Дилленбург, Германия: тарихы, географиясы, Orange Route және German Timber Frame Road бағдарламалары. Lahn Dill Kreis аймағында орналасқан қала туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диленбург, ресми түрде Ораниенштадт Диленбург, Германияның Гессен аймағындағы қала. Бұл қала бұрын ескі Дилль округінің орталығы болған, қазір Лан-Дилль округінің құрамына кіреді. Қала Оранж-Нассау үйімен байланысты қалалар, қалашықтар мен аймақтарды байланыстыратын «Оранж жолы» деп аталатын неміс-голландиялық туристік маршрутында, сондай-ақ неміс ағаш қаңқалы үйлер жолы мен Ротаарстайг жаяу серуендеу жолында орналасқан.
Dillenburg, officially Oranienstadt Dillenburg, is a town in Hesse's Gießen region in Germany. The town was formerly the seat of the old Dillkreis district, which is now part of the Lahn Dill Kreis. The town lies on the German Dutch holiday road called the Orange Route, joining towns, cities and regions associated with the House of Orange Nassau, as well as on the German Timber Frame Road and the Rothaarsteig hiking trail.
Орналасқан жері
Диленбург Вестервальд тауларының шығыс шетінде, Гессен-Вестфалия шекарасынан Ветцларға дейін ағып, Лан өзеніне құятын Дилль өзенінің тар аңғарында жатыр.
Dillenburg lies on the eastern edge of the Westerwald range in the narrow valley of the river Dill, which flows from Hesse Westphalia border to Wetzlar, emptying into the Lahn.
Dillenburg borders in the north on the community of Eschenburg, in the east on the community of Siegbach, in the south on the town of Herborn, and the community of Breitscheid, and in the west on the town of Haiger (all in the Lahn Dill Kreis).
Құрылтайшы қауымдастықтар
Диленбург Донсбах, Эйбах, Фронхаузен, Мандербах, Нанценбах, Нидершельд және Обершельд аудандарынан тұрады.
Dillenburg is divided into the centres of Donsbach, Eibach, Frohnhausen, Manderbach, Nanzenbach, Niederscheld and Oberscheld.
Досбах
Донсбах Дилленбург қаласының орталық бөлігінен оңтүстік-батысқа қарай шамамен 4 км қашықтықта жатыр.
Donsbach lies approximately 4 km southwest of the Dillenburg main town.
Айбақ
Айбахта 1450-ге жуық адам тұрады. Бұрын кен өндірумен айналысқан ауыл, Нанзенбах, Обершельд және Нидершельд елді мекендерінің арасында жатыр. Темірге толы, емдік қасиеттері бар бұлағының арқасында бұл ауыл жергілікті тұрғындардың арасында танымал. Пасха мерекесінде ауыл әсем безендіріледі.
Eibach has some 1,450 inhabitants. The village, whose livelihood was once based on mining, lies among the other constituent communities of Nanzenbach, Oberscheld and Niederscheld. Its healing spring, whose water is heavy with iron, makes the village a favourite among locals. At Eastertime, it is decorated.
Фронхаузен
Шамамен 3900 тұрғыны бар Фронхаузен, Дилленбург қаласынан кейінгі ең ірі құрамына кіретін елді мекен.
With roughly 3,900 inhabitants, Frohnhausen is the largest of the constituent communities after the main town of Dillenburg.
Мандербах
Мандербах Диленбург қаласының солтүстігінде 3 шақырым қашықтықтағы үстіңгі жазықта орналасқан.
Manderbach lies on a plateau 3 km north of the main town of Dillenburg.
Нанзенбах
Нанзенбах Диленбург қаласының ортасынан шамамен 6 км солтүстікке қарай жатыр. Диленбургтың ең биік тауы – 589 метр биіктіктегі Эшенбург тауы – Нанзенбах аймағының құрамына кіреді.
Nanzenbach lies approximately 6 km north of the main town of Dillenburg. The tallest mountain of Dillenburg, the Eschenburg at an elevation of 589 m, is part of the Nanzenbach area.
