Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эпидемиология туралы нақты деректер белгісіз болса да, бұл синдром өте сирек кездеседі. Пламмер-Винсон синдромының таралуының азаюы, синдром бұрын сипатталған елдердегі тамақтану деңгейінің жақсаруы және тағамдардың қолжетімділігінің нәтижесі деп есептеледі. Сериялық контрастты асқазан-ішек рентгенографиясы немесе жоғарғы асқазан-ішек эндоскопиясы өңештің желісін анықтауы мүмкін. Қан анализі темір тапшылығына байланысты гипохромды микроциттік анемияны көрсетеді. Зақымдалған шырышты қабықтың биопсиясы эпителийдің атрофиясын (қысылуын) және әртүрлі деңгейдегі шырышты қабықтың астындағы созылмалы қабынуды көрсетеді. Эпителийдің атипиясы немесе дисплазиясы болуы мүмкін. Бұл синдром ларингиялық крепиттің жоғалуымен анықталатын крикоид астындағы қатерлі ісік ретінде де көрінуі мүмкін. Ларингиялық крепит қалыпты жағдайда кездеседі және крикоид шеміршегінің омыртқалармен үйкелісуі нәтижесінде пайда болады.
While exact data about the epidemiology is unknown, this syndrome has become extremely rare. The reduction in the prevalence of Plummer–Vinson syndrome has been hypothesized to be the result of improvements in nutritional status and availability in countries where the syndrome was previously described. Serial contrasted gastrointestinal radiography or upper gastrointestinal endoscopy may reveal the web in the esophagus. Blood tests demonstrate a hypochromic microcytic anemia that is consistent with an iron deficiency anemia. Biopsy of involved mucosa typically reveals epithelial atrophy (shrinking) and varying amounts of submucosal chronic inflammation. Epithelial atypia or dysplasia may be present. It may also present as a post cricoid malignancy which can be detected by loss of laryngeal crepitus. Laryngeal crepitus is found normally and is produced because the cricoid cartilage rubs against the vertebrae.
Себептер
Пламмер-Винсон синдромының себебі белгісіз; алайда, генетикалық факторлар мен қоректік заттардың жетіспеушілігі рөл атқаруы мүмкін, және ол әйелдерде, әсіресе орта жастағыларда, жиірек кездеседі, ең жоғары шамасы 50 жастан асса да.
The cause of Plummer–Vinson syndrome is unknown; however, genetic factors and nutritional deficiencies may play a role and it is more common in women, particularly in middle age, with a peak age over 50 years.
Зертханалық сынақтар
Толық қан клеткаларының есебі, перифериялық қан жағындысы және темір зерттеулері (мысалы, сарысудағы темір, жалпы темір байланыстыру қабілеті, ферритин және қанығу көрсеткіші) темір тапшылығын, гипохромды микроциттік анемиямен қатар немесе одан бөлек растау үшін жасалады.
Complete blood cell counts, peripheral blood smears, and iron studies (e. g., serum iron, total iron binding capacity, ferritin, and saturation percentage) to confirm iron deficiency, either with or without hypochromic microcytic anemia.
Суреттеу
Барийлік эзофагография және бейнефлюороскопия жұқпақ ішектің тарылуларын анықтауға көмектеседі. Эзофагогастродуоденоскопия жұқпақ ішектің тарылуларын көру арқылы растауға мүмкіндік береді. Бұл тарылулар эпителий астындағы фиброздың салдарынан пайда болады.
Barium esophagography and videofluoroscopy will help to detect esophageal webs. Esophagogastroduodenoscopy will enable visual confirmation of esophageal webs. The webs occur due to sub epithelial fibrosis.
Алдын алу
Жақсы тамақтану, әсіресе темірдің жеткілікті мөлшерде қабылдануы, бұл аурудың алдын алуға көмектеседі. Жақсы тамақтануға теңгерімді диета мен жаттығулар да кіруі керек.
Good nutrition with adequate intake of iron may prevent this disorder. Good nutrition should also include balanced diet and exercise.
Емдеу
Емдеудің басты мақсаты темір тапшылығы анемиясын жою. Пламмер-Винсон синдромы бар пациенттер диетасында темірге толы қосымша тағамдарды қабылдауы керек. Бұл кеудедегі қиындықтарды және ауырсынуды азайтуға көмектеседі. Емдеу үшін кеңейткіштерді қолданғанда, асқазан-ішек жолының перфорациялану қаупі бар.
Treatment is primarily aimed at correcting the iron deficiency anemia. Patients with Plummer–Vinson syndrome should receive iron supplementation in their diet. This may improve dysphagia and pain. There is risk of perforation of the esophagus with the use of dilators for treatment.
Болжам
Пациенттер емге көбінесе жақсы ден қояды. Темірді толықтыру әдетте анемияны жояды және тілдің ауыруын (глоссодинияны) басады. Сонымен қатар, қыртқанның жалпақ жасушалы карциномының қаупі де артады.
Patients generally respond well to treatment. Iron supplementation usually resolves the anemia, and corrects the glossodynia (tongue pain). Esophageal squamous cell carcinoma risk is also increased;
Эпидемиология
ПВС – өте сирек кездесетін жағдай, бірақ оның нақты таралу деңгейі белгісіз. Дамыған елдерде бұл жағдай азайып бара жатса да, дамушы елдерде, әсіресе Азияда, көбірек танылуда. Ұлыбританияда бұл синдром 1919 жылы дербес сипаттаған Дерек Браун Келли және Дональд Росс Паттерсонның есімдерімен Паттерсон-Келли немесе Паттерсон-Браун Келли синдромы деп аталады. Дегенмен, Пламмер-Винсон синдромы әлі де ең көп қолданылатын атау болып табылады.
PVS is an extremely rare condition, though its exact prevalence is unknown. While it is becoming less common in developed countries, the condition is increasingly found in developing countries, particularly in Asia. It is known as Paterson–Kelly or Paterson–Brown Kelly syndrome in the UK, after Derek Brown Kelly and Donald Ross Paterson who independently described the syndrome in 1919. However, Plummer–Vinson syndrome is still the most commonly used name.