"Grand Hotel" мюзиклы – 1928 жылғы Берлиндегі қонақүй қонақтарының өмірі мен тағдыры туралы. Тони сыйлығының иегері, танымал актерлер сахналанған керемет қойылым!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Grand Hotel – Лютер Дэвис кітабы, Роберт Райт пен Джордж Форрест музыкасы мен сөздері, ал Мори Йестон қосымша музыка мен сөздерін жазған мюзикл. Вики Баумның 1929 жылғы романы, оның аттас пьесасы «Menschen im Hotel» (Қонақ үйдегі адамдар), және одан кейін түсірілген 1932 жылғы MGM көркем фильмі негізінде құрылған мюзикл, 1928 жылғы Берлиндегі әсем қонақ үйде өткен демалыс күндеріндегі оқиғаларға және қонақ үйдің ерекше қонақтарының өміріне толы. Олардың ішінде – мансабы төмендеп бара жатқан прима-балерина, өлімге ұшыраған еврей есепші, соңғы күндерін сәнді өмірде өткізуді армандаған, жас, әдемі, бірақ кедей барон, циник дәрігер, адал бизнесменнің бұзылуы және Голливудта сәтті болу арманындағы машинистка. Шоудың 1989 жылғы Бродвейдегі қойылымы 12 «Тони» сыйлығына ие болды, оның ішінде 5 сыйлықа жеңіп алды, соның ішінде Томми Тьюн үшін «Үздік режиссура» және «Үздік хореография» номинациялары. Сайд Шарис және Зина Бетуне сияқты белгілі актерлердің құрамына қосылуы, мюзиклдің 1985 жылғы «Big River» мюзиклінен кейін Бродвейде 1000-нан астам қойылым көрсеткен алғашқы американдық мюзиклі болуына көмектесті.
Grand Hotel is a musical with a book by Luther Davis, music and lyrics by Robert Wright and George Forrest, and additional music and lyrics by Maury Yeston. Based on Vicki Baum's 1929 novel, its eponymous spin off play, Menschen im Hotel (People in a Hotel), and the subsequent 1932 MGM feature film, the musical focuses on events taking place over the course of a weekend in an elegant hotel in 1928 Berlin and the intersecting stories of the eccentric guests of the hotel, including a fading prima ballerina; a fatally ill Jewish bookkeeper, who wants to spend his final days living in luxury; a young, handsome, but destitute Baron; a cynical doctor; an honest businessman gone bad, and a typist dreaming of Hollywood success. The show's 1989 Broadway production garnered 12 Tony Award nominations, winning five, including best direction and choreography for Tommy Tune. Big name cast replacements, including Cyd Charisse and Zina Bethune, helped the show become the first American musical since 1985's Big River to top 1,000 performances on Broadway.
Өмірбаян
Menschen im Hotel 1929 жылы танымал австриялық романист Баумның мансабының басталуын қадағалады және ол сол жылы романын Берлин сахнасы үшін драматизациялады. Пьеса сәтті болғаннан кейін, оның ағылшын тіліндегі нұсқасы 1930 жылдардың басында Нью-Йоркте үлкен жетістікке ие болды және 1932 жылы Грета Гарбо, Джон Барримор және Джоан Кроуфордтың басты рөлдерде ойнаған "Гранд-Отель" атты кассалық табысқа жеткен, "Оскар" сыйлығын жеңіп алған фильмге айналды.
Menschen im Hotel marked the beginning of the career of popular Austrian novelist Baum in 1929 and she dramatized her novel for the Berlin stage later in the same year. After the play became a hit, its English language adaptation enjoyed success in New York in the early 1930s and was made into the blockbuster 1932 Academy Award winning film, Grand Hotel, starring Greta Garbo, John Barrymore and Joan Crawford.