Нидерсхельд
Нидершельд – 3000-ға жуық тұрғыны бар, Дилленбург қаласынан 2 км қашықтықта орналасқан ауыл. Ауылдың аты Обершельд пен Трингенштейн арасында бастау алып, Нидершельдте Дилл өзеніне құятын Шелда деген шағын арнадан шыққан. Ауылдың ең танымал нысандары – ескі домна пеші және Адольфсхютте өнеркәсіптік аймағы. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында ауыл одақтас әскерлерінің әуе шабуылдарынан қатты зардап шекті. Нидершельдке нысана белгіленген, себебі Адольфсхюттеде V-2 зымыранының бөліктері құрастырылған.
Niederscheld is a village with about 3000 inhabitants, lying 2 km from the main town of Dillenburg. The name comes from a small brook called the Schelde that rises between Oberscheld and Tringenstein and flows into the Dill at Niederscheld. The village's greatest hallmarks are the old blast furnace and the Adolfshütte industrial park. Towards the end of the Second World War, the village suffered comparatively heavy damage from Allied air raids. Niederscheld had been appointed a target, because parts for the V 2 rocket were built at the Adolfshütte.
Обершельд
Обершельд – шамамен 2000 тұрғыны бар ауыл. Ол Нидершельдке жақын орналасқан. 1969 жылы соңғы домна жабылғанға дейін Обершельд үшін кен өндіру өте маңызды болды. Обершельдте теміржол станциясы болды, соңғы пойыз 1987 жылы Обершельдтен өтті.
Oberscheld is a village of about 2,000 inhabitants. It neighbours Niederscheld. Mining was quite important for Oberscheld until the last blast furnace was closed in 1969. Oberscheld had a station, the last train ran in Oberscheld in 1987.
Тарих
Диленбургтің алғашқы жазбадағы айрылысы 1254 жылға дейін жетеді. Диленбург Нассау үйінің Оранж тармағының атамекені болды. Диленбург қамалы 13-шы ғасырдың соңында немесе 14-шы ғасырдың басында қазіргі Шлоссберг деп аталатын төбеге салынған. Алайда, бұл қамалдың суреттері жоқ, себебі ол ағаштан салынған және Дернбахер дау-жанжалында қирады. Диленбургте дүниеге келген Вильгельм I Оранж-Нассау, жер аударылған сарайынан Испанияға қарсы голландтардың қарсылығын ұйымдастырды (1567–1572), осы себепті голланд королі бүгінге дейін қалаға редовно сапарлайды. Жерді Нассау-Диленбург үйінің президенттері басқарды. Соңғы президенттердің бірі – Георг Эрнст Людвиг Фрайхерр фон Преушен фон унд цу Либенштейн (1727 жылы Дитартта туған; 1794 жылы Бад-Эмсте қайтыс болған). Жеті жылдық соғыс кезінде сарай қиратылды (1760), ал оның орнында Вильгельмштрассе (көше) салынды. 1797 жылы, он жыл бұрын Гунгенде Георг Людвиг Хартиг құрған, Еуропадағы ең алғашқы орман шаруашылығы мектептерінің бірі Диленбургке көшірілді. Ол 1805 жылға дейін Диленбургте жұмыс істеді, содан кейін Хартиг Оранж-Нассау князі үшін Орман инспекторы лауазымын жоғалтты, ал Наполеон княздықты таратып жіберді. 1875 жылы Шлоссбергте Вильгельмштурм (мұнара) құрылысы аяқталды. Бүгінде ол қаланың символы болып табылады. Бұрынғы сарайдың астындағы «казематтар» Еуропадағы ең ірі қорғаныс құрылыстарының біріне жатады. Олардың бір бөлігі қазылып алынған және оларды аралап көруге болады. 19-шы ғасырда Дюц-Гийсен теміржолының салынуымен және Лахн, Дилл және Сиг өзендерінде табылған темір кенінің пайдаланылуымен индустриалдық революция келді. Аймақта көптеген кен орындары, қорыту заводтары және металл өңдеу кәсіпорындары пайда болды. Осы кезеңде Диленбургтен Гоннерн және Эверсбах сияқты басқа да жерлерге көптеген теміржол тармақтары салынды. Бүгінде барлық желілер тоқтатылған. Гоннернге дейінгі желі 1987 жылы жабылып, жойылды. Бу машиналары дәуірінде маңызды болған теміржол депосы 1983 жылы жабылды. Екінші дүниежүзілік соғыста Диленбург өзінің пойыз құрастыру стансасы болғандықтан одақтас әскерлерінің шабуылына ұшырады. Кейінірек станса жабылды, ал кен өндіру азайып, 1968 жылы Обершельдтегі соңғы доменді пеш тоқтатылды. 2017 жылдың қарашасынан бастап қаланың атауы ресми түрде «Ораниенштадт Диленбург» деп өзгертілді, бұл Диленбургтің Оранж-Нассау үйіне, олардың атамекені ретіндегі ерекше байланысын көрсетеді.
