Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испанияда туған француз ақсүйек әйелі және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы (1773–1835)
Spanish born French noblewoman and socialite (1773–1835)
Тереза Кабаррус, мадам Таллиен (31 шілде 1773 – 15 қаңтар 1835) – Испанияда туған француз ақсүйек әйелі және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, өмірінде Шимей принцессасы атанған.
Thérésa Cabarrus, Madame Tallien (31 July 1773 – 15 January 1835) was a Spanish born French noblewoman and socialite who became Princess of Chimay during her lifetime.
Ерте өмір
Ол Испанияның Мадрид қаласында, Карабанчел Альтода, Франсуа Кабаррус атты баск халқынан шыққан француз, бірақ Испанияда қаржымен айналысқан адам мен Испанияда тұратын француз өнеркәсібінің қызы Мария Антония Галаберттің қызы ретінде дүниеге келді. Терезаның әкесі Испания Корольдік банкіне айналған Сан-Карлос банкін құрып, басқарды және Испания королі Жозеф I-нің қаржы министрі болды. 1789 жылы Испания королі Карл IV оған граф титулын берді. 1778 жылдан 1783 жылға дейін Тереза Франциядағы монахтарда тәрбиеленді. Ол суретші Жан Батист Изабенің шәкірті болды. 1785 жылы ол қысқа мерзімге отбасының қамалына оралды, содан кейін әкесі оны он екі жасында білімін аяқтау және тұрмысқа шығу үшін Францияға жіберді. Оның көптеген махаббат оқиғаларының алғашқысы Александр де Лабордпен болды; алайда, жас жұбай де Лабордтың әкесі, ықпалды Жан Жозеф де Лаборд оған қарсы болғандықтан ажырасуға мәжбүр болды. Содан кейін Кабаррус Франциядағы өзінің беделін нығайту үшін өте әдемі қызын бай және қуатты французбен үйлендіруге ұйымдастырды. 1788 жылдың 21 ақпанында Тереза Жан Жак Девин Фонтенэйге (1762–1817) тұрмысқа шықты, ол соңғы Фонтенэй маркизі, кішкентай, қызыл және жаман көрінетін бай аристократ еді. Келіншектің жасы он төрт болған. 1780-ші жылдарда Тереза либерализм мен революцияның принциптеріне қызығушылық танытса да, ол король Людовик XVI сарайына таныстырылды. Жаңа үйленген жұбайлар Испанияның патша сарайын да аралады. 1789 жылдың 2 мамырында Тереза Девин Теодор де Фонтенэй (1789–1815) атты ұлды дүниеге келтірді, оның әкесі, мүмкін, Луи Мишель ле Пелетиер де Сент-Фаржоның ағасы Феликс ле Пелетиер де Сент-Фаржо болды. 1789 жылы революция басталғанда күйеуі қашқанда, ол бойжеткен кезіндегі есімін қайта алды және 1791 жылы ажырасты. Ол Бордоға қашып, ағасы мен оның отбасының көмегіне ие болды. Бордода ол театр сахнасында Ұлттық конвенция комиссары Жан Ламберт Таллиенмен танысты. Біраз уақыттан кейін ол онымен қарым-қатынас жасады. 1793 жылдың желтоқсанында ол Таллиен мен оның әріптесі комиссар Изабо Бордода Ақыл-ой мерекесін тойлау үшін ұйымдастырған үлкен шеруде Ақыл-ой құдайы ретінде пайда болды.
She was born Juana María Ignacia Teresa de Cabarrús y Galabert in Carabanchel Alto, Madrid, Spain to François Cabarrus, an ethnic Basque French born Spanish financier, and María Antonia Galabert, the daughter of a French industrialist based in Spain. Thérésa's father founded and governed the bank of San Carlos, which became the Royal Bank of Spain, and was King Joseph I of Spain's Minister of Finance. In 1789, he was ennobled by King Charles IV of Spain with the title of count. From 1778 to 1783, Thérésa was raised by nuns in France. She was a student of the painter Jean Baptiste Isabey. She returned home to the family castle briefly in 1785, and then her father sent her back to France at twelve years old to complete her education and get married. The first of her many love affairs was with Alexandre de Laborde; however, the young couple was forced to separate as de Laborde's powerful father, Jean Joseph de Laborde, disapproved of her. Cabarrus then arranged for his "very beautiful" daughter to marry a rich, powerful Frenchman in order to strengthen his position in France. On 21 February 1788 Thérésa was married to Jean Jacques Devin Fontenay (1762–1817), the last Marquis de Fontenay, a wealthy aristocrat described as small, red and ugly. The bride was fourteen years old. Even though in the 1780s Thérésa had begun to take an interest in Liberalism and the principles of the Revolution, she was presented at the court of King Louis XVI. The newlyweds visited the royal court of Spain as well. On 2 May 1789 Thérésa had a son, Devin Théodore de Fontenay (1789–1815), whose father was perhaps Felix le Peletier de Saint Fargeau, brother of Louis Michel le Peletier de Saint Fargeau. When her husband fled at the outbreak of the Revolution in 1789, she resumed her maiden name and obtained a divorce in 1791. She took refuge in Bordeaux, where she was supported by her uncle and his family. While in Bordeaux she met Jean Lambert Tallien, Commissioner of the National Convention at the theatre. Some time later she began an affair with him. In December 1793 she appeared as the Goddess of Reason at a large parade organised in Bordeaux by Tallien and his fellow Commissioner Ysabeau to celebrate the feast of Reason.