Грандта
Дэвис, Райт және Форрест Баумның әңгімесін 1958 жылы "Грандта" деген атпен алғаш рет бейімдеді, оқиға орнын 1928 жылғы Берлиннен қазіргі Римге көшіріп, балеринаны Мария Калласқа ұқсас опера әншісі етіп өзгертті, бұл өзгеріс Джоан Динерге, оның күйеуі Альберт Марре режиссерлік еткен рөлге дайындалуына байланысты жасалды. Олардың барлығы бұрын "Кисмет" мюзиклінде бірге жұмыс істеген және тағы бір табысқа жететінін күткен, бірақ Дэвистің жазған кітабы фильмнің жанкүйерлеріне таныс сюжеттен тым алыс кетіп қалды. Пауль Муни Кринглейн рөлін ойнауға келіскен соң, рөл өзгертіліп, кеңейтілді, кейіпкер қарапайым қонақ үй қызметкеріне айналды, ол қонақ үй люксінде жасырын түрде тұрғаны басшылықтан құпия сақталды. Флеймхен билеуші субретке айналды, Прейсинг пен оның драмалық желісі толығымен алынып тасталды, ал комедиялық эффект үшін екі депортацияланған американдық гангстер қосылды. "Грандта" Лос-Анджелесте және Сан-Францискода аралас пікірлер мен жақсы табыспен ашылды, бірақ Мунидің ауруға шалдыққандығы және Бродвейдегі қойылымды жалғастыра алмайтыны белгілі болғанда, продюсер Эдвин Лестер 1958 жылғы 25 қыркүйекте жоспарланған Бродвейдегі премьераны тоқтатуға шешім қабылдады, содан кейін барлығы басқа жобаларға көшті.
Davis, Wright, and Forrest first adapted Baum's story in 1958 under the title At the Grand, changing the setting from 1928 Berlin to contemporary Rome and transforming the ballerina into an opera singer closely resembling Maria Callas to accommodate Joan Diener, who was scheduled to star under the direction of her husband Albert Marre. All of them had collaborated on the earlier musical Kismet and anticipated another success, but Davis' book strayed too far from the story familiar to fans of the film. When Paul Muni agreed to portray Kringelein, the role was changed and expanded, with the character becoming a lowly hotel employee whose stay in a hotel suite is kept secret from the management. Flaemmchen became a dancing soubrette, Preysing and his dramatic storyline were eliminated completely, and two deported American gangsters were added for comic relief. At the Grand opened to mixed reviews and good business in Los Angeles and San Francisco, but when it became apparent to the creators that Muni was ill and would not be able to sustain a Broadway run, producer Edwin Lester decided to cancel the Broadway opening scheduled for September 25, 1958, and everyone moved on to other projects.
Гранд-отель
Үш он жылдан кейін Дэвис, Райт және Форрест өзінің бастапқы материалдарын жаңартып, шоуды қайтадан қоюға шешім қабылдады, осымен оны 1928 жылғы Берлиндегі бастапқы орнына қайтарды. Бұл жолы режиссер-хореограф Томми Тьюн басшылық етті, ол оны екі сағаттық, үздіріліссіз қойылым ретінде көріп тұрды, онда диалог сахналары, музыкалық нөмірлер мен билер бір-бірімен үйлесіп, кейде бәсекелесіп, әрдайым бірдеңе болып тұратын қонақүйдің жанды атмосферасын жасайтын еді. "At the Grand" атты туындыдан жеті ән "Grand Hotel" деп аталған жаңа қойылымға енгізілді, бірақ екеуі Бостондық сынақ көрсетілімдері кезінде алынып тасталды. 1989 жылы Бостонда Райт пен Форрест Тьюннің өтінішімен, ол бұрын "Тоғыз" жобасында бірге жұмыс істеген Мори Йестонды жаңа материал әкелуге келісті. Йестон алғашқы аптада жеті жаңа ән жазды, олардың ішінде "Love Can't Happen", "I Want to Go to Hollywood", "At The Grand Hotel", "Bonjour Amour", "Roses at the Station" және "Grand Parade" (жаңа ашылу саны), сондай-ақ Райт пен Форрест әндеріне қосымша мәтіндер жазды. Тьюннің сұрауымен Питер Стоун авторлық құқығы көрсетілмейтін драматург ретінде келді, бірақ пьесаның мәтіні толығымен Дэвистің жұмысы болды. Йестон "Қосымша музыка мен мәтін" үшін көрсетілді және жұмысы үшін екі Drama Desk сыйлығына үміткер болды. Би залының хореографиясын Пьер Дулен мен Ивонн Марсо жасады, олар шоуда Жиголо мен Графиня рөлінде ойнады, ал Тьюнге деген құрмет ретінде Томми Уолш "I Want to Go to Hollywood" әніне қысқаша би бөлімін қосты.