Dillenburg had its first documentary mention in 1254. Dillenburg was the ancestral seat of the Orange branch of the House of Nassau. Dillenburg Castle was built on top of the peak now called the Schlossberg in the late 13th or early 14th century. There are no pictures of this castle, however, as it was wooden, and was destroyed in the Dernbacher Feud. From his stately home in exile, William I of Orange Nassau, who was born in Dillenburg, organized the Dutch resistance against Spain (1567–1572), which still occasions regular Dutch royal visits to the town to this day. The land was administered by the presidents of the House of Nassau Dillenburg. One of the last presidents was Georg Ernst Ludwig Freiherr von Preuschen von und zu Liebenstein (born 1727 in Diethardt; died 1794 in Bad Ems). In the Seven Years' War, the stately home was destroyed (1760), and Wilhelmstraße (a street) was built out of the remains. In 1797, one of the earliest schools of forestry in Europe, founded a decade earlier at Hungen by Georg Ludwig Hartig, was moved to Dillenburg. It continued in Dillenburg until 1805, when Hartig lost his position as Inspector of Forests for the Prince of Orange Nassau, when the principality was dissolved by Napoleon. In 1875, the Wilhelmsturm (tower), views from which can be seen in this article, was completed on the Schlossberg. It is today the town's landmark. The "casemates" under the former stately home are among the biggest defensive works in Europe. They have been partly excavated and may be toured. In the 19th century came the Industrial Revolution with the building of the Deutz–Gießen railway and the use of iron ore found on the Lahn, Dill and Sieg. Many mines, foundries and metalworking operations came into being in the region. In this time, many railway branchlines were built from Dillenburg to, among other places, Gönnern and Ewersbach. These lines have all been abandoned now. The line to Gönnern was abandoned in 1987 and torn up. The railway depot, so useful in the time of steam traction, was shut down in 1983. In the Second World War, Dillenburg became a target of Allied attacks due to its marshalling yard. In later years that yard was closed and ore mining became ever less profitable and in 1968, the last blast furnace, in Oberscheld, ceased operations. As of November 2017, the town's name was officially extended to "Oranienstadt Dillenburg" to reference Dillenburg's special connection to the House of Orange Nassau as its ancestral seat.
Айбақ
Айбаштың тарихы XIII ғасырда "Нассау дәуірінде" басталды. 1313 жылы ауыл туралы алғашқы жазбаша мәліметтер пайда болды. Екінші дүниежүзілік соғыста ауыл зардап көрмеді. 2004 жылы емдік бұлақ жаңартылып, тұз өндіру орны салынды.
Eibach's history began in "Nassau times" in the 13th century. In 1313, the village had its first documentary mention. In the Second World War, it was left unscathed. In 2004, the healing spring was renovated, and a brineworks was built.
