Кіріспе

Польша тарих философы (1814 – 1894)

Август Доленга Цезковский графы (/tʃ//ɛ//s/'/k//ɒ//f//s//k//i/; 12 қыркүйек 1814 – 12 наурыз 1894) – поляк философы, экономисі және қоғамдық-саяси қайраткер. Оның гегельдік философиясы жас Карл Маркске және іс-қимыл теориясының қайраткерлеріне әсер етті.

Өмірбаян

Цезковский Варшава Герцогтығындағы Новая Суха қаласында дүниеге келді. Ол Ягеллон университетінде, содан кейін 1832 жылдан бастап Берлин университетінде оқыды, онда Карл Людвиг Мишелеттің лекциялары арқылы гегельдік философияға қызығушылық танытты, олар өмір бойына дос болды. 1838 жылы Гейдельберг университетінде философия ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Оқуын аяқтағаннан кейін ол Еуропаны аралап, Франция, Англия және Италияны барып көрді, содан соң 1840 жылы Польшаға оралып, 1843 жылы Познаньға жақын Виерзеницада тұрақты қоныс тепті. 1848 жылы Польша Лигасын (Liga Polska) құруға бірге қатысты. Ол Пруссия Ұлттық Ассамблеясының (1848–1855) мүшесі және белсенді саяси қайраткер болды. Ол Познаньде университет ашуға тырысты (әрекеті сәтті болмады) және 1857 жылы Познань өнер мен ғылым достары қоғамын (PTPN) құрды, үш рет оның президенті болып сайланды (1857–1858, 1861–1868, 1885). 1871–73 жылдары Краков Білім академиясы (Akademia Umiejętności) құрылғанға дейін ол Польшадағы ең маңызды мәдени және ғылыми қоғам болды. 1870 жылы ол 1861 жылы қайтыс болған әйелі Халинаның құрметіне Жабиковода Халина аграрлық мектебін құрды. 1873 жылы ол 1872 жылы құрылған Краков Білім академиясымен біріктірілді.

Философиялық еңбектері

Циесковский 1838 жылы жариялаған «Тарих философиясына кіріспе» (Prolegomena zur Historiosophie) атты еңбегінде тарих философиясы терминін енгізді. Ол адамзат тарихын ортағасырлық мистикалық ойшылдар, мысалы Иоахим Фиоре (1135–1202) сияқтылардың үш кезеңге бөлген жүйесін қабылдап, оны гегельдік санаттар мен түсініктермен үйлестірді. Ол «әрекет философиясының» авторы деп есептеледі. Циесковскийдің тарихтың алғашқы кезеңі – антик заман. Екінші кезең – христиан дәуірі, ол ой-өрістің пайда болуын, табиғи сезімталдықтан жоғарырақ, жалпыға ортақ және абстрактілі нәрселерге бет бұруды білдірді. Рух «өзі үшін» (für sich) болды. Бұл кезең Құдай мен дүниелік өмір, рух пен материя, іс-қимыл мен ойдың қарама-қарсы әлемдері арасындағы шыдамсыз қақтығыспен сипатталды. Гегельдің рух, ой және жалпыламалыққа баса назар салуы, ерік, материя және әсіресе (гегельдік) рухтың дамуына толыққанды мүмкіндік бермеді. Ақыл мен дененің бөлінуі және табиғатпен алғашқы, ойсыз бірлікте өмір сүру, көбінесе өнер арқылы өзін көрсетті. Гегельдік терминологиямен айтқанда, рух «өзінде» (an sich) болды. Бұл дәуір осы кезеңнің апофеозы мен ең жоғары бейнесін білдірді. Тарихтың үшінші кезеңі – «гегельдік кезеңнен кейінгі» заман, онда бұрынғы қақтығыстар шешіліп, жойылды. Христиан дәуіріндегі ойға бір жақты баса назар салу жеңіліп, рух табиғатты өзіне қабылдайтын болады. Осылайша философия аяқталады, себебі рухтың синтездеу және өзін-өзі іске асыру әрекеті енді шығармашылық, практикалық қызмет нысанына ие болады. Рухтың дамуының соңғы кезеңі қарама-қарсылықтардың толық синтезін білдіреді: Құдай мен әлем, қажеттілік пен бостандық, құштарлық пен міндет, Көк пен Жер – бәрі біртұтас. Циесковскийдің кейінгі еңбектері, «Құдай және Палигенез» (Gott und Paligenesie) (1842) және «Біздің Әкеміз» (Ojcze Nasz) (1848–1906, төрт томдық) оның үштігін діни тұрғыдан айқын жеткізеді. Үш дәуір Құдай Әке, Ұлы және Киелі Рух дәуірлері ретінде бейнеленеді. Ол Католик шіркеуінің рөлін баса көрсетіп, Киелі Рухтың пайда болу процесінде славян халықтарына әлемді өзгертетін маңызды рөл береді (ол кезде Польшада кең таралған Мессиандық философияның ортақ тақырыбы). Циесковскийдің жеке Құдайға сенімі оны солшыл гегельшілерден бөліп тұрады, олар дін мен христиандыққа сын көзбен қарап, Гегельдің дәстүрлі жақтастарынан ерекшеленеді. Солшылдар оны өздеріне жат санаған, тіпті олардың кейбіреулері әрекет философиясының бірлігі туралы идеяны қабылдағанмен де. Екінші жағынан, Циесковский өзінің философиясына әлеуметтік реформалардың кең жүйесін енгізіп, француз социалистік дәстүріне қатты ықпал етті, ол көбінесе діни сипатқа ие болды, сондықтан «оңшыл гегельшілердің» саяси консерватизмімен ортақ емес еді.

