Кіріспе

Constellation ұшағының негізінде жасалған әуедегі ерте ескерту және басқару ұшағы. Lockheed EC-121 Warning Star – 1950 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінде (USN) және АҚШ Әуе күштерінде (USAF) қолданылған американдық әуедегі ерте ескерту және радиолокациялық бақылау ұшағы. Lockheed L-1049 Super Constellation әскери нұсқасы қашықтықтан ерте ескерту желісін толықтыру үшін әуедегі ерте ескерту жүйесі ретінде пайдаланылды, оның үшін екі үлкен радиолокациялық дөңгелек (фюзеляж үстінде тік және астында көлденең) қолданылды. Ол USN қолданған TBM-3W ұшағының орнын басты. Кейбір EC-121 ұшақтары сигналдық барлау үшін де пайдаланылды. EC-121 1954 жылы енгізіліп, 1978 жылы қызметтен шығарылды, бірақ бір арнайы модификацияланған EW ұшағы 1982 жылға дейін USN қызметінде қалды. USN нұсқалары алғашқыда WV-1 (PO-1W), WV-2 және WV-3 деп белгіленді. Вьетнам соғысы кезінде USAF-тың Warning Star ұшақтары электронды сенсорларды бақылау және Boeing E-3 Sentry AWACS-тың алдағы дамуына ықпал етті. USAF экипаждары оның азаматтық лақап атын, "Конни" (Constellation сөзінің қысқартылған түрі) сілтеме ретінде қабылдады, ал USN экипаждары "Уилли Виктор" лақап атын қолданды.

Даму

1943 жылдан бері Lockheed Constellation C-69 ретінде АҚШ Әскери-әуе күштерінің (USAAF) қызметінде болды. АҚШ Әскери-теңіз күштері (USN) Constellation ұшағын алғаш рет 1949 жылы екі Lockheed L-749 Constellation ұшағын сатып алғанда зерттеді. 1949 жылдың 9 маусымында алғаш ұшқан PO-1W ұшағы фюзеляждың үстінде және астында орналасқан үлкен, ұзақ қашықтықтағы радарларымен жабдықталған массивті радиомаларға ие болды. Радиомалардың бүйірлік ауданы айтарлықтай үлкен болғандықтан, PO-1W тік қанаттарын кеңейту қажет болды. PO-1W (1952 жылы WV-1 деп қайта аталды) ұшақтарында үлкен радарларды пайдалану мүмкін екенін дәлелдегеннен кейін, USN L-1049 Super Constellation негізінде WV-2 тапсырыс берді. WV-1 ұшақтары 1958-1959 жылдары Федералдық авиация басқармасына (Federal Aviation Agency) берілді. WV-2/EC-121D бастапқыда жоғарылықты анықтауға арналған AN/APS-45 радарымен және іздеу радары AN/APS-20-мен жабдықталған. Кейіннен олар AN/APS-103 және AN/APS-95 радарларына жаңартылды, бірақ бір уақытта емес. Ұшақ экипажында әдетте 18 адам болды: алты офицер (екі ұшқыш, екі навигатор және екі қару-жарақ операторы) және 12 сарбаз (екі ұшу инженері, бір радио операторы, екі экипаж бастығы, бес радар операторы және екі радар техниктері). EC-121K сонымен қатар Грузия штатындағы NAS Glynco әскери-теңіз базасындағы 86-шы оқу эскадрильясы (VT-86) арқылы EC-121 және Grumman E-2 Hawkeye ұшақтарын ұшуға дайындалатын әскери-теңіз офицерлерін оқыту үшін пайдаланылды. NAS Glynco базасы жабылғаннан кейін, VT-86 1973 жылы Флорида штатының Пенсакола әскери-теңіз базасына көшірілді, сонымен қатар эскадрильяның соңғы EC-121 ұшағы да NAS Пенсаколаға жеткізіліп, Ұлттық әскери-теңіз авиациясы мұражайының қорында сақталды. Бір ұшақ NC-121K болып өзгертілді, ол Флорида штатындағы NAS Key West әскери-теңіз базасында орналасқан 33-ші тактикалық электрондық соғыс эскадрильясына (VAQ-33) берілген электрондық соғыс модификациясы еді. Ұшақ 1982 жылдың 25 маусымына дейін пайдаланудағы соңғы EC-121 болды. АҚШ Әскери-әуе күштері 1953 жылдың қазан айынан бастап, Теңіз күштерінің келісімшарттарынан ауытқу арқылы 10 RC-121C және 74 EC-121D Warning Star ұшақтарын алды, олар L-1049 негізінде құрылған. 10 RC-121C оқу ұшақтары болып саналды және TC-121C деп белгіленді. 1966 және 1969 жылдар аралығында 30 зейнеткерлікке шыққан USN EC-121 ұшағы АҚШ Әскери-әуе күштеріне берілді және сенсорлық бақылау ұшақтары ретінде EC-121R-ге түрлендірілді. 74 EC-121 ұшағының 42-сі 1962 жылдан бастап EC-121H жаңартуына өтті, ал 1969 жылы қалған 15 EC-121D және 7 EC-121H ұшақтары соңғы операциялық нұсқаға, EC-121T-ге жаңартылды, ол 1972 жылы Оңтүстік-Шығыс Азияда AWACS прототипі ретінде қызмет етті.

