Томас Роберт Лоулин: Американдық актер және қоғам қайраткерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық актер (1931–2013)
актер

Томас Роберт Лафлин кіші (10 тамыз 1931 – 12 желтоқсан 2013) – американдық актер, режиссер, сценарист, автор, педагог және қоғамдық белсенді. Лафлин «Билли Джек» фильмдері сериясымен ең көп танылды. Ол 1954 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін актриса Делорес Тейлормен үйленген. Тейлор төрт «Билли Джек» фильмінің де продюсері және актрисасы болды. Оның «Билли Джек сотта» фильмін ерекше насихаттау жолы (ұлттық жаңалықтар барысында телеарналарда трейлерлер көрсету және бүкіл ел бойынша бірдей күні көрсету) фильмдерді тарту әдісіне үлкен әсер етті. 1960 жылдардың басында Лафлин Санта-Моникада Монтессори балалар бағын ашу үшін кинокарьерасына үзіліс жасады; ол АҚШ-тағы осындай мектептердің ең ірісіне айналды. Өмірінің соңғы жылдарында ол 1992, 2004 және 2008 жылдары АҚШ Президенті лауазымына кандидат болды. Ол психология және отбасылық зорлық-зомбылықтан кеңес берумен айналысып, Юнг психологиясы туралы бірнеше кітап жазды және қатерлі ісіктердің пайда болу себептері туралы теориялар жасады.

Ерте өмір және мансап (1931-1960 жж.)

Лафлин Висконсин штатының Милуоки қаласында Маргарет пен Томас Лафлиннің ұлы болып дүниеге келді. Ол қаланың бас жаңалықтарына айналған спорттық дауға қатысты, себебі Лафлин қысқа мерзімге басқа мектепке баруға мәжбүр болды, бұл оны бұрынғы мектебінде футбол ойнауға жарамсыз етті. Лафлин Висконсин университетінде оқыды, кейін Маркетт университетіне ауысты; ол Маркетте қорғаушы және жартылай қорғаушы болды. Лафлин "Жұмбақ есімді трамвай" қойылымын көргеннен кейін актер болуды шешті. 1956 жылғы газет сұхбатында ол Маркетт университетінің профессоры Джон Уолштің ынталандыруымен драма бағдарламасына қатысқандығын айтты. Студент кезінде ол актерлер тобын құрып, Артур Миллердің "Барлық ұлдарым" пьесасын қойып, бас рөлде ойнады. Кейін Оңтүстік Дакота университетіне ауысып, радиоактерлік, режиссура және продюсерлік мамандықтарын оқыды. Олар 1954 жылдың 15 қазанында үйленді. 1950 жылдардың соңында ол әртүрлі телесериалдардың бірнеше эпизодында ойнады. 1958 жылы Лафлин мырза Джеймс Миченердің кітабы және Роджерс пен Хаммерштейннің музыкалық туындысы бойынша түсірілген "Оңтүстік Тынық мұхиты" фильмінде шағын, бірақ есте қаларлық рөлде – теңізші пилот, лейтенант Базз Адамс рөлінде ойнады. 1959 жылы ол NBC телеарнасының "Riverboat" батыс сериалдың "The Fight Back" эпизодында жас Том Фаулер рөлін сомдады. Эпизодта Фаулер Миссисипи штатының Виксбург қаласының жанындағы жемқорлыққа толы Хэмптон қаласының басшысы болып табылады. Ол фермерлердің өнімдерін нарыққа жіберуіне кедергі келтіреді. "Энтерпрайз" кемесінде өткен тойдағы жанжал кезінде Фаулер бастаған линчшілер тобы сериалдың жұлдызы Даррен МакГэвин сомдаған капитан Грей Холденді қуалайды. Сондай-ақ, осы эпизодта Джон Ирланд Крис Слейд және Карл Свенсон Ансел Торгин рөлінде ойнады. Сол жылы Лафлин "Уэллс Фаргоның ертегілері" батыс сериалының "Тынық ауыл" атты эпизодында ойнады. Лафлин сонымен қатар 1959 жылы Клифф Робертсон мен Л. К. Джонспен бірге "Коралл теңізінің шайқасы" фильмінде де түсті. 1959 жылы Лафлин "Ғиджет" фильмінде "Сүйкімді жігіт" рөлінде ойнады. Алайда, ол алғашқы жылдары өмір сүруге қажетті ақша табуға қиналды, 1975 жылы People журналына берген сұхбатында: "Біз аптасына 5 доллардан өмір сүріп, спам жедік. Мен шіркеуден Рождестволық карточкаларды ұрлап, үйге жақсы жағдайды айтып хат жазатынмын, бірақ содан кейін маркаларға ақша жетпейтін" деді. Лафлиннің кинодағы алғашқы басты рөлі Роберт Альтманның 1957 жылғы "Бұзықтар" фильмінде болды, онда ол қызына енді көре алмайтынын естігеннен кейін қылмыстық топқа араласып қалған Скотти Уайт рөлін ойнады. Алайда, Лафлин мен Альтманның арасы жақсы болған жоқ, актерлік өнерге қатысты көзқарастары мүлдем өзгеше болды; Альтман кейіннен Лафлинді "көтерімсіз жағымсыз адам" деп сипаттады. Бірақ фильм 1962 жылға дейін жарық көрген жоқ. Фильм UCLA кампусындағы романтикалық драма болды. Лафлин фильмді кампуста алты күнде, 20 000 долларлық бюджетпен түсірді. Лафлин "Жас күнәкар" сценарийін жазып, режиссуралап, басты рөлде ойнады. 1960 жылы түсірілген және 14 күн ішінде Милуокиде түсірілген бұл фильмде мектептегі спортшы жігіт, қарындасымен бірге ұсталғаннан кейін үлкен қиындыққа тап болады. Фильм "Біз бәріміз Мәсіхпіз" атты трилогияның бірінші бөлігі болуы тиіс еді. Ол 1963 жылы "Among the Thorns" деген атпен көрсетілді, ал 1965 жылы қайта шығарылғанда "Жас күнәкар" деп өзгертілді. 1960 жылы Лафлин Техастағы атомдық сәулеленуден зардап шеккен бір жұптың шынайы оқиғасына негізделген "Біздің жердегі у" фильмін түсіруді жоспарлады, бірақ жоба іске аспады.