Мұра

Цезковский поляк романтик ақыны, драматург және готика романы жазушысы Зигмунт Красинскиге елеулі (және өзара) ықпал етті, оны 1839 жылы Миланда кездестірді және жақын дос болды (Йозеф Каленбах 1912 жылы олардың хат алмасуының екі томын (поляк тілінде) жариялады). Ол сондай-ақ ақын Киприан Норвидке, философ Бронислав Трентовскиге және философ, өнер тарихшысы және протопсихолог Юзеф Кремерге де ықпал етті. Ол, мүмкін, "әрекет философиясының" авторы. Оның ең маңызды философиялық мұрасы, әлдебір, жас Карл Марксқа тигізген әсері, неміс коммунисі және жас гегельші Мозес Гесс арқылы. Соңғысы Цезковскийдің сана мен іс-әрекет арасындағы қарама-қайшылық адамзат тарихының кейінгі кезеңінде жойылатыны туралы ойын қабылдады, бірақ синтез тарих бойында әртүрлі жағдайларда орын алғанын және "үшінші дәуірге" өтуді Гегель философиясы емес, Реформация кезінде болғанын сендірді. Ғалымдар Дэвид Маклелан мен Шломо Авинери 1841 жылдан бастап бірнеше жыл бойы Гесспен дос және серіктес болған Маркс өзінің бөтендеу туралы ойларының, коммунистік қоғамның мәні мен коммунистік қоғамға өтудің әртүрлі аспектілерін Цезковскийге қарыз екенін, соның ішінде сана мен іс-әрекет арасындағы қарама-қайшылық революциялық тәжірибеде жойылатынын айтады. (Цезковский "Тарих философиясының кіріспесі" еңбегінде "праксис" терминін "қоғамды өзгертуге бағытталған іс-қимыл" мағынасында қолданған алғашқы философтардың бірі болды). Познань Табиғат ғылымдары университеті 1996 жылдан 11 сәуір 2008 жылға дейін Познань Август Цезковский Ауыл шаруашылығы университеті деп аталды, ол ресми университет мәртебесін алғаннан кейін, аймақтағы ауыл шаруашылығы ғылымы мен біліміне Цезковскийдің қосқан үлесін мойындады.