USN

WV 2s, 1962 жылы EC 121 деп қайта аталды, 1954 жылдан 1965 жылға дейін Солтүстік Америка құрлығының екі жағалауында орналасқан екі "кедергі" күшінде қызмет етті. Кедергі күштері бес жер үстіндегі пикеттік станциядан тұрды, олардың әрқайсысы радиолокациялық эсминецтермен және WV 2s/EC 121s әуе қанатымен жабдықталған, олар 6-20 сағаттық миссияларда 1000-4000 м биіктікте пикеттік желілерді қарауылдады. Олардың мақсаты – DEW желісінің жалғасы ретінде күтпеген совет бомбалаушылары мен зымыран шабуылдарына қарсы ерте ескертуді кеңейту болды. 1954 жылдың сәуірінде алғашқы Lockheed Super Constellation (модель 1049C), WV 2 BuNo. 128323, NAS Barbers Point-те 1-ші әуедегі ерте ескерту эскадрильясы (VW 1) қабылдады. Атлантикалық кедергі (BARLANT) – бұл AEW Squadron Thirteen (VW 13) және AEW Squadron Fifteen (VW 15) NAS Patuxent River, Мэрилендтен және бір эскадрильядан, AEW Squadron Eleven (VW 11) тұрақты орналасқан Аргентия әскери-теңіз станциясы, Ньюфаундлендтен алынған екі айналымды эскадрильялық бөлімшеден тұрды. Олардың міндеті – Азор аралдарына ұшып барып қайту еді. Ұшу экипаждарын және техникалық қызмет персоналдарын оқыту үшін NAS Patuxent River-де қосымша әуежайлық оқу бөлімі құрылды. BARLANT 1956 жылдың 1 шілдесінде іске қосылды және 1965 жылдың басына дейін үздіксіз қызмет етті. Кедергі 1961 жылдың маусымында Гренландия, Исландия және Ұлыбритания (GIUK) арасындағы жолды жабу үшін ауыстырылды. Аргентиадан ұшақтар Исландиядағы NAS Keflavik арқылы жеткізілді. EC 121 ұшақтарын пайдаланған үшінші әуе қанаты 553-ші барлау қанаты болды, Вьетнам соғысы ұйымы 1967 жылы белсенділенді және 1970 жылы белсенділіктен айырылғанға дейін Таиландта орналасқан (төмендегі BatCat қараңыз). 1966 жылы Lockheed 553-ші дивизияның арнайы барлау миссиясы үшін 30 бұрынғы USN Super Constellations (екі EC 121P/WV 3 және 28 EC 121K/WV 2) ұшағын EC 121R-ге өзгертті. Ұшақтар 1967 жылы жеткізілді. 553-ші РВ Вьетнамның құрлығы мен жағалауында, Лаос пен Камбоджаның үстінен ұшып, төмен қуатты сигналдарды бақылап, қайта таратады. Әдетте олар Хо Ши Мин жолының орбитасын 8 сағаттық ауысыммен айналдырады. Ол жұмыс істеуге қымбат болғандықтан және үлкен экипажды жаудың отына ұшырағандықтан, 1970 жылдың желтоқсанында оны әлдеқайда кіші (әдетте ұшқышы жоқ) QU 22 Pave Eagle сенсор мониторымен алмастырды. EC 121 су үстінен ұшып бара жатқан ұшақтарды анықтауға арналған, сондықтан жер астындағы бұзылу (таулар сияқты жер бедерімен жалған сигнал қайтарылады) олардың радарлық суреттеріне кедергі келтірді. Алайда экипаждар Куба үстінен совет ұшақтарын бақылауда тәжірибелі болды және судан 50 фут (15 м) 300 фут (91 м) жоғары ұшқан EC 121 су бетінен төменгі жағында орнатылған APS 95 іздеу радарынан сигнал шығарып, орташа биіктіктегі ұшақтарды 150 миль (241 км) аралықта анықтауға мүмкіндік беретін техниканы жасады. Екі-екіден жұмыс істейтін Big Eye EC 121 жарыста 50 миль (80 км) арақашықтықтағы жарыста жарысты ұшып өтті. Бұл Ханьоның қалалық аймағын және Фук Йендегі негізгі МиГ базасын жабуға жеткілікті 100 миль (161 км) практикалық анықтау аралығын қамтамасыз етті. Алайда, бұл шараның басты кемшілігі МиГ-тың көбісі Big