Калгари форты: тарихы, мұражай, Солтүстік-Батыс атты полициясының бекеті. 1875 ж. құрылған, ал бұрын Fort Brisebois деп аталған. Калгари, Альберта, Канада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт, тарихи орын және музей, Калгари, Альберта, Канада.
Fort, historical site and museum in Calgary, Alberta, Canada
Форт Калгари – Солтүстік-Батыс Монтты Полициясының (NWMP) форпосты. Алғашқыда форт Брисбои деп аталған, ал форпостың бірінші командирінің құрметіне 1876 жылдың маусымында Форт Калгари деп қайта аталды. Форпост 1875 жылы Солтүстік-Батыс Монтты Полициясының (NWMP) аймақтағы американдық ром және виски сатушыларын тоқтату және аумақтың жергілікті халықтарымен қарым-қатынас орнату мақсатымен жасалған үлкен күш-жігердің бір бөлігі ретінде салынды. Форт 1882 жылы «ауданылық пост» деп белгіленгеннен кейін кеңейтілді. NWMP фортты 1914 жылға дейін пайдаланды, содан кейін ол Grand Trunk Pacific Railway компаниясына сатылды. Форт теміржол терминалы үшін бұзылды. Бұл жер 1973 жылы Калгари қалалық әкімдігі тарапынан сатып алынды, ал 1977 жылы түсіндіру орталығының құрылысы басталды. 1978 жылы бұл орын тарихи орын және музей ретінде қайта ашылды, мұражай бастапқыда NWMP және оның аймақтағы рөлін көрсететін құжаттарды ұсынды. 1995 жылы мұражайдың мақсаты Калгаридің жергілікті тарихына назар аудару үшін қайта бағытталды. 1990 жылдары Форт Калгариде бұрын тұрған бірнеше ғимараттар тарихи орында қайта жаңартылды.
Fort Calgary was a North West Mounted Police outpost at the confluence of the Bow and Elbow rivers in present day Calgary, Alberta, Canada. Originally named Fort Brisebois, after the outpost's first commander, the outpost was renamed Fort Calgary in June 1876. The outpost was built in 1875 as a part of the North West Mounted Police (NWMP) larger effort to curtail American rum and whisky runners in the region, and to establish relationships with the Indigenous peoples of the territory. The fort was expanded in 1882 after it was designated as a "district post". The NWMP continued to use the fort until 1914 when the site was sold to Grand Trunk Pacific Railway. The fort was demolished to make way for a rail terminal. The site was later purchased by the municipal government of Calgary in 1973, with work on an interpretive centre taking place in 1977. The site was reopened as a historic site and museum in 1978, with the museum initially documenting the NWMP and its role in the area. The scope of the museum was later reoriented in 1995 to focus on the local history of Calgary. During the 1990s, reconstructions of several buildings that once stood at Fort Calgary took place at the historic site.
Өмірбаян
Қамал салынған Bow және Elbow өзендерінің қосылған жері Ниццитапи (Blackfoot Confederacy; Siksika, Kainai, Piikani), îyârhe Nakoda (Chiniki, Bearspaw, Wesley), Tsuut'ina халқы және Métis Nation, 3-аймақтың дәстүрлі аумағында орналасқан, сонымен қатар бұл жер ежелден бері маңызды жиын орын болған. 1870 жылдардың басында американдық виски және ром сатушылары аймақтағы алғашқы халықтармен сауда жасады. Заңсыз сауда және американдықтардың енуі Канада үкіметін 1873 жылы Солтүстік-Батыс Атты Полициясын (NWMP) құруға итермеледі, мақсаты – Канаданың егемендігін қайта орнату және аймақтағы виски саудасын тоқтату болатын. 1874 жылға қарай NWMP көптеген заңсыз саудагерлерді ұстады немесе қуды, сондай-ақ аймақтағы бірнеше бекіністерді салуға кірісті; Америка батысындағы қоныстану кезінде болған тәртіпсіздікті алдын алуға болады деп сенді, егер қоныс аударушылар келгенге дейін құқық қорғау органдары құрылған болса. Форт Маклиод құрылғаннан кейін виски саудагерлері өздерінің қызметін одан әрі жылжытты. 1875 жылдың маусым айында Форт Маклиод пен Форт-Эдмонтон арасындағы орталықта NWMP бекінісін салу туралы шешім қабылданды. "F" тобының командирі Эфрем А. Брисебуа болды, оған орталықта бекініс құру тапсырылды.
