Кіріспе
Петір мен Пауыл соборы (Петропавловский собор) – Ресейдің Санкт-Петербург қаласындағы Петр мен Пауыл бекінісі ішінде орналасқан орыс православиелік собор. Бұл Санкт-Петербургтегі ең алғашқы және ескі ескерткіш, ол 1712 және 1733 жылдар аралығында Нева өзені бойындағы Hare аралында салынған. Собор да, бекініс те Петр I тұсында салынған және Доменико Трезини жобалаған. Собордың қоңырау мұнарасы – әлемдегі ең биік православиелік қоңырау мұнарасы. Қоңырау мұнарасы жеке тұрған емес, басты ғимараттың бір бөлігі болғандықтан, собор кейде әлемдегі ең биік православие шіркеуі деп есептеледі. Санкт-Петербургтегі Петергоф қаласында тағы бір Әулие Петр мен Пауыл шіркеуі бар.
The Peter and Paul Cathedral (Петропавловский собор) is a Russian Orthodox cathedral located inside the Peter and Paul Fortress in St. Petersburg, Russia. It is the first and oldest landmark in St. Petersburg, built between 1712 and 1733 on Hare Island along the Neva River. Both the cathedral and the fortress were originally built under Peter the Great and designed by Domenico Trezzini. The cathedral's bell tower is the world's tallest Orthodox bell tower. Since the belfry is not standalone, but an integral part of the main building, the cathedral is sometimes considered the highest Orthodox Church in the world. There is another Cathedral of Saints Peter and Paul Church in St. Petersburg, located in Petergof.
Сәулет
Қазіргі ғимарат, Санкт-Петербургтегі алғашқы тас шіркеу, Треццини жобалаған және 1712-1733 жылдар аралығында салынған. Оның алтынға боялған мұнарасының биіктігі белгілі бір шамаға жетеді, ал оның басында крест ұстаған періште бейнеленген. Бұл періште Санкт-Петербургтің ең маңызды символдарының бірі. Собордың архитектурасында бірегей иконостас (шіркеудің негізгі бөлігі мен киелі орынды бөліп тұратын экран) бар. Шығыс православие шіркеуінде иконостас әдетте жалпақ қабырға немесе үш есігі бар экран болып табылады, орталық қасиетті есіктер тек ең салтанатты кірулер үшін ғана қолданылады, ал екі жақтағы есіктер дін қызметкерлері мен басқалар киелі орынға кіру және шығу үшін пайдаланады. Алайда, Петір мен Пауыл соборында иконостас киелі орынның үстінен бір түрлі мұнара құрайтын етіп көтеріледі. Соборда фламандтық Мехелен қаласының (Фламанд) сыйы ретінде фламандтық қоңыраулар жиынтығы бар.
Ғибадатхананың қызметі
Собор қамалдың қасиетті Петр мен Пауылға арналған, олар қамалдың қамқоршылары (ал қасиетті Петр – қаланың қамқоршысы). Қазіргі собор бұл жердегі екінші собор. Алғашқысы, қаланың іргесін Петр қалағаннан кейін көп ұзамай салынды және 1704 жылғы сәуір айында Новгородтың архиепископы Ұлы Иовпен қасиеттендірілді. Собор 1859 жылға дейін (Санкт-Исаак соборы қаланың соборы болған кезде) қаланың соборлық шіркеуі болды (яғни епископтың тақ орны; орыс тіліндегі "собор" сөзі епископтың тақ орнын білдіреді, бірақ ол жай ғана үлкен немесе маңызды шіркеуді де білдіре береді). Санкт-Петербургтің қазіргі соборлық шіркеуі – Невский проспектідегі Қазан соборы. Собор 1919 жылы жабылып, 1924 жылы мұражайға айналдырылды. Ол әлі де ресми түрде мұражай болып табылады, бірақ діни қызметтер 2000 жылы қайта жаңғыртылды.
Императорлық қабірлер
Соборда Ұлы Петрден бастап Николай II және оның отбасына дейінгі дерлік барлық ресейлік императорлар мен императрицалардың қалдықтары сақталған. Петр дәуірінен кейінгі билеушілердің ішінде тек Петр II және Иван VI ғана мұнда жерленбеген. Петр II Мәскеу Кремліндегі Михаил Архангел соборында жерленген; Иван VI өлім жазасына кесіліп, Шлиссельбург немесе Холмогоры бекінісінде жерленген (2010 жылы Холмогорыда табылған деген болжам бар, қазіргі уақытта сот-медициналық сараптама жүргізілуде). 2006 жылдың 28 қыркүйегінде, қайтыс болғаннан кейін 78 жыл өткен соң, Ресей императрицасы Мария Федоровна Санкт-Петербургтағы Петр және Павел соборында қайта жерленді. Александр III патшаның әйелі және Николай II (соңғы орыс патшасының) анасы Мария Федоровна 1928 жылдың 13 қазанында туған жері Данияда эмиграцияда қайтыс болды және Даниядағы Роскильде соборында жерленді. 2005 жылы Дания және Ресей үкіметтері императрицаның күйеуінің қасына жерлену тілегіне сәйкес, оның қалдықтарын Санкт-Петербургке қайтаруға келісті.