Laughlin was born in Milwaukee, Wisconsin, the son of Margaret and Thomas Laughlin. where he was involved in an athletics controversy that made headlines throughout the city, caused by Laughlin being forced to attend another school for a brief period, making him ineligible to play football at his former school on his return. Laughlin attended the University of Wisconsin, before transferring to Marquette University; he played football at both. He played safety and halfback at Marquette. Laughlin decided to become an actor after seeing a production of A Streetcar Named Desire. According to a 1956 newspaper interview, he became involved in the drama program at Marquette after being encouraged by a university professor, Father John J. Walsh. While a student, he formed a stock group and directed and starred in a production of Arthur Miller's All My Sons. He finally transferred to the University of South Dakota, where he majored in radio acting, directing, and producing. The two wed on October 15, 1954. He appeared in several episodes of various television series throughout the late 1950s. In 1958, Mr. Laughlin appeared in a small but memorable role in South Pacific, the movie version of the James Michener book and Rodgers and Hammerstein musical as a Navy pilot, Lt. Buzz Adams. In 1959, he was cast as young Tom Fowler in the episode "The Fight Back" of the NBC Western series, Riverboat. In the story line, Fowler has made himself the boss of Hampton, a corrupt river town near Vicksburg, Mississippi. He blocks farmers from shipping their crops to market. In a dispute over a wedding held on the river vessel, the Enterprise, a lynch mob led by Fowler comes after Captain Grey Holden (series star Darren McGavin). Also appearing in this episode are John Ireland as Chris Slade and Karl Swenson as Ansel Torgin. That same year, Laughlin starred in the western series Tales of Wells Fargo, the episode titled "The Quiet Village". Laughlin also appeared in the 1959 movie Battle of the Coral Sea with Cliff Robertson and L. Q. Jones. Also in 1959, Laughlin appeared in the film Gidget as Lover Boy. However, he failed to earn a living in the early years, having told People magazine in 1975, "We were living on $5 a week and eating Spam. I stole Christmas cards from a church so I could write home saying how well we were, but then I couldn't afford the stamps." Laughlin's first starring film role was in Robert Altman's 1957 film The Delinquents, in which he played Scotty White, a teenager who gets mixed up with a gang when he is told he can no longer see his girlfriend. However, Laughlin and Altman did not get along well, having sharply differing views on acting; Altman later describing Laughlin as "an unbelievable pain in the ass." though the film wasn't released until 1962. The film was a romantic drama set on the campus of UCLA. Laughlin shot the film on the campus in six days working with a $20,000 budget. Laughlin wrote, directed, and starred in The Young Sinner. Originally filmed in 1960, and shot in Milwaukee over a period of 14 days, it is the story of a star high school athlete who falls deeper and deeper into trouble after being caught in bed with his girlfriend. The film was intended to be the first of a trilogy titled We Are All Christ. It premiered in 1963 under the original title Among the Thorns, which was changed to The Young Sinner upon its 1965 re release. In 1960, Laughlin planned to make a film, Poison in Our Land, based on the true story of a Texas couple affected by atomic radiation, but the project was never realized.