The confluence of the Bow and Elbow River, where the fort was built, is on the traditional territory of the Niitsitapi (Blackfoot Confederacy; Siksika, Kainai, Piikani), the îyârhe Nakoda (Chiniki, Bearspaw, Wesley), the Tsuut'ina people and Métis Nation, Region 3, and has been a significant age old gathering place. By the early 1870s, American whisky and rum runners were conducting trade with First Nations in the area. The illegal trade and American incursion prompted the government of Canada to create the North West Mounted Police (NWMP) in 1873 to reassert Canadian sovereignty and curtail the whisky trade in the region. By 1874, the NWMP had captured or chased away most of the illegal traders, and had begun work on several forts in the area; believing that the lawlessness seen in the settlement of the American west was preventable if law enforcement was in place before settlers arrived into the area. After Fort Macleod was established, the whisky traders moved their operations further away from it. A decision was made to build an NWMP outpost at the midway point between Fort Macleod and Fort Edmonton in June 1875. "F" Troop, commanded by Éphrem A. Brisebois, was tasked with establishing the outpost at the midway point.
Тарих
I. G. Бейкер компаниясы 1875 жылдың шілдесінде осы жерге келді, олар NWMP бекінісін салуға шақырылған болатын. Бекініс бастапқыда қазіргі Холи Кросс Орталығына жақын орналасуы жоспарланған, ал "F" тобының алдыңғы қатары орналасатын жерді белгіледі. Дегенмен, Брисбои бекіністі Боу және Элбоу өзендерінің қосылған жеріне салуды жөн көрді. Құрылыс материалдары, оның ішінде шырша мен қарағай, өзеннің жоғары ағысынан ағызылып, құрылыс алаңына жеткізілді. Бекініс бастапқыда ағаш қоршаумен қоршалған, ішінде тұрақ, казарма, күзет бөлмесі және қоймалар сияқты бірнеше құрылыстар болды. Атауын Шотландиядағы Калгари Хаусынан алған NWMP-нің Джеймс Маклиод ұсынды. Салынғаннан кейін бекіністе жеткілікті жылыту және оқшаулау болмағандықтан, гарнизонның тұру жағдайы нашар болды. Брисбоидің нашар басшылығымен бірге, "F" тобының мүшелері 1875-76 жылдары қыста көтеріліс жасап, командирге қарсы наразылықтарын білдіру үшін Форт Маклиод штаб-пәтеріне делегация жіберді. Брисбои осы оқиғадан кейін бірден қызметтен алынбады, бірақ 1876 жылдың тамызында Лоренс Херхмермен ауыстырылды. I. G. Бейкер компаниясы бекіністің маңындағы аумақты Whoop Up Trail көлік желісінің бір бөлігі ретінде біріктірді және бекіністен бірнеше жүз метр қашықтықта сауда бекеті мен қойма салды. Көлік желісінің ұсынып берген коммерциялық мүмкіндіктері Хадсон Бэй компаниясын да қызықтырды, олар өздерінің сауда бекетін Ghost өзенінен Форт-Калгариге қарап тұрған Elbow өзеніне көшірді. Бастапқыда, бұл бекіністе Мария Иммакулатаның миссионерлік облаттарының миссиясы орналасқан, бірақ кейіннен 1875 жылы миссия өзен бойымен жоғары көшірілді. 1877 жылы I. G. Бейкер компаниясының бекетіне тұрақты шіркеу салынды. 1870-ші жылдардың екінші жартысында бұл аймақ Монтана штатының Форт-Бентоннан Форт-Эдмонтонға саяхаттайтын саяхатшылар үшін тоқтау орны болды. Заңсыз виски және бизон саудасының азаюы аймақта бекіністі бекініс қажеттілігін азайтты, нәтижесінде 1880 жылға қарай бекіністің құрамы төрт констебльге дейін азайды. Алайда, 1880-ші жылдардың басында жағдай өзгерді, Форт-Калгариді қоршаған аумақты дамыту үшін бірнеше жоспар жасалды. 1882 жылдың тамызында бекініс "ауданылық бекет" деп тағайындалды және оның құрамы тұрақты полиция күштерін қамтамасыз ету үшін, сондай-ақ бекініс маңындағы Канадалық Тынық мұхиты темір жолының резервіндегі заңды тәртіпті сақтау үшін күшейтілді. Бұрынғы NWMP мүшесі және Bow River Saw and Planing Mill иесі Джеймс Уокер бекіністі кеңейту үшін келісімшартқа отырды. Келісімшартқа сәйкес казарма, 12 орындық күзет бөлмесі, аурухана, офицерлерге арналған жатақхана, сержанттардың асханасы және шеберханалар салынуы тиіс болды. Бекіністің кеңейтілуіне орай, бекіністің қоршауы бұзылып, ескі ғимараттардың бірнешеуі қиратылды.