Eye-дің APS 45 биіктік іздеуші радарларының 70 мильдік (113 км) қашықтығынан тыс болғандықтан, олар бұл деректерді АҚШ Әуе күштері соққы күштеріне бере алмады. Сонымен қатар, EC 121D жүйелеріндегі техникалық кемшіліктер ұшақты ұстап алуды басқаруға немесе шабуылға ұшыраған нақты ұшуды анықтауға кедергі келтірді. Tan Son Nhut AB-нің миссиялары 1965 жылдың 21 сәуірінде басталды, олар стандартқа айналған Ethan Alpha және Ethan Bravo қоңырау белгілерін қолданды. Дананг әуе базасында жанармай құйғаннан кейін, "Этан Альфа" өзінің орбиталық станциясына толқынмен жақындады, ол жерде ол бес сағат болды. Мигтердің қашып ұшақтарды тосқауылдау қаупіне байланысты EC 121 ұшақтарын Lockheed F 104 Starfighter MiGCAP қорғады. Егер қандай да бір себеппен МиГКАП кездесуге келе алмаса, EC 121 өз тапсырмасын тоқтатады. EC 121 бортындағы ауа-райымен жабдықтау жүйелері осы профильде іс жүзінде пайдасыз болды, ал электроникадан шығарылған жылу, түсіру қаупімен бірге, әсіресе Альфа орбиталық миссияларды өте стрессті етті. 1965 жылдың 10 шілдесінде, әуедегі алғашқы бақыланатын қарсы алу кезінде EC 121 екі USAF F 4C истребительін ескертті, нәтижесінде екі МиГ 17 ұшағы атып түсірілді. 26 EC 121 ұшағының жетуі Отис әуе базасынан жіберіліп, 19-да Коратқа келді. 1965 жылдың сәуірінен 1966 жылдың басына дейін және 1967 жылдың соңында қайтадан басталғанда, EC 121Ds сонымен қатар Тонкин шығанағында жұмыс істейтін қарусыз қолдау ұшақтары үшін MiGCAP ұшақтарының ұшуын бақылады. EC 121D-лер соққы ұшақтарының миссия нәтижелерін және орналасқан жерін Дананг әуе басқару орталығына жіберу үшін әуедегі байланыс орталығы ретінде де қызмет етті; эскорт ұшақтарының, MiGCAP-тың, Lockheed C 130 Hercules шағылыстыру кемелерінің және A 26 соққы ұшақтарының Солтүстік Вьетнам-Лаос шекарасы бойындағы операцияларын басқарды; радарлық және навигациялық көмек көрсетті және құтқару миссияларын жүргізді; және төтенше жағдайда жанармай құю үшін ұшақтарды табуға көмектесті. 1966 жылдың мамырында Қытай үкіметі Солтүстік Вьетнам МиГін қуған Республикалық F 105 Thunderchief-тің Қытай аумағына 25 миль (40 км) енгенін ресми түрде наразылық білдірді. АҚШ тергеу комиссиясы College Eye-дің де Қытаймен Солтүстік Вьетнам шекарасы ішіндегі "ұшуға тыйым салынған аймақты" бақылауы керек екенін ұсынды, АҚШ ұшақтары буферлік аймаққа жақындағанда ескертулер беру үшін және АҚШ ұшақтарының шекараны бұзуын хабарлау үшін. Алайда, тамыздың соңғы аптасында, қарқынды оқыту және тактиканы қайта қараудан кейін МиГтер АҚШ соққы күштеріне қарсы қайтадан шабуыл жасады, бірнеше ұшақты құлатты. Содан кейін, жетінші әуе күштері 6 қазан күні жаңа "Этан Браво" миссиясы EC 121-ге QRC 248-бен белсенді сұрақ қоюға рұқсат алды. 4 желтоқсанға дейін оның жетістігі "Этан Альфа" орбитасын ұшудың кез келген құнын басып өтті, ол 1972 жылдың шілдесіне дейін тоқтатылды. 1968 жылдың 1 наурызында College Eye қоңырау белгілері Ethan 01, 02, 03 және 04-ке өзгерді. Ethan 03 (Лаос орбитасы) 1968 жылдың 19 сәуірінде Лаостағы Хо Ши Мин жолы бойындағы C 130 шағылыстыру ұшақтарының және A 26 Invader түнгі тоқтату миссияларының "позитивті бақылауын" (әуедегі бағыт беруді) бастады.