Мандербах
Мандербах алғаш рет 1225 жылы құжатта еске алынған, бұл оны бас қала Диленбургтан (1254) көне жасайды. Екі бұрынғы ауыл – қазіргі уақытта Диленбург құрамына кіретін Фронхаузен мен Мандербах – ерте тарихында көптеген ортақ белгілерге ие болды. Осы жерде фон Хунсбах және фон Селбах деген екі ақсүйек әулеті билік жүргізді. Фронхаузенде болғандай, Мандербахта да үлкен өрт болды – бірақ Фронхаузендегіден 148 жыл бұрын, ол найзағай шағып, 1630 жылғы 29 сәуірде бір жарым сағаттың ішінде 38 үйді толық қырып жіберді.
Manderbach had its first documentary mention in 1225, making it older than the main town of Dillenburg (1254). The two former villages – nowadays parts of Dillenburg – Frohnhausen and Manderbach, had much in common in their early history. Here the two noble families von Hunsbach and von Selbach both held sway. As in Frohnhausen, there was also a great fire in Manderbach – albeit 148 years before Frohnhausen's – which, having been started by a lightning strike, burnt 38 houses down within an hour and a half on 29 April 1630.
Нанзенбах
Нанзенбах атауы алғаш рет 1325 жылдың 8 мамырындағы бір құжатта кездеседі. Бұл құжатта "die Nantzenbecher" – "Нанзенбахта тұратындар" деп көрсетілген.
The name Nanzenbach was mentioned for the first time in a document on 8 May 1325. This document mentions "die Nantzenbecher" — "the inhabitants of Nanzenbach".
Елтаңба
Ең көне қала мөрлері, 15-19 ғасырларға дейін сақталған, Дилленбургтің қазіргі азаматтық елтаңбасымен бірдей композицияны көрсетеді. Елтаңба 1907 жылы ресми түрде бекітіліп, 1934 жылы қайта расталды. Қақпаның ішіндегі арыстан – Нассау әулетінің арыстаны.
The oldest town seals, dating from the 15th to 19th centuries, show the same composition as Dillenburg's current civic coat of arms. The arms were conferred officially in 1907 and confirmed in 1934. The lion inside the gateway is the Lion of Nassau.
Саябақтар
Донсбахта жабайы табиғат паркі бар.
In Donsbach is a wildlife park.
Көлік
Федералды тас жолдағы (Bundesstraße) B277 айналма жолы 2007 жылдың сәуірінде ашылды. Ол – Шлоссберг астындағы туннель, ол тарихи ескі қаланы, ағаштан жасалған үйлерімен бірге айналып өтеді және Германияның ең үлкен туннель жобаларының бірі болды. Жұмыстың мердігері Уолтер Бау банкротқа ұшырағандықтан, жобаның аяқталуы бір жылдан астам кешікті. Диленбург станциясы Диль желісінде орналасқан, ол бастапқы Кельн-Гисен темір жолының бөлігі. Ол Гисеннен Зигенге дейін созылып, Орталық Гессенді Рейн және Рур аймақтарымен байланыстырады. Хеллер аңғары темір жолы Бетздорфтан Бурбах арқылы Диленбургке дейін жүреді. Диленбург станциясы бұрын Шелдервальдтағы темір кенін тасымалдау үшін маңызды жүк терминалы болған.
The bypass on Federal Highway (Bundesstraße) B277 opened in April 2007. It is a tunnel under the Schlossberg, bypassing the historic Old Town with its timber frame houses and it was one of Germany's biggest tunnel projects. As a result of the bankruptcy of the contractor for the works, Walter Bau, completion of the project was delayed by more than a year. Dillenburg station is on the Dill line, part of the original Cologne Gießen Railway. It runs from Gießen to Siegen and connects central Hesse with the Rhineland and the Ruhr. The Heller Valley Railway, runs from Betzdorf via Burbach to Dillenburg. The Dillenburg station was once a major freight terminal for iron mining in the Schelderwald.