Голливудтан кетіп бара жатырмын (19611966)

1959 жылы Лофлин және оның әйелі Калифорния штатының Санта-Моника қаласында Монтессори мектебін ашты. Бірақ 1965 жылға қарай мектеп банкротқа түсті.

Билли Джек жылдары (1967-1977)

1965 жылы Лафлин «Милуоки Сентинель» газетіне танымал католик дін қызметкері, атақты Уильям Дюбейдің өмірі туралы фильм түсіруді жоспарлап отырғанын айтты. Бірақ, фильм жоспарлау кезеңінен аса алмады. Екі жыл өткен соң, 1967 жылы ол «The Born Losers» атты мотоцикл топтары туралы фильмді жазды, режиссерлік етті (Т.С. Франк ретінде) және бас рөлде ойнады. Бұл Билли Джек кейіпкерінің алғаш рет пайда болған фильмі болды. Фильм прокатта күтпеген табысқа ие болды. «Тұмысы жоқтардан» кейін Лафлин Марлон Брандо, Джек Леммон, Кэндис Берген және режиссер Роберт Уайз сияқты тұлғалардың қолдауымен жаңа киножобаны бастауға бел буды. Фильм 1960-шы жылдардағы афроамерикандықтардың алдындағы мәселелер туралы деректі фильм болуы керек еді, және оның басты назары Мартин Лютер Кингтің өміріне шолу жасап, нәсілдік мәселелерді талқылауға арналған болар еді. Алайда, фильм түсірілмеді. 1971 жылы ол «Тұмысы жоқтардан» фильмінің жалғасын – «Билли Джек» фильмін шығарды. American International Pictures бастапқыда фильмді таратуға келісті, бірақ оны көргеннен кейін студия көптеген саяси сілтемелер мен ашық жалаңаштық сахналарын алып тастағанша фильмді шығарудан бас тартты. Бұл Лафлиндерді фильмнің дыбыс жазбаларын ұстап қалуға мәжбүр етті, нәтижесінде фильм үнсіз болып шықты. Соңында Лафлин Warner Bros. компаниясымен тарату туралы келісімге келді, бірақ студияның фильмді насияттау тәсіліне наразы болып, Warner-ді сотқа берді және 1973 жылы фильмді қайта шығарды. Алайда, фильм Америка жастарының көпшілігінен жақсы қабылданып, Лафлин 1975 жылы: «Бұл елдің жастары екі ғана батырды таниды – Ральф Надер мен Билли Джек» деп мәлімдеді. Фильмді насияттау мақсатында фильмде жекпе-жек сахналарын хореографиялаған Бонг Су Хан АҚШ бойынша гапкидо көрсетілімдерін өткізді. «Тұмысы жоқтар» 1974 жылы қайта шығарылып, алғашқы көрсетілімінен екі есе көп табыс тапты. Екінші жалғасы – «Билли Джек сотта», 1974 жылдың соңында шығып, үлкен кассалық табысқа ие болды, бірақ сыншылар тарапынан осы деңгейде сәттілікке жете алмады. Фильмде танымал американдықтар мен Роллинг Тундер сияқты контрмәдениет өкілдерінің қатысуы, сондай-ақ Кент штатындағы оқиғаны қатаң сынауы ерекшеленеді. Лафлин AIP компаниясымен дауға түсіп, 1974 жылы келісімге келді, оларға 2 миллион доллар төлеуге келісті, оның ішінде «Тұмысы жоқтар» фильмінің қайта шығарылуынан 500 000 доллар және «Билли Джек сотта» фильмінен AIP-нің үлесі үшін 250 000 доллар. 