Жаңа Зеландия саяхатшысы және саяси қайраткері Джон Каргилл
John Cargill (politician)
Жон Каргилл – Жаңа Зеландия саяхатшысы, мал өсіруші. 1821 ж. туған, Отагоның белгілі қоныс салушысы Уильям Каргиллдің ұлы. Теңізші қызметінен кейін Жаңа Зеландияға келген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Джон Каргилл (1821 – 2 қаңтар 1898) – Жаңа Зеландия саясаткері және шаруашылық иесі.
John Cargill (1821 – 2 January 1898) was a New Zealand politician and runholder.
Ерте өмір
Каргилл 1821 жылы туған; ол Отагоның ең белгілі қоныс аударушыларының бірі Уильям Каргиллдің ұлы болды. Эдвард Каргилл кіші інісі еді. Джон Каргилл Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті, ол Вест-Индияда «Рингдоув» кемесінде қызмет етті және 1840 жылы теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты. 1841 жылы Тасманияға, содан кейін Порт-Филлипке келді. Ол Тынық мұхиты аралдарына сапар шекті және Цейлонға қоныстанды, онда кофе егістігі болды. Әкесі Отагоға көші-қон жоспарына дайындалуға көмектесуді сұрады және 1846 жылы Англияға оралды. 1847 жылдың 24 қарашасында Каргилл отбасы «Джон Уиклиф» кемесімен Жаңа Зеландияға аттанды және 1848 жылдың 23 наурызында Отаго штатының қазіргі Порт Чалмерс портына жетті.
Cargill was born in 1821; he was the son of William Cargill, one of Otago's most prominent settlers. Edward Cargill was a younger brother. John Cargill served in the Royal Navy, and he served in the West Indies on Ringdove and He retired from the navy in 1840 and by 1841, he came to Tasmania and then Port Phillip. He visited the Pacific Islands and settled in Ceylon where he had a coffee plantation. He was asked by his father to help with preparations for the Otago emigration scheme and returned to England in 1846. On 24 November 1847, the Cargill family sailed for New Zealand on the ship John Wickliffe, arriving at what is now Port Chalmers, Otago on 23 March 1848.
Жаңа Зеландия
Джон Каргилл Токомаираро өзенінің Тынық мұхитындағы Токо аузында қой шаруашылығымен айналысты. Кейін ол Милтоннан ішкі жақта орналасқан Маунт-Стюартта қой шаруашылығын жүргізді. Соңынан ол күйеу баласымен бірге Тевиот шаруашылығына ие болды, онда 55 000 меріно қойы болды, сондай-ақ Оңтүстік Отагодағы Гладфилдте тағы бір шаруашылық болды. Ол Отаго, Саутленд және Фиордленд ауылдық аймақтарын қамтитын Дунедин округінен Жаңа Зеландияның 1-ші Парламентіне өкіл болып сайланды. Ол 2-ші Парламентке қайта сайланды және әкесімен бірге қызмет етті. 1857 жылы Парламент отырыс өткізбегендіктен, Каргилл кіші 1857 жылдың 12 қыркүйегінде «Отаго куәгері» газетінде отставкаға кету ниеті туралы хабарлама жариялады. Оның отставкасы 1858 жылдың соңында Парламент келесі отырысын өткізген кезде күшіне енді. Кейін ол 4-ші Парламентте Брюс округінен (бұл округ Дунедин округінен құрылған) 1870 жылға дейін өкіл болып қызмет етті. 1871 жылғы Рослин сайлауында ол бес үміткердің бірі болды және үшінші орынға ие болды. Ол сонымен қатар Отаго провинциялық саясатына қатысты.
John Cargill took up a sheep run at the Coast where the Tokomairaro River flows into the Pacific Ocean at Toko Mouth. He then had sheep runs at Mount Stuart, a locality inland from Milton. He later owned the Teviot run with his son in law where they had 55,000 merino, and a further run at Gladfield in South Otago. He was elected to the 1st New Zealand Parliament as a representative of the Dunedin Country electorate, which covered rural Otago, Southland, and Fiordland. He was re elected for the 2nd Parliament, serving alongside his father. The house had not been convened in 1857 and Cargill Jr. placed an advertisement in the Otago Witness on 12 September 1857, announcing his intention of handing in his resignation. The resignation became effective when the house next met later in 1858. He later served in the 4th Parliament, representing the electorate of Bruce (which had been formed out of Dunedin Country), until he resigned in 1870. He was one of five candidates in the 1871 Roslyn by election and came third. He also participated in Otago Provincial politics.
Британдық Колумбия
Каргилл қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін 1884 жылы Жаңа Зеландиядан Англияға кетіп, шамамен үш жылдан соң Британдық Колумбияға көшті. 1898 жылдың 2 қаңтарында Британдық Колумбияның Оканаган аймағында қайтыс болды. Ол Вернон қаласының солтүстігінде орналасқан Армстронг пионерлер зиратында жерленген, Британдық Колумбия, Канада.
After running into financial difficulties, Cargill left New Zealand for England in 1884, and went on to British Columbia about three years later. He died in the Okanagan district of British Columbia on 2 January 1898. He is buried in the Armstrong Pioneer Cemetery just north of Vernon, British Columbia, Canada.
Отбасы
Каргилл екі рет үйленген. 1849 жылы ол Джон Джонстың қызы Сара Чаррити Джонсқа үйленді. Олардың төрт қызы мен екі ұлы болды. 1869 жылдың 1 қыркүйегінде Каргилл Веллингтондағы Сент-Пол соборында Кейт Федерстонға үйленді. Ол Исаак Эрл Федерстонның үшінші қызы болды, ол оның парламенттегі әріптесі және Веллингтон провинциясының басшысы еді. Олардың үш баласы болды, олардың екеуі ересекке дейін жетті.
Cargill married twice. Firstly in 1849, he married Sarah Charity Jones, the daughter of John Jones. They had four daughters and two sons. On 1 September 1869, Cargill married Kate Featherston at St. Paul's cathedral in Wellington. She was the third daughter of Isaac Earl Featherston, his fellow member of parliament and Superintendent of Wellington Province. They had three children, of whom two sons survived their childhood.