Бүрмелі жоғарғы жағы

1967 жылдың тамызында, Колледждің Көз тобы әлі де Удон RTAFB базасында орналасқан кезде, EC 121 ұшағының тағы бір прототипі жаңа жабдықтарды сынау үшін Тактикалық әуе соғысы орталығының 2-ші бөлімшесі ретінде операцияларды бастады. Бұл өзгертілген EC 121K (кейін EC 121M деп қайта аталды) Колледж Көз ұшағына жаңадан орнатылған QRC 248 және екі қосымша советтік транспондерлерді – SRO 1 және SOD 57 оқи алатын электрондық сұрау құрылғыларын алып жүрді. Оның электроникасы стандартты емес, арнайы жасалған. Оның ең маңызды жаңартуы – жоғары құпиядағы Rivet Gym жүйесінің орнатылуы болды. Бұл МиГтер мен олардың GCI басқарушылары арасындағы барлық байланысты бақылай алатын төрт дауыс байланысын ұстап алу станцияларын басқаратын вьетнам тілін білетін барлау мамандарының экипажға қосылуынан тұрды. Осы артықшылыққа қарамастан, Rivet Top екі мәселеге тап болды, бұл оның тиімділігін төмендетті. Операторлары МиГтердің нақты рейстерімен ұсталған әңгімелерді байланыстыратын радар экрандары болмады, сондықтан қай АҚШ ұшағына шабуыл жасалып жатқанын анықтай алмады. Екіншіден, QRC 248 сияқты, Rivet Gym да NSA SIGINT активі болды және оның бар екендігі туралы ақпаратты қорғау үшін одан да қатаң ережелерге бағынды. Тіпті 1972 жылдың ортасында АҚШ ұшақтарына нақты уақыттағы ескертулерге рұқсат берілген кезде де, ұрыс экипаждарына ескертулердің көзі туралы хабарланбады. EC 121 радио байланысы нашар болғандықтан және көбінесе істен шығатын радио релелік ұшақты пайдалану қажет болғандықтан, олар ескертулердің сенімділігіне күмәнмен қарады. 1967 жылдың қазан айында Rivet Top прототипі Колледж Көз тобымен бірге Корат RTAFB базасына көшірілді. Бастапқыда 1968 жылдың ақпан айында АҚШ-қа қайту жоспарланған, бірақ оның маңыздылығына байланысты 1969 жылға дейін Коратта қалды. Сынақ кезеңінде күнделікті миссияларды орындаған ол, 31 наурыз 1968 жылдан кейін Rolling Thunder операциясы қысқарғаннан кейін Тонкин шығанағы үстінен күн сайынғы миссияларды бастады. 1968 жылдың мамыр айының соңына дейін барлық Колледж Көз EC 121 ұшақтарына Rivet Gym жүйесі қайта орнатылды.