1975 жылы Лафлин 1840 жылдардағы оқиғаларды баяндайтын «Мастер-мерген» атты вестерн фильмін шығарды, онда чумаш халқының тағдыры көрсетілді. Лафлин фильм үшін толық сақал өсірді және оның кейіпкері 12 оқты револьвермен және самурай қылышымен шайқасты. Лафлин 1977 жылы «Билли Джек» франшизасына оралды. Алайда, серияның төртінші фильмі – «Билли Джек Вашингтонға барады» тарату мәселелеріне байланысты сәтсіздікке ұшырады. Фильм шыққан кезде Лафлиннің «Билли Джек Энтерпрайзес» компаниясы өз қорының қаржысымен жаңа Монтессори мектебін, жазбалар компаниясын, тергеу журналын, кітаптарды, тарату компаниясын және балаларға арналған фильмдерді шығаратын жеке еншілес компанияны құруды жоспарлаған. Ол «People» журналына: «Үш жылдан кейін біз жаңа «United Artists» болармыз. Не болмаса, көшеде қаламыз» деді. 1985 жылы ол бесінші «Билли Джек» фильмін түсіруді бастады – «Билли Джектің оралуы», онда басты кейіпкер Нью-Йоркте бала порнографиясымен күреседі. Алайда, түсірілім кезінде миға соққы алып, мойнына жарақат алғандықтан түсірілім тоқтатылды. Бұл үзіліс кезінде фильмді қаржыландыру тоқталып, түсірілім қайта басталмады. Кейіннен Лафлиннің Калифорния штатындағы Брентвудтағы үйі ипотекаға берілді. Ол бірнеше жылдан кейін оны қайтарып алу үшін сотқа жүгінді. 2009 жылы Лафлиннің веб-сайтында аяқталмаған фильмнен бірнеше сахналар жарияланды. Нью-Йоркте түсірілім кезінде ол Манхэттеннің батыс жағындағы көшедегі төбелесшілерді таратып, бір адамның қолын жыртып тастаумен қорқытқан оқиға болды. Ол осы уақытта Лафлиннің жүргізуіне қатысты даудан кейін азаматтық тұтқындағаны үшін де танымал болды. Лафлин бесінші «Билли Джек» фильмін аяқтау үшін кем дегенде 1996 жылдан бері қаржы іздеп жүрді, ол бұл туралы заңсыз түрде атын «Билли Джекке» өзгерткен адамға қарсы сот ісі кезінде айтқан, және бір кезде Лафлин «Билли Джек» телесериалын жасауды жоспарлаған. 2004 жылы ол фильмнің «Билли Джек Ирактағы соғысты аяқтау және Американы моральдық мақсатына қайтару үшін крест жорығы» деп аталатынын хабарлады, бұл 2006 жылы «Билли Джек моральдық революциясы» деп қысқартылды. 2008 жылы фильмнің атауы «Билли Джек президентке» деп өзгертілді және Билли Джек пен президент Джордж Буш арасындағы дебат архивтік сөздерді компьютерлік өңдеу арқылы өткізіледі. 2010 жылы Фрэнк, Крис және Тереза Лафлин «Billy Jack Rights, LLC» компаниясын құрды, ол Том Лафлиннің барлық фильмдерінің, соның ішінде «Билли Джек» франшизасының құқықтарын басқарады.