Three decades later, Davis, Wright, and Forrest decided to dust off their original material and give the show another try, returning the show to its original setting in 1928 Berlin. This time it was placed in the hands of director choreographer Tommy Tune, who envisioned it as a two hour, non stop production comprising dialogue scenes, musical numbers, and dance routines overlapping and at times competing with each other, thereby capturing the mood of a bustling hotel where something is happening at all times. Seven songs from At the Grand were incorporated into what was now called Grand Hotel, although two were dropped during the Boston tryout. During the Boston run in 1989, Wright and Forrest acquiesced when Tune requested Maury Yeston, with whom he had worked in Nine, be brought in to contribute fresh material. Yeston wrote seven new songs in the first week, including "Love Can't Happen", "I Want to Go to Hollywood", "At The Grand Hotel", "Bonjour Amour", "Roses at the Station" and "Grand Parade" (the new opening number), as well as additional lyrics for some of the Wright and Forrest songs. At Tune's request, Peter Stone came in as uncredited play doctor, though the book remained entirely the work of Davis. Yeston received billing for Additional Music and Lyrics and was nominated for two Drama Desk Awards for his work. Ballroom choreography was by Pierre Dulaine and Yvonne Marceau, who played The Gigolo and The Countess in the show, and as a favor to Tune, Thommie Walsh choreographed a brief dance section in "I Want to Go to Hollywood".
Қысқаша мазмұны
1920-ші жылдардың шуы әлі де жоғары деңгейде, ал Берлин - бұл жоғары өмірдің орталығы. Бірінші дүниежүзілік соғыстан алған жарақаттарынан әлі күнге дейін зардап шеккен циникті доктор Оттерншлаг морфинді инъекциялаған кезде қонақтар Grand қонақ үйіне келіп-кетеді. Консьерждің көмекшісі Эрик, қабылдау бөлмесінде жұмыс істейді, ұлының тууын күтеді; әйелі ауыр босанумен жатыр. Барон Феликс фон Гейгерн, жас, келбетті және кедей, өзінің харизмасын пайдалану арқылы оған мейрамханада бөлме алу үшін көмектеседі, ал шофер болып жүріп, қатал бандитке қарсы шығады. Ескірген орыс прима-балеринасы Елизавета Грушинская оны әлі де билей алатынына және билеуге тиіс екеніне сендіруге тырысатын жанкүйерлерімен бірге келеді. Оның сенімді адамы және киімін киетін Рафаэла егер биші келісімшарт бойынша келген тапсырмаларын орындамаса, оларға көп ақша төлейтінін біледі. Рафаэланың Елизаветаға деген сезімі бар. Аурудың салдарынан өлімге ұшыраған еврей бухгалтер Отто Крингелен өмірінің соңғы күндерін қонақ үйде сән-салтанатпен өткізу үшін жинаған ақшасын