" Kingpin " операциясы

1970 жылдың қазан айында Корат РТАФБ-ға екі EC 121D, Оңтүстік-Шығыс Азияның операциялық талаптары 62 (SEAOR 62) электрондық жиынтығымен жаңадан жабдықталған, бірақ EC 121T ретінде әлі жұмыс істемеген ұшақтар жеткізілді. Олар, сынақтан өтуде деген сылтаумен, C 121G ұшағымен бірге қосымша экипаж мүшелерін, 552-ші AEWCW-нің ең тәжірибелі техниктерін және жаңа электрониканы күтіп-ұстауға қажетті жабдықты алып келді. SEAOR 62 жиынтығы сандық деректерді қабылдаушы жер терминалымен және жеке құпия әуе көпірі арқылы тасымалданған радио релелік жабдықпен қамтамасыз етілді. EC 121T ұшақтары 12 қарашада Макклеллан әуе базасынан Таиландқа келді. Бұл жағдайдың мақсаты – Соң Тай түрмесінде тұтқынға алынған американдық әскери тұтқындарды құтқару миссиясы – Кингпин операциясын қолдау үшін, нақты уақыттағы деректерді (Task Force 77 әскерлерінің E 1B Tracer платформаларында орнатылған Әскери-теңіз күштерінің әуедегі тактикалық деректер жүйесіне ұқсас) көрсететін интеграцияланған тактикалық деректер дисплейін ұсыну болды. Коратқа жеткеннен кейін, кейбір жабдықтар АҚШ әуе кеңістігіндегі эмиссия шектеулеріне байланысты алғаш рет сынақтан өтті, ал қолжетімді нұсқаулықтар мен тексеру тізімдері ерте ұшу сынақтарынан алынған жазбалар еді. Дегенмен, 17 қарашаға дейін екі ұшақ та толыққанды жұмыс істеуге дайын болды. 1970 жылдың 20 қарашасында екі "Ескерту жұлдызы" – Frog 01 және Frog 02 шақыру таңбаларымен, сағат 22:00-де Кораттан 10 минуттық интервалмен ұшып, Тонкин шығанағы үстіндегі төменгі биіктіктегі Альфа орбитасына шықты, Frog 02 резервтік ұшақ ретінде тағайындалды. 17 адамнан тұратын экипажға құтқару миссиясының мәнісі және олардың рөлі – МиГ-тер туралы ескерту беру және USAF F 4 Phantom әуе қорғанысын бағытту туралы әуеде хабарланды. Frog 01 жоғарырақ Bravo орбитасына көтеріле бастағанда, бір қозғалтқыштың май құбыры жарылып, оны тоқтатуға мәжбүр болды. Жоспарға сәйкес, Frog 01 Данангқа шұғыл түрде қонған кезде Frog 02 басты ұшаққа айналды. Бірақ Frog 02 бортындағы жаңа жабдық дұрыс жұмыс істемеді. Данангтағы басқару пунктіндегі жердегі қабылдағыштар деректерді қабылдамады, ал APX 83 IFF процессорлары, қайта-қайта жөндеуге қарамастан, ұшақта көрсетілмеді. Олардың радар мониторларында шамадан тыс электрондық шу байқалды, ал жақын маңдағы EKA 3B Skywarriors Солтүстік Вьетнам радарларын бұзуы радар техниктерінің ақауларды түзету әрекеттеріне кедергі келтірді. Frog 02 миссияны сүйемелдейтін F-4 ұшақтарына бағыт беру ақпаратын ұсына алмаса да, ол орбитада қалды және қосымша деректерді беру үшін Rivet Top дауыстық қарсы алу мүмкіндігін пайдаланды.