The I. G. Baker Company arrived at the site in July 1875, having been hired to construct the NWMP outpost. The fort was initially planned to be located near present day Holy Cross Centre, with an advanced troupe of "F" Troop marking a spot near the site. However, Brisebois elected to build the fort near the junction of the Bow and Elbow Rivers instead. Materials including spruce and pine were logged upstream and floated down to the site. The fort was originally bounded by a wooden palisade with several structures inside it; including a stables, barracks, guard room, and storage facilities. The name was recommended by James Macleod of the NWMP, who took the name from Calgary House in Scotland. The outpost had inadequate heating and insulation after it was completed, resulting in poor living conditions for its garrison. Combined with Brisebois' poor leadership, the members of "F" Troop mutinied during the winter of 1875–76 and sent a delegation to the headquarters in Fort Macleod to list out complaints against the commander. Brisebois was not relieved immediately after that incident, although was eventually replaced by Lawrence Herchmer in August 1876. The I. G. Baker Company incorporated the area around the fort as a part of its larger transportation network on the Whoop Up Trail; and built a trading post and storehouse a few hundred metres away from the fort. The commercial opportunities provided by the transportation network also attracted the Hudson's Bay Company, who relocated their trading post at the Ghost River to the Elbow River across from Fort Calgary. Initially, the outpost also housed a mission of the Missionary Oblates of Mary Immaculate, although the mission later relocated upriver in 1875. By 1877, a permanent church was established at the I. G. Baker Company post. During the latter half of the 1870s, the area found itself as a stopover route for travellers going from Fort Benton, Montana to Fort Edmonton. The decline in the illegal whisky and buffalo trade lessened the need for a fortified outpost in the area, resulting in the fort's detachment to decline to four constables by 1880. However, the situation would reverse in the early 1880s, with several plans drafted to develop the area surrounding Fort Calgary. In August 1882, the outpost was designated as a "district post," and its detachment was reinforced to provide a permanent police presence as well as enforce legal ordinances for the Canadian Pacific Railway reserve adjacent to the fort. James Walker, a former NWMP member and owner of the Bow River Saw and Planing Mill was contracted to expand the outpost. The contract called for the construction of a barracks, a guardroom with 12 holding cells, a hospital, officers' quarters, a sergeants' mess, and facilities for tradesmen. To accommodate the outpost's expansion, the fort's palisades were taken down, and several of the outpost's older buildings were razed.
Құлатудан кейінгі тарих
1925 жылы 15 мамырда Форт-Кальгари орналасқан жер Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. 1973 жылы қала әкімдігі осы жерді сатып алып, оны тарихи орынға айналдыруды жоспарлады. Қала әкімдігі бұрынғы қамалдың нақты орнын анықтау үшін археологиялық зерттеулер жүргізді. 2014 жылдан 2020 жылға дейін тарихи орынды кеңейту және қалпына келтіру жөніндегі үш кезеңдік жоба іске асырылды, оның құны шамамен 36 миллион канад долларын құрады. Бірінші кезеңде Дейн үйі мен Хант үйі жаңартылды, ал екінші кезеңде "F" тобының ескерткіштік көрмесі ашылды. Қайта жаңартылған ғимараттар 1990 және 2000 жылдары аяқталды. Орнатуға қолданылған ағаш тіреулер Форт-Кальгари қамалы үшін қолданылған қоршаулардың биіктігімен шамалас. Үй бастапқыда 9-шы көше және 6-шы көше, Оңтүстік-Шығыс (SE) маңында, казармаға қарай шығысқа қарап салынған. Диан бұрынғы басқарушының үйі әйелі Мартаға лайық емес деп ойлады. Жобаның бюджеті 5000 доллар болғанмен, жалпы құны 6200 долларға жетті. 1914 жылы Grand Trunk Railway компаниясы үйді сатып алып, учаскенің оңтүстік-шығыс бұрышына көшірді, ол кеңсе және станция бастығының үйі ретінде пайдаланылды. 1929 жылы C. L. Jacques үйді сатып алып, оны қазіргі орнына, Елбоу өзенінің ар жағына көшірді. Ол бірнеше ондаған жылдар бойы пансионат ретінде пайдаланылды және «Жаспер Лодж» деп аталды. Кейіннен Алекс Бротхертон оны сатып алып, ғимаратқа «Гаспе Лодж» деген ат берді. Алекс Бротхертон 1968 жылы осы үйде қайтыс болды, ал мүлігі сатылып, кірісі балалары арасында бөлісті (Альфена Каннингэм және Патрисия Бротхертон (Патрисия Перкинс), олардың ұрпақтары әлі де Калгарида тұрады). 1973 жылы қала ғимаратты сатып алып, оны суретшілер мен жазушылар үшін кооперативтік студиялық кеңістікке және «Данделион галереясы» деп аталатын көрме орынына айналдырды. 1975 жылдың жазында Джоан Кларк, Эдна Альфорд және Велма Фостер «Данделион» журналының алғашқы нөмірін жариялады, ол Альбертаның жетекші әдеби журналы ретінде танылды. 1978 жылы қала «Данделион» суретшілер кооперативін жапты және үйді шайхана мен мейрамханаға айналдыруды жоспарлады.