жұмсағысы келеді. Барон оған бөлмеге отыруға көмектеседі. Осы арада, құлдыраған тоқыма фабрикасының бас директоры Герман Прейсинг Бостон компаниясымен бірігудің тоқтатылғанын естіді, бұл қаржылық апатқа ұшырады; ол өз акционеріне өтірік айтқысы келмейді, бірақ қысымға бой алдырады. Ол бірігуді қайта жандандыру үшін Бостонға баруға жоспарлайды және уақытша хатшысы Флеймхенге онымен бірге барып, "оған қамқорлық жасауға" қысылады. Ол Голливуд жұлдызы болуды армандайды және жүкті болуы мүмкін деп қорқады, бірақ баронмен флирт жасайды. Баронның ұсынысы бойынша ол таңғалған және қуанған Оттомен биге келіседі. Елизавета тағы да сәтсіз би қойылымынан зардап шегеді және қонақ үйге оралады. Ол баронды табу үшін бөлмесіне кіреді, өйткені ол гангстерге қайтарым төлеу үшін оның алмасты алқасын ұрлап алуы тиіс, бірақ ол оның ең үлкен жанкүйері болып көрінеді. Екеуі бір-біріне ғашық болып, түнде бірге болады. Ол өзінің билік мәнерін орындауы үшін онымен Венаға баруға келіседі, олар үйленетін болады; олар теміржол станциясында кездесуді жоспарлайды. Екі афроамерикалық ойын-сауықшылар, Джиммилер барда ән салып, Флеймченмен билейді. Эрик ауруханадағы әйеліне қосылу үшін жұмыстан шығуға тырысады, бірақ қонақ үйдің жағымсыз менеджері Рохша оған демалыс беруден бас тартады. Барон Оттоны қор нарығына инвестиция салуға көндірді, ал Отто бір түннің ішінде нарықта ақшаны құртты. Бірақ Отто өзін жақсы сезінбейді, барон оған бөлмесіне көмектеседі, әмиянды ұрлау азғырығына қарсы тұрады. Отто баронға ақша береді. Бандит баронға қарсы шығып, оған Прейсингтің әмиянін ұрлауды тапсырады; ол баронға қару береді. Прейсинг Флеймхенді көрші бөлмелерде тұтқындап, оған жыныстық қатынас жасауға қысым жасайды. Барон Прейсингтің бөлмесінде оның әмиянін ұрлап алуға тырысып жатқанда, көрші үйдің жанында Флеймхеннің жылағанын естіп, оны қорғауға кіреді. Бір-бірімен күрескеннен кейін Прейсинг баронды бандиттің қаруымен өлтіреді. Прейсинг тұтқындалды. Рафаэла Грушинскаяға өзінің сүйіктісі қайтыс болғанын қалай айту керектігімен күреседі және ақыр соңында Грушинскаяны онымен пойыз бекетінде кездесуге қуанып қалдырады. Отто Флеймхенді Парижге алып кетуге ұсыныс жасайды; қазір оның ақшасы көп, сондықтан олар жақсы өмірден ләззат ала алады, ол оған қанша уақыт қалды, ал ол оны жақсы көретінін түсінеді. Эриктің ұлы болып, әйелі ауырсынудан аман-есен өткенін біледі. Доктор Оттерншлаг былай дейді: "Гранд-отель, Берлин. Әрқашан бірдей адамдар келеді, адамдар кетеді бір өмір аяқталады, ал екіншісі басталады бір жүрек сынса, екіншісі жылдам соғады бір адам түрмеге қалады, ал екіншісі Парижге кетеді әрқашан бірдей. Мен тағы бір күн қаламын".