In 1965, Laughlin told the Milwaukee Sentinel that he planned to make a film on the life of a noted Catholic priest, Father William DuBay. However, the picture did not get past the planning stages. Two years later, in 1967, he wrote, directed (as T. C. Frank), and starred in the motorcycle gang exploitation film The Born Losers. This was the first picture in which the character of Billy Jack appeared. It was a surprise box office hit. After The Born Losers, Laughlin was set to begin a film project with backing from such figures as Marlon Brando, Jack Lemmon, Candice Bergen, and director Robert Wise. The movie was to be a documentary on the issues facing African Americans in the 1960s and would have focused greatly on the life of Martin Luther King Jr., followed by a discussion of race. However, the film was never made. He followed this up with the sequel to The Born Losers, Billy Jack, in 1971. American International Pictures initially agreed to distribute the picture, but after viewing it, the studio refused to release the film unless many of the political references – as well as frontal nudity – were cut. This led the Laughlins to withhold the sound reels of the movie, which in effect made it a silent film. Eventually, Laughlin made a distribution deal with Warner Bros., but he disapproved of the studio's marketing of the film, sued Warner, and re released the picture himself in 1973. However, the picture was embraced by much of America's youth, leading Laughlin to claim in 1975, "The youth of this country have only two heroes, Ralph Nader and Billy Jack." As part of the film's promotion, Bong Soo Han, who was in charge of the martial arts choreography for the film, toured the United States giving hapkido demonstrations. The Born Losers was reissued in 1974 and earned more than twice as much as it had in its original release. The second sequel, The Trial of Billy Jack, released in late 1974, was a huge box office hit, while not registering as quite as big a critical success. It is notable for its casting of notable Native Americans, and counterculture figures like Rolling Thunder, as well as its strong criticism of the Kent State shootings. Laughlin had been in dispute with AIP and reached a settlement in 1974, agreeing to pay them $2 million, including $500,000 from The Born Losers reissue and $250,000 for AIP's percentage share of The Trial of Billy Jack. In 1975, Laughlin released The Master Gunfighter, a Western set in the 1840s, detailing the plight of the Chumash people. Laughlin grew a full beard for the film and his character fought with both a 12 shot revolver and a samurai sword. Laughlin returned to the Billy Jack franchise in 1977. However, the fourth entry in the series, Billy Jack Goes to Washington, was a failure because of distribution problems,</blockquote>

At the time of the picture's release, Laughlin's company, Billy Jack Enterprises, had plans for a new Montessori school funded by his own foundation, a record label, an investigative magazine, books, a distribution company, and more message laden movies, including a special subsidiary to produce films for children. He told People magazine at the time, "Three years from today, we'll be the new United Artists. Either that, or we'll be out on our butt on the street." In 1985, he began production of a fifth Billy Jack film, The Return of Billy Jack, which featured the title character fighting child pornographers in New York City. However, he suffered a concussion and neck injury during filming, which led to the production being suspended. During this hiatus, funding for the picture ran out and production was never resumed. Later on, Laughlin had his mansion in Brentwood, California forclosed. He attempted to sue to get it back a couple of years later. In 2009, a few scenes from the unfinished film were released on Laughlin's website. A notable incident occurred while he was filming in New York City, when he broke up a street fight on Manhattan's West Side, threatening to rip a man's arm off. He garnered notoriety at this time for making a citizen's arrest of a man after an argument over Laughlin's driving. Laughlin had sought funding to finish the fifth Billy Jack film since at least 1996, when he spoke about it during a lawsuit against a man who had (Laughlin claimed) illegally changed his name to "Billy Jack", and at one point Laughlin had plans to make a Billy Jack television series. In 2004, he announced that the film would be entitled Billy Jack's Crusade to End the War in Iraq and Restore America to Its Moral Purpose; this was shortened to Billy Jack's Moral Revolution in 2006. In 2008, the film's title was changed to Billy Jack for President. and a debate will take place between Billy Jack and President George W. Bush via computer manipulation of archived speeches. In 2010, Frank, Chris, and Teresa Laughlin co founded Billy Jack Rights, LLC, which manages the rights to all of Tom Laughlin's films, including the Billy Jack franchise.

