Ұлыбританиядағы Әлеуметтік Несие Партиясы және оның тарихы
Social Credit Party of Great Britain and Northern Ireland
Ұлыбританиядағы Әлеуметтік несие партиясы: Кіббо Кифт ұйымынан пайда болған, жасыл жейделі қозғалыс, саяси мақсаттарға қолданылған әлеуметтік несие идеологиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбритания және Солтүстік Ирландияның Әлеуметтік Несие партиясы – Ұлыбританиядағы саяси партия. Ол 1920 жылы жастарға Баюскауттарға қаратылатын, қолөнерге басымдық беретін балама ретінде құрылған Киббо Кифт ұйымынан өркендеді.
The Social Credit Party of Great Britain and Northern Ireland was a political party in the United Kingdom. It grew out of the Kibbo Kift, which was established in 1920 as a more craft based alternative for youth to the Boy Scouts.
Даму
Ұйымды Джон Харгрейв басқарды, ол қозғалысты әлеуметтік несие идеологиясы үшін жартылай әскери қозғалысқа айналдырды. Оның жақтастары жасыл көйлектерден тұратын саяси форма киіп, 1932 жылы «Әлеуметтік несие үшін жасыл көйлек қозғалысы» деп танылды, ал 1935 жылы «Әлеуметтік несие партиясы» деген соңғы атауын алды. Партия басшылығы, әртүрлі әлеуметтік несие ұстанымдарын жақтаған тәуелсіз үміткерлер сайлауға түскеннен кейін партия құрылғанын, және олардың пікірлердің көп болуы идеологиялық тұжырымдаманың шатасуына және әлсіреуіне әкелуі мүмкін деп қорқыпты. Партия 1935 жылғы жалпы сайлауда бір ғана үміткерді тікелей ұсынды – Уилфред Таунэнд, ол Лидс-Оңтүстік сайлау округінде дауыстардың 11% жинады. «Ұлттық дивиденд» жақтаған тағы екі тәуелсіз үміткер болды: Брэдфорд-Солтүстікте Реджинальд Кенни және Бирмингем-Эрдингтонда Х.С. Белл. Партия 1936 жылғы қоғамдық тәртіп заңымен саяси форма киюге тыйым салынғаннан кейін құлдырауға бет бұрды. Бұл аз ғана уақыт болған топ Батыс Йоркширдегі Брэдфорд қаласында орналасқан және жергілікті саясатқа белсенді қатысты. Сэр Освальд Мосли 1928-1930 жылдары Лейбористік үкімет мүшесі болған, бірақ кейін Британ фашистер одағының жетекшісі атанды. Рольф Гардинер өзінің «Жастар» журналында Харгрейв пен Дугластың мақалаларын жариялаған, бірақ бұл 1920 жылдарда болған және ол Әлеуметтік несие партиясымен ешқандай ресми байланысы болмаған.
The organisation was led by John Hargrave, who gradually turned the movement into a paramilitary movement for social credit. With its supporters wearing a political uniform of green shirts, in 1932 it became known as the Green Shirt Movement for Social Credit and in 1935 it took its final name, the Social Credit Party. The leadership stated that they had formed the party after a series of independent candidates, espousing various forms of Social Credit, had sought election and they feared that this proliferation of interpretations could lead to the ideological message being confused and weakened. The party stood a single candidate in the 1935 general election, Wilfred Townend, who polled 11% of the vote in Leeds South. There were an additional two Independent candidates who stood advocating a National Dividend; Reginald Kenney in Bradford North and H. C. Bell in Birmingham Erdington. The party began to decline when political uniforms were banned by the Public Order Act 1936. This short lived group was based in Bradford, West Yorkshire, where it was active in local politics. and Sir Oswald Mosley, in 1928 30 a member of the Labour Government but later the leader of the British Union of Fascists. Rolf Gardiner had published articles by both Hargrave and Douglas in his journal Youth although this was during the 1920s and he had no formal links to the Social Credit Party.