The roaring '20s are still in high gear, and Berlin is the center of high life. Guests come and go at the opulent Grand Hotel, as cynical Doctor Otternschlag, who still suffers from World War I wounds, injects his morphine. Assistant concierge Erik, busy at the front desk, waits to hear of his son's birth; his wife is having a difficult labor. Baron Felix Von Gaigern, young, good looking, and destitute, uses his charisma to help him secure a room in the overbooked hotel while stiffing a tough gangster who pretends to be a chauffeur. Aging Russian prima ballerina Elizaveta Grushinskaya arrives with her entourage who tries to persuade her that she still can and must dance. Her confidante and dresser, Raffaela knows that they would have to come up with a lot of money if the dancer failed to show up for her contracted engagements. Raffaela has feelings for Elizaveta. Jewish bookkeeper Otto Kringelein, who is fatally ill, wants to spend his life's savings to live his final days at the hotel in the lap of luxury. The Baron helps him secure a room. Meanwhile, Hermann Preysing, the general manager of a failing textile mill, hears that the merger with a Boston company is off, spelling financial ruin; he does not want to lie to his stockholders but gives in to the pressure. He plans to go to Boston to try to revive the merger and presses his temporary secretary, Flaemmchen, to accompany him and "take care of him". She dreams of Hollywood stardom and fears she might be pregnant, but flirts with the Baron. She also agrees to a dance, at the Baron's suggestion, with the surprised and delighted Otto. Elizaveta suffers through another unsuccessful dance performance and rushes back to the hotel. She bursts into her room to find the Baron as he is about to steal her diamond necklace to pay back the gangster, but he pretends to be her biggest fan. The two fall in love with each other and spend the night. He agrees to go with her to Vienna so that she can fulfill her dancing engagements, and they will get married; they plan to meet at the train station. Two African American entertainers, the Jimmys, sing at the bar and dance with Flaemmchen. Erik tries to get off work so that he can join his wife at the hospital, but the unpleasant hotel manager, Rohna, refuses to give him any time off. The Baron has persuaded Otto to invest in the stock market, and Otto has made a killing in the market overnight. But Otto is not feeling well, and the Baron helps him to his room, resisting the temptation to steal his wallet. Otto rewards the Baron with some cash. The gangster confronts the Baron and directs him to steal Preysing's wallet; he gives the Baron a gun. Preysing has cornered Flaemmchen in their adjoining rooms and pressures her for sex. The Baron, who was in Preysing's room trying to steal his wallet, hears Flaemmchen's cries next door and walks into her room to defend her while still holding Preysing's wallet. After a struggle, Preysing kills the Baron with the gangster's gun. Preysing is arrested. Raffaela struggles with how to tell Grushinskaya that her lover is dead and ultimately decides not to, leaving Grushinskaya ecstatic to see him at the train station when she leaves. Otto offers to take Flaemmchen to Paris; he has plenty of money now so that they can enjoy the good life for as much time as he has left, and she realizes that she is fond of him. Erik has a son and finds out that his wife came through the labor just fine. Doctor Otternschlag observes: "Grand Hotel, Berlin. Always the same – people come, people go – One life ends while another begins – one heart breaks while another beats faster – one man goes to jail while another goes to Paris – always the same. I'll stay – one more day."
Актерлік құрам