Саясат

Кейінгі жылдары Лафлин саясатқа көңіл бөлді. Ол соғыстан оралған генералдың президенттікке үміткер болуы туралы фильм түсіру идеясын ойлап тапты, бірақ сайлаушылармен сөйлесіп, зерттеу жүргізген кезде өзі де осы лауазымға үміткер болу мүмкіндігін қарастырды. 1992 жылы ол наразылық ретінде Нью-Гэмпшир және Луизиана штаттарының алғашқы сайлауына қатысты. Ол «қарапайым американдықтар» үшін салықты төмендету, лауазымдардың мерзімін шектеу, мемлекеттік білім беру жүйесін жаңарту, жалпыға ортақ денсаулық сақтау және ядролық қаруды жою платформасымен үгіт жүргізді. Айова штатындағы сайлау кампаниясы кезінде ол өзінің бәсекелесі, Айова сенаторы Том Харкин туралы: «Менің ойымша, ол – алаяқ. Мен оны жек көремін», – деді. Партиялық шенеуніктер оны жеңіл кандидат деп санағандықтан, Лафлин Нью-Гэмпшир штатының алғашқы сайлауында 1986 дауыс жинады. Ол нәтижеге Демократиялық партияның жатқылық танытпағанын, олар оған және басқа кандидаттарға штаттық конвенцияда сөйлеуге бес минут ғана бергенін, ал көшбасшы бес үміткерге 20 минуттан бергенін жабалап айтты. 1992 жылдың 25 наурызында ол АҚШ-тың бұрынғы сенаторы Юджин Дж. Маккарти және тағы басқаларымен бірге тәуелсіз кандидаттардың дебаттарына қатысты, олардың барлығы да ірі дебаттардан шеттетілген еді. Алайда, көптеген баспасөз өкілдері оны «маргиналды кандидат» деп қарады. Кейіннен Лафлин өзінің туған штаты Висконсинде алғашқы сайлау бюллетеніне енгізілмеуіне наразылық білдірді, осы уақытта Ку-клукс-кланның бұрынғы бас шебері Дэвид Дьюк енгізілді. Жарыстан шыққаннан кейін ол Росс Пероның сайлау штабында кеңесші ретінде жұмыс істеді. 2004 жылы ол тағы да президенттікке кандидат болды, бұл жолы республикашыл ретінде. Ирак соғысына қарсы үгіт жүргізген ол Нью-Гэмпшир штатының алғашқы сайлауында президент Джордж Бушқа қарсы 154 дауыс жинады, ал Буш 53 962 дауыс алды. Оған да дебаттарға қатысуға рұқсат берілмеді. 2008 жылы ол демократ ретінде тағы да президенттікке кандидат болды және Нью-Гэмпшир штатының алғашқы сайлауында 47 дауыс алды. Лафлин Ирак соғысын және президент Джордж Бушты ашық сынады. Оның веб-сайтында Ирак қақтығысын Вьетнам соғысынан да нашар деп сипаттаған бірнеше жазбалар мен «нақты шығу стратегиялары» деп атаған мәселелер бойынша мақалалар жарияланды. Ол Billy Jack веб-сайтының бірнеше бетін Джордж Буштың импичментіне негіз болатын себептерге арнады және үшінші, тұрақты саяси партияның қажеттігін бірнеше рет айтты. Сонымен қатар ол «христиандық оңшылдарды» сынға алды, оларды «жалған евангелистер», «жалған пайғамбарлар» және «христофашистік қозғалыс» деп атады.

In his later years, Laughlin turned his attention to politics. He had developed an idea for a film involving a general who returns from war to run for President, but when researching by talking to voters, he thought about running for the office himself. In 1992, as a protest