Дискотека

1971 жылдың қазан айында Солтүстік Вьетнамның МиГ ұшақтары, "Роллинг Тундер" операциясы аяқталғаннан кейін ашылған алдыңғы базалардан жұмыс істеп, Лаостың оңтүстігінде Боинг В-52 Стратофортресс миссияларын ұстап алу науқанын бастады. 20 қарашада МиГ-21 ұшағы Б-52-ге қарсы әуеден-әуеге зымырандар ұшырды, бірақ Б-52 шафтарды тастау арқылы құтылды. Соның салдарынан, "Ескерту жұлдыздары" тобының 1-ші бөлімі Корат РТАФБ-ға радарлық қолдау көрсету үшін Лаос орбитасын қайтадан айналып ұшты, "Диско" шақыру белгісін пайдаланды. Алайда, нашар радио байланысы салдарынан қиындықтар сақталды. Сонымен қатар, оның баяу бұрылатын радары МиГ-термен болған қақтығыстар кезінде истребительдерді басқарудағы тиімділігін шектеді, ал "Лайнекер" операциясы кезіндегі АҚШ Әуе күштерінің шабуылдарының ауқымы оның мүмкіндіктерін толығымен жүктеді. 1968 жылдан бері жүйелерді жақсарту операторларға МиГ түрлерін ажыратуға мүмкіндік берді және олар үшін түсті код жүйесі әуе операцияларының терминологиясына енді: "Қызыл бандиттер" (МиГ-17); "Ақ бандиттер" (МиГ-19); "Көк бандиттер" (МиГ-21) және "Қара бандиттер" (жанында отыны аз МиГ-тер). 1972 жылдың 6 шілдесінде екі апта ішінде құлатылған жеті F-4 Phantom ұшағының нәтижесінде екінші "Диско" трассасы іске қосылды. Бұл трасса бұрынғы Альфа орбитасына жақын, Тонкин шығанағы үстінде ұшырылды, мақсаты Ханой аймағында төмен биіктікте жақсырақ жабуды қамтамасыз ету болды. Айдың соңында "Диско" сондай-ақ "Тиболл" басқару орталығына интеграцияланды, бұл Солтүстік Вьетнамның әуе қызметі туралы барлық ақпаратты жинауға арналған жоғары құпия жүйе, ақпарат барлық көздерден, соның ішінде әскери емес көздерден де алынды. "Диско" ескертулер мен басқару векторларын беруге арналған арна ретінде пайдаланылды, бірақ "Тиболл" ақпаратты алуы және "Диско" арқылы беруінің кешігуі (көбінесе сенімсіз радиорелейлік KC-135A Combat Lightning ұшағы арқылы, "Лузон" шақыру белгісімен жұмыс істейді) оның "нақты уақытта" пайдалану үшін құндылығын жойды, ал оның бар екені АҚШ ұшақтарының экипаждарынан жасырылғандығы оның сенімділігіне нұқсан келтірді. "Тиболл" тікелей байланыс мүмкіндіктерін алды, бірақ жиі-жиі хабар таратудың сәтсіздікке ұшырауына тап болды. "Диско" негізгі резервтік контроллер болып қала берді, бірақ оның тиімділігі шектеулі болды, өйткені ол тікелей тек MiGCAP миссияларын басқарды және шабуыл, сабан және эскорт күштеріне ақпаратты тек "Қорғаушы" жиілігі арқылы бере алатын болды. 1973 жылдың 15 тамызында "Диско" EC-121 ұшақтары соңғы ұрыс миссиясын орындады, ал 1974 жылдың 1 маусымында 1-ші бөлім Оңтүстік-Шығыс Азиядан толығымен шығарылды. 1965 жылдан 1973 жылға дейін EC-121 ұшақтары 13 921 ұрыс миссиясын орындады, 98 000-нан астам апатсыз ұшу сағатын өткерді, 25 МиГ ұшағын құлатуға көмектесті және 80 құлаған ұшқышты құтқаруға көмектесті. "Big Eye", "College Eye" немесе "Disco" ұшақтарының ешқайсысы жоғалған жоқ.