Қонақ мұнарасы
Қоңырау мұнарасы (шығырлы) осы кафедральдық собор мен бекіністің ең басты ерекшелігі болып табылады. Ол құрылыстың бір бөлігі ретінде бірнеше функцияларды атқарады: Бұл архитектуралық символ, оның формасының және Петр мен Пауыл бекінісінің маңызды бөлігі. Ол императорлық қабірлердің бір бөлігі, қабірлер бірінші қабатта орналасқан. Ол соборды найзағайдан қорғайтын молниятұтқыш. Ол сағат 12:00-ден 18:00-ге дейін әр сағат сайын экскурсиялар жиналатын көру платформасы. Онда концерттер мерзімімен өткізілетін қоңыраулар жиынтығы орналасқан. 1997 жылы жөндеушілер мұнарадағы періште мүсінін тазалағанда, періштенің көйлегінің бүктемесінде бір бөтелкеге салынған хат тапты. Хатта 1953 жылы жөндеу жұмысын жасағандар асығыс және нашар сапалы жұмыс жасағаны үшін кешірім сұрады (сол жылы қаланың 250 жылдығына орай Кеңес премьер-министрі Никита Хрущев періштені қайта жаңғыртуды қалаған). 1997 жылы жөндеушілер болашақ ұрпақтарға тағы бір хабар қалдырған деген қауесет бар, бірақ оның мазмұны әлі ашылмаған.
It is an architectural symbol, an important part of its shape and of the Peter and Paul Fortress. It is a part of the imperial tomb the tombs are on the ground floor. It is a lightning rod protecting the cathedral. It is a viewing platform upon which excursions meet each hour from 12:00 till 18:00. It houses a carillon upon which concerts are periodically performed. When renovators were cleaning the angel on the spire in 1997, they found a note in a bottle left in one of the folds of the angel's gown. In the note, renovators from 1953 apologized for what they felt was rushed and shoddy work (Soviet premier Nikita Khrushchev wanted the angel refurbished for the 250th anniversary of the city that year). It is said that the renovators in 1997 left another message for future generations, but the contents of that message have not been revealed.
Карлионның тарихы
1698 жылы Ресей патшасы Петр I Нидерландыға келгенде, Амстердам мен Лейдендегі Хемония жасаған карриондардың тәулік бойы, әр ширек сағат сайын автоматты түрде соғып тұрғанын естіді. Кейін 1717 жылы ол Фландрияға жасырын сапар жасап, Антверпендегі Біздің ханым соборының мұнарасына көтерілді, онда осы собордың мұнараларының біріндегі екі Хемония каррионының біреуін естіген болуы керек. Ол Санкт-Петербургтегі жаңа соборына осындай каррион орнатуды қалап, 1720 жылы Нидерландыдан тапсырыс берді. Амстердамда сол кездегі жалғыз қоңырау құюшы Ян Альберт де Грейв Клод Фремидің жесіріне үйленген еді. Клод Фреми Хемонияның шәкірті болғандықтан, Ян Альберт де Грейв осы қоңырауларды жасаған адам болуы мүмкін. (Бірнеше жылдан кейін ол Потсдам үшін де каррион жасады.) Санкт-Петербург тұрғындары бұл жақсы күйленген аспапты қысқа ғана уақыт тыңдай алды. 1756 жылы мұнара найзағайдан кейін өртеніп, барлық қоңыраулары жоғалып кетті. 1757 жылы, апаттан бір жыл өткен соң, Голландиядан жаңа каррион тапсырылды, бұл жолы Хорн қаласындағы қоңырау құюшы Жохан Николаас Дерк жасады. Ол қоңырауларды құйып, Гаагадағы сағатшы Баренд Оорткрас оларды Санкт-Петербургке әкеліп орнатуға тиіс болды. Бірақ ол келген кезде мұнара әлі қайта салынып бітпегендіктен, қоңырауларды орната алмады. Оорткрас Санкт-Петербургте қалды, алайда 1764 жылы мұнара аяқталмас бұрын кедейлікте қайтыс болды. Бұл жаңа каррионды 1776 жылы неміс сағатшысы Иоганн Эрдманн Рудигер орнатты. Рудигер қоңырауларды ойнау үшін де жалданып алынды. Қоңырау құюшы Дерк қоңырауларды жақсы күйлетей алмағандықтан, 19 ғасырда орыс қоңырау құюшылары олардың бір бөлігін қайта құйды. Бірақ бұл да сәтті болмады. Осылайша 2001 жылы Нидерландының оңтүстігінде 51 қоңыраудан тұратын жаңа жиынтық жасалды. Қоңыраулар құйылып, каррион Солтүстік Брабанттағы Арле Рикстелдегі Petit & Fritsen патшалық қоңырау құю шеберханасымен орнатылды. Каррион 51 қоңыраудан тұрады, олардың жалпы салмағы ; ең үлкенінің салмағы шамамен , ал ең кішісінің салмағы ғана. Каррионның диапазоны төрт октаваны құрайды, сондықтан бұл аспапта классикалық және заманауи музыканы орындауға болады. Петр мен Павел каррионы Санкт-Петербургке Фландрия үкіметі және әртүрлі елдерден келген 350-ден астам демеушілердің сыйы. Бұл үлес Бельгия королевасы Фабиоланың, Бельгия королі Будевин қорының, Фландрия үкіметінің, түрлі фламанд қалалары мен қауымдастықтарының, соның ішінде кәсіпорындар мен қаржы институттарының, мәдени ұйымдардың, мектептер мен университеттердің, сондай-ақ Бельгия, Ресей, Англия, Германия, Литва, Нидерланды, Жаңа Зеландия, Португалия, АҚШ және Жапонияның қарапайым азаматтарының атынан табыс етілді.