Бродвей (1989) АҚШ Ұлттық гастрольдік саяхаты (1990) Вест-Энд (1992) Вест-Энд (2004) Саутварк Playhouse (2015) Encores! (2018) Барон Феликс фон Гайгерн Дэвид Кэрролл Брент Барретт Джулиан Овенден Скотт Гарнхам Джеймс Снайдер Отто Крингелейн Майкл Джетер Марк Бейкер Барри Джеймс Дэниел Эванс Джордж Рэй Брэндон Урановиц Елизавета Грушинская Лилиан Монтевекки Мэри Элизабет Мастрантонио Кристина Гриманди Ирина Дворовенко Флеймхен Джейн Краковски ДеЛи Лайвли Линнет Перри Хелен Бейкер Виктория Серра Хелен Йорк Бас директор Прейсинг Тимоти Джером К.С. Уилсон Мартин Эллис Джейкоб Чепмен Джон Доссет Рафаэла Оттанио Карен Акерс Дебби де Кордреукс Джиллиан Беван Валери Катко Наташа Полковник Диаз Тернберг Джон Уильям Энтони Франчоза Барри Фостер Гэри Рэймонд Филипп Рам Уильям Райалл Эрик Литнауэр Боб Стилман Дирк Лумбард Киран МакИлрой Дэвид Лукас Джонатан Стюарт Джон Клей III Екі Джимми Дэвид Джексон Дэнни Стрэйхорн Нейтан Гибсон Дэвид Эндрю Уайт Дэвид Джексон Дэвид Эндрю Уайт Джозеф Нобель Пол Хейзел Джеймс Т. Лейн Дэниел Йервуд
Character Broadway(1989) U. S. National Tour(1990) West End(1992) West End(2004) Southwark Playhouse(2015) Encores! (2018) Baron Felix Von Gaigern David Carroll Brent Barrett Julian Ovenden Scott Garnham James Snyder Otto Kringelein Michael Jeter Mark Baker Barry James Daniel Evans George Rae Brandon Uranowitz Elizaveta Grushinskaya Liliane Montevecchi Mary Elizabeth Mastrantonio Christine Grimandi Irina Dvorovenko Flaemmchen Jane Krakowski DeLee Lively Lynnette Perry Helen Baker Victoria Serra Heléne Yorke General Director Preysing Timothy Jerome K. C. Wilson Martyn Ellis Jacob Chapman John Dossett Raffaela Ottanio Karen Akers Debbie de Courdreaux Gillian Bevan Valerie Cutko Natascia Diaz Colonel Doctor Otternschlag John Wylie Anthony Franciosa Barry Foster Gary Raymond Philip Rham William Ryall Erik Litnauer Bob Stillman Dirk Lumbard Kieran McIlroy David Lucas Jonathan Stewart John Clay III The Two Jimmys David JacksonDanny Strayhorn Nathan GibsonDavid Andrew White David JacksonDavid Andrew White Joseph NobelPaul Hazel James T. LaneDaniel Yearwood
Өндірістер
Отыз бір алдын ала көрсетілімнен кейін, Grand Hotel 1989 жылғы 12 қарашада Мартин Бек театрында ашылды, содан кейін Джордж Гершвин театрына көшіріліп, барлығы 1017 қойылымды аяқтады. Спектакль антрактсыз ойналады. Бастапқы актерлік құрамында Лилиан Монтевекчи – Элизавета, Дэвид Кэрролл – Барон, Майкл Джетер – Отто, Джейн Краковски – Флейммен, Тим Джером – Прейсинг, Джон Уайли – Оттерншлаг және Боб Стилман – Эрик болды. Кейіннен Зина Бетуне және Сайд Шарис (70 жасында Бродвейдегі дебюті) Элизавета рөлінде, Рекс Смит, Брент Барретт, Джон Шнайдер және Уолтер Уиллисон – Барон, ал Чип Зиен мен Остин Пендлтон – Крингелейн рөлінде ойнады. Бұл қойылым 12 Tony номинациясын алып, бес жүлде жеңіп алды, оның ішінде Томми Тьюн үшін ең жақсы режиссура және хореография. Оригинальды кастинг жазбасы спектакльдің премьерасынан шамамен екі жыл өткен соң жарық көрді. Жазу кезінде Кэрролл ЖИТС-ке байланысты ауыр халде болды және дауыс жазбаларын жазуға дайындалып жатқанда студияда өкпелік эмболиядан қайтыс болды. Ұлттық турда Барон рөлін орындаған оның дублері Брент Барретт, RCA Victor компаниясы шығарған альбомда осы рөлді орындады. Альбомда сондай-ақ Кэрроллдың 1991 жылы Equity Fights AIDS қайырымдылық концертінде орындаған "Love Can't Happen" әнінің бонус трегі бар. 1991 жылы осы команда спектакльді Германияның Берлин қаласында, Theater des Westens сахнасында неміс тілінде, Лесли Каронның Грушинская рөлінде ойнауымен қайта қойды. Вест-Эндтегі алғашқы қойылым 1992 жылғы 6 шілдеде Dominion Theatre-да ашылды және төрт айға жуық уақыт бойы сахналанды. 