Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық Виктория Кресінің иегері (1894–1983)
Australian recipient of the Victoria Cross (1894–1983)
Томас Лесли "Джек" Аксфорд (18 маусым 1894 – 11 қазан 1983) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресінің австралиялық иегері болған.
Thomas Leslie "Jack" Axford, (18 June 1894 – 11 October 1983) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Томас Аксфорд 1894 жылдың 18 маусымында Оңтүстік Австралиядағы Карриеттон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі – аукционшы, бастапқыда Тасманиядан шыққан. Аксфорд екі жасқа толғанда, отбасы Батыс Австралияға көшіп, Куолгардиде қоныстанды. Ол Куолгарди бастауыш мектебінде оқыды, білімін аяқтағаннан кейін Boulder City Brewery-де жұмыс істеді. 1912 жылы Азаматтық әскери күштердің 84-ші жаяу әскер полкіне (Голдфилдс полкі) қатарына қосылды.
Thomas Axford was born on 18 June 1894 at Carrieton in South Australia. His father was an auctioneer, originally from Tasmania. When Axford was two years old, the family moved to Western Australia, settling in Coolgardie. Educated at Coolgardie Primary School, he worked at the Boulder City Brewery after completing his schooling. In 1912, he enlisted in the 84th Infantry (Goldfields Regiment) of the Citizen Military Forces.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылдың шілдесінде 21 жасында Аксфорд Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет ету үшін Австралия императорлық күштеріне (АИФ) қосылды. Ол 1915 жылдың 9 тамызында 16-шы батальонның 11-ші толықтыру тобына тағайындалды, ал сол жылдың қараша айында HMAT Benalla кемесімен Австралиядан кетті. Гапард шаруашылығындағы шайқаста Аксфорд шрапнельден тізесіне ауыр жарақат алды. Англияда емделгеннен кейін 1918 жылдың қаңтарында батальонға қайта қосылды. Келесі айда ол сержантқа көтерілді. 1918 жылдың 4 шілдесінде Хамель шайқасында Аксфордқа Виктория кресін (ВК) беруге әкелген оқиғалар орын алды. Оның взводы Вейр Вудқа қарай шабуыл жасап жатқанда, көрші взвод қалың отқа түсті. Аксфорд жағдайды түзету үшін дереу әрекет етті. Оның ВК-ға берілген мақтау қағазында былай делінген:
In July 1915, at the age of 21, Axford joined the Australian Imperial Force (AIF) for service in the First World War. He was assigned to the 11th Reinforcements of the 16th Battalion on 9 August 1915, which left Australia on HMAT Benalla that November. in fighting at Gapaard Farm, Axford was badly wounded in the knee by shrapnel. After medical treatment in England he rejoined the battalion in January 1918. The following month, he was promoted to lance corporal. It was during the Battle of Hamel, on 4 July 1918, that the events that led to Axford being awarded the Victoria Cross (VC) took place. His platoon was attacking towards Vaire Wood when a neighbouring platoon came under heavy fire. Axford took prompt action to remedy the situation. The citation for his VC read:
ВК-ны алғаннан кейін бірнеше күн өткен соң Аксфорд капрал дәрежесіне көтерілді. Соғыс аяқталар алдында Аксфорд Австралияға демалысқа оралды. 1919 жылдың 2 ақпанында АИФ қатарынан шығарылды. Ол Шығыс алтын кендерінде түрлі жұмыстар атқарды. Кейін тігін машинасы компаниясында жұмыс істеді, 1930 жылдардың басына дейін кез келген жұмысты істеді. Алғашқыда комиссионер, содан кейін Перттегі Батыс Австралия Тау-кен департаментінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1926 жылдың 27 қарашасында Перттегі Сент-Мэри соборында Лили Мод Фостерге үйленді. Олар Перт қаласының маңындағы Маунт-Хоторн ауданында тұрды және бес балалары болды. 1941 жылдың маусымында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тау-кен департаментіндегі лауазымын тастап, Перттегі армияның Батыс Австралиялық эшелоны мен кеңсесінде қызмет етті, ол Батыс командасының бас штабының бөлігі болды. 1947 жылдың сәуір айында сержант шенімен запасқа шығарылып, Тау-кен департаментінде кеңсе қызметкері лауазымына қайта оралды. 1983 жылдың 11 қазанында Виктория кресі және Георгий кресі қауымдастығының кездесуінен кейін Австралияға қайтып келе жатқан ұшақта қайтыс болды. Бес баласы қалды, ол Перттегі Карракатта крематорийінде өртеліп, күлі шашылды. Оның әйелі 1983 жылдың басында қайтыс болды. Ал бұрынғы Репатриациялық бас ауруханадағы (Голливуд) Томас Аксфорд палатасы оның құрметіне аталды. 2018 жылғы Анзак күні Аксфорд пен оның әріптесі Джон Кэрролл Батыс Австралиядағы Калгурлидегі Даңқ аллеясында есімдері жазылған тақтамен құрметтелді.
In addition to being awarded the VC, Axford was promoted to corporal several days after the battle. Shortly before the end of the war, Axford returned to Australia on furlough. He was discharged from the AIF on 2 February 1919. He undertook various laboring jobs in the Eastern Goldfields. Later on he worked for a sewing machine company, and did casual work wherever he could get it until the early 1930s, when he worked initially as a commissionaire, then as a records clerk with the Western Australian Department of Mines in Perth. He had married Lily Maud Foster, a shop assistant, at St Mary's Cathedral, Perth, on 27 November 1926. They lived in the Perth suburb of Mount Hawthorn and were to have five children. In June 1941, during the Second World War, he left his position at the Department of Mines to serve in the army's Western Australian Echelon and Records Office, in Perth, part of Headquarters Western Command. He was discharged with the rank of sergeant in April 1947, and returned to his position as a records clerk at the Department of Mines. He died on 11 October 1983 while aboard a flight returning to Australia following a Victoria Cross and George Cross Association reunion. Survived by his five children, he was cremated at the Karrakatta Crematorium in Perth. His wife predeceased him earlier in 1983. and the Thomas Axford ward at the former Repatriation General Hospital, Hollywood, are named in his honour. On Anzac Day 2018, Axford and fellow VC recipient John Carroll, were honoured with a paver on the Walk of Fame in Kalgoorlie, Western Australia.