Шошқа

Вьетнам соғысы кезінде 40 EC 121 ұшағы USN WV 2 және WV 3 ерте ескерту шоқжұлдыздарынан Хо Ши Мин жолы бойындағы жау әскерлерінің қозғалысын анықтау үшін жер сенсорларымен пайдалануға бейімделді, ал 25-і Иглу Уайт операциясының бөлігі ретінде Корат RTAFB-ге орналастырылды. Нәтижесінде пайда болған EC 121R конфигурациясы "Batcat" деген атпен белгілі болды. Соғыс кезінде екі "Batcat" ұшағы жоғалды, нәтижесінде 22 экипаж мүшесі қаза тапты: біреуі 1969 жылдың сәуірінде дауылды ауа-райында ұшып көтерілу кезінде, екіншісі 1969 жылдың қыркүйегінде қону кезінде, осы оқиғада төрт тайлық азамат та қаза тапты. "Batcat" EC 121 ұшақтары Оңтүстік-Шығыс Азия аймағының стандартты ағаш түстерімен камуфляждалған, ал "College Eye/Disco" ерте ескерту ұшақтары болса камуфляждалмаған. "Batcat" миссиялары 18 сағатқа созылды, оның 8 сағаты бес жылдық тарихында қолданылған 11 түрлі түсті орбиталардың бірінде кезекшілікте өтті. Олардың арасында Оңтүстік Вьетнамда үш, Лаоста алты, Камбоджада біреуі және Тонкин шығанағында біреуі болды. EC 121R ұшақтары 1967 жылдың қазанынан 1970 жылдың желтоқсанына дейін 553-ші және 554-ші барлау эскадрильяларымен, 553-ші барлау қанатының құрамында пайдаланылды. Кез келген уақытта шамамен 20 "Batcat" ұшағы қолданыста болды. Қанат 1970 жылдың желтоқсанында құрылды, ал 554-ші эскадрилья "Baby Bats" деген атпен белгіленген QU 22 сенсорлық мониторларын ұшу үшін Нахон Фаном RTAFB-ге көшірілді. Бастапқыда 11 ұшақпен, 553-ші эскадрилья тағы бір жыл бойы операцияларды жалғастырып, ұшақтар мен экипаждарды АҚШ-қа қайтарды. "Batcat" миссиясының соңғысы 1971 жылдың желтоқсанында орындалды. Соңғы әкімшілік және техникалық персонал 1972 жылдың қаңтарында Отис әуе базасына оралды.

USN нұсқалары

WV 1. 2 прототип, L 749A Constellation, 1952 жылға дейін PO 1W деп белгіленді.
EC 121K (WV 2). Негізгі USN нұсқасы, 1952 жылға дейін PO 2W деп белгіленді; 244 дана тапсырыс берілді, 142 дана өндірілді (қалғаны USAF-қа). JC 121K. АҚШ әскерінің авиациялық сынақ платформасы ретінде пайдаланылған бір өзгертілген EC 121K.
NC 121K. Белгісіз саны арнайы миссиялық ұшақтарға өзгертілді.
YEC 121K. Бір өзгертілген авиациялық сынақ платформасы.
EC 121L (WV 2E). Бір өзгертілген WV 2, айналмалы радиолокациялық күмбезді, AN/APS 70 радиолокациялық аппаратымен сынауға пайдаланылды.
EC 121M (WV 2Q). ELINT ақпаратты жинау нұсқасы, 13 WV 2 өзгертілді.
WC 121N (WV 3). Ауа райын зерттеу нұсқасы, 8 WV 2 өзгертілді.
EC 121P. Белгісіз саны EC 121K-дан суасты қайыққа қарсы нұсқаға өзгертілді.
JEC 121P. USAF қолданған 3 EC 121P.