмартр зиратына жерленді. Оның толық шығармалары 1895 жылы жарық көрді. Оның еңбектері туралы көптеген ақпараттарды Париждегі Маргарита Дюран кітапханасынан табуға болады. Оның құрметіне Париждегі бір көше оның атымен аталды. Сонымен қатар, 17-ші округтегі Эпинетт алаңындағы шағын саябақта оның ескерткіші орнатылды. Сент-Назаирдегі қала алаңы да оның құрметіне аталды.

Born in Paris, Maria Deraismes grew up in Pontoise in the city's northwest outskirts. From a prosperous middle class family, she was well educated and raised in a literary environment. She wrote several literary works and soon developed a reputation as a very capable communicator. She became active in promoting women's rights. In 1866 a feminist group called the Société pour la Revendication du Droit des Femmes began to meet at the house of André Léo. Members included Paule Minck, Louise Michel, Eliska Vincent, Élie Reclus and his wife Noémie, Mme Jules Simon and Caroline de Barrau. Maria Deraismes was persuaded to participate. Because of the broad range of opinions, the group decided to focus on the subject of improving girls' education. In 1870 Deraismes founded L'Association pour le droit des femmes with Léon Richer. She helped fund Richer's paper Le Droit des femmes. Following the ouster of Napoleon III, Deraismes understood the new politics of the day meant a more moderate approach under the Third Republic in order for feminism to survive and not be marginalized by the new breed of male power brokers emerging at the time. Deraismes's work brought her recognition in Great Britain and she became an influence upon American activist Elizabeth Cady Stanton, who met her in Paris in 1882. Maria Deraismes was initiated into Freemasonry on 14 January 1882, when it was still rare for a woman to be admitted into that Fraternity. She joined "Les Libres Penseurs" Lodge, of Pecq, a small village to the west of Paris. A year later, she and Georges Martin organized a Masonic lodge that allowed both men and women as members. From this co masonic Lodge developed the Grande Loge Symbolique Ecossaise "Le Droit Humain", which grew into the International Order of Freemasonry Le Droit Humain. With support of other suffragettes such as Hubertine Auclert, Deraismes worked to achieve political emancipation for women. She stood as a symbolic candidate in the elections of 1885. On her death in 1894, Deraismes was interred in the Montmartre Cemetery. Her complete writings were published in 1895. Much information on her work can be found at the Bibliothèque Marguerite Durand in Paris. To honor her memory, a street in Paris was named for her. In addition, a statue was erected in a small park, Square de Epinettes in the 17th arrondissement. The town square in St. Nazaire was also named in her honor.

Қазіргі заманғы басылымдар

Адамзатқа арналған еңбектер, Мария Дераймс мақалалары мен конференциялары, Иветта Рудидің кіріспесі, «Абиль мен Кастор» баспасы, Ангулем, 2008. Балалар құқықтары: Мария Дераймс конференциясы, Лион, «Марио Мелла» баспасы, 1999 жыл. Әйелдер не қалайды, 1869 жылдан 1894 жылға дейінгі мақалалар мен сөздері, «Сирос» баспасы, 1980 жыл.