Кіріспе

Ыстық күлді немесе тастардың үстінен жүру

Отпен жүру – бос аяқпен ыстық күлдің немесе тастардың төсенішімен жүру. Бұл практиканы әлемнің көптеген аймақтарындағы көптеген халықтар мен мәдениеттер қолданған, ал ең ерте белгілі деректер шамамен б.з.д. 1200 жылға, Темір ғасырындағы Үндістанға дейін жетеді. Ол көбінесе өмірге қадам басу рәсімі ретінде, күш-қуат пен батылдықты сынау ретінде, ал дінде – сенімді сынау үшін қолданылады. Қазіргі физика бұл құбылысты түсіндіріп, аяқтың ыстық бетке күйіп кетпеу үшін жеткілікті уақытқа тимейтінін және күлдің нашар жылу өткізгіш екенін анықтады.

Тұрақтылық және функциялары

Әлеуметтік теориялықтар ұзақ жылдар бойы күшті эмоционалдық оятуды тудыратын жаппай шаралар, мысалы, отпен жүру, осылай жалғасып келеді, себебі олар әлеуметтік байланыс, команда құру сияқты негізгі әлеуметтендіру функцияларын атқарады. Эмиль Дюркгейм бұл құбылысты ұжымдық құмарлық туралы теориялық тұжырымдамамен түсіндірді, онда ұжымдық ояну бірлестік және бірігу сезімін тудырады. Испанияның Сан-Педро-Манрике ауылында өткен отпен жүру рәсімі кезінде жүргізілген ғылыми зерттеу, отпен жүруге қатысушылар мен оны бақылаған көрермендердің жүрек соғуының синхронды ырғақтарын көрсетті. Маңыздысы, синхрондық деңгейі әлеуметтік жақындыққа да байланысты екені анықталды. Бұл зерттеулер эмоционалдық күйлердің үйлесуі арқылы ұжымдық діни рәсімдердің физиологиялық негізі бар екенін көрсетеді, бұл топтық динамиканы нығайтады және қатысушылардың арасында ортақ идентичностьті қалыптастырады.

Физика

Термодинамиканың екінші заңына сәйкес, әртүрлі температурадағы екі дене кездескенде, жоғары температурадағы дене салқындап, төмен температурадағы дене қызып, олар бір-бірінен алыстағанша немесе аралық температураға жеткенше өзгеріс болады. Бұл температураның мәні және оған жету жылдамдығы екі дененің термодинамикалық қасиеттеріне байланысты. Маңызды қасиеттер – температура, тығыздық, меншікті жылу сыйымдылығы және жылу өткізгіштігі. Жылу өткізгіштігінің, тығыздықтың және меншікті жылу сыйымдылығының көбейтіндісінің квадрат түбірі жылулық эффузивтілік деп аталады және дененің белгілі бір температурадағы бетінен белгілі бір уақыт ішінде бірлік ауданға сіңіретін немесе бөліп шығаратын жылу энергиясының мөлшерін анықтайды. Салқын дене сіңірген жылу мөлшері, ыстық дене берген жылу мөлшерімен тең болуы керек болғандықтан, бет температурасы жылулық эффузивтілігі жоғары дене температурасына жақын болуы тиіс. Бұл жағдайда қарастырылып отырған денелер – адам аяқтары (көбінесе судан тұрады) және қызып жатқан көмір. Осы қасиеттеріне байланысты, Джонстаундағы Питтсбург университетінің физика профессоры Дэвид Уилли отпен жүруді қарапайым физика заңдарымен түсіндіруге болатынын, ол құбылыстың табиғаттан тыс немесе паранормальды емес екенін айтады. Уиллидің сөзіне қарағанда, көптеген отпен жүрулер шамамен көмірмен жүргізіледі, бірақ ол бір рет көмірмен жүрген адамды тіркеген.

Жанып кетудің алдын алатын факторлар

Судың ерекше жылу сыйымдылығы өте жоғары (4.184 Дж г-1 К-1), ал қордың (күлдің) ерекше жылу сыйымдылығы өте төмен. Сондықтан, аяқтың температурасы қордың температурасынан аз өзгереді. Судың жылу өткізгіштігі жоғары, және аяқтағы қарқынды қан ағыны осы жылуды алып, таратып жатады. Ал қордың жылу өткізгіштігі нашар болғандықтан, ыстық сезім тек аяққа жақын орналасқан қордың бөліктерінде ғана болады. Қор суығанда, оның температурасы тұтану температурасынан төмендейді, соның салдарынан жана бастамайды және жаңа жылу пайда болмайды. Отпен жүрушілер қордың үстінде ұзақ тұрмайды, үздіксіз қозғалыста болады.

Өртпен жүру қаупі

Адамдар отта тым ұзақ тұрғанда аяқтарын күйдіріп алады, себебі оттың қалдықтарының жылу өткізгіштігі жетіп, оларға әсер ете бастайды. Оттың үстінен жүгіргенде күйіп қалу ықтималдығы жоғарырақ, өйткені жүгіру аяқты оттың ішіне тереңірек енгізеді, нәтижесінде аяқтың үстіңгі жағы күйіп кетеді. Оттың ішіндегі бөтен заттар күйікке себеп болуы мүмкін. Металл ерекше қауіпті, себебі оның жылу өткізгіштігі жоғары. Жақсы жанбаған оттың қалдықтары аяқты тезірек күйдіруі мүмкін. Оттың қалдықтарында су болады, ол олардың жылу сыйымдылығын және жылу өткізгіштігін арттырады. Отқа қарсы жүріс басталғанда судың бұғысы бітіп, толығымен булануы керек. Ылғалды аяқтарға оттың қалдықтары жабысып, олардың әсер ету уақытын ұзартуы мүмкін. Қалыптасқан миф бойынша, қауіпсіз отқа қарсы жүріс үшін сыртқы күштің көмегі, мызғымас сенім немесе адамның "ойдың материядан үстемдігі" қабілеті қажет. 20-шы ғасырдан бері бұл практика көбінесе корпоративтік және команда құру семинарларында, сондай-ақ өзін-өзі жетілдіру семинарларында сенімділікті арттыру үшін қолданылады.