He appeared on the primary ballots in New Hampshire and Louisiana. He campaigned on a platform of a tax cut for "ordinary Americans", term limits, an overhaul of public education, universal health care, and nuclear disarmament. While campaigning for the Iowa caucus, he said of a fellow candidate and an Iowan, U. S. Senator Tom Harkin: "I think he's a sleazebag. I despise him." Excluded from debates by party officials who did not consider him a serious candidate, Laughlin received 1,986 votes in the New Hampshire primary. He blamed the results on lack of cooperation by the Democratic Party, which allowed him and other candidates only five minutes to speak at the state's convention while giving the five front runners 20 minutes each. He participated in the independent presidential candidates' debate on March 25, 1992, along with former U. S. Senator Eugene J. McCarthy and others who had been excluded from the major debates. However, he was seen by much of the press as a "fringe candidate". Laughlin later protested at being excluded from the primary ballot in his home state of Wisconsin at the same time that David Duke, the former Grand Wizard of the Ku Klux Klan, was included. After dropping out of the race, he worked as an advisor to the campaign of Ross Perot. He ran for president again in 2004, this time as a Republican. Campaigning as an opponent of the Iraq War, he received 154 votes in the New Hampshire primary against President George W. Bush, who received 53,962 votes. He again was not allowed to participate in the debates. He ran again for president in 2008 as a Democrat, getting 47 votes in the New Hampshire primary. Laughlin was an outspoken critic of the Iraq War and President George W. Bush. His website presented several writings calling the Iraq conflict worse than the Vietnam War, in addition to pieces on what he called "realistic exit strategies". He devoted several pages of the Billy Jack website to reasons that he felt justified an impeachment of George W. Bush and repeatedly stated the need for a viable, mainstream third political party. In addition, he criticized what he called the "Christian right", which he called "false Evangelicals", "false prophets", and the "Christo fascist movement".

Психология және кеңес беру

Лафлин кәсіби психолог болмаса да, психологияға қызығушылық танытты және пәнді өздігінен зерттеді, оның ішінде Йель және Стэнфорд университеттерінде. 1995 жылы футбол және психология саласындағы тәжірибесінің арқасында ол Небраска университетінің футболшысы Лоуренс Филлипстің командадан шеттетілуінен кейін оған кеңес беру үшін шақырылды. Ол сол кезде Филлипс туралы былай деді: "Егер нақты, мағыналы өзгеріс болмаса, оған ойнауға рұқсат беру арқылы оны марапаттауға болмайды. Мен тек сыртқы өзгерісті емеспін. Бірақ егер ол өзгеритін болса, онда ол осы қызды ғана емес, 30-35 жасында үйленетін әйелін де ұрмайды. Егер ол өзгергендей көрінетін болса, оған ойнауға рұқсат берілмеуі керек, бірақ Лоуренс бұл кампустағы басқа зорлық-зомбылық жасаушыларға қарағанда жазаланды". Оның алаңдаушылығының бірі – отбасылық зорлық-зомбылық мәселесі болды. Ол көршісінің, полиция қызметкерінің, әйелін ұрып-соққанын көргеннен кейін бұл мәселеге араласты. Ол ең болмағанда екі псевдонимін балаларынан алған: Франк Лафлин – ұлының аты және ол «Билли Джек сотталады» және «Мастер-мерген» фильмдерін түсіргенде қолданған есімі, ал Т.С. Франк – Тереза Кристина Франк дегенді білдіреді. 2001 жылы Лафлиннің тілінің қатерлі ісігінен зардап шегетіні хабарланды, оны операция жасау мүмкін емес еді. Оның веб-сайтында қатерлі ісіктің ремиссияда екені айтылды. Оның «Қатерлі ісіктің психологиясы» атты кітабы сенім, көзқарас және қатерлі ісіктің дамуына әсер ететін басқа да факторлар туралы еді. 2007 жылдың 20 қарашасында ол YouTube-қа видео жариялады, онда нашар денсаулығының салдарынан BillyJack.com веб-сайтын тоқтатқанын түсіндірді. Кейіннен сайт қайта жаңартылды. Лафлин целиак ауруынан, аутоиммундық бұзылыстан зардап шекті және бірнеше рет инсульт алды. Видеода ол денсаулық мәселелерін бақылауда ұстағанын, веб-сайтты жаңартқанын және жаңа «Билли Джек» фильмін жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Алайда, бұл фильм ешқашан түсірілмеді.

Өлім

Лафлин 2013 жылдың 12 желтоқсанында Калифорния штатының Таузэнд Оукс қаласындағы Лос-Роблес ауруханасы мен емдеу орталығында пневмонияның асқынуларынан қайтыс болды.