2004 жылы Мэри Элизабет Мастрантонио Майкл Грандедждің режиссерлігімен Donmar Warehouse-дағы шағын қойылымда Элизавета рөлін ойнады, бұл қойылым үздік музыкалық қайта жандану үшін Olivier Award жүлдесін жеңіп алды. 2015 жылғы 31 шілдеде Лондонның Southwark Playhouse-де тағы бір қойылым ашылып, бес апта бойы көрсетілді. Grand Hotel: 25 жылдық мерекелік концерті 2015 жылғы 24 мамырда Нью-Йорктегі 54 Below түнгі клубында өтті, оны Уолтер Уиллисон жазып, режиссерлік етті. Уиллисон Монтевекки, Барретт, Джером және сондай-ақ Карен Акерс, Бен Джордж, Кен Дженнингс, Хал Робинсон және Чип Зиенмен бірге сахнада болды. Би кеңесшісі – Ивон Марсо. Шоу 2018 жылғы 21-25 наурыз аралығында Джош Родстың режиссерлігімен Нью-Йорктегі Encores! ұйымы тарапынан қойылды. Grand Hotel: 30 жылдық мерекелік концерті 2019 жылғы 11 қарашада Нью-Йорктегі The Yellow Pavillion (aka The Green Fig) түнгі клубында, The Green Room 42 ұйымдастыруымен өтті, оны қайтадан Уиллисон жазып, режиссерлік етті, бұл Америка Актерлер Фондына арналған қайырымдылық шарасы болды және Монтевеккиге арналды. Уиллисон Акерс, Джером, Дженнингс, Шнайдер, Джилл Пауэлл, Джуди Кей және Сачи Паркермен бірге ойнады. Қауымдастық директоры және хореографы (Томми Тьюн стилінде) – Джоанна Раш, ал би кеңесшісі қайтадан Марсо болды.
After thirty one previews, Grand Hotel opened on November 12, 1989, at the Martin Beck Theatre, and later transferred to the George Gershwin Theatre to complete its total run of 1,017 performances. The show is played without an intermission. The original cast included Liliane Montevecchi as Elizaveta, David Carroll as the Baron, Michael Jeter as Otto, Jane Krakowski as Flaemmchen, Tim Jerome as Preysing, John Wylie as Otternschlag, and Bob Stillman as Erik. Replacements later in the run included Zina Bethune and Cyd Charisse (in her Broadway debut at age 70) as Elizaveta, Rex Smith, Brent Barrett, John Schneider, and Walter Willison as the Baron, and Chip Zien and Austin Pendleton as Kringelein. The production captured 12 Tony nominations, winning five awards, including best direction and choreography for Tommy Tune. The original cast recording was released nearly two years after the show premiered. By the time the recording was made, Carroll was seriously ill with AIDS and died from a pulmonary embolism in the recording studio as he was about to record his vocal tracks. Brent Barrett, his understudy, who had appeared as the Baron in the national tour, sang the role for the cast album, released by RCA Victor. The cast album features a bonus track of Carroll's performance during a 1991 cabaret fundraiser for Equity Fights AIDS, singing the Baron's song, "Love Can't Happen". The production was reproduced by the same team in Berlin, Germany, in 1991, in German, at the Theater des Westens, with Leslie Caron as Grushinskaya. The first West End production opened on July 6, 1992, at the Dominion Theatre, where it ran for slightly less than four months. In 2004, Mary Elizabeth Mastrantonio starred as Elizaveta in a small scale production directed by Michael Grandage at the Donmar Warehouse, garnering an Olivier Award for Best Musical Revival. A further production opened on July 31, 2015, at London's Southwark Playhouse, running for five weeks. Grand Hotel: The 25th Anniversary Reunion Concert at the nightclub 54 Below in New York City on May 24, 2015, was written and directed by Walter Willison. Willison starred alongside fellow Broadway cast members Montevecchi, Barrett, Jerome, as well as Karen Akers, Ben George, Ken Jennings, Hal Robinson and Chip Zien. Dance consultant was Yvonne Marceau. The show was produced by Encores!, directed by Josh Rhodes, in New York City from March 21–25, 2018. Grand Hotel: A 30th Anniversary Celebration in Concert at the nightclub The Yellow Pavillion (aka The Green Fig), presented by The Green Room 42, in New York City on November 11, 2019, was again written and directed by Willison, as a benefit for the Actors Fund of America, and dedicated to Montevecchi. Willison starred alongside Akers, Jerome, Jennings, Schneider, Jill Powell, Judy Kaye and Sachi Parker. The associate director and choreographer (in the style of Tommy Tune) was Joanna Rush, and dance consultant was again Marceau.