On 15 May 1925, the site where Fort Calgary stood was designated as a National Historic Site of Canada. In 1973, the municipal government purchased the site, intending to develop it into a historic site. The city launched an archaeological study of the site to determine the exact location of the demolished fort. From 2014 to 2020, a three phase expansion and restoration project of the historic site occurred, costing approximately C$36 million. The first stage includes restorations to Deane House and Hunt House, while the second phase saw the development of the "F" Troop memorial exhibit. The reconstructed buildings were completed during the 1990s and 2000. The wood slats used for the installation is approximately the same height as the palisades used for Fort Calgary. The house was originally constructed near 9th Ave and 6th St SE, facing east towards the barracks. Deane felt the previous superintendent's house was not good enough for his wife Martha. Although the budget for the project was $5,000, the total cost was $6,200. In 1914, the Grand Trunk Railway bought the house and relocated to the southeast corner of the lot; serving as an office and station master's house. The house was then purchased by C. L. Jacques in 1929 and moved across the Elbow River, where it stands today. It was used as a boarding house for several decades and was named Jasper Lodge. It was later purchased by Alex Brotherton who renamed the building Gaspé Lodge. Alex Brotherton died in the home in 1968 and the property was sold and proceeds divided among his children (Alfena Cunningham and Patrica Brotherton (Patricia Perkins), whose descendants still live in Calgary. In 1973, the city bought the building and turned it into a cooperative studio space for artists and writers and an exhibition space called the Dandelion Gallery. In the summer of 1975, Joan Clark, Edna Alford and Velma Foster published the first edition of Dandelion Magazine, a publication that would become known as Alberta's leading literary magazine. In 1978, the City closed the Dandelion Artists' Cooperative with plans to turn the house into a teahouse and restaurant.
Хант үйі
Хант Хаус – Калгаридегі ең көне ғимарат, ол әлі де бастапқы орнында сақталған. Ол 1876 және 1881 жылдар аралығында Хадсон Бэй компаниясының метис қызметкерлері үшін 8-ші көше мен 9-шы авенюдің оңтүстік-шығыс бөлігінде салынған. Үйде соңғы тұрған адам – теміржол жұмысшысы Уильям Хант, ол 1970-жылдардың ортасында қайтыс болған. 1977 жылы ол Альберта провинциясының тарихи ескерткіші мәртебесін алды. Шамамен сол кезде салынған метис үйі 1930 жылдары Калгари сыра және сусары компаниясының аумағына көшірілді және жақында бастапқы орнына қайта орнатылды.
The Hunt House is the oldest building in Calgary still located on its original site. It was built between 1876 and 1881 for Métis employees of the Hudson's Bay Company located at 8th Street and 9th Avenue SE. The last person to live in the house was William Hunt, a rail worker, who died in the mid 1970s. It became an Alberta Provincial Historic Resource in 1977. The Métis Cabin, thought to have been built around the same time, was moved to the Calgary Brewing and Malting Company grounds in the 1930s and recently has been moved back to its original spot.
Қауымдастықтар
Музей Канада мұражайлар қауымдастығына, Канада мұрасы ақпараттық желісіне және Канаданың виртуалды мұражайымен байланысты.
The museum is affiliated with the Canadian Museums Association, Canadian Heritage Information Network, and the Virtual Museum of Canada.