Термидор және анықтамалық
1794 жылдың ақпан айында Таллиенді Максимилиан Робеспьердің тыйым салуды жеңілдету және умеренность танытуы үшін айыптады. Робеспьер оны «Республиканың көптеген жауларын кешіруге итермелейтін бұрынғы дворян Кабарруспен» болған қарым-қатынасы үшін де кінәлады. Ол өзінің әрекеттерін қорғау үшін Парижге барған кезде Таллиенмен бірге болды, бірақ Робеспьердің бұйрығымен алдымен Ла Форс түрмесіне, содан кейін Кармес түрмесіне қамалды, онда ол Жозефина де Боарнемен танысты. Таллиен Робеспьерді құлатқан Термидор реакциясын ұйымдастырушылардың бірі болды. Сол күні, 27 шілде 1794 (9 Термидор) Таллиен Тереза мен Жозефина де Боарнелерді түрмеден босатып, француз саяси өмірінің маңызды тұлғаларының біріне айналды. Тереза күйеуіне умеренность танытты: Термидор реакциясы басталғаннан кейін, ол тұтқынға алынғандардың жағдайына араласатын адам ретінде «Термидордың ханымы» деген лақап атқа ие болды. 1794 жылдың 26 желтоқсанында қызын дүниеге келтірген ол Таллиенге үйленді. Алайда, олардың некесі ұзаққа солмады, өйткені Тереза 1797 жылдың ақпан айында Таллиенге қарсы ажырасу процесін бастады. Таллиен Наполеонмен бірге Египетке сапар шекті, бірақ Францияға қайтып келе жатқанда британдықтар тарапынан тұтқынға алынып, абалыда ұсталды. 1802 жылы босатылғаннан кейін ажырасу рәсімделді. Тереза париждік қоғамдық өмірдің жетекшісіне айналды. Оның салоны әйгілі болды және ол француз Директориясы кезеңіндегі грек қайта жандану стиліндегі әйелдер сәнінің бастамашыларының бірі болды. Ол өте ерекше тұлға болды; бір әңгімеде оның емдік қасиеттері үшін клубника шырынында шомылғаны айтылады. Оның бұрынғы жақыны Наполеонның бірінші әйелі Жозефина болды; содан кейін миллионер-спекулянт Габриэль Жюльен Оуврармен (онымен бес баласы болды); ол 1804 жылы баласыз қалған інісінің өлімінен кейін Химейдің он алтыншы князі болды. Ол өмірінің соңына дейін алдымен Парижде, содан кейін Химейде өткізді.
In February 1794, Tallien was denounced by Maximilien Robespierre for moderation and the easing of repression. Robespierre also reproached him for his liaison with 'one Cabarrus, an ex noble, who gets him to pardon many enemies of the Republic' She accompanied Tallien when he went to Paris to justify his conduct, only to be imprisoned on Robespierre's orders first in La Force prison, then in Carmes prison where she met Joséphine de Beauharnais. Tallien was one of the chief organisers of the Thermidorian Reaction which overthrew Robespierre. On the same day, 27 July 1794 (9 Thermidor) Tallien had Theresa and Joséphine de Beauharnais freed from prison and became one of the leading figures in French political life. Thérésa was a moderating influence on her husband: after the outbreak of the Thermidorian Reaction, she earned the moniker 'Our Lady of Thermidor' as the person who was most likely to intervene in favor of the detained. Pregnant with their daughter, she married Tallien on 26 December 1794. Their marriage was relatively short lived however as Theresa began divorce proceedings against Tallien in February 1797. Tallien accompanied Napoleon to Egypt but was captured by the British on his voyage back to France and held prisoner. On his release in 1802, the divorce was finalised. Thérésa became one of the leaders of Parisian social life. Her salon was famous and she was one of the originators of the Greek Revival Directoire style women's fashions of the French Directory period. She was a very colorful figure; one story is that she was said to bathe in the juice of strawberries for their healing properties. whose former mistress was Napoleon's first wife Joséphine; then to the millionaire speculator Gabriel Julien Ouvrard (with whom she had five children); he had become the sixteenth Prince of Chimay after the death of his childless uncle in 1804. She spent the rest of her life first in Paris, then on the Chimay estates
Тереза Химейде қайтыс болды, онда ол Франсуа Жозеф де Рикемен бірге жергілікті шіркеудің сакристикасының астына жерленді, оның естелігіне ескерткіш орнатылды. Freund, A. (2014). Portraiture and Politics in Revolutionary France. Penn State University Press. Freund, A. (2014). The Citoyenne Tallien: Women, Politics and Portraiture during the French Revolution. The Art Bulletin (93)3, 325 344. Hesse, Carla. (2018). The Other Enlightenment: How French Women Became Modern. Princeton University Press. Rauser, A. (2020). The Age of Undress: Art, Fashion, and the Classical Ideal in the 1790's. Yale University Press. Abrantes, Laure Junot (Duchesse d'). 1832. Memoires of the Duchesse d'Abrantes (Madame Junot). J&J Harper.
Thérésa died in Chimay, where she was interred with François Joseph de Riquet under the sacristy of the local church where a memorial stands to her memory. Freund, A. (2014). Portraiture and Politics in Revolutionary France. Penn State University Press. Freund, A. (2014). The Citoyenne Tallien: Women, Politics and Portraiture during the French Revolution. The Art Bulletin (93)3, 325 344. Hesse, Carla. (2018). The Other Enlightenment: How French Women Became Modern. Princeton University Press. Rauser, A. (2020). The Age of Undress: Art, Fashion, and the Classical Ideal in the 1790's. Yale University Press. Abrantes, Laure Junot (Duchesse d'). 1832. Memoires of the Duchesse d'Abrantes (Madame Junot). J&J Harper.