Луиза Аббема: Француз суретшісі және Бель Эпок дәуірінің өкілі
Louise Abbéma
Луиза Аббема: француз суретшісі, мүсінші және Belle Époque кезеңінің дизайнері. Өмірі, шығармашылығы, білімі туралы ақпарат. Суретшілер туралы мақалалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Луиза Аббема (30 қазан 1853 – 29 шілде 1927) – Франция суретшісі, мүсінші және әсемдік дәуірінің дизайнері.
French painter
Louise Abbéma (30 October 185329 July 1927) was a French painter, sculptor, and designer of the Belle Époque.
Өмірбаян
Аббема Этамп, Эсонна қаласында дүниеге келді. Ол париждік бай отбасында туды, олар жергілікті суретшілер қауымдастығында белгілі болды. Оның әжесі актриса Луиза Контат еді. Ол жасөспірім шағында сурет салуды бастады және сол кездегі Чарльз Джошуа Чаплин, Жан Жак Хеннер және Каролус Дюран сияқты көрнекті суретшілерден оқыды. Ол 23 жасында өмір бойы достасы және, мүмкін, сүйіктісі болған Сара Бернхардтың портретін салғанда алғаш рет танылды. Ол замандас көрнекті тұлғалардың портреттерін де салған, сондай-ақ Париж қалалық әкімшілігі, Париж опера үйі, «Сара Бернхардт театры» және Сенегалдағы Дакар қаласындағы «Колониялық губернатор сарайы» сияқты көптеген театрларды безендірген паннолар мен қабырға суреттерін жасады. Оның стилі академиялық және импрессионистік еді, ол жеңіл және жылдам соқпалы жүргізіп сурет салған. Сара Бернхардт Аббеманың мүсінін көрмеге қойды. Аббема майлы портреттер мен акварель суреттеріне маманданған, оның көптеген туындыларында қытай және жапон суретшілерінің, сондай-ақ Эдуард Мане сияқты замандас шеберлердің ықпалы байқалды. Ол туындыларында гүлдерді жиі бейнелеген. Оның ең танымал туындылары – «Төрт маусым», «Сәуір таңы», «Конкорд алаңы», «Гүлдер арасында», «Қыс», актриса Жанна Самари, Бразилия императоры Дом Педро II, Фердинанд де Лессепс және Чарльз Гарнье портреттері. Аббема сонымен қатар шебер гравер, мүсінші, дизайнер және «Gazette des Beaux Arts» және «L'Art» журналдарына үнемі мақала жазатын жазушы болды. Ол «Үшінші республиканың ресми суретшісі» атағына ие болды. 1900 жылғы Универсалды көрмеде қола медальмен марапатталды. 1906 жылы Легион орденінің кавалері атағын алды. Ол ешқашан үйленбеді және ол лесбиянка деген ұзақ жылдар бойы болжамдар айтылды. Алайда ол бұл туралы ешқашан ашық айтпады, тіпті әйелдердің еркек киімдерін киюіне, феминизмге және суфражистік қозғалысқа қарсы болды. Аббема 1927 жылы Парижде қайтыс болды.
Abbéma was born in Étampes, Essonne. She was born into a wealthy Parisian family, who were well connected in the local artistic community. Her great grandmother was the actress Louise Contat. She began painting in her early teens, and studied under such notables of the period as Charles Joshua Chaplin, Jean Jacques Henner and Carolus Duran. She first received recognition for her work at age 23 when she painted a portrait of Sarah Bernhardt, her lifelong friend and possibly her lover. She went on to paint portraits of other contemporary notables, and also painted panels and murals which adorned the Paris Town Hall, the Paris Opera House, numerous theatres including the "Theatre Sarah Bernhardt", and the "Palace of the Colonial Governor" at Dakar, Senegal. She had an academic and impressionistic style, painting with light and rapid brushstrokes. A bust Sarah Bernhardt sculpted of Abbéma was also exhibited at the exposition. Abbéma specialized in oil portraits and watercolors, and many of her works showed the influence from Chinese and Japanese painters, as well as contemporary masters such as Édouard Manet. She frequently depicted flowers in her works. Among her best known works are The Seasons, April Morning, Place de la Concorde, Among the Flowers, Winter, and portraits of actress Jeanne Samary, Emperor Dom Pedro II of Brazil, Ferdinand de Lesseps, and Charles Garnier. Abbéma was also an accomplished printmaker, sculptor, and designer, as well as a writer who made regular contributions to the journals Gazette des Beaux Arts and L'Art. and nomination as "Official Painter of the Third Republic." She was also awarded a bronze medal at the 1900 Exposition Universelle. In 1906 she was decorated as Chevalier of the Order of the Légion d'honneur. She never married and there has been longtime speculations that she was a lesbian. This however was never openly stated by her and she actually opposed women's wearing masculine clothing and even feminism and the suffragette movement. Abbéma died in Paris in 1927.
Жаңа әйел
19-ғасырда білім беру мүмкіндіктері кеңейген сайын, әйел суретшілер кәсіби ұйымдардың құрамына енді, тіпті өздерінің өнер бірлестіктерін құрды. Әйелдердің туындылары нашар сапалы деп есептелді, сол себепті осы стереотипті жоюға көмектесу үшін әйелдер өз жұмыстарын насихаттауда "көбірек дауыстап, сенімділік танытты" және осылайша білімді, қазіргі заманғы және еркін "Жаңа әйел" бейнесінің бір бөлігіне айналды. Сол кездегі суретшілер "Жаңа әйелді бейнелеуде маңызды рөл атқарды, олар осы бейнеге суреттер салып, өз өмірлерімен осы жаңа үлгіні көрнекті етті", соның ішінде Аббема, ол "көзбен қабылдауға баса назар аудару арқылы интеллектуалды өмірді байланыстыратын" андрогин өзін-өзі бейнелеу суреттерін жасады. Көптеген басқа суреттерде андрогин киім киген әйелдер және әдетте ерлермен байланыстырылатын интеллектуалды және басқа да қызығушылықтармен айналысатын әйелдер бейнеленген.
As educational opportunities were made more available in the 19th century, women artists became part of professional enterprises, including founding their own art associations. Artwork made by women was considered to be inferior, and to help overcome that stereotype women became "increasingly vocal and confident" in promoting women's work, and thus became part of the emerging image of the educated, modern and freer "New Woman". Artists then, "played crucial roles in representing the New Woman, both by drawing images of the icon and exemplifying this emerging type through their own lives," including Abbéma who created androgynous self portraits to "link intellectual life through emphasis on ocularity". Many other portraits included androgynously dressed women, and women participating in intellectual and other pastimes traditionally associated with men.