Кіріспе

Англияның Уайт аралындағы табиғи ерекшелік – Калвер Даун – Уайт аралындағы Сандоунның солтүстігінде орналасқан сазды төбе. Оның аты "Culfre" сөзінен шыққан деп саналады, бұл ежелгі ағылшын тілінде көгершін деген мағынаны білдіреді. Төбеде өңделмеген жерлерде (әдетте оңтүстік және шығыс беткейлерде) сазды далаға тән жануарлар мен өсімдіктер дүниесі кездеседі. Оларға кішкентай қабықты гүл, қоңырау гүлі, сиыр қағы және әйел төсегі сияқты өсімдіктер жатады. Солтүстік және шығыстағы сазды жартастар теңіз құстары үшін маңызды ұялау орындары болып табылады. Тарихи тұрғыдан алғанда, Калвер арқанмен жартастан жиналған құс жұмыртқаларын коммерциялық мақсатта жинау ортасы болған. Бұл жер көкпарлы соколдардың да мекені болған, сондай-ақ, аты осы жартасқа байланысты "күлвер" (Common Woodpigeons) деп аталатын көгершіндер де өсірілген. Солтүстік жағында мал жайылымы интенсивті, сондықтан жердің тыңайтылуы, браконьерлік және артиллериялық оқу алаңы ретінде пайдаланылуы табиғи сазды экожүйенің жойылуына әкелді. Калвер Даунда ерекше құмырсқа түрлері көптеп кездеседі, оның ішінде жартылай мирмекофильді Solenopsis fugax (Latr.), Гораций Донисторп бірнеше рет тіркеген ұры құмырсқасы да бар. Сондай-ақ, осы жерден Ponera coarctata құмырсқасы да табылған. Бұл көрнекті төбенің қоғамдық бөліктері Ұлттық трастқа тиесілі және басқарылады, сонымен қатар Англия арнасының әдемі көрінісін ұсынады. Көп жылдар бойы бүкіл аумақ әскери аймақ болып, жұртшылыққа жабық болды. Төбеде бірнеше тарихи әскери нысандар, жеке тұрғын үйлер, Калвер Хавен пабы және айқын көрінетін ескерткіш орналасқан. Ескерткішке жақын жерде болған әскери казармалар толығымен жойылған, бірақ қазір Ұлттық трастқа тиесілі және кейде жұртшылыққа ашылатын үлкен бекініс сақталған. Форттың бір бөлігі Micronair компаниясына жалға берілген, ол егін шашу және әскери техниканы өндіреді. Бұл 1860 жылдары салынған Палмерстон форты. Жартастың соңында Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған жағалау және әуе шабуылына қарсы батарея орналасқан. 1545 жылы француз әскерлері Уайтклифф шығанағынан Сандоунға шабуыл жасау үшін келе жатқанда, Сэр Джон Огландер басқаратын жергілікті жасақтар тоқтатып, төбеде шайқас болды. Француздар ақыры Сандоуннан кері шегінді. Ақын Алгернон Чарльз Суинберн 17 жасында жартасқа көтерілгенін, өйткені оның отбасы оны әскерге қабылдаудан бас тартқаннан кейін ерлігін дәлелдегісі келгенін жазған. 14 ғасырдағы бір шөлдірме жартастың түбінде, сол кезде Калвер Несс деп аталған үңгірде өмір сүргендігі туралы аңыз бар. Ол Вулвертон құдығының уланатынын болжаған деседі. Иерусалимнен келген бір паломник құдықты батаға шақырғанда, сақ және діндар ауыл тұрғындары оны өлтірген. Одан кейін француздар ауылды тонап, ол Centurion's Copse ағаштарының астында жоғалып кеткен. Сэр Теобальд Рассел оларды одан әрі жамандық жасаудан тоқтатқан. Кейін үлкен дауыл болды, ол Несс құлатып, шөлдірмені суға батырды. Бұл құдайдың жазасы деп саналды.

Калверден төменгі өз-өзіне қол жұмсау

Калвер-Дауннан бірнеше суицид жағдайлары тіркелді, көбінесе көлік жартастан құлап қана жатыр. Жардың шетін көліктер үшін қолжетімсіз ету шаралары қабылданды, бірақ осындай оқиғалар тоқтамайды. 2012 жылдың 11 қазанында Ньюпорт тұрғыны Роберт Хейболл да өз міндетті көлігін жартастан құлатып, қаза тапты.

Ярбороу ескерткіші

Монумент - Чарльз Андерсон Пелхамға арналған ескерткіш, 2-ші Ярборо бароны (кейіннен 1-ші Ярборо графы және сондай-ақ Ворсли бароны), Коустегі Корольдік яхталар эскадрильясын құрған адам. Ол бастапқыда 1849 жылы Бембридж Даунының батысқа қарай 3/4 мильдегі ең жоғары нүктесіне орнатылған, ал 1860 жылдары бұрынғы орны Палмерстон бекіністерінің бірін салуға пайдаланылған кезде қазіргі орнына көшірілді.